Alle inzendingen over alsof

4933 resultaten.

Sorteren op:

Zomerdag

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
Alsof de tijd, het besef ervan kristaliseert, tijdloos kort verstilt... Ja, ik ben.…
Wim Boeser22 september 2002Lees meer >

De zwerfster.

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.181
Verwarm mijn hart met het vuur en de passie uit jouw ogen, alsof het altijd zomer is. Hou van me, en ik zal geen zwerfster meer zijn.…
Kaoutar31 augustus 2004Lees meer >

niet tot de wereld

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 892
sterren nog niet geboren boven zeeën, geblinddoekt wanneer de bomen van morgen waaien alsof de wereld, verlaten van onschuld zich neerlegt in monden van zondaars en als uit het water mijn adem weer zichtbaar wordt rood in een lichaam dat nooit werd geheeld neemt de wind de rivieren mee, mijn aders verschrompeld tot steen…

Benauwde hechting

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.656
Toen je weg was Bleven mijn handen Onophoudelijk naar je reiken Mijn ogen je eindeloos zoeken Vragend of je de stilte wilde vangen Die in de verte lag Het was net alsof Het kind bleef schreeuwen Het kind bleef roepen Het kind bleef vragen Het kind alleen Blijft wachten Tot het krijgt Tot het geeft Tot het krijgt Tot het geeft…
sunrise11 juli 2007Lees meer >

nevels in de kamer

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 657
alsof ze ooit schitterden de dromen van een dronken dichter de eerste roos of een vroeg getij naar wat hij zag of hoorde in resten vrouw en kind weggevaagd langs vlakke zeeën maakt het nog wat uit dat niets meer naar hem toekomt zo dwaas zijn levend, zwervend lijf de winter wit met kamerwandgezichten wanneer hij in zijn dichte aders…

Kapstokte de kleren

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 923
jij deed de poppenwas kapstokte de kleren alsof er nooit een ander lijf in zat maar later streek je plooien glad uit leven dat je even was vergeten de hoed en pruik het staat weer puik je roodt nog de allang gelakte nagels en nee de tijd heeft geen gelijk want na de poppenwas staan zij als nieuw zichzelf aan te prijzen…
wil melker24 september 2007Lees meer >

Ze liepen met kaarsen de berg op

gedicht
2.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 40.980
Hem droegen ze levend en dood, de moeder droegen ze ook, maar die wankelde zo alsof de dragers er de brui aan gaven. Die er waren sloten zich aan bij de stoet: een schare donker en licht die zingend of zwijgend bleef klimmen en dalen. -------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Hester Knibbe20 september 2005Lees meer >

AFSTAND NEMEN

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.143
Wat hij beoogde kreeg geen vorm alsof zijn schijnbare levensnorm met regelmaat verminkt, verkracht, elke zekerheid tot twijfel bracht. Verweesd keert hij tot zichzelf weer; geen mens leidt of verleidt hem meer.…
han marquart29 september 2005Lees meer >

Hier

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 872
hemelblauw over uitgestrekte velden lijkend alsof hier niemand eerder was zo ongeschonden haast als niets of niemand kan zijn mijn voorheen gebroken lichaam heelt zich duister wordt slechts een vage herinnering tot hij verdwijnt je was er niet toen genadeloos de kilte mijn land betrad maar het is hier waar ik je vind en ik begrijp…

een drieluik der vergankelijkheid

netgedicht
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.074
mij rest nog........................ een verleden dat nadert, wat ongeboren tranen......... ik verstom, bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf, gelijk met de zon,..............…

Storm

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.394
Helemaal alleen In het donker van de nacht Rillingen kruipen langs m’n rug Alsof er iets op me wacht Het licht van de wereld Het lijkt vergaan Alleen boze tongen van vuur Schijnen te bestaan De stilte van mijn angst Valt samen met kreten uit de duisternis Mijn hart hoopt alleen Dat het licht weer snel terug is…
Moon12 juni 2007Lees meer >

verkleedpartij

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 685
alsof een onbevoegde de wereld ontgrendelde uit een eerste beweging lome lijnen laat oplossen uit een breuk van oude huiden en haar kleuren laat stollen als een ware illusie in de nieuwe dageraad waarin ik mijzelf zag gestrikt in een verkleedpartij in de grillen van leven ik vergat de sprookjes © Klaes 21-03-08…
klaes21 maart 2008Lees meer >

Somber

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 701
op de tafel stond een asbak vol sigarettenpeuken met korte grijze stompjes ik had het gevoel of mijn handen van iemand anders waren net als mijn stem je richtte je ogen op mij alsof het de loop van een geweer betrof in de verte bonkte het klonk het gekraak van woeste golven die braken op statige rotsen het maakte me somber…

Tante Jans is dood.

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.874
Maar het klinkt alsof iemand zegt de Westertoren is gesloopt, of de Cuyp voorgoed verdwenen de grachten zijn gedempt. Maar zelfs zonder dat zal Mokum Mokum wezen, dat is maar water en zijn slechts stenen. Daar kan Amsterdam wel buiten Maar zonder tante Jans mogen ze Amsterdam van mij een tijdje sluiten.…

Altijd 5 december

netgedicht
1.7 met 28 stemmen aantal keer bekeken 8.256
Onder een grote witte pluim - in de vorm van een uitroepteken - zie je alleen een schipper achter het levensstuur dat hij vasthoudt alsof het om het allerduurste cadeau van Sinterklaas gaat. En zo is dat. Hij leeft! Dus: pak uit en Carpe Dium! Vandaag is het altijd 5 december.…
Jan de Bas3 december 2006Lees meer >

