3975 resultaten.
de ander
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
6 die ander die ik niet ken
ander anders andros man
man maar anders dan ik ben
die ik onmogelijk begrijpen kan
die zijn superieur zijn claimt
vanwege huid geaardheid en geslacht
zijn denken is mij vreemd
dat idee-fixe van kracht en macht
is zijn rancune hem gevoed
wordt hij ermee geboren
zit het hem dus in het bloed
of is het angst…
Laatste tonen .....
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.353 Teder raak ik harde snaren
van onbespeeld verdriet,
zacht streelt de ondergaande
zon noten op verbleekt papier
het voorjaar walst licht nader
in de verte hoort zij klanken
van zwoel gezongen woorden,
langzaam groeit tijd door de
de dagen, op mijn naakte huid
speelt kippenvel met trillingen
van ooit bespeeld verlangen
het laatste…
spektakel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
791 Het water kabbelt over
zijn zo harde huid,
overal applaudisseren zijn
druppels.
Zij versmelten met de oever,
zonder einde en zonder begin.
Gaan weer onder en worden
weer opgezogen.
Het is een spel zonder einde.
Alleen als ik de knop omdraai,
slaapt alles weer in, tot de
volgende opstoot van water
uit de stenen bol.…
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
Verdriet
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
1.290 Je lachen,je tranen,je geur en huid
Is het echt ooit waar geweest?
Een paar weken, het leken maanden
Soms ver weg, soms nog zo dichtbij
is het alweer zo lang geleden?
Kom je echt niet terug bij mij?
Ik weet dat het voorbij is
Ik weet dat het zo moest zijn
Ik weet dat het zo goed is
Maar God, wat doet het soms nog pijn…
Bewezen liefde
gedicht
4.6 met 58 stemmen
5.138 Heb je alles gehad
is het helemaal klaar
ook mijn huid en mijn haar,
ieder stukje gedaan,
dan kun je me nu
aan het optellen gaan.
Daarna vind je de uitkomst
hoeveel ik van je hou
en dat was toch
wat je steeds weten wou!…
ik schuur tegen muren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.529 die ik zelf heb gebouwd
wil gaan vervellen
veilig vertrouwd weer herstellen
gaf jij mij de stenen die
tussen ons kwamen te staan
metselde ik aan de scheiding
lieten we elkaar zo maar gaan
het was ieder voor zich
vrijheid in ruimte en tijd
maar de warmte verdween
door gebrek aan intimiteit
vervellen is geen herstellen
nieuw is de huid…
De overstap
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.451 De lucht neemt de plaats in,
het golven waarin alles
zijn grens en huid aflegt,
en hoe de gedachten door elkander gaan,
alle gedachten samen, de grote wijde geest
die over de wateren zweeft,
maar er is geen water en er is,
denkt het, er is niets dat zweeft...
Er is de huidloosheid, en wensen dat ik wist.…
Latex Story
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
3.168 ze strooit vrijkaartjes met haar ogen
prikkelt mijn zinnen door het glas
oogstrelend heupwiegt zij op hoge
stiletto-hakken
en Iglesias
kom bink, beroof me van mijn remmen
tintel mij met wulps liefdesspel
zal ik je paaldansend omklemmen
je huid masseren
tot kippenvel ?…
Vrij-willig
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.359 Ontluikende stroompjes
opgestuwd met zachte hand
tasten lustig mijn lichaam af
Loom verlangen onderhuids
wordt voelbaar gewekt
door onverholen lichaamstaal
Als vaag gestreepte schemering
bekoorlijk binnenvalt
beroerd zinnenstrelend licht
jouw geurige huid
Vrijwillig ontvoerd door
opgezweept begeren
tikken onze harten
schaamteloos de tijd…
Als jonge god
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
883 in kleine mijmering
oranje op het strand
de huid lichtjes verbrand
een zee die koelde
voelde hoe de zon
je hart verwarmde
rust gaf en omarmde
met een paradijselijk gevoel
voor even was
de slang er niet
ik gaf de appel waar
je zichtbaar van geniet
jij klokhuist alle tijden
mag ik met jou godin
als jonge god de golven
van de liefdeszee…
uitgehuwelijk
netgedicht
4.0 met 22 stemmen
4.183 De koelte van het laken
is warm op mijn huid
verstijfd lig ik naast jou
jouw pas verworven bruid
Zweterige handen nat warmer
beroeren mij intiem gehaast
zij verstarren mij in marmer
ruw geschonden afgegraasd
Verouderde passie ongemeend
maken mij broos doch versteend
voorbij jeugd in dromen beleven
verhuld ingekapseld weggegeven…
Naakte lust der begeerte...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.758 De ontblootte lust
ontvangt satijnen parels
die blinken van verlangen
op een fluweelzachte huid...
Ongetemd vleien tongen
verkrampen de zintuigen
in verstrengelde ademnood
die de lucht doen ijlen...
De tederheid sponst
twee lijven in extase
naar het glanspunt
van ultieme bevrediging...…
Vul mijn handen
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.210 waar cirkels zich
vermeerderen in
een eeuwig zoeken
blijft het stil
in de palm
van mijn hand
ik begeef me
vaak naar binnen
droom daar
de laatste wolken
niet groter dan
de woorden
het houden van
ik sluit de vloedlijn
op mijn huid
loop over 't schuim
van leven en dood
in het daglicht
dat de nacht nog
meer verstoort
volg…
Smeren?
netgedicht
4.0 met 64 stemmen
975 De zon kust je huid
bronzig bruin
je vraagt
en
mijn handen smeren
een beschermende factor
nek schouders armen vingers
en
stilletjes
langs jouw gevoelige kant
licht nonchalant raak ik je borst
zacht geluid klinkt
tergend langzaam draai je
glimmend onweerstaanbaar mooi
je vraagt
maar
mijn mond zoekt jouw lippen.…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 je slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk…
o ,liefde ik zuig je in mijn ogen
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
853 o ,liefde ik zuig je in mijn ogen
als muts trek ik je over mijn oren
fameuze klanken besprenkelen
mijn tong – mijn huid in volvoering
als satijn omhul je mijn lichaam
geladen laaf ik mijn dorst
grijpend in deze storm
brand ze gaten in mijn kleren
blijf maar liefde, dring maar binnen
ik geef je wel onderdak
o , liefde drink me
jouw volheid…
Speelse liefde
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
686 Niets is zachter dan je huid
en er is niets dat lekkerder ruikt.
