4809 resultaten.
Gederealiseerd
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
530 Ik merk het
Het blijkt me
blijkt me nu al te zijn ontglipt
alle werkelijkheid, wezenlijkheid
Mijn geest die vreest verschrikt dat ik
de wereld straks nog nipt kan
onderscheiden van de aan elkaar gebreide
beelden daar beneden
ben boven de realiteit aan het zweven
zelfs boven mijn lichaam, er verwijderd van
en tevergeefs trachtend meer vast…
Oorspronkelijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 als het vliegen niet gaat
als je nooit echt hebt gezwommen
als je het wroeten door de aarde
liever aan wormen en mollen overlaat
en als je dan opeens beseft …
het meeste heb ik al gedaan
toen je uit je moeders water
het leven bent ingeklommen
toen het ooit begon
en dat je je geest maar laat begaan
met het nog resterende vliegen later…
Zonder feest
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
520 vergezichten
waarvan ik het
bestaan nog niet wist
waar ik bij
iedere streek
in een andere
spiegel keek die toch
nog deel uitmaakte
van het landschap
in een vitaal
eigen vibreren
laat de melodie
van leven zich
horen in zacht
warme geborgenheid
die druppelt uit
een bron die al
eeuwenlang voor
ons gezongen heeft
maar nu de geest…
Wereld der nevelingen en trollen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 Nevelig zijn de velden
En mistig zijn de bossen
Wolken hangen als aureolen
Om toppen van bergen
Vaag en waterig schijnt de zon
Mystieke figuren dansen
In schaduwen der rotsen
Of lossen op in nevelige meren
Tijdens een macabere dans
En trollen en geesten
Bevolken grotten en spelonken
En nooit lossen nevelingen op…
EEUWIGE VOEDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Brood met harde korst
tot stukjes breken
en langzaam aan
in de melk laten vallen
zeer eenvoudig gerecht
dat wellicht
overheerlijk smaken mag
het beeldt
helder Evangelie
vanuit Gods Geest neer dalend
op luistergrage mensen
met onbevangen ziel
gereed om Jezus' wil
vrijmoedig na te volgen.…
Vrijbuiter
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 Van binnen voelt een vrijbuiter zich minder vrij dan buiten
Een zwerver, een nomade van
de geest, een buitelaar
Hij buit z'n zinnen uit en vrijt
en is niet meer te stuiten
Op zoek naar lusthof voor z'n tweeën in een twijfelaar
Al is een vreemde snuiter met
een roos liefdesgebaar
Hij noodt u tot de liefde
op het eerst gezicht…
Meneer Byron en ik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
536 En we gaan geen meer
zo laat in de nacht
Doch het hart geen zeer
en de maan schijnt ons zo zacht
Voor dat zwaard geeneens schede
Geen borst voor die geest
Het hart verliest haar rede
Maar de liefde zij geneest
Als die liefde voor slapende dagen
wakker wordt veel te snel
Nooit meer dat wij elkaar zagen
Maar die maan bleef even fel…
Zonnewind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 Mijn adem mijn lichaam
uit en in, open, de zon
ontvangen en uitstralen
helend zoals een heilige
heel is in de waarheid
van zijn ervaring
een geheelde geest
in een gezond lichaam
warm en verwarmend
Aanbod
van stromende energie
die zelf de weg weet
en geen doel heeft
alleen
alleen maar wil stromen
van jou naar mij
en van mij…
WELDRA SLAPEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
300 Weten en gevoel
van sterke vreugde
zweeft over heel de wereld
wil een ieder strelen
bezoekt het rijk der weelde
even graag de armoede
dringt door paleizen
en kleine woningen
veredelt schuren en stallen
brengt zijn geest in
hemelbed
smalle matras
of strozak
die gezamenlijk
het alles belovende
van de legerstede scheppen.…
DAAGSE ZEGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
66 Werken voor Gods Koninkrijk
betoont zich grootmoedig in
het doen van elke dag
