2393 resultaten.
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
Benedictus
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.916 Gezegend, die de rozen doet
Onder Uw lach ontluiken
Aan de verbolgen struiken
In glans van sneeuw en bloed.
Gezegend, die de vogels hoedt,
En lokt een schuwe zinger
Heel teder op Uw vinger,
En wekt het nestend broed.
Gezegend, die der kinderen schal
Bij 't spel met bikkel en met bal
Ons droeve hart laat raken.…
Mens, wie zijt gij eigenlijk
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.285 koude kan er zijn
ook al bloeien kleuren
het hele jaar door
liefde sluit geen deuren
overeenkomstig het
ritme der seizoenen
of smelt in hemelsvocht
indien sneeuw of hagelsteen
rechtspreken zonder verhoor
evenmin bevochtigen
tranen een dood tapijt
uitsluitend en alleen
als de herfst daalt
over lanen
kilte kent geen tijd
het…
Nieuwjaar
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.020 Afscheid nemen van het oude
alweer een jaar voorbij
Ondanks winter, sneeuw en koude
schijnt de zon binnenin mij
Dit jaar mocht ik jou tegenkomen
zo onverwacht op mijn pad
Het antwoord op mijn dromen
ben jij mijn lieve schat
Het nieuwe jaar, een nieuwe start
ook al ben je ver van mij
jouw zon schijnt altijd in mijn hart
En dat maakt me…
distelvink
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.583 dikke duim
vloeken die je vergeten was
jouw eerste woord
de verdoemde pijn
van zachte heelmeesters
maken stinkende wonden
gemis het hart in sluipt
zaagbekt en bijt
bloed brakend tussen gesloten vingers
jij zwijgt en wijst
naar buiten en bewegen
stugge kogeldistelkoppen
in een meewiegende tuin
lijkwades om een nieuw begin
mist en sneeuw…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 En vergeet de maagdelijk witte sneeuw niet
waar 'Koning Winter' je mee overgiet;
de ogenschijnlijke kou krijgt dan ineens dat warme……
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 het bos richt zich groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem…
Een ding gestand doen is
gedicht
3.2 met 10 stemmen
9.329 .
--------------------------------------------
uit: 'De jagers in de sneeuw', 1986.…
Het licht dat ons wil leiden
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
1.258 Het wintert nu weldra en dan komt
ook misschien het o zo witte van de sneeuw
die alles toedekt, al het grauwe van ons falen
en 't niet goed weten hoe we echt beminnen kunnen.…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 zo stil, zo doods
het wintermuseum
ver weg van wijsheid
en brede straten
ik hoef niet na te denken
binnen zijn ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken…
Nog is het ijs te dun
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 hemel reiken
je lach wolkt
in de heldere lucht
stralend jagen blauwe kijkers
sombere gedachten op de vlucht
nog is het ijs te dun
om jouw bestaan te dragen
ik ken je angsten die om
hulp en bescherming vragen
jij danst door de dagen
met de constante pijn
van er plotseling niet meer
kunnen of te mogen zijn
maar licht van zon en sneeuw…
Dag en nacht
gedicht
2.8 met 120 stemmen
47.524 Ik heb wolken en sterren voor je uitgeknipt,
gekleurde sneeuw, engelensnoep,
mijn beer naast je hemelbed getekend.
--------------------------------
uit: 'Naastenparade', 2002.…
In dit ondermaanse
gedicht
2.8 met 53 stemmen
21.763 De sneeuw maakt van de wereld een stilleven.
Ik tintel en ik draag een koningskroon.
Door eigen krachten word ik aangedreven
En vrienden zeilen schaterend voorbij.
Het is in hartje winter volop mei.…
Eline, stralend vanaf haar wolk
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.859 "Vervlogen, als sneeuw voor de zon.. De duisternis heeft gewonnen, het licht verloren.. En toch heeft het licht ergens gewonnen.. Je hebt je rust gevonden.. Je gaat daarboven wonen, als een fonkelende ster..…
janneke
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 janneke
boven haar de blauwe regen
in spaarzame trossen
achter haar de gele en rode brem
ze staat met rechte rug
haar hoofd gebogen
de armen slap langs haar
tengere lijf
haar gezicht schuilt
achter haar slanke sluike
neervallende haren
die druipen van de regen
het is winter
smeltend sneeuw ligt
rond haar blote voeten
een roodborstje…
Kerstfeest met de wolven
hartenkreet
3.3 met 14 stemmen
2.471 daar staat hij
volle glorie grote kracht
Het mysterie
gelokt door zijn roep
niet langer alleen
maar deel van de groep
Kerstfeest op de toendra
zuiver als kristal
ver van de commercie
dicht bij het heelal
Onder de sterren
samen soezen en jagen
kerst met de wolven
geeft antwoord op vele vragen
Het kraken van de sneeuw…
een gevoel zonder gezicht
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.441 een arm om mijn middel
een hoofd op mijn borst
warm en koud van binnen
zoals bij de eerste vorst
een kus die me laat vliegen
langs de sterren en de maan
om op de felste ster
samen stil te staan
een kroel die me laat smelten
als sneeuw voor de zon
zo in jouw armen liggen
tot de morgen komt
op de wolken dansen
het maakt me niet meer…
Marsmuziek
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
734 De trommels en de laarzen
in de sneeuw verdwenen.
