3340 resultaten.
Tuinieren
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
510 Zijn strak getrimde groen gazon
Is vrij van kruid en vreemde kleur
Geen Madelief verspreidt er geur
’t Is maagdelijker dan een non
Maar gister in de morgenstond
-Hij zou net aan het sproeien gaan
De tuinslang hing al aan de kraan-
Lag daar die hoop met zwarte grond
En dat werd niet getolereerd
Dus zette hij een mollentang
In ‘t midden…
INGEMETSELD
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
429 In mij een soort van Nubische prinses
Ze huist er nu schat ik een maand of twee
Ze sleept een half geraamte met zich mee
Wat is dit voor bizarre levensles
Het is een uitermate vreemd proces
Wat het wil zeggen, ik heb geen idee
Is zij een aanwinst of een boze fee
Of louter vorstelijke heerseres?…
De beeldbedenker
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 weten,
Die een zilveren spiraal maakt
Die tot in de hemel reikt,
En de diep doorleefde druppel door hem
Gehouwen uit doorzichtig albast
Dat met zijn gefilterde licht
In de voren van moeder aarde
De tranen laat vallen die onmogelijk
Tegengehouden kunnen worden, hebben betekenis
Nu zijn moedertaal hem voorkomt
Als een volslagen vreemde…
Tierelantijnde en verfijnde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
522 haar klauwen zette in mijn vel
als een havik
dook je in mijn nek
medelijden was bij jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht te doen
je oordeel was nog sneller
dan het kussen van een zoen
draai eerst je kringen in de lucht
bekijk de situatie van die hoogte
voordat je met verliefde ogen in
de armen van een vreemde…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.354 - En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht neuren, in de tuin, beneden.…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 Is er leven op een andere planeet
mensen, die net als wij zo leven
hoor ik dan soms een vreemde kreet
wie weet, komen we dat eens te weten?
M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
Nihilisme, toegepast...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 Nihilisme zal me altijd vreemd zijn
want ik zat, zit en zal boordevol
gedachten, gedichten, ideeen blijven
dat zie je niet direct aan mijn buitenkant
wel als ik praat, teveel, te lang, te druk
maar niet meer aan mijn interieur
daarvoor kies ik nu het primaire
met af en toe een secondair boeket
met als basis een gelijmde gebroken vaas…
Nadoen was niet nodig
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
526 Je leefde in een verhaal
toen je een gedicht schreef
over het verdwaalde maanlicht
boven zinloze planeten
op het plafond van jouw geweten
en het gedicht was als een brief
niet aan mij of aan jezelf maar aan een vreemde
die je lief had en wist dat je het meende
onder het maanlicht van jouw gedicht
dat in de onderwereld geen noodzaak had…
Geloof en Macht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 In een ver land vol vreemde mensen
is de noodtoestand van kracht.
Dit door een strijd tussen geloven
en een strijd om de macht.
De gewone man ziet het gebeuren
en kan er niets aan doen.
Bommen en raketten vervormen het straatbeeld
men verlangt terug naar toen.
Toen, toen het leven een sleur leek
kinderen speelden op straat.…
Langs het Getijde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
913 Het schemert, en
In 't ruisend wit getijde zie 'k
Een bleke, vreemd geworden geest -
En 'k peins naar wie ik was - naar wie 'k
Eens ben geweest!…
Tijdloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 nu wil ik met je vrijen
straks wil jij misschien wel meer
vandaag zullen wij niet meer strijden
morgen wellicht nog ene keer
ooit zijn we tijdloos samen
nooit één minuut dat ik daarover denk
vreemd dit moment te beschrijven
terwijl ik je aanstonds een glas wijn inschenk
proost dan op dit wonderlijk leven
langdurig op weg naar het slotfestijn…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je bent nu eenmaal
op goed geluk hierheen
gewaaid, een vreemde
waar ik toevallig woon…
een wereld zonder ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
747 je was hier pas en dacht
de wereld vriendelijk
voelde je als gast in
een omgeving die verraste
ze zagen uit de verte
dat je een vreemde was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
stemmen irriteerden…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
Met buitenlands accent
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
813 als een havik
dook je in mijn nek
medelijden was voor jou
de prooi voor in je bek
daarmee dacht je nu
de wereld recht te doen
je oordeel was nog sneller
dan het kussen van een zoen
draai eerst je kringen in de lucht
bekijk de situatie van die hoogte
voordat je met verliefde ogen in
de armen van een vreemde…
De Koerdische vluchteling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
568 Schrijver ben ik - was ik - ben ik
Mijn pen geworteld in Koerdistan
De uniformen pakten mij op
Rukten mijn snorharen 1 voor 1 uit
Al waren het woorden tegen hen
Sloegen en spiesden mij met stokken
om er een punt achter te zetten
Een zin kende ik niet meer
