3511 resultaten.
Gelouterden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
508 Raam ik hun tranen
doen grootma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
Ze ligt altijd stiekem
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.042 Daar vlieg ik al door het raam naar buiten.
Verpletterende kinderhoofdjes.
Stop! Zij vliegt eruit, ik blijf binnen.
Ik wil af van mijn dromen.
Ze is niet de dood.
Ze is de metamorfose.
----------------------------------
uit: 'Vinger van de tijd', 2007.…
Brandende echo
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
474 Maar dan lijkt hij te vluchten
- het raam staat op een kier -
ik vang hem net op tijd
in allebei mijn handen
totdat zijn woorden branden
en ik wel los moet laten.
Ik kijk en wacht
ik duister.
Wat is het stil vandaag.…
Huisvlijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Ze breit een huis uit blauw mohair
weeft van dun zilverdraad een raam
dat schittert in de najaarszon.
Van hennep haakt ze strak een deur
met witte steken opgesierd als droeg
hij fier een kraag van Brussels kant.
En uit de rode schoorsteen blazen
grijze watten wolken stil omhoog
terwijl zij rustig voortborduurt.…
Herdenken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
539 En telkens
sta ik weer in pyjama
voor het oude raam
en controleer de auto's die
in die jaren
even voor het gewijde uur
naar de kant van de weg
zwenken en stoppen
lijken mijn vader en moeder
in zichzelf verzonken
verbonden met iets
dat groter is dan zij
gedachten waar ze goed
naar moeten luisteren
die het waard zijn
om telkens terug…
Het bed met twijfels
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 ik heb het bed
met twijfels afgehaald
ramen wijd geopend
de zon weer toegelaten
met zijn licht en warmte
wij hebben daar te lang geslapen
het samen bleek
gelaagd te zijn met
onverenigbare elementen
toch beleefden wij
ondanks de zorg en pijn
tal van gelukzalige momenten
met bloemen groet ik jou
omdat jij al die jaren
mijn maatje bent…
Vers brood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Nu weer rook je naar vers brood,
ik verifiërde, kwam de lucht door het raam
van iemands broodbakmachien,
een bakkerij misschien in de stad?
Nee jouw lijf!
Ik liet je raden waar je naar rook
nee, iets lekkers, zei ik
wat je soms vroeg in de ochtend
ruikt in de stad...
je noemde bloemen,
ochtenddauw,
maar je kwam er niet op.…
In de trein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
780 In de trein,
kijkend door het raam,
de rails het stampende klavier.
Over de weilanden,
doortrokken met een zilveren lint.
Een lint dat stroomt en golvend schittert,
dat stoomt en zich niet verbittert
het landschap afwindt.
De trein haar monotone dreun,
begeleidt het chromen kronkelen door het berijpte groene gras.…
Verklaring
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 letters onbeholpen
groot “U I T” en nog wat initialen
De boom ruist met zijn bladeren
draagt de namen van een toekomst
eens doorvoeld en voorspeld
Het bos maakt geen bezwaren, het is
winter en in de koude nacht dansen
de dryaden in mist en sneeuw gehuld
In hen passen de waanzin van
onvoltooide daden en sterrenbeelden
met tekens van ram…
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam stilte mee in
het koninklijk landen
wij lachten…
definities
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 wachtend op gereedstaande tijd
dichter bij elkaar, samenvallend
het ademt naar verbrande kindsjaren
eenmalig vatbaar voor geheugen
een nachtelijke hond
blaffend door het open raam
gierende vliegtuigen, zoekend
naar bestemming aan eindige kusten
gelijkend op esdoornzoet
maar dan flonkerend in zekere mate
een gestelde vraag, zich…
kennisgeving
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
483 tot ons aller besef
is uit zicht verdwenen
het strand in gedachte
emmer en schep in de hand
jeugd die prilheid verloor
tot wasdom gekomen
met twijfel als enige
en algemene zekerheid
we leefden als
langeafstandszwemmers
landloos gebleven en
naar open water verwezen
we hoefden geen bloemen
of bezoek aan huis
deuren en ramen…
Niets is oneindig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 dieper dan diep
in pijn en verdriet
zo intens
voor een mens
een hart bonkt
een raam lonkt
open is hopen
hoger dan hoog
zweef erheen
ontstijg en
stijg omhoog
de pijn en
verdriet
verdwijnen
maar niet
als vlinder
dartelend
verder dan ver
naar het buiten
bij het sluiten
van deze dag
in het rood
van de horizon
ontvouwt…
Taalkwaalhart
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
497 dat je nooit denkt:
dit is het verlossende woord
de vullende regel
de verhoopte redding
maar trop is te veel
en mooi is nooit minder
en daar op rij drie
de hoog begeerde blond geleerde
schikgodin, dwepend met al mijn muzen
(zeg me niets meer
van de muzen, ze sluiten
mijn ramen en mijn deuren)
ik ben meer van de toevalligheid…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 de tijd legt vingers op de dagen
hij lijst mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen…
Verse oude tranen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Als je dan langs komt
zit ze meestal te staren
door het raam in de verte
of naar de televisie
die bijna de hele dag
oorverdovend aanstaat
ik ken haar nog van vroeger
als een levendige vrouw
spreek haar wel eens aan
zonder reactie te krijgen
soms staan er tranen
in haar verweerde ogen
waar zou ze aan denken
wat houdt haar nu bezig…
gedachteloos bijna
