12813 resultaten.
VUURPIJLEN!
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
3.747 Klokjes luiden
De kerstnacht in
Waar sneeuw
De wereld bedekt
En jij langzaam
Je kleren uittrekt
Liefde in de kerstnacht
Sokjes aan de schouw
Gevuld met
Grootse lekkernijen
En jij mij toelaat
Tussen je dijen
Omschrijf deze daad
Van bedreven liefde
Vuurpijlen!…
nooit thuis
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.038 als de geboortestad
een neon paradijs
toch mijn thuisplek
de tijd zich
groeven slijt in de huid
de sneeuw nooit went
bosmensen uit het warme woud
de stad op hun handen tellen
de tranen in mij een vloed
terwijl ik vrolijk dobber
de trein te vroeg
te laat vertrekt
het is de tijd
gevat in mij
ongrijpbaar altijd…
één leven
netgedicht
4.1 met 29 stemmen
1.551 kijk naar mijn handen
en zie hoe de nacht
zich verzamelt in’t
woordgestamel
van de wind
naamloos gegil
op warme monden
zo zwierven wij
samen vreemd
vingers jaagden
stormen naar
zich toe en werden
in sneeuw
begraven
kijk naar mijn handen
en zie wie ik ben
in de voetstappen
van beenloos bewegen…
gesmolten
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
10.162 engelen maken
in pasgevallen sneeuw
waar de wind
met krakende stem
vertelt over ademen
en de geopende armen
van je gefluister
vannacht was
mijn
zwarte jas
niet
van katoen
alsof je
ijsbloemen uitknipte
en achteloos
stenen bevroor
grijnzend keek jij toe
hoe ik mijn vorm verloor…
... door 't luchtruim zwevend
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
1.429 Fietsend door de sneeuw
hoor ik een meisje zingen.
Moederziel alleen
staat ze op ’t stille plein
te staren naar de vlokken,
haar benen swingen.
Koordjes van haar wollen muts
dansen vrolijk mee.
Haar “in excelsis Deo”
klinkt zacht maar krachtig na
als ik over mijn schouder
haar nog eenmaal gadesla.…
Het Lauwersland
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
659 Een grijs vlak ganzen
rust uit in golvend wit,
sneeuw stuift van land
naar land, we rijden glijdend,
de Schepper prijzend
over de winterduinen
door het ruime Lauwersland.…
Lente komt van binnenuit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.062 krakend vriezen
sloten toe
een schaatser scherp
zijn streken
nog draagt
het riet de
kragen rijp en is
glad ijs verzekerd
maar onder sneeuw
spriet vorstbestendig groen
luidruchtig schikken
vogels zich in paren
het is niet sluipend
of opzichtig dat
gevoel onder de huid
de lente komt van binnenuit…
Licht in donker
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
567 Licht in mij
als de sneeuw buiten
in deze donkere avond
vloeien in elkaar over
De kracht van de golven in mij
in het verlangen naar jou
als vrouw
in je volle kracht
te meten met mijn machtige
smachten
De golven die op het strand beuken
het zilver zonlicht besmeuren
In mij naast elkaar
in vervloeiing
in mijn zijn
in en zonder jouw…
Lichtelijk geraakt
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
598 Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
in een oogopslag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
759 langzaam
als sneeuw voor de zon
alles wordt vaag
mischien is vergeten
beter
alweer een kilometer
in één oogopslag
achter ligt een hal
een monster vol klanken
totdat het stopt
rook verdwijnt
zo fijn
muziek en mensen
blijf nog even
en ik denk ooit
terug…
Dag verloren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.114 Sneeuw onder de wissers
van een weg wuivend
dronkemansrelaas.
Dan een man daar
die zijn dwaasheid snel erkent
en, met het portier nog open,
naar zijn zwaktes wijst als schuldigen
van het doolhof
waarin roos met doornen prikt.
Bloed op het tapijt.…
Sinterklaas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
730 Waar men ook komt
men is aan het delven
of graven
men kan niet rechtdoor
men moet er omheen
of wachten bij rood
er valt smeltende sneeuw
december de vijfde
morgen is het sinterklaas
ik zet ook mijn klomp
misschien word ik beloond
krijg ik een pakje
een pakje geduld
want er is iemand
die heeft toch geschreven
dat geduld het grootste…
In Lapland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Hier wordt de stilte hoorbaar
het kraken van takken
de bovenste laag van de sneeuw
We hebben thermopakken aan
adem verandert in ijsdamp
we hebben ons verstopt
zijn onherkenbaar
jij in het blauw
ik in het rood
Zelfs mijn arm ligt onwennig
om jouw nek en schouder heen
als jouw handschoen op mijn heup…
lees
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
488 ik las een paar
verhalen vandaag
van deze of gene
direct hield ik er van
hoe dat kan weet ik niet
verhalen van lang geleden
die blijkbaar iets zeggen
leg mij uit
hoe dat kan
ben ik nog steeds zo
zoals men ooit schreef
en wie weet eigenlijk
nog veel verder daarvoor
een paar sporen
in de sneeuw las men toen
van vogels, begin…
Vooruitgang
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.079 auto's in de regen
die suizen langs mijn raam,
koplampen aan,
en die passeren door de bocht van de weg,
hoop ik maar dat ze ergens heengaan
en dat het telkens andere auto's zijn
en niet een reeks
die zonder reden telkens opnieuw
wordt rondgezonden
door steeds dezelfde onzichtbare gek
----------------------------------
uit: 'Vroege sneeuw…
de ziel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 het trauma
zit in de ziel
hoor ik op tv
vanuit oorlogsgebied
dan denk ik even
aan alle discussies
of de ziel wel bestaat
als de sneeuw valt over Ierland
en in Pastoetrietsje
weer een raket is ingeslagen
denk dan toch aan de ziel
en blijf er aan denken altijd
naast de vele koffers
bij de kippenboerderij…
Sneeuwklokje
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.157 De winterwolken zwellen aan
met de herfst is het voor nu gedaan
sneeuw valt langzaam naar beneden
een witte kerst is lang geleden
het sneeuwklokje laat zich weer eens zien
dit schouwspel is iets van toen
we hebben het lang niet gezien
dat alles was bijna iets van dien
maar witte kerst is toch gekomen
al komt het sneeuwklokje uit mijn verre…
Kijk dan toch
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.343 En mooier nog met sneeuw
of op een foto. Zo mooi was het, toen,
en we wisten het, want we fotografeerden.
