Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Er gaat iets boven.

gedicht
4.5 met 56 stemmen aantal keer bekeken 6.210
Waar overal en nergens heen de horizon verstoppert met de wolken en mosterd, graan en koolzaad zomen aan een gouden rand.…

Dat mystieke

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
zij heeft de magische kracht om recht langs oneffenheden te leiden zonder zijn visuele strakheid te verkleinen waar lijnen elkaar raken in de horizon weet zij in licht de ruimte nog te vinden voor een zitje met schitterend vergezicht daar kaatst in grijzig groen het blauw van hemel terug verwatert zon in een heldere bries en…
wil melker3 februari 2019Lees meer >

DagSchepping

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 624
En maar dicteren componeren orchestreren dirigeren alles was er al land lucht water vuur als vier seizoenen modder sneeuw rivier en brand ook knechterige wolken onder haar absoluut uitgestrekte troon Zelfs de zon dook weg achter de horizon Zwijgen kijken en kwaad staren tot alles stopt met vallen en de dag eindelijk eindigt in zonneschijn…

Vibreerde andere tonen

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
ik speelde met lijnen van het perspectief de horizon werd irreëel alsof hij danste op muziek ook het geluid vibreerde andere tonen waarbij de melodie totaal afweek van het gewone ik zag een grotesk wereldbeeld waarin emoties vingers kregen voelde hoe normaal ging tegenstreven verloor zo mijn houvast liet me willoos gaan in een…

uit het hart

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 827
hun tempel in goud temidden het bruin der bergen schittering onder loden zon op haar lokroep tot over de horizon miljoenen uit hun schulp ter openbaring hunner wereld haar ingewanden opengesteld consumering binnen haar muren het hoogste goed der net gehuwden met menig zaad geplengd voor ‘t eerst op koud plavuis onder 't oog van niets gezien…

neerlandica in de coulissen

netgedicht
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 558
het opkomend tij dat overvloedig haar blote voeten kuste, haar teksten in verwardheid ten prooi liet vallen aan een predator met een spanwijdte van drie meter ze was confuus van dit natte theater de recensies slokten haar vloedgolf van fluisterende zinsneden gretig op er ontstond een beeld van ruwe zee lichtzinnigheid over blozende horizon…
Rieg22 oktober 2007Lees meer >

Stap voor stap

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.228
Langzaam loop ik, stap voor stap naar het einde van de weg Tot ik een glimp kan zien van de horizon Die uitnodigend naar me lacht Me roept, me wenkt En ik loop verder, stap voor stap Daar, waar de stilte me omhelst als een deken van fluweel Waar de vrijheid mijn zorgen verjaagt en me een zee van zonnestralen schenkt Daar zal ik heengaan…
Chantal21 november 2007Lees meer >

Zee

hartenkreet
4.5 met 49 stemmen aantal keer bekeken 2.374
Geboeid zit ik te staren naar je opeenvolgende baren, die in hun tocht komend uit de horizon, gedreven door de wind, de maan en de zon, de branding boetseren en het strand penetreren.…
Tim Sinaeve21 augustus 2008Lees meer >

Onrustig is ons hart

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 955
Zo graag wil je beminnen, vergeten ziel en zinnen, je horizon heel wijd, onrustig is ons hart. Onrustig is ons hart, zoveel verloren tijd, een kind dat bitter schreit, onrustig is ons hart. Onrustig is ons hart, maar hoop is nooit verloren, een mens wordt nieuw geboren, onrustig is het hart.…
Adeleyd28 augustus 2008Lees meer >

Dondergod

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
In verste verte zie ik Fel klievende bliksemschichten Stapelwolken aan de horizon Witomrand verlichten Hemels, stil inferno Woest in de lucht verscheurd Mijn hart diep getroffen Mijn gezicht grimmig wit blauw Door flitsen ingekleurd In dreigende kalmte Levert Thor zijn gevecht Nog kan ik zijn donder niet horen Zij gaat met mijn stille…