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 het huis heeft
geen deur en
één klein raam
papa is groter
dan het huis
zijn hoofd reikt
tot de wolken
boven het dak
wapperen zijn
lange handen
het zwarte pad
een rechte lijn
tussen zijn
schoenen van
huis naar schuur
schuur naar huis
AqAq in spiegelbeeld
heb ik je geschreven
getekend sta je
op de muur
de nagels…
Een vonkje poëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
583 vanachter mijn raam
zie ik de takken treurig in de grijze wolken
hangen
de wind zingt een
droevig lied dat mijn peinzen drijft naar wat
woordloos bleef
het raadsel dat me tekent
in de
zwijgende stilte
die het zingen niet verhinderen
in het betoverend gouden licht
dat me heilig is
een vonkje poëzie
in het gewoel…
De groef in vinyl
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 ik heb nooit
sprookjes gekend
was toch immers
een grote vent
vaak bouwde ik
met veel blokken
grote muren met een
raam om door te gluren
ik metselde compact
dat toch een kiertje
met uitzicht had op de
woelige werkelijkheid
wel had ik
mijn dromen waarin
alles een keurige
zachtheid kon tonen
zij wolkten en
dolden rond zon…
Ciara, lekkere trek
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
433 Nu de stormen een naam hebben, hebben
de weergoden wat mij betreft ook kinderen
Moeder natuur roept uit het raam
haar kind, haar zeer stevige dochter
“Ciara, kom maar binnen, eten
je hebt lang genoeg buiten gestormd”
Ciara, stormt de trap op
rolt op de tafel af en vreet zich vol
Ciara was buiten behoorlijk aan d’r trekken gekomen…
vinex
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
494 er staat een thuiskomst op de agenda
daarna een evaluatie van de dag
onder het gewicht van onzinbanen
‘s avonds hoeven we het huis niet te poetsen
na zonsondergang is de toegang verboden
ramen en deuren gesloten, de slimme
thermostaat regelt het klimaat, Tesla aan de
steenkoolstroom, carrière aan de
competentieplanning, wintersport geboekt…
Vergane Glorie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
553 Een dak vol gaten,
de ramen zonder glas.
Eens woonden hier mensen.
Leefden hun leven,
met al hun dromen en wensen.
Nu rest verweerde steen
en rottend hout.
De kachel brandt niet meer,
het voelt hier koud.
De neergaande zon,
kleurt de lucht in alle tinten rood.
In de verte krast een kraai.
Hier woont niemand meer.…
Tranen door het glas
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 Ik zag mijn moeder
door het raam van glas
ik had dat kuchje
‘k wou dat dat er niet was
ik zorgde
ik hield me
aan de regels
ik deed
zoals van me wordt verwacht
om m’n moeder te beschermen
ongeacht
dat ze binnenkort sterven gaat
tranen zag ik
tranen op haar gelaat
we huilden met glas er tussen
ik zwaaide en gaf haar kussen
een ongekende…
Simpel tuingedicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
713 Zij is één vrucht mijn tuin
hoe zij zich tooit
Naar een sportzaal hoef ik nooit
elke oefening biedt zij
Mijn vriend en mijn vriendin
want als ik uit het raam kijk
is zij altijd aan mijn zij.…
Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Voor een kind in een krib verdwaald
boetseerden wij een stukje voor een kaars
en devoot leerden wij een lied
voor na het kerstverhaal
dat dagenlang werd herhaald
Ik voelde mij erg klein en eenzaam
in deze donkere, koude dagen
met of zonder sneeuw en nat
met chocolademelk en kerstkransjes
starend uit het raam
Beklemmend waren deze dagen…
LAIS CCXXXIV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Het raam. Rondom raast hongerig de storm.
Het zag haar dolen in het huis dat huilt.
Het vrat zich door de tijd heen als een worm.
Lust is wanhoop waarin angst zich verschuilt.
Het schone heeft zich met zichzelf vervuild.
Alle wegen lopen dood in Rome.
De mensen zijn doden die nog dromen.…
Een mooie droom
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Vannacht werd ik wakker
Na een nachtmerrie
Ik stond op en keek uit het raam
De Poolster lachte me toe
Alsof ze me gerust wilde stellen
De sterretjes fonkelen in de hemel
Het voelde alsof er uren voorbijgingen
Enkel ik en de sterren, niets anders
De donkerblauwe hemel word rozerood en oranje
De sterretjes twinkelen een laatste keer als groet…
Vrijheid Zweeft Voorbij
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
533 verscholen in een kelder
voor de leugens van de mensheid
vrijheid gelijkheid broederschap
en zoiets als naastenliefde
leugens waarvan de scherven
door ramen en in deuren slaan
en zelfs soms bevolkte gebouwen
niet weten te laten staan
en door een kiertje
ziet hij de blauwe lucht
waaraan de witte wolkjes
gelijkelijk en gebroederlijk…
Ladybird
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
508 Een kouwelijk klein lieveheersbeestje
Vloog als een vogel in de morgenstond
Door 't open raam waarachter
ik mijn bed
En stoel voor het gemak had neergezet
Waarop een groot dik kussen
zich bevond
Als vrijplaats voor het lieveheersbeestje
En even later, als bij toverslag
Leek het of ik mijn hartendiefje zag
Was het mijn alter eega die…
wat weten we nog
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
468 wat weten we nog
van varen op oceanen
van bloed
de rusteloze blinde wind
en onstuimige regens
van werelden die anders buigen
wat weten we nog van dingen die glanzen
maar binnenin duisternis bewaren
wat weten we nog van een ochtend
luierend in de rozenstruik
van een kersentak die aan
het raam klopt
de trage wind die vluchtig een…