4933 resultaten.
Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
830 Alsof de tijd, het besef ervan
kristaliseert,
tijdloos kort verstilt...
Ja, ik ben.…
De zwerfster.
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.181 Verwarm mijn hart
met het vuur en de passie
uit jouw ogen,
alsof het altijd zomer is.
Hou van me, en ik zal geen zwerfster meer zijn.…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
Benauwde hechting
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.656 Toen je weg was
Bleven mijn handen
Onophoudelijk naar je reiken
Mijn ogen je eindeloos zoeken
Vragend of je de stilte wilde vangen
Die in de verte lag
Het was net alsof
Het kind bleef schreeuwen
Het kind bleef roepen
Het kind bleef vragen
Het kind alleen
Blijft wachten
Tot het krijgt
Tot het geeft
Tot het krijgt
Tot het geeft…
nevels in de kamer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
657 alsof ze ooit schitterden
de dromen van een dronken dichter
de eerste roos of een vroeg getij
naar wat hij zag of hoorde
in resten vrouw en kind
weggevaagd langs vlakke zeeën
maakt het nog wat uit
dat niets meer naar hem toekomt
zo dwaas zijn levend, zwervend lijf
de winter wit met kamerwandgezichten
wanneer hij in zijn dichte aders…
Kapstokte de kleren
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
923 jij deed
de poppenwas
kapstokte de kleren
alsof er nooit een
ander lijf in zat
maar later
streek je
plooien glad
uit leven dat je
even was vergeten
de hoed
en pruik het
staat weer puik
je roodt nog de
allang gelakte nagels
en nee de tijd
heeft geen gelijk
want na de poppenwas
staan zij als nieuw
zichzelf aan te prijzen…
Ze liepen met kaarsen de berg op
gedicht
2.9 met 34 stemmen
40.980 Hem droegen ze
levend en dood, de moeder droegen ze
ook, maar die wankelde zo alsof de dragers
er de brui aan gaven. Die er waren
sloten zich aan bij de stoet: een schare donker
en licht die zingend of zwijgend
bleef klimmen en dalen.
--------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
AFSTAND NEMEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.143 Wat hij beoogde kreeg geen vorm
alsof zijn schijnbare levensnorm
met regelmaat verminkt, verkracht,
elke zekerheid tot twijfel bracht.
Verweesd keert hij tot zichzelf weer;
geen mens leidt of verleidt hem meer.…
Hier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
872 hemelblauw
over uitgestrekte velden
lijkend alsof hier
niemand eerder was
zo ongeschonden haast
als niets of
niemand kan zijn
mijn voorheen gebroken
lichaam heelt zich
duister wordt slechts
een vage herinnering
tot hij verdwijnt
je was er niet
toen genadeloos de kilte
mijn land betrad
maar het is hier
waar ik je vind
en ik begrijp…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 mij rest nog........................ een verleden dat nadert,
wat ongeboren tranen......... ik verstom,
bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert
en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom
zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf,
gelijk met de zon,..............…
Storm
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.394 Helemaal alleen
In het donker van de nacht
Rillingen kruipen langs m’n rug
Alsof er iets op me wacht
Het licht van de wereld
Het lijkt vergaan
Alleen boze tongen van vuur
Schijnen te bestaan
De stilte van mijn angst
Valt samen met kreten uit de duisternis
Mijn hart hoopt alleen
Dat het licht weer snel terug is…
verkleedpartij
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
685 alsof een onbevoegde
de wereld ontgrendelde
uit een eerste beweging
lome lijnen laat oplossen
uit een breuk van oude huiden
en haar kleuren laat stollen
als een ware illusie
in de nieuwe dageraad
waarin ik mijzelf zag
gestrikt in een verkleedpartij
in de grillen van leven
ik vergat de sprookjes
© Klaes 21-03-08…
Somber
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
701 op de tafel stond een asbak
vol sigarettenpeuken
met korte grijze stompjes
ik had het gevoel of mijn handen
van iemand anders waren
net als mijn stem
je richtte je ogen op mij
alsof het de loop
van een geweer betrof
in de verte bonkte het
klonk het gekraak
van woeste golven
die braken
op statige rotsen
het maakte me somber…
Tante Jans is dood.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.874 Maar het klinkt alsof iemand zegt
de Westertoren is gesloopt,
of de Cuyp voorgoed verdwenen
de grachten zijn gedempt.
Maar zelfs zonder dat zal Mokum
Mokum wezen,
dat is maar water en zijn slechts stenen.
Daar kan Amsterdam wel buiten
Maar zonder tante Jans
mogen ze Amsterdam van mij
een tijdje sluiten.…
Altijd 5 december
netgedicht
1.7 met 28 stemmen
8.256 Onder een grote witte pluim
- in de vorm van een uitroepteken -
zie je alleen een schipper achter
het levensstuur dat hij vasthoudt
alsof het om het allerduurste
cadeau van Sinterklaas gaat.
En zo is dat. Hij leeft!
Dus: pak uit en Carpe Dium!
Vandaag is het altijd 5 december.…
Aan het klavier
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.051 Gezeten
op de kruk is het alsof haar een huivering
door de leden voert. Dan spelen
haar vingers vuur, en met een suizeling
van tonen wordt het vertrek gevuld -
Zo kan haar lichaam bezig zijn, nog jong
met wiegende borsten.…
lief en leed
netgedicht
3.7 met 46 stemmen
2.797 soms lopen de ogen over
van wat het hart verzwijgt
neem nu een grote liefde
een van twee verdwijnt
wordt ziek, gaat dood
de ander breekt, vraagt
waarom ik, waarom jij
kan het maar niet vatten
alsof de bekende stem
er opeens weer is
een gestalte in de deur
soms blijft wat samen
is gedaan en groeit
als na een…
Alleen
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
1.455 Iedereen loopt je voorbij,
alsof je er niet bent.
