5928 resultaten.
Herinnerde vriend
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
515 Wie heeft daar gelijk
bij de welkomstdeur
van het schaduwrijke gebied
om bloemen te kussen
zijn gedachten gaan liggen
in een eindeloos bed
zonder illusies of dromen
ziet hij stilte
bewegen zonder emotie
een schaduw danst
ritmisch in leegte
hij telt zijn woorden
als hij alleen is
in de duisternis
vol liefde en vriendschap
hij…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Vroeger op mijn trekkertje kwam het niet zo nauw.
En kreeg niemand een snauw.
Ben ik er op vooruit gegaan?
Van het stalen ros laat ik het gas los voor het fatsoen,
en denk bij mezelf,; "wat ben ik ook een OEN"
Was ik maar weer als toen....…
ONTWAKEN IN HET DONKER
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 In het holst van die vreselijke nacht
klopte het noodlot ruw op mijn deur
Zijn melding ontnam mij alle kracht
uit mijn gezicht vluchtte al de kleur
Woorden gelijk kiezelsteen zo hard
werden grof voor mij neergesmeten
Had het noodlot dan echt geen hart?
ook nu kan ik ‘t maar niet vergeten
Ze spraken van de opkomende zon
mijn blik zag enkel…
De zegen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
455 In mijn bedje
vol zonnestralen
gevlochten uit
laagstaand licht
luister ik naar
winterse verhalen
uit een lang
verleden tijd toen
er nog rijm lag op
daken en herdertjes
bij nachten lagen
wij takken van de
kerstboom zaagden
voor het maken
van kransen in de
weken van advent
want ooit zijn wij
nog heiliger dan de
paus geweest was…
Geen tranen
netgedicht
3.9 met 355 stemmen
572 zacht wiegen
watergordijnen
hun nattigheid
tegen de straat
guur slaat de
wind opspattend
water tegen een
troosteloze muur
weg is de zomerse
scene met een
zonovergoten hangplek
vol schaarse kledij
daar was toen
geen corona in al
zijn varianten met
contactbeperkingen bij
ze hebben het hart
uit het vrijen gehaald
van de anderhalve…
Volk van weleer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 ik zag hoe
jij verschoot
even voorover
boog in een
klein moment
van contact
er sluierde
al een lach
in je blik die
ik meteen
vertaalde tot jij
hebt het gefikst
ik wist van
jouw vluchtige
ontmoetingen
met leden van
het kleine volk
van weleer
zij zijn
eigenlijk nooit
weggeweest
hebben eeuwen
in schaduwen
van jaren geleefd…
Zijn chambrette
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
453 vaag zit nog
de magie van het
rijke roomse leven
in mijn dagen
verweven op een
soms bizarre manier
ik was de oppas thuis
en het werd snel
donker en later in huis
om mijn wanhoop
nog de baas te blijven
ben ik alle heilige
beelden gaan bekijken
heb hun harde en
zachte lijnen bekeken
hun ogen wilden
mij spreken omdat ik
de stemmen ben…
De pijn van toen
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
511 ik zag
je hand op
het behang
ogen die wegdroomden
vingers die de tijd
nog voelden in
de pijn van toen
die even krampten
toen je weer de
stemmen hoorde
van het twistgesprek
op de overloop
waarvan je in de
toon alle hoop verloor
nooit is het
meer goed gekomen
de lat was veel te
hoog gelegd wat restte
bleek het laatste op de…
Een liefdesgedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
491 uitgedist door een gekende. iemand
Die hield van witte- zuiver witte lelies
De grashalmen omarmen
Het klein blauw bloemetje dat stil
Vergeetmeniet blijft vragen
Een kikker houdt zich stil een reiger
Die altijd op een heden loert
Waadt achteloos het kroos door
Een regen vangt me in zijn vallen
Ik moet weer weggaan val
Weg van een vroeger…
De voormalige rookkamer
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
375 talloze handen
hebben de leuningen
van de stoelen uit
de voormalige
rookkamer gepolitoerd
ondanks de grote
schoonmaakbeurten
hing de walm uit vele
decennia roken nog
altijd in het meubilair
in het kraken van
de stoelen was nog
het verdwaalde hoesten
uit vroeger tijden
herkenbaar te horen
nog ruisen de
gordijnen groeten
hun…
Vergeleken met toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 glimlachend
wendde zij
zich af
weer had ze
in de spiegel
gekeken
zichzelf
vergeleken
met toen
naar een
oordeel werd
niet gevraagd
en toch
ontdekte zij
voordeelpunten
als reactie
op die lach ja
haar sterkste troef
ontwapenend
bij inzet en
afrekening
nog zwaaide spiegel
de lach terug in afscheid
met koesterende aai…
KINDEREN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
670 nog zoveel moois te beleven
het ontrafelen van de grote
mysteries kwam wel met de tijd
toen kwam de waarheid nog
langzaam vanzelf naar ons toe
een kind kende geen depressie
en was nooit moe
tegenwoordig regeert de leugen
wroet zich in het kindergeheugen
ze worden voorgelogen en bedrogen
gelukkig ben ik altijd
een beetje zo’n kind
van vroeger…
Die dieper snijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 nog ben ik
bezig het folie
los te trekken
dat mij het leven
bijna onmogelijk maakte
het lijkt doorzichtig
toch gerimpeld
door geleden
pijn in nabij en
het ver verleden
eerst komen schetsen
maar lijden verdiept
de lijnen tot etsen
die dieper snijden dan
ik ooit heb toegegeven
ik was lang geen
onbesproken kind
dat zich alleen…
[ Mijn kindertijd is ]
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
516 Mijn kindertijd is
nu een verhaal, met een lach --
verteld op een feest.…
herinneringen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 voor ons is samen
thuis hand in hand
de tuin en schuur
de muur waar we
altijd speelden en
ik jou en jij mij
verveelden met
kijken naar elkaar
wij waren altijd
snel thuis ook in
het grijs bestofte
treinstel op een
totaal verlaten station
in de middle of nowhere
ook thuis bij de
slaande kerkklokken
waar wij vergeten waren
uren te…
De worm.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Is gewond aan kop en kont,
links kruipt een stuk, rechts gaat een deel?