Verbondenheid

netgedicht
3.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.552
Verbondenheid: met liefde verder gaan dan waar de horizon toch steeds weer wijkt; totdat je zelf een spoor achterlaat van wat leven kan zijn, en ademhalen. Je kan dit enkel zien na jaren, na wat geleefd te hebben en geliefd te zijn.…
Adeleyd16 oktober 2008Lees meer >

LANDSCHAP

gedicht
2.8 met 37 stemmen aantal keer bekeken 11.072
De luchten, de wolken, de bergen en stromen, de vlakten verleggen mijn horizon van alle vragen, van alle grenzen, die antwoordloos gaan naar onoplosbare raadsels, gegeven in een enkele blik.…

the seven bridges

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 761
misschien doet het antwoord sterven en zijn de vele verloren woorden het alibi; de rivier naar zee die onder de zeven bruggen van waarheid gezichten onherkenbaar maakt tot hongerige dromen en waar het zout de horizon verschroeit tot een kale vlakte, verdeeld over ramen, waanzin en schuld aan beide kanten van gisteren; het halfdonker…

Onderaards

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
Water vervalt tot schuim, gestegen golven vallen terug tot zee, horizon en grijze wolven liften samen met de meeuwen mee, een vlucht zweeft daar boven, beducht voor onderaards gebroed en geronnen bloed,wat als metafoor van ondergaande zonnen kleeft aan de schone vleugels, gewogen uit de zuchten van de oceaan, zal die geen veren…
pama16 september 2009Lees meer >

het weerzien

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 771
schelpen gooi en waarin ik me op den duur ook eenzaam weet omdat jij de meeuwen niet kan zien ongeschreven zoals verwondering in het lichtste gedicht van geluk en innig lief van vogels over zee naar mijn verlangen, om handen als jij mijn lippen kust en in me valt met alle warmte zoals de zon en zoiets als kleine sterren met de horizon…

Niemandsland?

netgedicht
2.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 740
Ze plantte een heimtuin in mijn hoofd, fluitenkruid bloeit aan gene zijne zoals ze heeft beloofd, bloesem legt een sneeuwtapijt over alle resten die zijn gezaaid, uitgedunde oppervlakte laat zich niet bemesten, de overkant behelst een ruw gebied, de dove netel claimt de overhand, weelderig onkruid bemant de horizon zover men ziet.…
pama28 april 2010Lees meer >

het oog van de gedachte

netgedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 810
lucht ledig is door mij heen blaast daadwerkelijk in onzichtbaarheid zoals, titelloos het gelaat in een gedicht dat onder metaforen van de zee kruipt en het zwijgen wordt opgelegd zonder onderhandelen over woordwaarde of het aandeel tot berusting, het gegeven dat aanbreekt wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte de horizon…

Oelen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Zoek in staren en mijmeren rust van gedachteloos zijn herinneringen laten zweven gewichtloos tussen wolken als spattende zeepbellen in ijle lucht van zonnig blauw en over groene vlakten dromen van witte nevels golvend in gouden gloed als zee van welzalige vrede eindeloze stroom tot de horizon door liefde en geluk gevoed meevliegend met…

Jaarspiegel,

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 498
De stoutste dromen die ik droomde bleken fundamenten van een oud verhaal, in de beleving opgeklopt tot Kathedraal, die oprijst uit de schimmen van vergetelheid en van de tijd, dié onverzadigbare gastronoom, met zijn meedogenloze paukenslagen van herinneringen aan chocolademelk, wat uitsterft in een troebele tempel van mijn horizon, in contouren…
Pama30 december 2010Lees meer >

Houvast?

