6988 resultaten.
het zomert na
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
723 en allengs
veranderen
de schaduwen
van september
het wonder van licht
speelt met de acacia
en volgt de omlijning
met gouden pen
de juiste plaats en tijd
werpen dit presentje
in mijn schoot…
Verlichting
snelsonnet
4.0 met 1 stemmen
1.169 De koningin is weer een jaartje ouder
En wil tot slot geen nationaal geschenk
Het is natuurlijk crisis, maar ik denk
Aan parels of een gouden hostiehouder
Of een houder voor waxinelicht misschien?
Of zou ze in dat veld al zijn voorzien?…
de nachtegaal
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 stenig me met
zachtheid
en molesteer me
met je hart
pak een houweel
en hak een
pad van gouden
spaanders
kus de grond
waarop ik loop
en laat ons
samen wachten
op de nachtegaal…
VRAGEND OOG
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
833 Vroege morgenzon
wemelt in gouden schijfjes
op het effen meer.
"Koekoek," hoor ik steeds
om me heen. Die roeper zien?
Speurtocht zonder eind!
In het madeliefjesveld
ligt paardenbloempluis, verwaaid.…
Wintersfeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
472 De winterwarme zon
als goud
zo zacht.
Het winterkoud geluid
als knappend ijs
zo schel.
Het winterkale beeld
als een japanse tekening
zo fijn.
Het wintersneeuw gevoel
als rust
zo stil.…
de wereld
gedicht
3.3 met 6 stemmen
9.895 de wereld
was onze adem
een vlammende vogel
onze vogel
een eenzame ster
de ster
een kleine planeet
een gouden schommel
voor twee
----------------------------------------
uit: 'Orensnijder, tulpensnijder', 1975.…
sterrenloze hemel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
667 eenzaam in de nacht
geen ster die knipoogt
of even naar me lacht
geen maan van goud
die mij begroet
of van mijn schaduw houdt
er is enkel het zwart
verbannen door duisternis
voel ik me zo eenzaam in de nacht!…
De juweliers van deze wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 De rupsen in een cocon
De vlinders op de bloemen
Met grote voorraden aan 'goud'
Zijn zij de juweliers van de-
ze wereld
Die zonder deze gevleugelden
Ineen zou krimpen tot een zo
Goed als stuifmeelloze bol
Geen odeur, dus geur
Geen kleur…
de jutter op het strand bij windkracht 9
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
760 wat blijft op het strand en verjaart
tot vreugde van mijn kleine hondje met zijn juttersaard
een aangespoelde vogel, lege flessen, half vergane bomen…
ze hield zich taai
netgedicht
3.6 met 44 stemmen
5.216 op het strand te Bloemendaal
aan de vloedlijn
gelegen in de zon
is gister een madam
geschat op honderd twaalf kilogram
nog vol van marsepein
uit haar bikini gesmolten
geluk bij een ongeluk
er zat ook nog de taai taai
zodat zij zich in de kruip
voor hulp verplaatsen kon
binnen een heuse straal
van één-komma-drie-kilometer
in Haarlem…
Mooie avond
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 We zitten samen op het strand
De zon is bijna onder
Alles om ons heen lijkt wel een wonder
Een klein kindje speelt met een opblaasband
De bal in het water staat in brand
Jij bent degene die ik bewonder
Ik wil niet meer zonder
We zitten hand in hand
De auto heeft pech.…
VREEMDE BADGAST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Het heeft niks met Sinterklaas te maken,
de nieuwe zomersensatie van de kust:
de kleine pieterman is zeer belust,
maar moet zijn voetenfetisj staken.
Nu is hij aan de Vlaamse kust gestrand,
is van Belgische voeten gecharmeerd,
daar is pietermanneke gesignaleerd,
met zijn stekelige kop in het zand.
Al voetenkussend moddert hij wat aan.
