2076 resultaten.
Bloemetjes op de mestvaalt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.085 Maar als ik mijn hond zie of Carmen of kindjes
dan gaat dat voorbij en word ik weer vrindjes
met moeder Natuur op dees bolle aarde
die veel goede mensen zo dikwijls bedaarde.
De mist van de morgen is langzaam verdreven:
de eilanden staan fors en sterk zonder beven.…
Gymclubje
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.636 dames gymclubje
Wel iedere woensdagavond paraat
Er wordt wat afgebabbeld en gelachen
Het houd ze tenminste van de straat
In een matig tempo wordt wat ingelopen
Tot de oude spieren warm zijn
De grondoefeningen vinden ze maar niks
Maar een potje basketballen dat is fijn
Ze gaan er dan bloed fanatiek tegenaan
Zo fel als een stel jonge honden…
Als bij donderslag
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
2.679 Ik keek de dood weer in de ogen
en huilde als een jonge hond
Door 't leven voelde ik me bedrogen,
toen 'k keek in die diepe afgrond...
Inmiddels ben ik jaren verder
Vijf jaar is het geleê
Waarvan ik twee jaar heb gekuurd...…
Man in het park
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
863 er zit een man op een bank in het park
hij huilt
de vogels die hem zien
zijn stil
staken hun lied
de honden die voorbij komen
zijn er verlegen mee
en kijken de andere kant op
net als de mensen die bij hen zijn
in zijn samengevoegde handen
ligt zijn hart
het bloedt
herinneringen
gedachten
wanhoop en ongeloof
spelen zichtbaar op…
NOVEMBER
gedicht
3.2 met 129 stemmen
27.398 Op het vochtige land strijken zij neer
waar zij op paarden en op honden schelden
en zij voorspellen vorst en winterweer.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
eerste couplet van het 9 strofes tellende gedicht Novemberland (clandestien in 1943 verschenen…
Toekomst
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.290 Amerika lonkte met een nieuwe baan
Ik zou niets liever doen dan met je meereizen
Al was het alleen maar om mezelf aan jou te bewijzen
Maar ik heb een hond en voel me hier eindelijk thuis in mijn werk
Dus hou ik me maar groot en maak me weer eens sterk
Ik kan je niet tegenhouden, dat besef ik donders goed
Op dit moment geldt immers nog alles…
Pathé-baby
gedicht
2.5 met 147 stemmen
85.328 't Was Frans, zei ze, en ze gaf explicatie,
zo duidelijk, dat mijn leven lang
een dapp're hond met iets versnelde gratie
te hulp komt springen, wanneer ik maar wil.
--------------------------
uit: 'Wendingen', 1992.…
Otje
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.296 Zij kent ons beter
dan wij ons zelf kennen
heeft ons lief
meer dan wij lief kunnen hebben
zij heeft het karakter
van een luie beer
en denkt soms
dat zij een poes is
het is niet haar lelijkheid
maar de eigen overtuiging
van haar schoonheid
die haar zo mooi maakt
zij is én gedicht
én majesteit
op haar honden planeet
wij zijn…
Van Gogh je groette me nog
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
964 we Franckendaelde park
groette oog in oog
jij met je hond
en ik de fiets
vannacht karde ik nog daar
je weet wel waar
zwaar over dat zelfde rode pad
langs de gedwongen bocht
die mij sterk liet voelen
dat jij er nog steeds ligt
onder waxine bloemenzee
waarop veel emoties dreven
en de indruk wekte
dat jijzelf niet bent gezwicht
teneergeslagen…
Ingewijde ogen
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
725 Zoeken naar onbekende liefde
het schip ligt nog vast aan de wal
zwaaiend haar hond nog even aaien
lijkt haar geest op een rode toverbal
die met de zoete wind wil waaien.…
De Tuin van Eden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.144 Maar achter de hoge hekken
blaften steeds vaker de valse honden,
met tanden die glinsterden in de zon
trokken zij aan de kettingen van hun meesters.
Lang konden we ze buiten sluiten
en waren wij veilig achter de poorten.