Wisten we het niet? we wisten het.
We hadden een griezelig inzicht in later.
En ook zelf waren wij mooi, zelfs wijzelf.
We waren mooier dan we dachten.
---------------------------
uit: 'Maar zingend', 2013.…
HET HEDEN.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
954 Zo lang mijn hemel helder lacht,
Vergeet ik, dat licht wolken dreigen;
Zo lang geen sneeuw mijn kruin bevracht,
Wil ik mijn bloeiend hoofd niet neigen.
Of denkt de bloem aan haar vergaan,
Wanneer zij uit de knop komt breken?
Of denkt bij ’t intreên van haar baan
De ster, dat zij dra zal verbleken?…
Behoeden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
738 Deze boom
wil me
voor sneeuw behoeden
...bij nacht en dag
Voor wind ook
uit
het noordoosten
...z'n grimlach
Ik herken
haar kwaadheid
haar ingehouden woede
als wind 'r schudden doet
Ik zoek
haar stam, haar takken
zwart
van verkilde winter
Beschut me
behoed me
voor kou en neerslag
van betekenis.…
Op weg naar lente
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
604 Was ze begraven
onder de sneeuw en het ijs?…
Winterweken
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 nu eerst witte ijsbloemen
op transparante ramen
een uitgestrekt sneeuwdeken
over kale velden
witte wilde zwanenparen
in laaggelegen polders
vele witte sneeuwklokjes
in de bladerloze bossen
en langs bevroren beken
het is niet donker
het wordt niet grijs
stralend is de winter
met sneeuw, hagel
en al het ijs…
Paarse zee
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
513 De winter keert weer op zijn natte schreden
Ik had flink met mijn laarzen moeten wroeten
Toen plots een paarse zee lag
aan mijn voeten
Na één dag zon...zo lang lijkt
het geleden
Mijn kap en poncho kwamen goed van pas
Geen sneeuw, maar regenruis
in 't struikgewas…
Vogel van vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Een vogel
wit als sneeuw
met groene lauwertak
als teken voor de volken
Die vogel vliegt
over heel de aarde
laat de schepping
niet vergaan.
Land toch
schone vogel
voor het te laat zal zijn
spreek de mensen aan.…
Omslag
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
343 de stilte van de winter
geeft mij rust en kracht
krakende sneeuw
heeft voor mij
een donsdeken gelegd
over kille woorden
in de luwte
van warme gebaren
vertoont het leven
waar het om gaat
de stilte van de winter
drukt langzaam en zacht
bewogenheid in mijn hart
die ik zal bewaren
© Hilly Nicolay…
Ardennen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
660 Waterval vol diamanten
verstijfd van kou
een wit pad
kronkel tussen de bomen
naalden van ijs
drie kleine boezoes
lopen over het pad van sneeuw
op het einde draaien ze om
ze zitten op de slee
van klein naar groot
we woezen naar beneden
we schreeuwen, lachen, krijsen
van blijdschap
ow ow
we gaan scheef
me broer springt eraf
me zus…
Vader en zoon
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
2.084 Dan gaat het sneeuwen in de straat.
Die sneeuw is allemaal voor jou.
Wat is het heerlijk in de kou. Nu
mag je uren op de slee en al
je dromen mogen mee.
En ik, ik ben alleen maar
stil. Ik voel de winter en ik ril.
Ik woon al lang in deze straat
en weet wat jou te wachten
staat.…
Als je niet buigt word je gebogen
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.642 Ze waren tegen sneeuw bestand:
toen de sneeuw kwam bloeiden ze mooier.
Je kunt het beste niemand geloven, hecht geen waarde aan praatjes.
Wie heeft het meetsnoer over de aarde gelegd?
Wie heeft ware grootte ingesteld?
Die heeft alle rechte lijnen voor je gebogen.…
Het Dooit.
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.727 Zoals bij 't sneeuwen
die vlokskens, verveerd,
weiflend en trage
vallen op eerd,
zo moeten alle
gedachten van ons,
van uit de hemel
van room en dons,
dalen op aarde
waar alles dooit
wat sneeuwwit en droomrig
de dingen vermooit.…
De Klimmer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
901 De adem,
van een open wond,
gapend in de sneeuw.
Een vat wijn,
pittig en donker,
avontuurlijk en smaakvol.
Een steen,
puntig van vorm,
sneed in zijn vlees.
De berg,
hoog en gevaarlijk,
spijkerhard en messcherp.
Hij klom,
met teugen,
zijn lippen op de fles.…