1988 resultaten.
Waar de tekst eindigt….
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 Als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproeft in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord wat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het lot van onzekerheden…
De rest moest nog komen
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
602 Het bevrijdde om telkens woorden
te tekenen als merk
in de donkere nacht der mist.
Toen wist ik niet volledig: nu beter,
voor meer dan vijfenzeventig procent.
De rest moest nog komen.…
Mocht u anders beweren...
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
430 Verslagenheid zoals het werd gedeeld
altijd weer wordt geproefd,
tekens dat alles werd gedroomd
zoals het is niet zou moeten zijn
wat anderen in verwachting beweren
als de stromen bloed zijn opgedroogd,
maar haar littekens nooit en mocht verwachtingen
ontstaan anders te beweren is dat een realiteit die stinkt,
want
wie heeft de onzin…
Waar teksten eindigen?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
535 als ik ze consumeer, zoals ik
ze adem, beproefd in de bijmaak
van de bedoelde kwaliteit, uit
een vlaag van het bewustzijn
valt de keuze op een vat vol
gegiste tekens die zich door het
brein verbreiden, bekeerd tot de
spelling van het enige woord dat
ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal in
het…
Zwervende teksten
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
458 ook als ik het niet verwacht, adem
ik ze in een uit, proef de nuance
van van haar bedoelde kwaliteit, uit
het onderbewustzijn valt de
keuze op een vat vol tekens
die het brein omhelzen, bekeerd
tot de spelling van de enige woorden
die ik begrijp om terug te keren naar
de eerdere afdronk van de taal
in het lot van de onzekerheden…
gesprek over lijnen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
676 strakke lijnen van weleer meanderen
als rivieren in een delta: huizen en gebouwen
maken abrupt een slag naar rechts
veranderen in duizelingwekkende spiralen
waarin bedeesd jouw hand met onbekende tekens:
samengaan van hoofd en hand
laat zich voorlopig niet ontvouwen
plotseling roep je dat we schilfers zijn
in een oneindig universum, met…
gesloten deuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
486 bijna nooit raak ik aan het gelijk
hekkens en tekens in overvloed
maar de deuren gaan niet open
en bijna nooit heb ik recht hier te zijn
ik verdwaal niet in mijn gedichten
de beelden die ik mezelf inschep
de verdwijnend' woorden zoals ‘liever’
en ‘eerder’ mezelf in het dicht plakkend
in de metaforen die zichzelf opsluiten
afgesloten van…
Rotst als branding
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
540 ik heb je
op een stoel gezet
niet op een troon
hoewel in dit decor
is dat heel gewoon
mijn teksten gaan
als zij bij jou zijn
aangeland voorzien
van kant en tekening
al snel van hand tot hand
jij draait niet
met de winden mee
rotst als branding
in een zee van emoties
onder zwaar bewolkte lucht
nog krijst een vlucht
van snelle vissenvangers…
Rondde je lach
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
467 kleine lijntjes
punten en strepen
heb ik ontdekt
in de mimiek
van je gezicht
in eerste tekens
van jouw
lichaamstaal
rondde je lach
priemden ogen apart
pas later in
woorden en zinnen
kwamen boodschappen
diep van binnen
zonder enig geluid
in samen deelden
we woordloos
ervaringen uit
bepaalden zaken
voor dag en nacht
in een…
De witte tafel roept tot leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Het Woord dat wij hier mogen horen,
de tekenen van brood en wijn...
Goddank, wij zijn opnieuw geboren,
om levend voor de Heer te zijn.…
Gewone dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 De morgen spreidde voor mij een schoon tapijt
van stralende glinsterende edelstenen
velden onbetreden in maagdelijkheid
waarover muzen als in parelen wenen
sprankelend in kleuren door zon beschenen
gevlijd en gesorteerd op bed van smaragd
tekenen waaraan deze dag mag ontlenen
zonnige hoop na kille en donkere nacht
klinkt boven aardse beslommering…
Hopeloos en broos?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
567 planeten,
naast de schepping van een wereld, liefst zonder
buit, anders afhankelijk zonder toegevoegde waarde,
onder mijn huid wonen de sterren en planeten, beleef
mijn tijdloze zin in dat ene woord, neemt bezit van
alles wat levend is en wat de liefde voor mij bewaarde,
zo surfend over de goudverf van een herfstdag
overzag Ik de tekens…
hoor mij
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
562 ik vind je mooi,
als je hart spreekt
zo, als een fladderende vlinder
of een ree zigzaggend over de heide
oprecht zijn kent geen hinder
het laat zich door liefde leiden
ik vind je mooi, de rimpels
die je oude dag tekenen
maar je verblijf rechtvaardigt
omdat ik op jou aldoor kan rekenen
schoonheid is verblijven
in een stille delende blik…
STUIVENDE ZIN
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
425 Tekening of dichterswerk? Niets daarvan!
Wat bloesem daarboven voor raad geven kan?
Kijken, snuiven en dubben helpt geen zier.
Kunstenaarsogen zijn vol troebel zeewier.
Hard en gesloten blijft de hersenpan...
Opeens een rilling! Sterke wind gaat blazen.
Versnipperde witte kroontjes krioelen,
dansen wild om de kniesoor te verbazen.…
De oude stenen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
511 ik liet mijn
handen over de
oude stenen gaan
die met zwart
glimmende
rondingen
de strelingen
van passanten
al eeuwenlang
patineren
heb stukjes
verweerd mee
naar huis genomen
voor wat nader
onderzoek
de tijd gaf erosie en
ook sporen dna vrij
van aanrakingen in
vroeger tijd en vroeg
specialistische aanpak
tekeningen en prenten…
Alleen voor ons!