Heerlijk onbezonnen vind ik mijn weg
langs je kin, je hals naar je mond.
Mijn zintuigen worden speels verwend
wanneer je lichaam wordt verkend.
Ik hou mijn tempo traag
daar waar geur en reuk samensmelten.
De kou trekt uit je lichaam weg
om warmte liefdevol te ontvangen.…
versteend in de pop
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
702 tijd vertraagt
mijn groene vingers
de houten pop
een bomenelf
knoestig gezicht
knokige vuistjes
zijn bruin olieachtige huid
ademt
transpireert stil
en beweegt van binnen naar buiten
in dikke zwellende druppels
tijd vertraagt
ik heb hem geen wil meegegeven
maar
zijn glinsterende oogjes
verraden mij
het is niet hij
het is…
Wat valt er nog...
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.373 Wat valt er nog te voelen
nu uw tedere handen mijn huid
niet langer raken en de kilte
mij als speldenknoppen steekt.
Wat valt er nog te doen
nu dat wat fijn en mooi is niet
meer is en het allemaal vervangen
wordt door ondoordringbaar verdriet.…
fluistert zomer in geluid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
955 je raakt mijn huid
de wind waait
rimpelend je warmte
fluistert zomer
in geluid
je maakt kringen
zichtbaar achter
moegesloten ogen
vibrerend geel danst
hemel tot geheel
randen neigen rood
van het verbranden
buitencirkels zijn
aan het ontvlammen
in een vage pijn
je smelt een gat
in mijn gedachten
ik laat je gaan
met open ogen…
weerpaard
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
1.515 sla de kluit met een zweep
als het nodig is en lik zijn
wonden, spuug slijm op de
striemen in zijn huid
sprenkel zout water
neem weg de diepe pijn
met vriendelijke woorden
die vertellen waarom en
vul de leegte met zachte
handen en loop veel op
eigen benen van teugels bevrijd
huiver, wees bang en laat
het beest gillend in u los…
Moegestreden
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
2.286 Toen het fluisteren van gisteren
verzonk in je roodgestriemde huid,
trok je de stilte naar binnen,
verstard in een ademloze strijd.
Toen het zwijgen van gisteren
stierf in de sporen van de nacht,
verloor je jouw lichaam,
verhard door een echoënde tijd.…
Het gegeven paart
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
2.757 Van dat ik je liefheb wil jij weten
in alle woorden die ik zeg
als een kleed om je heen mag slaan
met vingertoppen op je naakte huid
een liedje zingend in je oor
mijn neus kruistekent in je haar
Het is koud buiten het brede bed
Warm onder het donzen dek zijn wij
de liefde aan het bedrijven
met passievolle, gloeiende lijven
alsof er nooit…
schone slaapster
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.272 Schoonheidsslaap van honderd jaar
maakt mijn lichaam wonderbaar,
uitgerust en opgefrist;
slechts de prins wordt nog vermist…
“Kom maar met je rode rozen,
laat mijn bleke huid weer blozen;
enkel zo kun jij dit doen:
kus mij wakker met een zoen!”…
Zwart glas
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
770 Raak het aan,
Lach naar de koele lucht
Eigenaar van het zwart
Het lacht stil terug
Onverwacht, toch
Aangenaam
Steek me in brand
Felle rode strepen
Merken zich op mijn lichaam
Mijn huid verdeeld in repen
Ik laat geen traan, heb me allang
Vermand…
Weer in de war
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.257 een sneeuwbui in de zomer
draait mijn wereld om
nauwelijks van de schrik bekomen
voel ik het bevriezen
van mijn verbrande huid
bekogel ik strandgasten
die vluchten van het strand
met verse ballen van sneeuw
het ijs smelt op de blaren
en koeling helpt niet meer
mijn zomer is bevroren
het strand slechts binnenbrand
laat nu de voorjaarsregen…
Jij bent de mooiste
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.114 Jij bent de mooiste
door mijn eigen ogen
zoals ze jou weer zien
en zagen lang geleden,
de mooiste want degene
die een uitspansel bent
zo rechtop in je wereld
met je stem die het doet
en die ogen, je huid
en je haar.…
De kleur van je gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
697 je zag de vlinder
en je dacht een bloem
ik zag je geest verdwijnen
alleen je hand was warm toen
je wilde vliegen
om er niet te zijn
liet kleuren weer verschijnen
je telde op een oud refrein
mijn handen op je huid
ik wilde je bereiken
je bleef als in een trance
steeds maar naar buiten kijken
ik wil die vlinder zijn
geef mij de kleur…
fascinatie voor een 70-jarige
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.055 op slag gefascineerd
verbaasd, ben ik het die
de man op deze foto
maar steeds niet los kan laten
hij kijkt me aan
alsof hij met me spreekt
nee, meer dan dat
is hij me onweerstaanbaar
wij zijn zo door en door
vertrouwd, lijkt hij te zeggen
de rimpels in zijn huid
zijn die van mij
de frons is identiek
de haartjes van zijn neus
volmaakt…