2620 resultaten.
Trage twijfel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 In de trage twijfel van de dag
die de nacht nog niet heeft losgelaten
zwijgen vanzelfsprekendheden nog
zijn nieuwe waardes onbepaald
Zelfs gisteren is dichterbij
dan de realiteit van heden
deze dag wil maar niet starten
wachtend op een teken van leven
Daar lijkt zacht een stem te klinken
tussen het tikken van de regen
tegen het beslagen…
Gebedsgenezing
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 of een misstap in het heden?
je vast klemmen aan gebedsgenezing
heeft pastoraal gesproken
een groot bezwaar
baat het niet
dan schaadt het wel!…
Tussen wal en schip
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
896 En wanneer de wal het schip keert;
en het schip in zware weersomstandig-
heden verkeert; dan zal dat een schipper
niet beletten zijn kaap te ronden.
Want goed op koers worden door een
vliegende Hollander alle hoge golven
reeds spoedig verslonden.…
Kom eens van die wolk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 van die wolk
Van onwetendheid, dromen en oneindige zonneschijn
Tijd heeft hier beneden niet stilgestaan
Dromen zijn inmiddels begraven en van de baan
Kom eens van die wolk
Van negatie, zelfzuchtigheid en vallende sterren
Tijden zijn veranderd
De wolk kan jou aanwezigheid niet langer verbergen
Kom eens van die wolk
Verplaats je naar het heden…
In de jaren zeventig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 Laat me heden solitair zijn en schaamteloos
als de kat die haar vacht laat glimmen,
in de late avondzon.…
Wenkbrauw van de tijd
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
581 De journalistiek beschrijft
De politiek moet verantwoorden
Altijd in het vuur van de strijd
De journalisten
Leggen een vergrootglas over de tijd
vergelijkingen met het verleden
Die van belang zijn in het heden
De journalist
Bekritiseert
en beschouwt
De inhoud
De politicus
beredeneert
En Discusieert
De media
Maakt de show
de strijd is…
vlieg een handvol dagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 mijn bloemen bloeien
reiken naar licht
bieden geur aan ieder
die voor nectar zwicht
ik maak toekomst met mijn beelden
bouw uren van de dag
totdat hun vormen mij vervelen
en ik naar morgen mag
droom scherven in
mijn wereldje van glas
ik breek het glazen heden
kou komt dan niet onverwacht
je daagt me uit met jou
de vleugels te gaan…
najaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
najaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 het najaar treedt vol lawaai in het heden
opent haar deuren, de regen druilt
bladeren verschrompelen, verkleuren
het is uit met de zomer, de hemel huilt
de zomer dwarrelt, is verleden
vervalt in verlangen naar stilte, naar rust
ten afscheid in een laatste schrede
is zij het die de einder in goudgeel kust
zompig blad, luid kreunende takken…
De hormonen van Maart
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
717 Leven is niet gebaat bij een oud heden.
Hoor wat er plenty te gebeuren staat:
juist ja, de lente doet zich gelden
waar een 'open mind'
gekmakend in haar grillen opgaat...…
Loslaten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.030 jou missen
is niet iets van
voorbijgaande
aard
langs buiten
lijkt het te gaan
maar als je eens wist
hier vanbinnen
ben ik niets waard
ik wil niet
blijven hangen
in het verleden
maar
als ik gewoonweg
verder ga
ben ik bang
dat ik je vergeten zal
in het heden
deep down
weet ik wel
dat dit nooit
zal gebeuren
maar
betekent…
een eeuwenoud en triest verhaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
2.189 groen is
in zijn bladeren gestorven
de wind verritselt ze voorbij
dood is
op de grond geborgen
beschermt haar voor het wintertij
takken dromen
van een lommerrijk verleden
heden is alleen en kaal
ze vertellen hoe
ze door de kou hebben geleden
een eeuwenoud en triest verhaal
ze wachten op
de lange nachten en de maan
vorst laat…
Zwaveltuin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
507 Ik wist niet wat me nog te wachten stond
Toen ik de moederschoot was uitgegleden
Van vieze broek en borstrok naar het heden
Van brabbeltaal en rijm naar grote mond
Van kind naar man en naar een echtverbond
Vol Calvinisme, kerkgang en gebeden
Ik wist niet wat me nog te wachten stond
Toen ik de moederschoot was uitgegleden
Steeds vaker strooide…
Joel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 Doof de vuren, omarm het duister,
hoor het voorouderlijk gefluister,
luister naar hun wijze raad:
Hoe zwart ook het heden,
hef de hoorn en deel de mede,
drink, op de zon die komen gaat.
Wassail!…
Doordacht vliegen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
560 Heden vliegen we overal naar toe.
Ja, we hebben veel in onze Mars.
Boven Mars vliegen we rondjes.
Mariniers dragen vliegkostuums.
Zo vliegen ze naar schepen toe.
Veren hebben ze niet nodig.
Behalve, in hun kont.
Vogels kunnen niet denken.
Dat denken vele mensen.
Jammer en helaas.