samen de tafel afruimen
elkaar treffen op straat
's avonds genieten van lamplicht
al deze ogenblikken
beleven met sterke vrede
en schappelijke geest
plotselinge geschillen
vol luchtig gemoed oplossen
zijn de stevige
bouwstenen van het geloof.…
Depressie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.013 De lucht al weer klaar
om verder te regenen
weerspiegelt donker
haar overvolle wolken
in een bodemloze plas
De zon al weer gestopt
met haar verwarming
heeft slechts kortstondig
de wolkenlucht doorbroken
grauwsluiers opgelicht
De wind al weer geluwd
doorblies vergeefs de geest
frisse voorjaarsbries
voorlopig weerstaan
maar de lente…
Zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.772 ik schaduwde vandaag
het was te warm
mijn geest bleef koel
en liep twee meter
voor mij op
ik liep nog goed gekleed
teveel bedekt
zie ik ze denken
passanten die
tesamen met wat kleren
ook hun gêne
hebben afgelegd
je bent verplicht
naar lelijkheid te kijken
die beter was
bedekt gebleven
maar kom
er is ook troost:
het wisselt wel…
bankje
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.637 iets in mij gelooft
dat ik duizend jaar zal worden
of minstens toch de helft
maar zeker wel een kwart
en dat ik dan nog steeds
geniet van onze liefde
minstens met mijn geest
maar zeker met mijn hart
iets in mij gelooft
dat ook jij zolang zal leven
of minstens toch zo lang
als dat ik leven mag
en dat wij dan nog steeds
hier op dit bankje…
KIL
gedicht
3.2 met 36 stemmen
18.719 De meeste bomen houden hun groen vol,
maar de berken, van vorm en tint toch al ijl,
slinken tot geesten.…
ROT OP
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.481 Raak de geest
schop de taal
trap de liefde
verkracht verbaal
kijk opzij
zie geen ogen
donder geluk
ongelogen
pleur de zin
scheur en stoot
trap de liefde
in de goot
het hart
verward
verloren
verhard
geloven
in blind
beminnen
rot op
ga wat anders
verzinnen…
vrijheid
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
851 het hoogste wezen
is respect
de hoeder
van vrijheid
kleurrijk woord
en genadig oor
waanzin woekert
vrijheid bloedt
haar geest gegijzeld
door dogma en wraakzucht
de hoeder verkracht
tot wapen van woede
duizend grote bekken
honderd dove oren
vijftien kogels
twee messen
een leven
nul
0…
Slotscene
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
983 Je denken is teruggebracht
tot versplinterde beelden
die je geest slechts binden
aan een verschoten tijd
Ik zie de oude klok
haar wijzers in staking
je vergat hem op te draaien
dat hoeft voor jou niet meer
Een blauw geaderde hand
raakt zacht mijn arm aan
ben jij nou Sylvia, of niet?…
Witte doeken spreken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
880 rolde stenen weg
voor het graf
waar in de witte
doeken lagen
was tijdelijk
begraven op het linnen
dat een afdruk van
jouw wereld schreef
hebt gegeven
om in drie-eenheid
weer te leven
vader zoon en geest
de witte doeken spreken
in tal van preken
met pasen heb ik al
jouw verrijzenis gevierd…
Vrijheidspartij - oproep aan Driek van Wissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
994 Dichter des Vaderlands zijt gij, vrij onverveerd:
Bezing de geest van Pim, de heldenmoed van Geert
Gedenk zijn overwinning op Kanaleneiland
Berijm de babbelshows want Massawaan regeert!…
Duister leven
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.630 Ik verdween in het verleden
Verdwaalde in mijn utopie
Waar zekerheid illusie was
Vond geen ‘mij’ hier in het heden
Voor eeuwig dwaal ik nu rond
In het duister van mijn geest
Levend tussen vervlogen schimmen
Is het waar ik uiteindelijk erkenning vond
Het licht laat ik nu achter mij
Omarm de kille leegte
Die mij langzaam doet verstenen…
In medias res
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