Pieter…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 De bomen vertellen het
ze laten los wat bloeiend nat werd
ze hebben tijd nodig voor rust
De ondergaande zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 De wind weeft gouden stralen
zachtjes doorspoelt het je haar
Ik zie jouw ogen langzaam verdwalen
opgaand in een teder gebaar
De zon weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol…
Net wat meer
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
14.740 en oogverblindend zij
wentelend in lavendel, schitterend van het goud
niets is meer dan alles, niets is meer dan jij
want bij alles wat ik zag, of ooit eens heb gekend
weet ik dat alleen de dood ons scheiden kan
omdat jij nét wat meer dan de allermooiste bent.…
Met jou
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.581 uit mijn droeve hart
Ik wil van je houden
een schouder bieden voor je verdriet
een troost zijn in donkere dagen
alle angst van je wegnemen
je pijn doen vervagen
in de gouden warmte
van ' Ik zie je graag '…
herfstoranje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
999 voel je
de herfst in al zijn kleuren
wankelt nu al in oktober
straks november weer met storm
heb jij je dikke winterjas al gepakt
voel je
die bladeren om je heen steeds meer
verzamelen ze zich
alsof ze hebben afgesproken dat het nu
de tijd is
zie je
dat de kleuren van de bladeren verspringen
van goud naar geel en dan weer goud
het…
- Vertel de zon -
hartenkreet
3.7 met 33 stemmen
838 Vertel de zon,
die binnenkort verdwijnt,
ik herinner mij
hoe groot de planeten zijn
vertel de zon,
van dunne gouden draden
gesponnen op aarde, flinterend
daar waar de zon doorheen schijnt
en hoe ik besloot om goudsmid te worden?…
NATURA CONSOLATRIX.
poëzie
3.0 met 8 stemmen
1.344 Hier rust ik ver van 't woelig mensenras
In macht'ge zuilengangen van het woud,
Met dak van wiss'lend groen, doorwrocht met goud,
Hier op het mollig, mosrijk lentegras.…
mythe
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 voor goden
op haar sterfbed
ontspringt uit één haar tranen
Terpsichore, mijn moeder
goud omlijst, schitterend, inspirerend
haar lier bezingt mij voor eeuwig…
ZOU IK?
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.763 Zou ik de morgenzon niet prijzen:
goud en blank schijnt zij de grijze
nevels van de heemlen heen
en haar goudglans straalt alleen.
Zou ik uwe lach niet prijzen,
gouden, blank, schijnt zij de grijze
nevels van mijn heemlen heen
en haar glanzen zie 'k alleen.…
herfstbladeren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
602 de herfst
zeker als de bladeren
beginnen te vallen
in kleuren van rood
tot goud
eenzame wandelingen
bladeren
onder mijn voeten
de wind waait koud
lief,
zeg toch dat je spoedig
terugkeert…
kleuren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
664 de herfst
zeker als de bladeren
beginnen te vallen
in kleuren van rood
tot goud
eenzame wandelingen
bladeren
onder mijn voeten
de wind waait koud
lief,
zeg toch dat je spoedig
terugkeert…
Onverwachte groei
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
558 hoed
In verschillende kleuren bruin,
Jullie gaan met mij mee
De kille winter in, laten
Mij zeker niet alleen, een
Gouden aanwinst voor mijn tuin…
VRIJHEID
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
603 hebben van respect
Moedig slaan we onze ogen
naar een onbekende tijd
Het wordt een tijd van mededogen
en ik ben daartoe bereid
Waarom....is niet waar het om gaat
hoe....is belangrijker en waar
Pik hem op die gouden draad
en leer omgaan met elkaar…
Van apen en ringen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 Van top tot teen heeft zij zich volgehangen
met parels diamanten en met goud.
Maar desondanks blijft toch haar koppie oud;
geen kerels meer die echt naar haar verlangen.
Ooit had ze borsten in haar bloesje prangen,
(jawel het was een aardige bos hout)
helaas de boel begon al gauw te hangen
ondanks de diamanten en het goud.…
Valse kaartlegster
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
537 (voor Johanna Helsloot)
Op het Goudse Montmartre zag ik voor
een euro een ansichtkaart met een foto
van de Goudse kaartlegster, die in haar
tijd zeer beroemd was.
De foto dateert van rond 1905, toen
ze rond de vijftig was.…
Horloge
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
524 Jij bent voor mij als een horloge, altijd bij de tijd
van slechts puur goud; geen blad-, geen nep-, maar voldoende karaats
jouw goede hart, innerlijk, uit 100% puur goud gegoten
laat het niet misbruiken, zoals weer gebeurt
Jij verdient echt beter
een oprecht hart met ware
liefde, overstromend van gevoelens
van intense intimiteit met jou…
Gulden mêlee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
472 met zijn vragen
Doch voor haar ziel haar zoeklicht op mij richt
Ontwaken gouden stoffen in de mijne
En put ik uit haar vermiljoenen sporen
Het weefsel dat, zoals
Penelope
Opnieuw zal eindigen in de mêlee
Van mijmeringen in de uitkijktoren…
Verzameld leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
283 Het goud heb ik gewikkeld in papier,
dat zinnen telt en waakt over het waar,
dat soms mijn bibberende hand verlaat.
Mijn handelen bewaar ik, als het kan, hier;
zij vindt het prima en heeft geen bezwaar;
achter het doek klaagt de klok die elven slaat…