3682 resultaten.
Nadagen
gedicht
3.3 met 26 stemmen
47.604 Langzamerhand ken ik veel
te veel doden
vervagend vervallen
aan vroeger zij hebben
meer tijd dan wij
veinzend geen verleden
ontledigd te hebben
geen ruimte
aan ons ontstolen
te hebben
geen boodschap
aan ons.
------------------------------
uit: 'Kaalslag', 1999.…
Workaholic
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
785 nu hij oppast op de kids
als zij een avond heeft
hij even tijd en eens kan zien
waar het amper leeft
meubels pas herkend
verrek is dit zijn huis
hoe kan het anders
buiten werkgedruis
netvlies lokt de klok
waar zij zovaak op ziet
waarschijnlijk alle tijd
het zesde pilsie hoeft ‘ie niet
hij wacht en wacht
en wacht en wacht en wacht…
Vader
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.794 Stoned van de morfine
Geen controle in zijn ogen
Schrik ik van hem,
Daar halfnaakt liggend bij het raam
Mijn lieve zieke vader,
Die mij verwekte
De drager van mijn naam
Wat is hij mager en zo klein
Ineengekropen op dat bed
Waar is die grote vent gebleven
Die vroeger bergen heeft verzet
De aanblik doet zo'n pijn
Bij hem en meer bij mij…
Zaterdag 12 april 2003
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
5.056 De lucht is helder, de wind voelt kil,
De bloesem siert het park rondom,
Buiten vangen oudere mensen,
De eerste stralen van de zon
Het licht valt door het raam naar binnen,
Toch moeten de gordijnen dicht,
Om mijn vader te beschermen
Die in het kleine kamertje ligt.…
Die man
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
1.161 Tot dusver was alles nog te doen
- houd moed, zei pappa
wees sterk en lief voor zusje
- huil niet, riep mamma
het komt allemaal weer goed
maar hier
rillend naakt naast zusje
nu die man hem schopt en slaat
zijn rechtervuist ontbalt en
pappa's zakmes pakt
pappa's mes
zijn pappa
moet hij huilen
huilen zoals alleen een wees
soms huilen…
Sauna
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.951 het water onthaalt
in warme bronnen stroomt hun onrust
uit diepe porien doorheen de klamme huid
van verlaten verlangens onder de koelte
van een avondzon
badend in eigen vruchtwater
waarvan de zuurte schrijnt op hun jukbeen
zijn ze gevallen vruchten van hun zucht
naar stil nabijzijn omdat ze de herfst
in lente willen herschilderen…
Alvorens hij jouw naam zou noemen
gedicht
3.1 met 57 stemmen
24.715 Zo bloeide je, ineens heel pover,
nog naakter uit dan een magnolia
Sliep je met blauwe lippen in
een al veel ouder eenzaamheid.
Je hield nog een geraamte over
en knoken, duidelijker dan leestekens.
Zei je: 'Ik ben een open boek'?
Dat zeg je nu.…
Zelfportret
gedicht
3.3 met 25 stemmen
19.836 Stralend-witte vader,
in een snorrende wolk hommels
op de aarde neergedaald.
Lieve moeder in het groen gelegen,
brandende van boterbloemen;
bunkers.
Zing ik als de kindren zongen,
bommen, bommen, goede bommen,
op de aarde neergedaald.
---------------------------------------------------------
Uit: 'Duizenden zonsondergangen', 1972.…
Familiebinding
snelsonnet
4.2 met 6 stemmen
2.109 Mijn oma woont al jaren bij ons in
En daar zij ons niet in de weg mag lopen
Bind ik haar vast in bed met ferme knopen,
Want oma is een boeienkoningin.
Terwijl zij 's zomers samen met de honden
Gezellig aan een boom wordt vastgebonden.…
Ik ben van de buiten
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.141 Ik kreeg van mijn ouders,
Van ieder mijn part
Van vader mijn schouders
Van moeder mijn hart
Ik vocht om mijn stuiten
Met zuster en broer.
Ik ben van de buiten
Ik ben van de boer!…
slikken
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.534 vlekken op het deken
tevergeefs
tracht ze haar tranen
weg te vegen
en hem
die van haar jeugd geniet
eeuwig ontevreden
duwt hij haar hoofd
tussen zijn benen
papa alsjeblieft
ik kan het niet
wanhopig blijft ze pogen
nog even flink
het is zo over
ze slikt
en stikt
in een wereld vol verdriet…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.511 Jij kind,
wiens jeugd ruw werd ontnomen
kijkt verslagen op het leven neer
ontdaan van alle prille wensen
en geloof in volwassen mensen
heeft je lente geen kiemkracht meer
Jij kind,
waarvan de dromen zijn gestolen
voelt rood de schaamte aan je huid
als donkere schaduwen kleven
die zich in je nachtrust weven
als je uitgeput de ogen sluit…
de limo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.011 de limo / uit leem geformeerd
het hagelde twin towers osama bin laden
pim en palestijnen dolfijntjes op het strand
en steeds die verbazing: amos op schier!
haar lippen gingen nog net zo rap
en glinsterden in decemberlicht
zoals de morgendauw toen in april
het haar dat hij nooit ontplooide
was grijs geworden gestuwd nu
in een…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 Er hangt de laatste tijd
langer een waas over de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin…
een briefje van vijftig
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
3.762 alvast voor mijn verjaardag
want ze kunnen niet komen
geen messenset deze keer
of overbodige pannen
ik mag het zelf bedenken
die vrijheid heb ik nu
na vaders oude stempel
en moeders koude onmacht
ze hadden het graag
allemaal anders gezien
onontkoombaar hun dochter
al bleef ik hardnekkig
onzichtbaar…
De jas
gedicht
3.3 met 79 stemmen
27.245 Maar eerst is er een oude jas. Nu hangt hij
aan de kapstok, binnenkort wordt hij
verbannen naar het hok.