635 De vervreemde handen in haar geest, de open scharen
Die ze heeft ontvreemd in een winkel op de hoek
Waar een man haar bij haar naam noemt, en dus sterven moet
Er is zoveel in mij dat zij daar heeft geschreven
Wat rond haar is wordt verbrand
(In geen dag is de aarde leeg, soms verliest ze
Haar verhaal toch kijkt ze naar het rimpelloze meer)…
Intershit
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
906 In inktzwart duister
sluipen letters nader
waar verstand op nul
de geest
angstvallig
negeert
spelen flitsen
donderend geraakt
het spelletje
onweer
ziek de taal
welke woorden
vermoord en
gedachten
verstikt
nauw verbonden
wankelt
de laatste zin
schreeuwt het
krampachtig uit
het houvast
verloren…
pennenvrucht
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
629 ik verhaal van taal
tonen en toetsen
van rustige rijm
uit pennenvrucht
een pagina poetsen
een wuivende wevende hand
schept in een scheve letter
door kille kool geholpen
een prille parade op blank blad,
nog onbeholpen
een gretige geest
vreet vroege verzen
waar woorden worden,
spichtig of sproeiend,
tot wat u nu leest…
nu even niet
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
1.891 Het is moeilijk om nee te zeggen
soms heb je gewoon geen zin
om het aan iemand uit te leggen
je baalt dat het niet gaat
omdat je lichaam weer even staakt
je geest is sterk en die wil wel
maar het lijf is kommer en kwel
dus het antwoord voor vandaag is !NEE!…
Monsterlijk
hartenkreet
3.4 met 25 stemmen
2.028 Met steeds meer lef,
steeds meer openheid,
rekruteert het vooral
de zwakken van geest.
Weg dat negativisme!
Weg dat onderbuikgevoel!
Vat die valse duivel
bij zijn horens beet.
Bestrijd uit alle macht
dat kortzichtige monster:
het monster dat racisme heet.…
De verte nabij
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.154 in de tiende maand
schuift mijn bodem
onder de voeten
het kan ook zijn dat
de geest kiest
bij het vallen der bladeren
voor een andere route
het lijkt of hakken
plakken aan de aarde
en schoonheid
het laat afweten in haar
oorspronkelijke waarde
het is een brug overgaan
zo zwaar als het beklimmen
van het rulle duinzand
om aan…
Het donker van de klokken
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
636 je zomert
nog in blonde lok
tussen donkere haren
die levens vergaarden
vingers tikken
wespen weg uit een
blijde lach en alledag
waarin je alles gaf
stappen zijn wat traag
de rug niet helemaal gaaf
maar in je geest is nog
geen spoortje herfst geweest
zomer door in
blonde lokken
vergeet het donker van
de klokken in een nieuw begin…
de sleutel
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.401 branderige ogen
solo ontwaken
de schaduw volgt zijn eentonige weg
energieloos ontbijt
het huis tekent kribbel krabbel
zijn geest is bevuild met zwarte regen
automatische piloot op het werk
herinneringen krassen zijn ziel
Pffffff
een lachend kind met negen vingers maakt een opening in het vastgeroeste deksel…
Kanker zei hij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.474 Drie jaar collega
Aardig en attent
Sloom van lichaam en geest
Een wandelend vraagteken
Maar fel met woorden
Snel met tranen
Onrecht voelend in elke zin
Altijd met dat rokershoestje
Terwijl ze al vier jaar gestopt was
Het zal wel meevallen
Zei ik in maart
Toen ze naar de dokter ging
Kanker zei hij
En haar leven was voorbij…
Kleedde schaduw aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 zag de ogen
samensmelten
in een blik
die aansprak
mij te helpen
alle kleuren
zijn geweest
het was hun geest
die overbrugde
wat onneembaar leek
dimensies gaf
aan wat begraven lag
geen leven had gekend
bij geboorte al
was dood gewenst
kleedde schaduw aan
met opgestane licht
bracht zicht op dagelijks
bestaan ik ben herrezen om…