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
507 Laten we weer terug gaan
naar de warme haard
en liedje zingen over ons
Laten we terug gaan
naar onze warme kleren
van zelfbedrog
Kijk, we vinden ons geluk
weer terug
achter de dijken
We kleuren onze blauwe lucht weer in
We tekenen wat witte wolkjes
Het is weer genoegelijk en behaaglijk
Een beetje gif en aangename dromen
Wat…
In voelbaar gewijde stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
435 gewijde stilte
rolden met vereende
krachten de
afsluitsteen in de
nauwe nis en
gingen ieder
bedrukt hun weegs
met de afspraak
om de volgende
ochtend nog even samen
te komen om ook
zijn laatste dromen
uitgeleide te doen
groot was echter
hun ontsteltenis
toen zij de toegang nis
naderden waar alleen
de witte doeken met
zijn tekeningen…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand.
Uw vriendschap wil ik
bezittelijk houden.
Luchtkastelen bouwen.
Zeilschepen die de vlag
hijsen.
Gouden regen
U was een zegen,
Uw bar-ke genegen.
Eeuwig, leven…
Mortis initium
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
255 Aan ons, de fluisterruisende
in droesem gedrenkte bladeren
tekenen van naderende dood,
reeds afstervend bevangen
in ademloze stilte
- niet de stilte zelve,
dat is immers de dood! -
merkt men dat het meer is
dan wachten, nimmer weerkerend wijken,
alles woelt om verandering hier.…
Schaakmat met Mendelejev
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
372 O rijkdom van het onvoltooide
oscillerend diagram der
atomair vibrerende
interpolaire elementen
van metallurg Mendelejev
hij gaf
de elektronen vleugels
liet hen stijgen in de beugels
en weer dalen in het zadel
en zette tekens in het zand
van boterzachte exfoliatie
palladium en peroxyde
elektronenconfiguratie
quadripolaire inundatie…
Ree
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
241 iets beweegt sneller
dan vluchten kan
de wind draagt
de hitte
over open stukken
over paden die
zij kent
maar niet zo
haar neus vult zich
ze stapt
achter haar sluit
het
voor haar opent
niets
de richting die
altijd bestond valt
weg
warmte raakt haar
flank
blijft hangen
ze versnelt zonder
verder te komen
wat mensen tekenen…
Het laboratorium van de zin
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 Wij staan op de rand van de afgrond
en in plaats van te vallen,
tekenen wij een brug in de lucht.
Niet God schiep de betekenis,
wij hieuwen hem zelf uit de harde rotsen
van een zwijgend universum.
Er is geen blauwdruk vooraf,
geen kosmische hand die ons opvangt.
De hemel is een leeg canvas
dat angst aanjaagt tot het glanst.…
Architectuur van de stem
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
187 Wij wonen in de klank die ons benoemt,
een architectuur van tekens en van wetten,
die palen slaat om wildernis te temmen,
waarin de mens zijn verre zelf ontwaart.
De tijd herschikt het huis waarin wij wonen,
gevangen in de muren van de stemmen.…
tussenstop
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
109 vol gestouwd met kluwen ergernissen
peuken en afgematte matrassen
fragmenten van uitgeholde
gedachten van een in vorm gegoten persona
die het wachtgeld aan een willekeurig
gekozen passant heeft geschonken
dubbele glazen wijn weerspiegelen
de bitterkoekjes zoals ze hadden
moeten zijn, de inhoud droeg
de houdbaarheidsdatum nog in de
tekens…
mijn bloem
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
49 veredeling die
in een zoen opnieuw tot
bloei kwam, al is het zot
om te schrijven van “ opnieuw “
want ze is nimmer van mijn
zijde geweken
de dagen dat ik in verdriet geraak
spreidt zij haar stamper over mijn
meeldraad en ontvangt haar stempel
de stem van verantwoordelijkheid
en is de ze kelk die me bevrijdt
van geuren die beelden tekenen…
We schrijven nieuwe liefde
netgedicht
2.3 met 25 stemmen
4.091 weg baant naar het uiteindelijke paradijs
waar jij in een stilleven onder jasmijnbloesem
een regenboog borduurt en in weerschijn
van zon en maan een bloemenlichtzee werpt
over een lenteaquarel van betoverende romantiek
Weelderige elfen staan ons bij in een waterspel
melodische dans van sierlijke lichaamstaal
verweven in een kleurige schildering…
Een lach vol regenbogen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.597 Nu jij zacht jouw ogen sluit
nadat je innig het daglicht
hebt gekust terwijl een hard
vaarwel op je lippen ligt
sluit ik ook even beide ogen
schilder in gedachten nogmaals
de lijnen op prachtig iets
doorschijnend blank linnen
het potlood tekent zwart
terwijl herinneringen wit
schrijven met soms een wolkje
grijs volg ik ademloos…
Geef
hartenkreet
2.1 met 25 stemmen
16.019 Geef de schilder een kale
deur en hij vraagt je welke
kleur, je erop wilt hebben.
Doe de tandarts een rotte
tand, want die man is zó
bijdehand, dat hij in een
handomdraai je probleem oplost.
Geef de fysiotherapeut
gekneusde ledematen en een
stijve rug en voor je het
weet kom je van een bezoek
aan hem herboren terug.…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 ik schilder
maar dit jaar want
woorden zeggen weinig
mijn paletten staan al klaar
de tubes leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien…
schildwacht
netgedicht
3.7 met 58 stemmen
933 schoppen
bovenop de stalen tafeltennistafel stennis lijken
te stampen over de verdeling van de gebrandmerkte
stippeltjes van de languit gevallen lieveheersbeesten zijn
de naaste buren gebukt geknield in het natte gras
de rooie ruggen naar de zon gekeerd verleerd
zijn zij om zij aan zij de zaden van de nieuwste
lente te tellen en glans te schilderen…