En eerst is er een avond waarop ik aarzel
naar buiten te gaan. Buiten is het koud
In gedachten trek ik voor het eerst
die oude jas aan. Ik ben alleen op straat.
Wie had dat durven hopen. Ik kijk
in de ruiten en zie
voor het eerst mijn…
Verjaardag
gedicht
2.2 met 459 stemmen
130.809 Geruisloos zak ik in mekaar
als een droog geworden zandbaktaart
en niemand
die met welgevormde klamme handen
mij terug in mijn vorm kan slaan.
------------------------------
uit: 'Pritt.stift.lippe', 2004…
De uitvergroot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik keek me aan
lachte verbaasd
toen ik mezelf zag staan
er was iets onbekends
misschien wel ooit gezien
maar nooit verkend
in ouder worden
draaien films door je
proeft de tijd in het decor
verschillen in de
uitvergroot maar essenties
missen niet de boot
het lijken oppervlakkige
momenten maar toch
wankelen er fundamenten
nog…
Bekroont je lach
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
554 ik heb de
lijnen gelezen
in je gezicht
gezien wat
de jaren daar
hebben aangericht
kleine en
grote scenes
vertellen hun verhaal
spreken mij aan
omdat ik de tranen
niet heb kunnen drogen
die er in
onmacht en pijn
teveel gelaten zijn
heb de bekende
woorden gehoord
waardoor het niet spoort
maar daar waar
liefde nog
verzachten…
Jana Arianne
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.387 `kijk` zeg je tegen mij
je danst de zonnedans
vangt een handje lucht
en nog een tot je stil blijft staan
een vuistje tegen je aan
dat je bemoedert zoals ik jou
soeja meisje zacht en zoet
je kruipt op mijn schoot
angstvallig blijft het knuistje dicht
tot je met een zucht zit
je opent je hand
`voor jou, mammie, kindje van licht`…
TERUG
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.760 Hij stond te treuzlen in de schaûw der linden
En zag zijn ouders door de kier der blinden:
Vader, de pet op 't hoofd, las traag de krant,
En moeder morrelde in het koffiekooltje,
En naaide aan broertjes blauwe kamizooltje,
En keek, scherp luistrend, even naar zijn kant.…
Er is geen hechting meer(OCCUPY)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
545 wij hebben alles uitbesteed
zelfs in relatie dragen wij het
door de coach geëiste boetekleed
van baby tot student
het kind heeft in die periode
zijn ouders slechts gekend
waren familie en gezin
het vaste baken nu zijn
school en opvang voor die zaken
er is geen hechting meer
in voor en tegenspoed
onafhankelijkheid is ego’s grootste…
de DOOD van voetbalvader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
951 DOOD VAN GRENSRECHTER
Zo sta je te vlaggen bij een wedstrijd van je zoon.
De wind raast over het koude veld.
Ineens verandert de wedstrijd van toon.
Vlag omhoog voor buitenspel.
Schelden en ruzie is het gevolg.
De vader die vlagt krijgt lel op lel.
Iedereen kijk toe en kijkt naar de opstoot.
Te laat de VADER krijgt schoppen en klappen tot…
Titanic
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.441 Het zingen is mij goed vergaan door niets;
louter dagtaken, scheren, ouder worden.
De blauwe stad hangt als een baard aan iets
dat ik 'ik' noem. Ben half-veertig geworden.
Een blauwe namiddag maakt niet meer een barst
- uit- in mij. De taal is wit en mistig.
Ik ben door bijna niets tot bot geharst.…
Fleur Bloemen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Die arme Fleur, maar ook die arme ouders,
Wat krijgen die verdomd veel op hun schouders.…
Thuiszorg
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
5.142 Goede morgen
daar ben ik weer
uw hulp deze week
wat zal ik doen deze keer
Ja het weekend staat voor de deur
alles op z'n zondags best
de ramen, de vloer
volgende keer de rest
Even een babbeltje
hoe alles met u gaat
en na drie uur werken
is het dat uw hulp weer naar huis gaat
tot de volgende keer…
In de wolken..
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.689 Blauwe lucht
bedekt met wit.
Met wolken
waar verhaal in zit..
Mijn moeder daar
die naar me lacht..
Vanaf de aarde
zelf bedacht..
Mijn vader met
z'n glaasje bier..
Het lijkt net echt
zo vanaf hier..
Ik maak ervan
wat er niet is.
Dat wat ik hier
beneden mis..…
Levensavond van een drummer
gedicht
3.2 met 19 stemmen
13.705 Zijn trommen
- twee grote, vier kleine, twee
tom-toms, bongo's etc. - heeft mijn
vader (78) al lang van de hand gedaan
maar niet zijn stokken
want zijn techniek houdt hij bij
op een schijf meubelplaat
met een middellijn van 15 cm
en, toegegeven,
ik ben jaloers op zijn beat.
---------------------------
Uit: 'Een bord bekijken', 1966.…
Moederschap
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
4.848 Veilig onder handen
in moeders armen
een klein gehuil
veel geluid
en weinig bewust.
Kind zijn
is niet waar je voor kiest
wel wat je bent
en vaak
verweten wordt.
Neem me
zoals ik ben,
want jij
wilde mij toch ook?…
de laatste reis
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
3.615 men zegt dat de hemel
een grote tuin is
en dat men daar
zijn dierbaren weer vindt
laat het een troost zijn
nu je geliefde vader
aan zijn laatste reis begint
het hoeft geen nader betoog
niemand op aarde
heeft het eeuwig leven
maar door onze tranen heen
kunnen we dankbaar zijn
om de liefde die hij
altijd heeft gegeven…