Wie schenkt er aandacht aan je lijf
als je gebeente koud en stijf
tot in alle eeuwigheid
voor altijd onder 't gras verblijft?
Refr.:
Dat is de worm, dat is de worm,
met links de kop of is't de kont?…
geef mij de vier
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.216 zie mij
op jouw eigen altaar
bleek wachtend
op scherpe punten
slacht mij af
met je kwade lust
laat mij de bodem zien
schroom niet te stunten
mij te doen vallen
tot onder de top tien
stroop mijn vel
na dit gedicht
ik ben eerlijk
zie mijzelf als
lichtgewicht
slechts massaal gebrul
wil ik horen
schreeuwende koren
die mij zonder…
waardevast
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 een en al narigheid
voor oude meesters
die neigen tot sterven
zijn al hun tijd kwijt
om op film hun vroege werken
onder druk van de erven
mogelijk twijfelachtige vlakken
tot volstrekt eigen te merken
blijft hun herinnering vaag
zij voorzien met verse streken
wat nog aan voorraad onder ze is
voor handel en kunstgeschiedenis
van een…
LAAT MIJ DOOR DE WINTER SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 ik zou honderd dagen willen slapen
gevoel is weg, lijf koud, geen gevoel
ik staar in de winter
ik staar naar de winter
alles vertraagt, sneeuw in het wiel
vlottend ijs snijdt door alles
opent alle de wonden
laat de winter binnen
herinnering en hoop is al wat ik heb
maar heb ik meer niet nodig?
sleep me door de winter
door deze winter
ik…
Het wordt zwaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 De vroegere fantasie is weggeëbd.
De teugels die we vroeger in handen hadden,
zijn slap geworden en sleuren ons weg.
Wij kennen de diepgang van ons eigen niet meer.
Het gaat berg af, altijd maar dieper …….
De standvastigheid onder onze voeten,
heeft plaats gemaakt voor een diepe kuil,
waar wij niet meer uit kunnen.…
a dreaming dance
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.158 mijn vingers missen
het strelend raken
ogen staren ver
van mij weg
zoekend naar
jouw tranen
geen woord verlaat
mijn mond
want al wat ik zeg
zweeft door stervende
eikenlanen
of draait slechts in mijn
nabijheid rond
daarom stuur ik
je een wens;
i am still here
in a dreaming dance…
februarinacht in lissabon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
773 Alfama warrelt
ons als een labyrint
omlaag
waar de stad
langs de Taag stroomt
de rivier staat stil
op dit uur van de droevigen
in de verte het geluid
van de wegstervende fado
hij, hij troont daar boven
verbronst op het terras
voor á Brasileira
en laat zijn zangen
bij voorkeur meestromen
onder een deken van duisternis
tot over…
Vers J
gedicht
1.8 met 5 stemmen
5.403 -------------------------------------------------
Uit: 'A tot en met Z', 1979.…
Volzomer
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 de lijsterbessen zijn al weer oranje
het lover is voldragen groen
paarden zwaaien loom hun staarten
in de bermen groeit de boterbloem
klaver, leeuwenbek en grasklokje
vogels zingen minder luid
de Drentse A kronkelt naast het fietspad
lammetjes zijn schaap geworden
Schotse Hooglanders begrazen de hei…
Gulp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Ze hebben daar in Limburg een probleem,
Door neerslag in de vorm van bakken regen
Heeft nu de Gulp zijn oevers overstegen,
In Engeland zegt men: “What ’s in a name?”
Want water komt soms kolkend uit zijn schulp,
Maar zeker gulpend water uit de Gulp.…
...
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
457 “I have a dream”
zei mijn hart; ik dacht aan hem, zijn droom
zijn wonder
nu straalt hij indirect van schouders
die de wereld willen dragen, hoopvol, strijdig met
het witte hart
dat velen in zich denken
ik hoop mee
op beter, waardig met elkaar en daar
hervinden we het schenken
van een wereld, uit één stuk…
Buurman Hendrik
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
754 Hendrik
Buurman Hendrik
van de overkant
deed samen met mij de krant
hij las hem helemaal van A tot Z
met als laatste
de overlijdensberichten
daarna legde hij hem opzij
en zei dan steevast hetzelfde
‘het is goed, ik sta er nog niet bij’
vanmorgen
heeft hij niet gekeken
hij staat er nu wel bij
ik leg de krant opzij en slik
In Memoriam…
Samen een kwarteeuw
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.013 Zij vierden samen een kwarteeuw:
de een a point op punt
de ander een mispunt.
Zij vierden samen een kwarteeuw:
een dubbelpunt voor
de een met vraagtekens
een dubbelpunt voor
de ander met uitroeptekens.
(Samen) veel gedachtenstreepjes
uiteindelijk een andere zin;
punt aan de lijn, geen zin
maar puntje, puntje, puntje…
Bepottelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 vol emoties
bracht jij
de overledene
de laatste
eer
hartezeer
deze vriendin
en mevrouw A
beiden slachtoffertjes
van het
gebeurde in
het verleden
heden
worden zij
eindelijk serieus
genomen en
gaat het
misschien richting
gefaalde overheid
feit
intens kinderleed
strafrechtelijk tien
jaar
nonnen toch
raar…