1972 resultaten.
DE WEG OP
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Een licht handtasje trekt blij denken aan,
doet op een verlichte reis hopen.
Achter hem zeult Tom Poes, krom gebogen.
Zijn rug torst een koffer en drie pakken.
Vrolijk zal hij die zware last gedogen.
Willen de kleine knieën ineen zakken?
Nee, het kereltje heeft moedige ogen,
die alle moeite en gevaar inpakken.…
ma petite princesse
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
508 firmament ontvallen sterre
sta 'k even vast in 't ogenblik
bezonken peinzend hoe het was
als kind dat leed en schreef en las
bestemd te worden tot een ik
Verplaatsen deed ik mij in tijd,
de ster vanwaar ik kwam werd ruimer
en mijn horizon zo wijd
dat ik me zonder vrees of sluimer
op de mensenaard kon richten
niet dat het mijn gemoed verlichtte…
We noemen hem Kees VI
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
328 maat wisselen
rondgebreide dwaze bedenksels
stekelige heksenafrekeningen
beledigingen aan adressen
en nog vreemdere dingen
maar binnen de grenzen
van het acceptabele
terugkeren naar het thema
over ontkenningsverbreding
waar hij in was verdiept
inclusief zendingsdriften
welke hij niet meed
dagenlang losgezongen
steeds meer verlicht…
Spiraal van Ontnuchterende Wanhoop
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
327 Mijn geest is hier
een armatuur voor verlichting,
als gids in de donkere krochten van mijn wezen.
Onzeker in de schimmige
duisternis van mijn bestaan,
waar ik mij geleidelijk ontvouw
tot een misantroop.
Altijd verlangend en zoekend
naar de juiste richting,
waar mijn welbespraaktheid
hopelijk wordt geprezen.…
In wording
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
265 De mens is klei in eigen handen,
een vorm nog zonder vaste rand,
een stille kiem van wat kan worden
in het half verlichte land.
Ik heb geen vastgelegde lijnen,
geen spoor dat mij de richting geeft,
ik ben het zelf die, tastend, zoekend,
mijn dagen vormt en verder leeft.…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 De regen wast vlekken op mijn gelaat
angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed
trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit
maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster
Een rijke vrouw belooft mij
een geile buit
maar ikzelf had het liever
andersom gezien
zij voelt de stormbel van de
ijzeren vogel
het stampvoeten van…
Verborgen schatten
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
920 is
en de boer
zijn toekomst
gaat verbouwen
de maalsteen is nog
gaaf
mijn troffel
schaaft voorzichtig
laag voor laag
naar sporen
van ver vervlogen
tijden
waar
heden en verleden
vloeien
ivoren pop in
kindergraf
en in verbrande
leem
fragmenten glas
in kobaltblauw
zeven aurei
in offer neergelegd
vier olielampjes
verlichten…
IERLAND 2001
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
1.072 De golven aan de kade van Lahinch
De Keltic Music Shop en tweed en woollen
’s Nachts onder roze rozen wacht het woelen:
Post Office, supermarket, sheep- en minch
De smalle wegen worden niet verlicht
Waar Bed and Breakfastvilla’s kleurig wenken
The Burren doen je aan het leven denken
Ook kaal, rotsachtig, schots en scheef ontwricht
Hoewel…
Een welgemeend gedicht
hartenkreet
4.2 met 30 stemmen
8.273 een koekje van eigen deeg
Met een “gedicht” namens Sint en Piet
Willen zij “allen” die werken aan deze site
Hopelijk vergeet je dan niemand niet
Bedanken voor inzet en ingestoken tijd
Een kleine ode aan een geweldig team
Die het mogelijk maken dat alle gedichten
Hier op deze gedichtensite worden gezien
En dichters hun hart kunnen verlichten…
Wat is de reden?
