4280 resultaten.
op
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
923 als bougies niet willen vonken
als de krukas niet meer draait
als de brandstof onverrichter zake
de motor druipend weer verlaat
als lampen niet langer boren door
de bodemloze nacht
als de olie slechts kan kruipen
waar de peilstok het niet verwacht
breng dit wrak dan naar de sloper
alles verdwijnt in het verleden
ook de haren van…
toevlucht
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
500 het is middernacht
muisstil
wijzers vallen samen
in het slot van de deur
zij staan daar, de jongens
zoals zij het zelf willen
ogen en handen om haar heen
zij verlaat zichzelf in het schreien
in de angst dat oren kunnen zien
en stelt zich een wereld voor
onderweg naar wolken
wat als zij weer komen
vanaf dat punt
zij is maar een meisje
met…
Overstappen zonder haasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 zijn trein
denderde door
al jaren lang
zonder te stoppen
natuurlijk
reed hij weleens
op vals spoor maar
altijd zonder brokken
aankomsten met
kus en armzwaai
bleven joviaal tot aan
het laatste fluitsignaal
een fraai emplacement
om bij te komen
met een rangeerterrein
vol ooit gewenste dromen
de lichten zijn gedoofd
coupés verlaten…
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Op afval gebouwd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 Loop net door
De tuin en zie
Het vallend blad,
Het gelende gras
En naalden die
Vroegtijdig de larikstak
Verlaten
En dan zie ik onverwacht
Twee mini-paddestoeltjes
Rood met witte stippen
Die groeien op het
Vers gevallen
Afval van de bomen
In het vermoeide gras,
Die door alle somberte
Heen kleur bekennen
Voor nieuw leven…
In serene rust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 al eeuwen
gaan de jammerklachten
strak omhoog
langs pilaar en
kathedralenboog
tot in de donkere gewelven
om daar
bij het gesloten dak
het onderspit te delven
verlost van gif en kwaad
verlaat men in serene rust
de plaats waar het geweten is gesust
maar in den hoge gisten twisten
de oplossing zit binnenin
met het maken van een nieuw…
Jezelf
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
577 als je door de hel moet gaan
je verlaten verraden voelt
als je in een leegte komt te staan
je ziel tot nulpunt is bekoeld
als de wereld voor je instort
je denkt dat niemand je meer nodig heeft
als je steeds opnieuw gekwetst wordt
het leven je weer nieuwe klappen geeft
als je aan het einde van je kunnen bent
niet tot vechten meer bereid…
Wit
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
676 Wit op de straten
Grijs eroverheen
Probeer ik dit te verlaten
Ik, mijzelf, alleen
Verspreiden doet het snel
Als paren gaan zij door
Struikel ik in een kuil
Zoals ik hoor
Het wit is overal
Waar je het ook ziet
Maar waar ik het vinden zal
Ligt liefde niet in het verschiet
Ik schrijf mijn initialen
Met grijs op wit
Mijn eenzaamheid…
Blauw lied
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 Tijd sjokt over verlaten straten,
aan verlichte
vensters voorbij.
Hoe lang nog tot wij weten
van het verdriet
dat niemand ziet.
Muren bergen verhalen
en mensen,
smart en wensen.
Hoe veel blues nog
om te zingen
over dit soort dingen.…
Lieflijke loopjes
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
480 de lach
heeft jou
nooit verlaten
vaak schieten
tijdens het praten
de tonen omhoog
beginnen je ogen
te glanzen en
dansen je wangen
iets ingehouden
na een licht
proestend betoog
jouw lach
is als het golven
van de dag
in kleine rimpelingen
zie je lieflijke
loopjes beginnen
die zich krullend
vergroten om later
in rust te…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.
Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Stil strand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
572 ons mooie strand
en levendige dorp
heeft uitgestorven straten
de zee is kalm
alsof ze vredig
zo verlaten
haar golven van gemoed
kan laten stromen
uitgerust aan een rustige kust
ons stille strand
blijft onvermoeibaar wachten
niets veranderd wat is verankerd
in ons hart
zo dromend langs de lijn
weten we waar we trots op zijn…
Sensatie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 een boost voor
mijn zintuigen
een wakker schudden
even de gedachtegang verlaten
van de volgzame kudde
en als die ballon wordt doorgeprikt
het vuurwerk is uitgeblust
keert ze weer de gemoedsrust
maar heel even heel even
was er die sensatie
het summum van opleven
een opwindende bijna
geestelijke erotische lust
soms een noodzakelijk gegeven…
Man zonder familie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Eenzaamheid zonder tranen
in een land zonder neven
altijd alleen gebleven
verbannen door een aardse god
een wereld zonder nichten
zonder post of andere berichten
verlaten door de wanen
een eiland met geen vader
geen slachtoffer, geen dader
geen moeder en geen zoon
een man zonder familie
op zoek naar een relatie
in een land onder…
Oekraine
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
490 Koude, lege, stille straten,
Liggen eenzaam en verlaten,
Daar waar ooit het leven was.
Deuren, ramen, vol met gaten,
Rode vlekken in het gras.
Lieve dorpen, warme steden,
In een onherkenbaar ver verleden,
Waar men ooit de liefde vond.