Maar ook wij verloren van de overmacht
weg moesten wij, weg, voorgoed verloren.…
Haibun
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
607 Op de eerste september mag de hond weer los
op het strand. Hij stuift op het water af en dwingt
me daardoor hem straks droog te wandelen.
Straffe wind. Het gezandstraal begint al.
Dichter bij het water spaar ik mijn bril
en zie een demonstratie van Exodus.
De wind vaagt het laagje water van de bank weg
en droogvoets kan ik doorgaan.…
Jachtverhaal
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
1.753 De zenuwachtige honden
nog rillerig op hun poten
stoeien voor hen uit.
Al spoedig zijn ze verzwonden
in de oktobermist.
Van dan af hoor ik geregeld
de schoten echoën.
Ze verscheuren de stilte van de straat.
Tegen vijven
zijn ze daar weer
beladen met hazen en konijnen.
Ze bespreken nog even
met de boer de jachtresultaten.…
Steendruk.
poëzie
4.3 met 7 stemmen
3.435 (aan iemand die mij op die wijze wilde afbeelden)
Een stenen hart, een hoofd gevuld met keien,
Beelde aap of hond in koude steendruk uit,
Waar gloed noch smaak haar warme glans in spreien,
En ’t zielsgevoel de teedre borst voor sluit!…
en dan zal ze komen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
989 Kwispelstaartend heft de hond een achterpoot.
Met gespitste oren blaft hij langer dan gewoonlijk.
In de verte klinkt het als driewerfsecho,
maar wie met de lente luistert hoort teefjesgeblaf.…
Oma is de weg kwijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
2.610 Ronddwalend
in de grauwe kamer
aangezien voor kale akker
is het wakker worden
in de nacht van
zwarte honden
die losgeslagen
voor haar stonden achter
dichte deuren opgegaan
in vlakheid van de muur
onvindbaar voor toppen
wrijvende vingers
haar lach snijdt in het niets
en hoort ze stemmen
onverstaanbaar lispelend
waar haar moeder is…
MARSLIED
poëzie
4.3 met 13 stemmen
3.460 Soldaat, je bent mijn bloedverwant,
Mijn naaste in ’t gelid;
Wij hebben hond noch kraai noch kind,
Geen vrouw die ons verwacht, bemint,
Een huurling heeft geen vaderland,
Wij lopen in ’t gelid.
Soldaat, je bent mijn kameraad,
De vijand zoekt zijn wit;
Heb jij je laatste pijl verspild,
Dan zoek je schut onder mijn schild.…
Stille revolutie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
990 Ze voerde revolutie
in de dagen dat ze kwam
tegen opgeblazen honden
en de argeloze muren
waar ze uren dreef langs kieren
die verstierven in geschreeuw
om te vallen in genade
voor mij - als de lichte sneeuw
En ik - ik kende nog haar naam
vanuit een rijk en rooms verleden
waar ze scheen soms als een elfenblad
in neergedwarreld licht
ik nam…
Verdedigingsgrijs
gedicht
2.9 met 19 stemmen
7.472 De ziel
als een hond met een kunstgebit,
gevangen in de draaideur van een warenhuis.
Een hoog aan de gevel gekleefd
een handvol bejaarde hangjongeren.
In de bomen enkele nagesynchroniseerde merels.
Op het gazon: een zielig hoopje massa-DNA
ter grootte van een molshoop.