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
2.046 Het is zomers buiten
zonnestralen verlichten de lucht
toch zo koud van binnen
diep in mij
en slaak een zucht
wat is de reden
dat jij bent weggegaan
naar het dal van de doden
of juist de tunnel des lichts
zo ver weg bij mij vandaan
misschien was het je tijd wel
zoals je zelf zei
maar ik heb je nooit gelooft
enkel de kou die jij hier…
Door raam van dorpskerk
poëzie
3.9 met 21 stemmen
2.245 Door raam van dorpskerk teek'nen beukentakken
Schaduwen op 't verlicht, te smal gordijn;
Door twee helblauwe spleten naast 't kozijn
Scheren twee evenwijd'ge, gele vlakken.…
'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent
poëzie
4.2 met 23 stemmen
2.450 'K zie nu al hoe 'k, als jij gestorven bent,
Zal zitten, kijkend naar je stil gezicht;
Wel vol verleden, toch pijnlijk verlicht,
Dat jij ten minste geen verdriet meer kent.…
Egoïstisch
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.233 Je doet het telkens weer mijn schat
en leert er maar niet van
Ik vind dat wat jij steeds weer doet
eigenlijk gewoon niet kan
Je schuldgevoel breekt je steeds op
en verlicht dat op jouw manier
Maar geeft hem daarmee mogelijk hoop
en ontneemt mij mijn plezier
Alsof je alleen maar winnen wilt
en niets ervoor wilt verliezen
Maar…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 zich op achter
gesloten oogleden en een diepe
ademstoot opent ze weer, diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint zacht te schuiven
en vertraagt het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig door de
met kerstsfeer verlichte…
KERSTverschijningsvormen
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
3.634 verlichting op de gevel van het huis
Trijntje Total Touch op de kleurenbuis
puzzels oplossen en ijsmutsen breien
excuses stamelen in supermarktrijen
winterstop in het uitdelen van trappen
reclame met nieuwe Loeki-grappen
kerstballen zoeken op rommelmarkten
engelen die euro’s bij elkaar harken
KERST is……
aardverschuiving- en hongerrampen…
Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot
poëzie
4.3 met 20 stemmen
2.308 Lang rolt, een bol van klank, de knal van 't schot,
Bonzend van wand tot wand, 't gebergte rond:
Het dier, door 't vals onzichtbare gewond,
Kruipt, om de rand, in scheef verlichte grot;
En pijnlijk trekt hij met verbrijzeld bot,
Hinkend, een smal rood streepje over de grond;
Diep, ver van 't bos, waar hij zijn voedsel vond,
Daar gaat hij…
verdriet
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.608 Hoop op genezing en verlichting
Het licht is pure kracht,
mijn wens is dat het pijn en verdriet verzacht.
Het wordt je met veel liefde gegeven, niet alleen
door mij maar door allen die met je meeleven…
kort door de bocht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.152 de bosjes
niemand die het ziet
afsnijden
het vogelvrije blinde land
met kennis aan het stuur
een lange weg instappen
bijkomen
met koudschuimend biertje
in de hand op het
heilige terras fris
genieten van laatkomers
het thuisfront
zit klaar met koffie
een geborstelde hond
en stapels ongelezen post
verlangend naar verlichting…
Baken
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
677 metsel ik met gedachtenspecie
de grillige stenen van de taal
tot een wankel zinnenbouwwerk
zwak getuigt het mijn verhaal
kon ik regels laten zingen
met waarachtig toverklanken
zodat er sterke ranken groeien
en bloeien tot in ver verschiet
met een verlichtend levenslied
deze gewillige betermaker
ontbreekt node de magie
die getijen…
lofdicht ter ere
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
761 de dagen kruipen steeds dichter
bij de dichter, de uren schrijven
zich vol verlichte beelden, tuigen
de woordenboom op, spreken vrij
van wolkenluchten, stukgespeelde
partituur en verse groenten op het
aanrecht, die zich niet alleen laten
eten, buiten wacht nog een volle
moestuin, huilen de hoge dahlia’s
maar ik weet waar jou armen zijn…
Vrouw Lot
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.887 De rechtvaardige volgde Gods gezant
die fel verlicht stond op de heuvelrug.