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 539
Blijft de horizon gelijk, zonder haar stappen te tellen? Ik vond steentjes voor mijn voeten, ik schopte ze niet weg, wachtte tot ze bergen werden en de juiste houvast vond om omhoog te klimmen.…
pama27 februari 2011Lees meer >

MIJN GROOTSTE LIEFDE

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 553
MIJN GROOTSTE LIEFDE De aarde zo diep gelegen krijgt smoel door d'ochtendgloed d' rode horizon verraadt een zon die de wolken verwelken doet Ons vliegtuig zweeft daarboven van ons geliefde Zuid-Europa terug naar ons geliefde Nederland Ik kijk naar mijn geliefde voorzichting niet opzichtig streel ik lieflijk zijn hand.…

Nachtlichtjes

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 476
handen hun zorg uit Zij strelen rimpelogen die de nachtlichtjes nog verdragen in een oud gelaat en twinkelen zoals de pimpelmees die in je schoot geborgen over liefde zingt In ompaalde hartelijkheid strooi je opnieuw de sterren aan de hemel Als het geluk vruchtbaar in warmende ogen wiegt en in een zucht van verlichting de horizon…

drenkplaats

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 609
door de tijd vooraf alsof ik zeeziek word in een beker met water gevuld; een waarheid waaraan leeuwen likken en daar beginnen te vechten gekooid met witte, wilde manen die soms samen vallen in één enkele nacht stilte en het meest nabije als een zachte beweging van een wimper in jouw hand en hoe wij spreken wanneer de maan over de horizon…

Handen als herfstige bladeren

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 889
het zuchten van de wind Alsof hij een buiging maakt naar het groetende zonlicht en de wassende maan Ook wanneer je handen generfd als herfstige bladeren zich naast het mos neerleggen zich voor altijd in de schoot der aarde nestelen zal jij mij dansend koesteren en mij nogmaals ontmoeten op de dunne scheidslijn tussen hemel en horizon…

godin

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 867
jij zei: 'tijd' ik telde stenen één voor één zij vormden mijn eigen weg jij zei: 'ik zie je weer en weer, altijd en altijd' ik zocht houvast en schreeuwde naar de horizon dat haar stem zo veel dieper en mooier klonk dat haar geest zo veel meer zag dan haar ogen en die van mij jij zei: 'stop met tellen, stop, zie mij, ik ben…

Over de bessen...

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.233
Nu kijken aan de horizon weer andere beelden; heel vaag nog, omfloerst door mist en avondlicht. Ik kan ze nog niet vatten, niet bespelen, maar ‘k wil de toekomst kansen geven: openstaan naar morgen.…
Adeleyd17 oktober 2011Lees meer >

Sprakeloos begin

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
zonneschijn een schoon vergezicht vanuit de stroom stijgen nog de dampen waarboven sierlijke witte vogels zweven ontwaart men langs oever pluimen riet zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven aan elke twijg van wilgen of van populier glinstert een druppel helder als een diamant en over het veld zijn parelen gezaaid langzaam staat heel de horizon…

Lichtjaar*

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.911
Haar zie ik als godin, een zonnestraal die met een blik vaag naar de horizon afweek van haar koers en op het balcon mijn hart op hol deed slaan met geheimtaal, die ik begrijpen wilde, maar niet kon. Zo lang stond zij in mijn zinnen centraal, maar het verhaal dat zij mij non-verbaal vertelde, was wat niet tot mij doordrong.…

Tussen ijs en wallekant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 570
ritmisch krassen schaatsers het gele riet voorbij de ruggen diep gebogen zwieren ze in lange rij blikken op naar voren met aan de verre horizon een nevelige toren passeren brug en boerderij nog klotst het water tussen ijs en wallekant een wak is afgedekt met takken en rood band het is geen wedstrijd meer ze ademen dezelfde lucht…
wil melker1 februari 2012Lees meer >

Zilte getijden

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 539
de zee verwacht mij vandaag om mijn liefde te strelen als ik haar daar naar toe draag kunnen blonde lokken spelen er kleeft zand aan mijn voeten kruipend omhoog, ziltig gehecht kom eb en vloed even groeten opdat het woord wordt gezegd op de grens van mijn land beweegt even de horizon gedachten hebben het bemand maar ruikt zij, net…