inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 152):

In pure vorm gegoten

De wind weeft gouden stralen
zachtjes doorspoelt het je haar
Ik zie jouw ogen langzaam verdwalen
opgaand in een teder gebaar

De zon weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht

Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol aan
In het moment vereeuwigt als in was
zie ik twee beelden samengesmolten staan

Gevangen in de tijd
Eenstemmige melodie
Onze zielen bevrijd
In pure poëzie

Schrijver: Edwin van Rossen, 14 jun. 2002


Geplaatst in de categorie: liefde

2,8 met 8 stemmen 1.294



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:solange
Datum:15 jun. 2002
Emailadres:vansolange
Bericht:Dit vind ik echt heel mooi, het neemt direct mee en schildert sfeer.
Het heeft gewoon wat!


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)