Alle inzendingen over takken

3020 resultaten.

Sorteren op:

Herfstbladeren

netgedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 582
De zomerbladeren hebben hun dienst gedaan: schaduw gegeven, zonnelicht weerkaatst, gedanst op de takken maar blijven hangen. Nu is het tijd om los te laten. Ze zijn nog een beetje groen, maar ook al geel en bruin, klaar om afscheid te nemen. De weemoed speelt door de nerven die scherper in beeld zullen komen.…
Adeleyd21 september 2011Lees meer >

Een nacht in Parijs, 1995

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
( Een herinnering ) De stilte hangt in de Dood van kalende takken De vogels zingen zo frivool niet meer Ik mis de smaak van een nieuwe lente en wist niet of je nog komen zou Je foto’s zijn verkleurd in de schemer der herinnering De kamer is verlaten, het bed ligt er onberoerd Ik veeg mijn tranen van een versteende vloer…

geen titel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
of roeien wij uit, met wortel en tak? hoe moeilijk een narcis bestaansrecht te geven, gunnen…
enrico18 december 2011Lees meer >

AVONDDAMP BOVEN WEI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 425
zijn bultige stam streng als een ridderburcht torst knoestige takken de stramme kroon vat stijgende druppels die de wereld vorsen overal spreken onbekend blijven.…

Aangeslagen stilte

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 696
perspectief kleurt nog vaag oranje schaduwen rafelen zacht klappende handen maken een grijs gebaar nog dwaalt een verloren schreeuw als spook door de aangeslagen stilte verwondering in toon omdat de vriend verloren ging op wie men dacht te bouwen verdriet omdat de helden gewone mensen zijn die spelen zonder zelfvertrouwen hun taken…

LEVEN BIJ VERGAAN

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
De oude beuk sterft: fris geurend jong leven vult zijn weke takken. De dode karper drijft voort; op zijn bovenzij smullen vliegen _ droog. De egel ligt stil; zoekend loopt een doodgraver tussen zijn stekels. Op gevallen loof bloeien bosjes levend groen: jonge brandnetels.…

kermis

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.015
in het hart van dit regime pakt een tak m'n vlaamsegaai bij een fout in het spellen liegt het centrum bij vlagen verast waarom past er niets vergeef en streef om roem te verpesten geen vlag halfstok Hv waar blijf je?…

1 Gele bloem... ( J. )

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Als ik een gave had, heb en zal houden, "om gevoel in dichtvorm" neer te leggen... dan was het een zware taak, die ik toch zeker niet verzaak. Wanneer ik van jou hield, en nog steeds houd, op onze liefde voortbouw, omdat ik niet loskom van jou!…

storm en onraad

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 479
het kleed van storm, puur damast rukt aan tak en gevel het breekt spontaan, de inertie vaccineert bij tijd en wijle de kracht zeer onbeheerst de natuur defragmenteert de bouwsels van steen en kapitaal tot een transparant geweten, het scherpt de hoeder van aandacht tot onvolkomenheden en willekeur hamer en sikkel, spijker en riet hakbijl…
elze28 oktober 2013Lees meer >

Gloeide maanlichtgeel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
de vleermuis en een glazen kat schedeltjes van ratten ik had van alles wat nam de donkere schaduw van het pad een paar lijkbleke skeletjes ging er snel mee aan de slag mijn raven zaten op hun tak te rouwen maar wisten vliegensvlug de restanten te verstouwen het elixer gloeide maanlichtgeel fonkelde wat sterrenpracht ik roerde het…
wil melker10 december 2013Lees meer >

Verwonde bladeren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
De takken van de beuk wortelen nog in hemelsblauw. De verhalen zullen doven, de laatste bladeren vallen gauw. Even een tijdje samen. Samen om te suizen, te ruizen; wat zo heerlijk was. Leven! Liefde is de kleur van verwonde bladeren. Wees niet bang, je bent vrij. Dans! Dans op de wind waar alle melodieën dromen over stilte.…
Gerjo Gerrits15 november 2014Lees meer >

Het groene woud

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
Voetstappen nauwelijks zichtbaar het sporadische water grauw, geknakte takken gedoemd te sterven. Het bedekte groen als een fluwelen mantel, en hier en daar een paddenstoel. Gebarsten wind blaast door opgeprikte bomen. Bijtende kleurrijke stralen priemen door het rijpe blad.…
Ton Ruis2 februari 2015Lees meer >

In dit moment

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
gerimpeld, doch de ogen zien schoonheid almaar toenemen door het rijpen in de vele voorbije jaren, en voelen zich minder verplicht om het “ waarom” te verklaren ik lijk dan ook meer door het wezenlijke verlicht; dat vaak het tegengestelde op liefde is gericht zelfs of juist als het vergankelijke in toenemende mate zijn natuurlijke taak…

Zij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
zij was niet compact in tijd en ruimte krioelde haar leven sprong van hak op de tak om toch daar richting aan te geven comprimeerde gevoel in lach en ogen geëngageerd en bewogen regen zon en wind gaven haar de ultieme onschuld van een kind zij lichtte op in verschijnen luchtig en vluchtig maar ieder nam haar als de zijne allen…

Mijn speels talent

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 479
grote woorden hebben me pijn gedaan bevroren knoppen die nog open moesten gaan joegen stormen door het groenend blad kaalden de takken die ik al ontwikkeld had met scheefgroei vocht ik voor balans in afzijdig blijven vond ik zo mijn kans leerde in pareren mezelf te verweren liet kansloos verschijnen mijn toekomst niet ondermijnen…