Mensen bezitten de aarde nu.…
Frédérique
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
538 een kleine denkfout verwoord
door een jonge nog onschuldige meid
die de harde wereld nog onvoldoende kent
tot hen die haar in elkaar hebben geslagen
voorwaar geen kleinigheid
lieve schat
wat zij blijken dat
kunnen we niet laten zijn
vroeger niet en ook niet heden ten dage
dat moet in de kiem worden gesmoord
zij die in wijze woorden
gevangen…
je ogen schenen langer zon
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.241 ze als roodste rozen
in een veld met woorden vol geluk
ontloken ze als nieuw gekozen
de wind blies zachte lentelucht
in vleugjes voor het snelle rijpen
je ogen schenen langer zon en
lachten met de warmte van begrijpen
we dachten nog de winterkant
maar kou en sneeuw waren geleden
het tintelde van hand tot hand
we roken voorjaar in het heden…
Een Nieuwe Cultus
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 een nieuw geloof
wordt alom beleden
de man was al lang bekeerd
z’n vrouw door onbegrip verteerd
volgt hem lijdzaam vanaf heden
beiden zitten vooraan
op het puntje van de bank
en beiden juichen na veel geduld
als het doel waarvoor wordt vervuld
en beiden belijden dan hun dank
zoals eertijds heeft ook
dit geloof z’n vele goden
en ook nu…
we babelden in misverstaan
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
835 je liep mijn woorden achterna
verloor je in gedachten
die ik als verstrooiing
naar je lachte
ik liet wolken
dobberen op het hemelblauw
jij zag immense diepte
voelde de onmogelijke kou
ik nam de tijd en
brak haar tot verleden
jouw toekomst deed meer pijn
dan je lijden aan het heden
we babelden in misverstaan
rondom torens van verwarring…
Het bloesembed van een vroege lente
gedicht
3.7 met 7 stemmen
954 prilste tocht die ik zal ondernemen
uit de schaduw naar het andere licht
weg van het mogelijk samen verademen
een jonge blos ochtendglanzen in zicht
leidt tot een herhaald lijdzaam ondergaan
van het voorbije dat getekend in mij blijft
slaat de weg vlakbij het slotstuk stilaan
af naar wat is maar nimmer in het heden…
Verbonden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Het heden is het meeste waard,
de warmte om je heen.
Herinneringen die je nu vergaart,
je maakt ze niet alleen.
Bekend zijn de bomen van het leven,
onzeker de paden van het bos.
Liefde is het mooiste dat je kunt geven,
laat elkaars hand nooit los.
Samen deel je vreugde, voel je verdriet en pijn.…
en verleden wat gebeurt
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.310 ik liet handen
groeien uit de muur
we werden vrienden
ik denk ze maar huur
ze lichten wit uit beelden
en verleden wat gebeurt
ik proef het kale heden
verdwenen is de kleur
zwart beweegt de handen
in schaduw zonder tijd
streelt de diepe angsten
voor dood en eeuwigheid
bespeelt mijn ziel
ogen heb ik dicht gelaten
kijken hoe het mij…
De haver bloeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Geef mij heden mijn vleugels terug,
ik zal op aarde blijven,
niet meer in de vlucht.
Ioakim
verbind mij
aan lucht en aarde,
warm van jouw schoot,
aan lucht en aarde −
waarde
in een welkom
lichaam,
warm in mijn schoot
Ioakim
Ioakim
Mijn veren raken verwikkeld
in jouw haren.…
Carpe a.d. mmxxiv
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
418 Niets is gewaagder dan een nobel streven
Ik zeg, zonder de noodklok te gaan luiden
Dat, wil men heden en verleden duiden
Geen sterveling weet hoe hij straks zal leven
Er is één wet, die der grote getallen
Ik hoop dat volgend jaar echt mee zal vallen…
De onpersoonlijke dood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 mijn wereld
verraden
geslagen en
vastgenageld langs
de krachtlijnen
van golgotha
we zitten heden
in de tuin van eden
waar groei in natuur2
de stikstof van de
huizenbouw zal
neutraliseren
zoals geweren
het geweld waar de
drone de held is van
de onpersoonlijke dood
in de strijd tegen hun
zusters en broeders
om verborgen roots…
Spiegelende vlakken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 vergat het glas
waar ik mee werkte
pas toen splinters
mijn vingers
rood kleurden
waarschuwden
helscherpe pijnen
mij ongenadig
de rode waas
in mijn hoofd
trok op en weer
bij zinnen depte
ik het bloed van
sneden in mijn huid
het kunstwerk
was verdwenen
in het rood van
geleden pijn en op
een witte a4 zag ik
het bebloede heden…
RUST EN VERTIER
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
249 welbewogen verleden
dragen hun kennis en wijsheid
aan elkaar uit
en aan degenen
die voor hen werken
allerlei toonkunst
door stroomdraad geleid
of komst van zangers
brengen des te meer genot
in drink- en eetzalen
levensvreugde waart rond
om krachtig op te duiken
onzichtbare ogen
uit Hemelse gewesten
waken in gangen en kamers
over heden…
Verwachting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 Wat houdt ons bezig: wachten
en hopen op weer wat meer vrede,
verdraagzaamheid en ook ontferming,
al zien we dat nog niet tot heden.
Wat kunnen we dan zelf toch doen?…
Onbegrensd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
362 De jongen,
Kind nog zonder verleden,
Denkt vader God te zijn,
Zonnetje altijd schijnt,
Beren altijd uit de weg geruimd
Toekomst lijkt ’n eeuwig heden,
Verdriet door moeder weggekust,
Pijn in ’n oogwenk weggetoverd,
De hele wereld in één oogopslag,
Zijn bedachte wereldbeeld,
Waar bergen tot de hemel reiken,
In badkuip oceanen oversteken…
Alleen nog stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
214 Vergeefs poog 'k te kijken naar voren,
Maar door de pijn in ’t heden,
Kan me te weinig daar nog bekoren.…