Maar ik voel de pijn
die het geeft.
Het doet me pijn hoe jij nu leeft.…
In mijn hoofd
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.292 Nog hoeveel nachten
woelen, zuchten, smachten,
nog hoeveel dagen
huilen, roepen, vragen,
niet huilen, opstaan,
doen alsof, weggaan,
niet meer doorgaan en
zwijgen.…
Een vrouw
gedicht
3.3 met 87 stemmen
36.424 alsof het een harp was die
in zijn hart paste, een droom
van een ding dat mooi was
als een voetstap in het zand
zo gevoelig als gras, zo goed
van vorm als een ei, geheimzinnig
als een spinnewiel of wimper-
kruller, luchtig als turf
vreemd als een sneeuwvlok
lekker als een teruglopende
wekker, zacht als de
luchtbel in een waterplas…
Nooit gezien
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
969 Kijk
daar loopt ze
goudblonde haren
glanzend
maar haar ogen
diepgroen
die mysterie kunnen uitstralen
zijn nu leeg
haar glimlach geforceerd
alsof niets haar kan raken
ze gaat door
praat door
betekenisloze woorden
ze hoort
betekenisloze woorden
niets dat raakt
ze wilt gezien worden
haar ogen zeggen me:
Kijk me aan
en kijk iets dieper…
het is november
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
787 het is vreemd
wanneer ik, zonder teken, de nacht zwart maak
met mijn potlood
illusies schrijf, nauwelijks dikker
dan de dode liefde
die ik achter komma’s meesleep
samen met de houten urne
(jaren vooruit)
en rondgezonden gebreken
waarop rechtvaardigheid geroffeld wordt
alsof november sterft en ik
mismaakt, alweer leven
moet…
In minne schikken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
671 ik herken de zachte melodie
in elke zin die je in inkt gedrenkt
tot pastel laat verzachten
alsof je de letters in minne doopt
voor ze met voelsprietende precisie
elegant bevallen op mijn netvlies
ik proef de innerlijke klankkleur
van een vibrerende intonatie
die mijn sluimering aanwakkert
hunkering voert de boventoon
naar de volledige…
nog even
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.262 langzaam sterf ik
in een huis
dat wacht
regen in de ramen
ik poets de laatste dag
hang wolken aan de nacht
koud, steeds bleker
de lippen achter glas
ik praat nog over stenen
en leg ze op mijn huid
alsof de stilte slaapt
in een verre dag na deze
het is de hoogste tijd
het
regent
op mijn mond
buiten
valt
het raam…
het verzenkind (III)
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
697 het is nog nacht onder het slot
van onaantastbaarheid
en het kind
ongehoord, nimmer gehoord
en uit het verleden
bidt
alsof aan het eind van dit gewankel
stilte wacht, sterren
als woonst voor de dood
waarin alles luistert, niets
luistert
de angst voor hem, de angst om haar
voor hem, om haar
om het kind
dat telkens weer…
scheiden
hartenkreet
2.2 met 77 stemmen
6.346 Razend roepen vaders om gerechtigheid
zij raken hun kinderen kwijt
lijden daaronder
dat wordt gewoon gevonden
Onthutsende taferelen spelen zich af
van vader tot zwerver, je recht ontstolen
door het systeem gericht op de vrouw
verpakt in het kind
alsof de vader zijn kind niet bemint
uit huis gezet
niemand gevoelig voor de pijn
om niet meer…
een andere weg
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
870 wat ik nooit zal overwinnen
zijn de uren die blijven slaan
slechts een drama kan mij vrijheid geven
wanneer morgen mij terug laat gaan
alsof ik wist dat dit ging komen
met heel mijn angst en wees gegroet
ik zal mij kleden als een bruid
voor wie ik zacht verleiden moet
mijn hart is ziek, het feest te koud
ontvolkt de stad, mijn sterven oud…
De nacht als een klarinet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
859 Het is alsof men op klarinetten speelt
wanneer de nacht op het water landt
en grijze schimmen stilstaan
bij het geler worden van de maan
toch neemt de tijd fatalistische
vormen aan en verdwijnt
en kwijnt het menselijk ras
weg in een materialistisch moeras
de struiken langs de sloten
ademen niet meer, ze besloten
om ons als skeletten…
Het kind dat mag zijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.950 De late middag in de avond
leegt de gedachte die defaitistisch
de noden kent van lege handen, ofschoon
de regen het laken contourloos etst
en jouw schrei die verloren klinkt
alsof de dood jouw lichaam kent
het gevecht om zielsbehoud
met voorwaartse dromen
vullen het glas dat zonder rand
al gauw te vol geschonken wordt…
Het venijn van de herfst
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
565 Gelezen woorden bestrijken
mijn hart zoals een herfstblad
zich nestelt in een voeg van een
gestorven leven, de vrijheid
was het cement dat zich kon
buigen naar ieder moment
moe is het hart, het lijkt alsof
er geen dromen meer zijn
terwijl het zicht naar buiten
het leven leert om te houden
van de stilte
die tijdloos de herfst
voorbij…