4425 resultaten.
We groeien door de tijd
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.395 We groeien door de tijd
met onze reusachtige voeten
maken de wereld klein
met onze reizen
dat maakt ons groot als goden
de tijd zit in ons hart
de ruimte op zak, in ons hoofd.…
Als een buizerd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 Mijn snavel mag dan scherp zijn maar vliegen kan ik niet
dus moet ik elders ijlen met mijn wonden, mijn verdriet
Met mijn voeten in de blaren van een schemerig, herfstig bos
laat ik mijn grieven varen, laat ik alle spinsels los.…
De opschik modieus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.230 een boom tot aan plafond
slank nog in de taille
de voet in bloem vermomd
de opschik modieus
ballen sfeervol bruin
en zilver blinkend
er is geen stille nacht
tv programma's pieken en aan
drie koningen wordt niet gedacht
de stal heeft afgedaan
de schaapjes worden niet geteld
zijn al geveld voor andere feesten
toch zal ooit het kind…
Bonkevaart
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 dit is mijn gezicht
het is door lijnen getekend
vroeger werkte ik op het land
waar schilders stroompjes creëerden
het zag vaak tegenslag
groef zich vast in de winter
in '63 schaatste ik de tocht
die mij het leven zou leren
over weemoed las ik
de huisjes aan de Bonkevaart
het ijs dat smolt
onder mijn voeten
over pijn leerde ik
het…
Korenbloemde blauw
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
824 jij was
geen paradijs
maar kwam zo zacht
in breekbaarheid
ik riep
jij keerde om
de hel van afstand
gloeide voor je voeten
nam je hand
richtingde de
grote stad maar
jij koos platteland
niet vlak je heuvelde
in eerst contact
glooide ook in zacht
dijklange lijnen
je korenbloemde blauw
ik met mijn waterschap
wat molens en de…
Ze leeft in de geschiedenis
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
647 ze kan het moeilijk begrijpen
ze wil alles bekijken
en het één met andere vergelijken
maar de wonden spreken boekdelen
haar stem is weg
ze probeert te praten met een uitweg
langzaam aan te herstellen
maar haar boze dromen die kwellen
door de zanderige, heuvelige wegen
en de modder onder haar voeten
zal zij meer weten dan ons
hoe het is om…
Vrouw
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Dan weet ik het weer helder en zeker
Ik mag me vrouw noemen, ten voeten uit.
Wat een prachtige naam.…
Elementen vinden elkaar
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
570 de zee, het zand, het strand
een hand in een hand
schoenen rusten voor even
voeten voelen het natuurlijke leven
de wind blaast, raast in parelschelpen
eb en vloed spelen een spel
er is geen verliezer, geen winnaar
elementen vinden elkaar
rust schrijft het verhaal van de dag
in een gloed aan de horizon
letters dansen aan een vliegertouw…
Vlammend marmer
gedicht
4.8 met 4 stemmen
4.034 Hartenzeer of zadelpijn
De teugels blijven achter
Geen beugel verwacht een voet
die in marmer reizen moet.
-------------------------------
Uit: 'Vlammend marmer', 1984.…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Zij slaapt, een zwaan, een vlinder
door blad hoor ik zijn voeten gaan.
---------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1997.…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond
mijn voeten…
borsten bruinen tepels donker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
680 springen over golven
hete voeten van het strand
spetters koelen de verbranding
schonen ook het plakkend zand
borsten bruinen tepels donker
lokkend naar de zon gericht
warmte zindert langs de duinen
zeewind koestert het verhit gezicht
mensen staan te juichen
de branding is het zomerfeest
zij zijn winnaars in het schuim
voor even weer…
Herder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
655 aan de voeten...
'nooit koude'
zoals in dezelfde droom.…
de wereld is je vlinder
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.265 je loopt met vleugels
en je lacht
de wereld is je vlinder
die vliegt
in al zijn kleurenpracht
je voeten zijn wel
zwaarder dan je dacht
je zet ze
niet verkeerd
maar recht vooruit
toch voelt het stroever
het dansen is eruit
soms ga je onderuit over
de drempels van vroeger
ik reik je de hand
laat je weer vliegen
ontplooi je maar, er…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 Het is de geborgenheid
Van je hand op mijn schouder
Het oneindig vertrouwen
Dat jij er zult zijn
Wanneer straks de wolven komen
Om huilend aan mijn voeten te staan
Het is de menselijkheid
Van je ziel en je zijn
Met in je hart de ruimte
Voor hen die anders zijn
Met het oog voor de waarde
Van wat achteloos wordt weggezet
Het is de…
c'est le mot qui dansent...