Hun houten ogen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
als bomen naar me kijken ik hun houten ogen niet meer kan ontwijken word ik panisch bang voel de takken komen die eerst nog naar me reiken maar me later onverbiddelijk grijpen in het raken van de bast hoor ik het kraken van hun knoesterige lach waarin de sappen stromen las de oudste jaarringen in het diepgewortelde bestaan door…

In het ragfijne

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
het ragfijne gaat kracht verdwijnen speelt schoonheid de eerste viool in frivoliteiten die tot breekbaarheid leiden de kristallen tonen ladderen omhoog daar waar stilte ooit zijn basis vond dartelen klanken nu de ruimte rond je fonkelt in tal van momenten door het breken van licht maar je bestaan zal weer doven als ook je takken…

Weerbarstige contouren

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
de natuur heeft het palet met klassieke kleuren klaargezet wind veegt nonchalant wat bladeren van het doek kaalt takken tot een lichte hoek waar aarde somberde onder het zomers zware loof komen nu de jonge varens bloot het is geen tweederangs leven zij gaan deze herfst nog hun lentetintjes geven toch schraalt het weer en scherpen…
wil melker18 september 2015Lees meer >

Een fraaie waas

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 830
boom niet aangedaan de naalden zijn vanzelf gaan zingen een melodie waarin het lente pril verschiet en donkert naar het zomers groen in de top met ijle tonen kristalliseren tot een fraaie waas onze mooiste dromen licht van speelse kaarsenvlammen lijkt gevangen in wat hars dat geurig in de ambiance past nog dragen sterke takken…
wil melker15 december 2015Lees meer >

Dageraad

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 517
Haar takken strekken, om het moois te pakken. Wiegend in de zonnestralen, ijzige pegeltjes lekken. Het licht trekt vrolijk haar baan, dwingt schaduw die moet gaan, over tegeltjes ter plekke. Het kwetteren van gevederde vult wederom de lucht, De ouverture van het gevogelte klinkt soms zelfs opgelucht.…

Herinnering

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Hoe verrukt en opgetogen wij waren de kersenboom in bloei en verderop, de appels en de peren bloesems, die takken kwetsbaar kleurden. De velden wiegend met het groeiend graan wij lachten, heerlijk kersen eten tijd in overmaat was daar en groen tot rood de kleuren.…

Bodem

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 597
van mijn verdriet want jij kan niet meer lezen in het zwijgen van jouw graf misschien een gedicht een poging om te blijven zodat er iemand later weet dat ik mijn best deed om te schrijven over wat mij in de diepte raakt een wanhoopskreet nu humor staakt geen ironie of leedvermaak bitter in mijn sobere ernst voor mijn belangrijke taak…

Verdeeld

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 533
Het blijft Zo De elite en het volk Blijven Verdeeld Welke taak is je toebedeeld Dit is een universeel gegeven Een hoogstaander zegt dat is het leven Dat is al eeuwenlang Weg is de droom van het idealisme Het goedbedoelde feminisme Wat is je rang Tot hoever mag je kijken Mag je meedoen In het totale geheel Wat is je Individuele deel Je…
ebba27 juni 2017Lees meer >

Vraag zonder antwoord

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 624
Het water in de rivier neigde tot deinen merels floten er hun hoogste tierelier geheimen hulden zich in bomen wilden enkel stilte vangen als klankbord voor een bede waar ik enkel van kon dromen doch het antwoord bleef tussen wiegende takken hangen wat mij zeer verdroot een lang verdriet raakte vlot en in serene stilte trok huivering…

Roekoe

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
In de kale takken van de berk pal voor het keukenraam zat de hele dag al roerloos een kleine grijze tortelduif af en toe klonk een ~roekoe~ maar antwoord kwam er niet de kleine jongen vond het zielig hij opende voorzichtig het raam en riep roekoe naar de duif die keek even in zijn richting maar reageerde verder niet staarde daarna weer…
geeraardt8 december 2018Lees meer >

westwaarts

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
de wilgen houden hun gezichten naar de zon gekeerd ze kijken over water, rietveld en moeras, als was de tijd van eeuwen terug verstild in ogen blijven staan zo tussen woeste takken schuilend, al een simpel nest als oorsprong voor wat klein geluk in stukken eierschaal en veren blauw gekleurd gelijk de lucht, een zucht van welbevinden…

Nog wat te goed?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
Zomerzon blakert kruin tot een blad-loze tak, schildering in okerbruin Gaf haar twee rozen, slechts gaf zij mij maar één zoen houd nog wat tegoed. Stiltes tussen woorden in breedste zin, daar put ik de adempauzes uit.…
Pama28 juli 2019Lees meer >

AANDACHT

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
alles in en om ons smacht naar onverdeelde aandacht ook wij ik naar die van jou en jij naar die van mij ach die bloem smacht ook naar die van ons en die van een vlinder of bij de boom hij wacht met wijd open takken op die vele brutale kraaien die naar plaatsje in hem snakken en hij lacht en mijn hond komt bij me bedelen hoopt…
catrinus15 januari 2020Lees meer >

Tollende blaadjes

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Ze hingen, het hele seizoen hielden stand tijdens de hitte net als hun takken dat wel deden maar nu, zonder te uit te wijden is daar de herfst, met vallend gebladerte zelfs de regen komt eraan maar wat me toch het meeste boeit is: om hun as draaiend, vallen ze neer.…
An Terlouw23 september 2020Lees meer >

Landerig

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
Move over rover and let Jimi take over Gitaarmuziek wolkt samen in mijn hersenpan, slechts één gedachte blijft bedreigen, de wolken moeten namen krijgen..…