Angst beroofde de vrouw van haar verstand:
het is niet te laat, je kunt nog terug
naar Sodoms muren van jouw kindergrond,
naar waar jij zong en eens gelukkig was,
naar open vensters in de ochtendstond,
waar jij je kinderen ooit de les las.…
Als!
hartenkreet
1.4 met 11 stemmen
1.520 verdriet
mijn geest verdoofd, mijn hart gebroken
wil ik eigenlijk alleen maar
dicht bij jou zijn en vluchtig een blik
in jouw twinkelende ogen werpen
en weer genieten van jouw lieve lach
maar jij bent niet hier
Als morgen de zon weer zal schijnen
en de horizon net een golvende zee
met roodgele tinten
de aardbol geleidelijk opwarmt en verlicht…
Groene kerst?
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
2.121 Hij vindt het zeker fijn,
dat ik de pijn verlicht...
Ik wil dit leed voorkomen
en daarom roep ik luid:
'Moet u zo nodig bomen?
Neem deze dan met kluit!'…
Met een glimlach om mijn mond
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.556 Je gaf me nog een laatste keer
Om afscheid van je te nemen
Daar had ik je ook om gevraagd
Maar ik kon toen niet weten
Hoe verliefd ik was op jou
Je huis had je met kaarsjes verlicht
Matras op de grond
Je kuste me zo overtuigd
En ik verlangde zo naar meer
Een avond lang was ik bij jou
Mijn handen streelden
Elke centimeter van je lijf…
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 op de toren van de nacht
stond ik in brand
leidde ik verdwaalde schepen,
jij was de wilde in het woud
de oerboom razend
waar ik de blaren heb afgescheurd,
de stad een hamer zonder steel
braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders…
Coast
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.277 honingzachte
gedachte uiteen
Als een zeepbel gezwollen en wit
schitterend in toepasselijk linnen
geschilderd verbindend de aanraking
de koestering van de vorming van
verveling
Pastelblauwe luchten
Voortstuwend
Opstijgend
Teugel vierend
Licht vogellijf
Verenlatende tijd
Verleden is omstreden
Zuchtend
Gestrikt
Verbijten
Tandenknarsend
Verlichtend…
Op slag
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
634 angstig beeld
als een penseelstreek vrolijk fel
levendigheid in vieve kleur toedeelt
de scheur die leven droefheid gaf
gelijmd nieuwe vreugde bedeeld
neerslag verdwijnt op golvende slag
gevoel rijst minder misdeeld
en duizend regels vormen een millet
van herwonnen schoonheid op rijm
de akelige depressie zakt in zwijm
de opgeluchte verlichte…
gedichten gerieven tijdelijk
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.465 de consument schreef de dichter
leuk hoor dat u schrijft
echt u vult mijn dag
met hoon dan wel gelach
maar voor den dag van morgen
verlicht u nooit echt zorgen
niets van uw schrijfsel beklijft
straks bent u gewoon vergeten
alleen kunst mag blijvend heten
alles van u is zo genaamd
niet wat ware poëzie betaamt
de poëet schraapte zijn droge…
Knipoog
gedicht
3.6 met 11 stemmen
14.926 '
Ik volg de pijlen en word welkom geheten
in scherp verlichte,
haast kraakheldere catacomben,
waarin opeen gepakt is,
waarin tot aan het plafond toe
opgestapeld is.
--------------------------------------------
uit: 'De reis naar het welkom geheten', 1988.…
Met het oog op leesgemak
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
729 Ook bij deze
verlichting mislukte het lezen.
De huisarts van Wil
adviseerde een bril
en ze werd naar een oogarts verwezen.
Die arts heeft d'r ogen gemeten.
Na onderzoek liet-ie d'r weten:
'Uw ogen zijn goed:
't is geen bril, die u moet,
echter les.' Ze was analfabete.…