Alles totaal kapot gestreden,
Voor een armzalig stukje grond.…
karmozijnrood - voor Nina Jurna
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
465 woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
ik leven moet
stappen zetten moet
dat ik graven moet
naar de liefsten in de
karmozijnrode woestijn
zeg niet dat
het onmogelijk is
zeg dat het ongelooflijk is
zeg me dat
dat ik niet meer
terug kan gaan
dat ik stappen zet
verweesde onwetendheid
verlaten…
IK WAS DE PRINS
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 ooit was ik de prins
op het witte paard
die sprookjes uit
kon laten komen
ook al was het maar
in onze dromen
jij weet wel dat ik je die
illusie nooit heb ontnomen
en dus ga ik je
vannacht weer zoeken
daar in dat kasteel
of die verlaten stins
en ik zal je vinden en
kussen tot het ochtendlicht
je ontvoeren naar daarginds
daar…
uitwendig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 dit is haast een must
nog meer dan voorheen
hou in gedachten dat elk woord telt
vermijd eindeloos zoeken
het regent vrede op het balkon
verder weg klinken schoten
het najaar dreunt vandaag
nog luider dan voorheen
er schuilt stilleven als steentijd
in dit verlaten huis
soms terugkerend of definitief;
het schaap vermijdt zijn wol…
Netgedicht ; Wier instinkt haar nooit verlaat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 Er wordt een net geweven
onzichtbaar knellend
en langzaam aangetrokken.
Verstikkend zou het moeten zijn.
De vis glibbert door de maas
kieuwt kauwend spartelend.
Opluchting......
gevonden onder water.
Met bolle ogen
zoekt zij haar weg
en vindt consorten in
de jungle van de zee.…
Doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
701 doorheen de verlaten straten van de stad bij nacht
ben ik op weg naar huis, ik, verdwaald reiziger
het is een warme nacht, stil en zonder vijandigheid
en toch broeden eenzaamheid en pijn
donkere plannen van wanhoop en angst
ik ben op weg naar huis, doorheen mijn stad
dwalend in sombernis en gelatenheid
dralend, achtend op een teken van God…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.…
Van die momenten
hartenkreet
4.9 met 26 stemmen
1.850 Soms zijn er van die momenten
dat ik liever niet aan jou denk
dan gaan er weer weken voorbij
dat ik geen aandacht aan jou schenk
Jij hebt mij immers verlaten
voor de vrouw van jouw dromen
ik heb jou werkelijk vervloekt
hoe kon het toch zo ver komen
Ik probeer mijn leven weer op te pakken
ik weet dat dat het beste voor mij is
maar soms…
Noordlander, bedankt!
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
964 Nul komma nog wat procent
Van elke opgepompte cent
Blijft in het Noorden
Miljarden aan gas per jaar
Verlaten zonder een 'maar'
De miskende aarde
Er gaat niets boven ons Groningen
Maar in de Westelijke woningen
Wordt de klomp nog steeds bespot
------------------------------------------------------------
Geschreven naar aanleiding van…
een teen en toen een been
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
779 je voelde me
met eerst een teen
en toen je been
ik warmde zacht je huid
je gleed in mij
het schuim bedekte
even wat zich
later voor mij strekte
ik sluit je in en
kom op plaatsen
die te klein
voor vingers zijn
ik kietel je
gewoon uit gein
omdat ik zo
dichtbij mag zijn
soms stroom ik
even in je en verlaat
je weer met pijn…
onverklaarbaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Het is onverklaarbaar maar
Vertrouwd zoals ademhaling
Of een spiegelbeeld van jezelf
Zoals een schaduw je nooit verlaat
Ben jij het zingen in mijn hart.…
Wenk
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.898 Het is al een ervaren ideaal,
dat een naam diepzinnige sporen laat
Ook lijkt het dieper dan normaal,
dat ik de wenken prees van het gelaat
In eenzame uren zonder
aanduiding van tijd vanuit
de stilte gluren en
door iedere klank bevrijd
Nu galmt het laatste lied
en dooft de laatste vlam
wetend dat jij hierheen ziet
verlaat ik de drukte…
Een verschijning
hartenkreet
2.7 met 18 stemmen
2.561 Een mysterie dat onopgelost blijft
een leegte die gevuld zou moeten worden
door jouw herinnering die steeds bovendrijft
Ik schud mijn kaarten
maar alleen de boer valt te beklagen
en de ouden der dagen
kunnen mij verklaren
waarom hij verdween
En het licht dat hierbij verscheen
verlaat mij nooit meer
ook al bedriegt het me steeds weer…
verloren ziel
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.621 een kille stilte
nadert de dam
ik proef de droefheid
die mijn oog vernam
verloren grond
zwevend in de hel
lucht is een gevoel van armoe
het voelt zich onwel
een stem in de geesten
in de ziel
verniel
vergaan
niet meer bestaan
verlaten en verloren
niet voor geluk geboren
de ziel nadert de dam
en springt de diepte in
het leven
nooit…
eindeloze zee
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
841 Oh,eindeloze zee,
neem mijn gevoelens even mee
Laat ze deinen op de golven,
zodat ze onder zeewier zijn bedolven
Neem ze mee naar verlaten stranden,
naar onbekende oorden,en landen
Laat ze op de rotsen stuk slaan,
of in het glanzende zout opgaan
laat ze zich mengen met het zand aan de kust,
dan heeft mijn hart heel eventjes rust.…
laat mij je kacheltje zijn
hartenkreet
3.6 met 28 stemmen
2.970 als je hartje koud is
en je voelt je niet zo fijn
eenzaam en verlaten
laat mij dan je kacheltje zijn
als je hartje koud is
je bloed als azijn
zuur en koud
laat mij dan je kacheltje zijn
als je hartje koud is
en je verlangt naar iets fijns
laat mij dan in je leven
laat mij dan je kacheltje zijn
laat me die warmte geven
dan gaan…