Je speurt de zwakke uitstraling.…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 rond het houten huis
komen er weer konijnen tevoorschijn
als uit een toverhoed, met allerlei kleuren
wild, grijs en zwart en sommige wit
een vertrouwde melodie zingt rond de schoorsteen
de lange winter komt voorzichtig tot een einde
hier en daar begint er al wat groen te botten
de paarden zijn drachtig, van veulens vergezeld
een hond…
Spaarzaamheid en het kieren
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
725 Het liefst
zou men doodgaan
aan een paar
opgelopen verwondingen
maar dat doet de deur dicht
voor een paar lichtjaar
en een mens wil altijd wel
nog eens kunnen checken
of de lichten wel gedoofd zijn
en zo gaat men verder
op een kieren in dit leven
deuren en sleutels passen
de hond of de kat
nog even buiten laten
en het vervloeken
dat…
Oortjeshekke
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
873 Achter de slingerende dijk
- elke bocht een openbaring -
het glanzende water waarin
de groengepruikte wilgen
zich als ijdele freules spiegelen
Terrassen vol mensen en mensjes
tussen voorzichtig groenende bomen
Kleurige kleding, exotische honden
met hun verliefde eigenaars
tussen de auto's van alle tijden
Borden vol bio-verantwoord voedsel…
Karakter
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.691 grenzeloos
en ontoereikend
door worstelde met Brabants verleden
van eindeloze bossen
vol gewonde soldaten
doodsgedichten prevelend
afscheid nemend van moeder
die moeder, die verpleegster
met het hart altijd paraat
op de zinloze momenten
ver verwijderd van
de schizofrene geest
van die aanvliegende man
een melkboer of een zeepiraat
de honden…
aardse beslommeringen
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
704 verliep elk uur van de dag maar zo rustig
als dit moment, nu ik aan tafel zit, de thee
inschenk, op mijn gemak de krant open sla
beseffend dat de zin van het bestaan wellicht
in gewone, aardse beslommeringen sluimert
en dagelijks voor het grijpen ligt
ik vouw de krant weer dicht, de hond verheft
zich langzaam uit haar mand, geeuwt en…
Lange Poten
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
1.257 Tante Martha lag gewond
in bloedgespartel op de grond
waar zij - zo Harrie dat kon zien
al minstens drie keer was gebeten
door de hond die in gegrom
haar Barteljorisstraat verslond
die hij - diezelfde avond nog
met vier hotels had uitgescheten
Vader die er prompt in stond
danste de tafel in het rond
op Lange Poten met een blik
die ik er…
Stiekem
hartenkreet
4.0 met 27 stemmen
4.833 het brede rivierbed
bedekt met kiezels
en geel speelzand
In de zwevende hitte
klinkt het zachte ritselen
van een krant
Erachter glimt
in de brandende zon een
met waterparels bedekte
bronsbruine huid
Ze heeft bijna alles
behalve de krant uit
In het zand schuilen
de speelse vingers
van haar hand, die
als een jonge loopse hond…
Het wachten van April
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
843 Misschien was er iets in ’t verlangen
dat je me had gegeven, bergen, rivieren
en sliep je nachten bij me, lentepril
met de wind nog langs je wangen
of voel ik jouw ziel wachten in April
de nieuwe fruitmand naast het ziektebed
een laatste sigaret als de zuster weg is
want buiten blaffen honden naar meeuwen
als het ochtend is, krijg je verse…
Wijndief
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
819 Ik ben de kat die langs de straten slentert,
de loslopende hond, de rondvliegende kraai,
lang leve het grauw, miauw miauw miauw!,
ik ben een dichter zonder wijn op zoek naar
de sleutels van jullie stoffige tuinkelders,
op jacht naar druppels troost, rood of wit,
of anders forceer ik die deuren, want van
poëzie alleen word ik niet dronken.…
KEN U ZELVE (VRIJMETSELARIJ)
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.344 Heel lang was ik op zoek
zonder enig besef waar naar
handleiding had ik niet
reispapieren waren niet verstrekt
mijn doel zag ik niet voor ogen
de wegen waren ongebaand
mijn zoektocht ging voort
ingevingen bleven uit
in het duister zocht ik houvast
aan alles in mijn omgeving
waren het de mensen om mij heen
zocht ik troost bij mijn hond…
Verdronken
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Vissen groot als honden hangen en trekken aan
je vishaken, willen niet opgeven, terwijl jij enkel
rust dacht. Vandaag niet. Je hebt pech maar draagt
het met alle macht, waar ga je naartoe? Blijf aan-
gemeerd staan en bedruip jezelf met kunstwijn,
zoiets als de glans die je ondergaat in de poëzie.-…