Aan het klavier

netgedicht
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.051
Gezeten op de kruk is het alsof haar een huivering door de leden voert. Dan spelen haar vingers vuur, en met een suizeling van tonen wordt het vertrek gevuld - Zo kan haar lichaam bezig zijn, nog jong met wiegende borsten.…

lief en leed

netgedicht
3.7 met 46 stemmen aantal keer bekeken 2.797
soms lopen de ogen over van wat het hart verzwijgt neem nu een grote liefde een van twee verdwijnt wordt ziek, gaat dood de ander breekt, vraagt waarom ik, waarom jij kan het maar niet vatten alsof de bekende stem er opeens weer is een gestalte in de deur soms blijft wat samen is gedaan en groeit als na een…

Alleen

hartenkreet
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.455
Iedereen loopt je voorbij, alsof je er niet bent. Maar ik voel de pijn die het geeft. Het doet me pijn hoe jij nu leeft.…
Wendy23 januari 2008Lees meer >

In mijn hoofd

hartenkreet
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.292
Nog hoeveel nachten woelen, zuchten, smachten, nog hoeveel dagen huilen, roepen, vragen, niet huilen, opstaan, doen alsof, weggaan, niet meer doorgaan en zwijgen.…

Een vrouw

gedicht
3.3 met 87 stemmen aantal keer bekeken 36.424
alsof het een harp was die in zijn hart paste, een droom van een ding dat mooi was als een voetstap in het zand zo gevoelig als gras, zo goed van vorm als een ei, geheimzinnig als een spinnewiel of wimper- kruller, luchtig als turf vreemd als een sneeuwvlok lekker als een teruglopende wekker, zacht als de luchtbel in een waterplas…

Nooit gezien

hartenkreet
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 969
Kijk daar loopt ze goudblonde haren glanzend maar haar ogen diepgroen die mysterie kunnen uitstralen zijn nu leeg haar glimlach geforceerd alsof niets haar kan raken ze gaat door praat door betekenisloze woorden ze hoort betekenisloze woorden niets dat raakt ze wilt gezien worden haar ogen zeggen me: Kijk me aan en kijk iets dieper…
Linde21 oktober 2008Lees meer >

het is november

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 787
het is vreemd wanneer ik, zonder teken, de nacht zwart maak met mijn potlood illusies schrijf, nauwelijks dikker dan de dode liefde die ik achter komma’s meesleep samen met de houten urne (jaren vooruit) en rondgezonden gebreken waarop rechtvaardigheid geroffeld wordt alsof november sterft en ik mismaakt, alweer leven moet…

In minne schikken

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 671
ik herken de zachte melodie in elke zin die je in inkt gedrenkt tot pastel laat verzachten alsof je de letters in minne doopt voor ze met voelsprietende precisie elegant bevallen op mijn netvlies ik proef de innerlijke klankkleur van een vibrerende intonatie die mijn sluimering aanwakkert hunkering voert de boventoon naar de volledige…

nog even

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.262
langzaam sterf ik in een huis dat wacht regen in de ramen ik poets de laatste dag hang wolken aan de nacht koud, steeds bleker de lippen achter glas ik praat nog over stenen en leg ze op mijn huid alsof de stilte slaapt in een verre dag na deze het is de hoogste tijd het regent op mijn mond buiten valt het raam…

het verzenkind (III)

netgedicht
4.3 met 17 stemmen aantal keer bekeken 697
het is nog nacht onder het slot van onaantastbaarheid en het kind ongehoord, nimmer gehoord en uit het verleden bidt alsof aan het eind van dit gewankel stilte wacht, sterren als woonst voor de dood waarin alles luistert, niets luistert de angst voor hem, de angst om haar voor hem, om haar om het kind dat telkens weer…

scheiden

hartenkreet
2.2 met 77 stemmen aantal keer bekeken 6.346
Razend roepen vaders om gerechtigheid zij raken hun kinderen kwijt lijden daaronder dat wordt gewoon gevonden Onthutsende taferelen spelen zich af van vader tot zwerver, je recht ontstolen door het systeem gericht op de vrouw verpakt in het kind alsof de vader zijn kind niet bemint uit huis gezet niemand gevoelig voor de pijn om niet meer…
Jan15 mei 2009Lees meer >

een andere weg

netgedicht
4.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 870
wat ik nooit zal overwinnen zijn de uren die blijven slaan slechts een drama kan mij vrijheid geven wanneer morgen mij terug laat gaan alsof ik wist dat dit ging komen met heel mijn angst en wees gegroet ik zal mij kleden als een bruid voor wie ik zacht verleiden moet mijn hart is ziek, het feest te koud ontvolkt de stad, mijn sterven oud…

De nacht als een klarinet

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 859
Het is alsof men op klarinetten speelt wanneer de nacht op het water landt en grijze schimmen stilstaan bij het geler worden van de maan toch neemt de tijd fatalistische vormen aan en verdwijnt en kwijnt het menselijk ras weg in een materialistisch moeras de struiken langs de sloten ademen niet meer, ze besloten om ons als skeletten…
elze7 juli 2009Lees meer >

Het kind dat mag zijn

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.950
De late middag in de avond leegt de gedachte die defaitistisch de noden kent van lege handen, ofschoon de regen het laken contourloos etst en jouw schrei die verloren klinkt alsof de dood jouw lichaam kent het gevecht om zielsbehoud met voorwaartse dromen vullen het glas dat zonder rand al gauw te vol geschonken wordt…
elze26 september 2009Lees meer >

Het venijn van de herfst

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 565
Gelezen woorden bestrijken mijn hart zoals een herfstblad zich nestelt in een voeg van een gestorven leven, de vrijheid was het cement dat zich kon buigen naar ieder moment moe is het hart, het lijkt alsof er geen dromen meer zijn terwijl het zicht naar buiten het leven leert om te houden van de stilte die tijdloos de herfst voorbij…
elze10 oktober 2009Lees meer >