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
601 gelaagdheid in soepel
dansende woorden die
er werkelijk toe doen
met een nuance die je
doet inzien dat er een grote
vorm van verscheidenheid
huist in de ziel van de mens
soms krijgt het vat op 't gemoed
dan weer daalt er kilte als
natte sneeuw in het voorjaar
je zou wel willen schuilen
onder een abri van geborgenheid
maar je voeten…
Herinneringen verdrinken niet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
443 Gebeurtenissen stromen door
mijn hoofd, kranen spuiten spontaan
herinneringen over mijn voeten
Kikkers springen uit het bad
Wat zo gewoon leek
staat nu te demonstreren
en houdt me wakker
Gooit de ruiten in
Ik schuil achter de vitrage
Schaduwen slaan de trom
Ze wonen op straat
en verklaren me schuldig
Ik ben niet meer veilig
voor de…
Herfstblues
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Daar ga je
los van het leven
je valt
vlak voor mijn voeten
Je kleuren verraden
je verhaal
Licht en donker
had ik je eerder kunnen ontmoeten?…
Nog een keer
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
375 Het klikken van de sleutel
de schoenen in het vak
het lichte ruisen in de wc
en intiem het schijnsel
onder de badkamerdeur, zijn geur
die bij mijn voeten binnenkomt
Ik weet al hoe
hij naar me toeschuift
voorzichtig zijn handen warmt
onder zijn oksels
om mij te strelen
van slaap naar fijn
en uit te laten rekken
in een zee van tijd…
metaichmion (met Goliath én Ereuthalion)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
352 het monster bestaat
bij de gratie van de strijd
en de ruimte
tussen vriend en vijand
de uitvergrote reuzen staan te stampen
op het slagveld van twee kampen
tegenover jongelingen
die te voet gekomen zijn
een ijzeren strijdknots
een massief bronzen speer
zijn geen verweer
tegen de slimmigheidjes
de kleintjes gaan ervandoor
met de…
competentie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 dichtdraai
komt er geen water meer uit
dat het uiteindelijk
door gebarsten leidingen
alsnog naar buiten spuit
de fundering van ons huis
ondermijnt of
wegspoelt zo u wilt
daaraan heb ik dikke schijt
dat zal me aan m’n reet roesten
moest dat water maar niet bestaan
ik weet het zeker
als ik de kraan dichtdraai
hebben wij lekker droge voeten…
Hoge ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
121 Ik ben een reus, ik kijk
uit de hoogte, lopend
op hoge, gevoelloze poten
Ik zal mijn stelten niet buigen
naar de werkelijkheid
laat mijn ogen liever lopen
over digitale platforms
dan op blote voeten
door de werkelijkheid
Daar ben ik veilig
zichtbaar verborgen zwevend
boven de werkelijkheid
Daar ben ik thuis
ken ik de gebaande wegen…
Het Onze Vader
poëzie
3.0 met 30 stemmen
3.148 Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden zal!
Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!…
O laat me...
poëzie
4.4 met 5 stemmen
2.145 O laat me eerbiedig tot u komen,
die staamlend voor u nederboog,
en in mijn oog de blikken stromen,
in volle lichtstroom, uit uw oog;
ik kwam door nacht en storm getogen;
mijn borst is zwaar, mijn voet is loom;
maar slechts één hoopstraal uit uwe ogen,
en 't àl hergloort: één lentedroom...…
GEDACHTE
poëzie
4.1 met 9 stemmen
4.623 Zo wisselt alles hier beneden:
’t Verachtelijk slijk, waarin wij vaak met huivring treden,
Is dikwijls ras een bloem, die pracht van kleuren biedt;
En vaak hecht zich de bloem, wier luister wij begroeten,
Wier geur het hart verrukte, als slijk aan onze voeten,
En wij bemerken ’t niet!…
Het Onze Vader
poëzie
4.4 met 7 stemmen
3.067 Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden zal!
Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!…
Het Dansende Meisje
poëzie
3.7 met 16 stemmen
2.512 . -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst
Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven…
O laat me...
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.597 O laat me eerbiedig tot u komen,
die staamlend voor u nederboog,
en in mijn oog de blikken stromen,
in volle lichtstroom, uit uw oog;
ik kwam door nacht en storm getogen;
mijn borst is zwaar, mijn voet is loom;
maar slechts één hoopstraal uit uwe ogen,
en 't àl hergloort: één lentedroom...…
Het Onze Vader.
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.910 Al wat leeft valle U te voet,
Driemaal heilig, driemaal goed!
Kome Uw rijk, o grote Koning!
En geschiede Uw wil alom,
Boven in Uw Heiligdom,
Hier in aller mensen woning,
Tot dit aardse schaduwdal
Als Uw Hemel worden zal!
Geef ons brood en kracht ten leven,
Gij, die alle nood vervult!…
Het dansende meisje
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.581 . -
met de onafzienbaarheid alleen, die van haar voeten
tot aan de horizon onrustig is en glanst,
en met de wind alleen, en met de wolkenstoeten
rondom haar aan de lucht, - is ze onbedekt en danst
Voorzichtig, als om eerst de bodem te beproeven,
betast zij met de voet het pas ontblote strand,
de rimpels, hard en smal, die er de golven groeven…