Ik schrééuwde VERWARRING uit
Nu woont mijn bewerkt lichaam
in een ver en vreemd…
zien je nooit als vrouw
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
779 de zon is vrolijkheid
kleurt al je gedachten
ze verjaagt het rotte
dat steeds in je bijt
je ziet nu alles goud
de hemel in het blauw
het diepe rood van bloed
maakt alle zwart weer goed
ze vinden je wel lief
en soms een beetje vreemd
ze zijn begaan met jou
maar zien je nooit als vrouw
je vroeg mij om je vriend te zijn
in een wereld…
je blotevoetenman uit zee
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
817 ik zag je
in het niets
woorden dansten geesten
als spoken die fataal
mijn lot beleefden
nu ben ik hier
de zon is vreemd
wolken niet geéigend
rotsen zijn de horizon
die nu mijn heden schrijven
ik dwaal daar in
de hoop een glimp
van je te zien maar weet
de afstand tussen beiden
meet weer veel te kort misschien
ik wil je kussen…
Mafketel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Wie schiet nou op een ooievaar
ben je dan niet wat vreemd
als je vanuit je autoraam
zo'n dier te grazen neemt
Wat gist er in jouw hersenpan
of mist er, om het even
als plotsklaps jij een kogel vuurt
op zo'n symbool van leven
Zie daar de vogel, levenloos
mascotte van Den Haag
zo uit het leven weggerukt
door een geschifte blaag
Mag lijen…
de herinnering geraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.230 ik heb een steen
gevonden, wrijf zacht
het stof van alledag er
langzaamaan vanaf
ontmoet in kleur
seizoenen en
zie het groen in
vele tinten bloemen
de oogst voelt
warm in de hand
door zon gerijpt, een vrucht
waarin het leven overblijft
ik heb de tijd geschraapt
van al je vreemde vormen
de herinnering geraapt
uit overleefde stormen…
herinner me het glooiend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
668 bloemen bracht
die ons wekten met hun pracht
de druiven bleken wranger
dan hun rode kleur beloofde
we waren zo verliefd dat we
nog in elkaar geloofden
ik heb je niet gezien
toen je mijn tranen droogde
je hebt mijn hand gepakt
toen drank mijn pijn verdoofde
de wijngaard is verwilderd
de helling minder geel
je blijft voor mij een vreemde…
Teveel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 Steeds meer en ieder neemt,
aan onze hebzucht komt geen einde,
en straks is ons het dichtstbijzijnde,
het langst vertrouwde vreemd.
Wat ooit bestond tussen zon en maan,
en wisseling der jaargetijden,
de natuur stond ons terzijde,
is dat alles ons ontgaan?…
Niet uniek : Het is als een paspoort met een valse identiteit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
526 Digitaal communiceren
ze met elkaar
de beul gaat als een herder voor
de weg der waanzin tot aan het graf
Men moet kunnen blijven
staan in de storm als een boom die
eenzaam
is waarvan de wortel
in de vruchtbare aarde is blijven staan
Opdat hij heeft gesproken
met wie in eenzaamheid gaat
onder de bewolkte hemel
In de vreemde…
Lezen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
793 Soms is het niet meer
dan een vreemde naam.
Soms zou je hem of haar willen bellen,
nadat je de laatste pagina gefascineerd hebt omgedraaid.
Je kijkt stiekem even op de achterflap
of daar een telefoonnummer staat,
doch er kleeft enkel een prijs.
Met een beetje spijt
schuif je het boek dan maar in de kast.…
ik zie me in je ogen staan
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.506 ik ben verdwaald
handen kennen me
polsen aan te korte armen
met vuisten dreigen ze
hoofden knikken met
een vreemd gezicht
ik zocht je maar jouw
trekken blijken ook gewist
in het geluid
herken ik wel je stem
maar je woorden zeggen
niet dat je me kent
ik pak je bij je jas
draai je langzaam om
je borsten zijn er nog, maar
in je…
kom breek het glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.135 kijken naar je spiegelbeeld
jezelf willen pakken
het stoten tegen glas
dichtbij en onbereikbaar
je zien bewegen
zonder touwen
in vreemde handen
op de maat van radeloos
het schreeuwen
wordt gefluister en
de huiver is je angst
dat jij het niet meer bent
jezelf niet meer kent
en naar die ander kijkt
die op je lijkt maar zonder hart…
Verlangen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
514 uit die drukke stad
chillend wegdromen op het platteland
of met een cruise en dan
her en der aanmeren
op een tropisch strand
dat leek hem wel wat
naast z’n eigen nog
een andere lieve schat
en zo’n dure auto in de zomer
zo eentje met een open dak
en toen hij uiteindelijk
alles wat hij wilde had
bekroop hem een gemis
een gevoel zo vreemd…
Op de tochten (deel IV)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Bij vlagen wat nieuwe romantiek,
gekneed, gedesemd, aangestoken,
vreemd vuur of genegenheid van bosbranden.…
dat je je schaduw haastte
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
3.777 je was hier pas en dacht
de wereld vriendelijk
je voelde je als gast in
een omgeving die verraste
ze zagen uit de verte
dat je een vreemde was
geen vriendinnen had
dat je je schaduw haastte
ze hebben je alleen gelaten
omdat je niet voor slijmen koos
ze waren niet echt boos
er was gewoon niets te bepraten
hun stemmen irriteerden…