Gouden koepels,
rode pleinen,
dikke hoofden,
lange rijen,
voedselbonnen
op de straat.
Mensen verlangen
naar eenheidsworst
en zij krijgen marsmuziek.…
Kees en Vader
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
727 Jonge Kees zingt
langs zijn slapen heen,
hij droogt de natte sneeuw.
“Vader, oh vader”,
verzucht Kees wat gelaten,
“Was ik aan de overkant,
zouden we dan praten?”
Vader knijpt
zijn bessen fijn,
prakt, met tafelzilver,
in zijn winterprak.
“Keesje klein, en Keesje lief”,
klinkt van boven uit de wolken.
“Hier zijn woorden geen.…
Winter(2)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
519 omheiningen worden er ijzig uitgelijnd
het gras schijnt als verzilverd
takken en struiken lijken van kristal
stil de witte huizen
in de blauwe vrieskou
de wind bijt rode neuzen
overvalt de zuchtend adem
behalve de kraaien die zichzelf
weerspiegeld zien in de bevroren sloot
lijkt het hier zo stil als in de eeuwigheid
zeker wanneer het sneeuwen…
De avond valt, de stilte keert...
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.032 De avond valt, de stilte keert,
de uren lijken trager,
de luiken dicht, de dromen nu nog ver,
maar 'k weet dat ook het diepste heimwee
ergens weer te vinden is; de beelden komen
weer tot leven, ze lokken en ze wenken
tot plots de ziel weer ziet: herkent
wat onder sneeuw en ijs verborgen lijkt.…
Appelbeignet
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.002 limoensap
en een glaasje rum
De bloem bestaat uit kikkererwtenmeel
palmsuiker en steviapoeder voor de zoetheid
geroosterde pijnboompitten fijngestampt
met een snufje laurier en geelwortel
ter bescherming van de darmen
Zo maakt men een persoonlijk gebaar
wordt Oudjaar geruild met Nieuwjaar
gedenkt men wat is geweest, voorbijgaat
in sneeuw…
JAAREINDE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
674 Ik sleep me sneeuwdronken naar het einde
De sneeuw viel dit jaar met bakken uit de lucht
De dooi treedt langzaam in, ‘k voel me opgelucht
'n Laatste sneeuwbal sterft aan mijn voeteneinden
'k Ben het spuugzat dat sneeuwruimen van mijn stoep
en zout hoort thuis op chips of in oma’s soep
De winter begon dit jaar al in november.…
Café in Davos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
479 Het eindeloze oeverloze navelstaarderig gemier
Van onze wereldleiders magnocraten in Davos
Een inside crowd, een club van heren, die maakt ons pas boos
Want vliegen naar een Alpenland voor sneeuw en skiplezier
Dat schiet niet op, noch biedt het troost
met koolzuurgrapjes en hun 'proost'!…
Wat is liefde dan?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.431 Is liefde een grote oceaan
met huizenhoge golven
of die niet te beklimmen berg
door sneeuw en ijs bedolven
Is liefde die prachtige oase
midden in een eindeloze woestijn
of dat niet te bestrijden virus
waar allang een pil voor moest zijn
Is liefde een stralend blauwe hemel
waarin plots een regenwolk hangt
of is het een hele drukke stad…
communicatie
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
892 levend schepsel
verjaagt woede, verdriet,
somberheid en angst
tussen de mensen
honger en pijn
en al dat lijden
zullen in jouw bijzijn
door jouw woorden
uit zichzelf verdwijnen
zelfs het stilleven
neemt het woord
en communiceert
zijn geschiedenis
van toen de zon er was
van toen de maan verscheen
van toen de regen viel
en de sneeuw…
Lentekriebels...
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
660 de dooi zet langzaam in
ik glij van wak naar wak
ik volg mijn ijle adem
die als een etherische gids
mij voorgaat op mijn pad
de natte sneeuw trekt
zoutkringen op mijn laarzen
de witberijmde daken
geven mondjesmaat
hun laatste pannen vrij
straks dartel ik
kalverblij in een klavergroene weide
trap wild gaten in de voorjaarslucht
‘k…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
Zonder één dag ouder te worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
632 Gesprek waar geen woorden
Voor nodig zijn -
Samen genieten van het
Hemels vergezicht dat
Zich hier aan ons ontvouwt
Zacht zonlicht dat de
Bergen in de verte kust
En zelfs de laatste
Hooggelegen sneeuw
Weet te verwarmen
Kabb'lend water van het
Meer dat ons verzen zingt
Omgeven door olijfstruiken
En een terras dat een dak…
zon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.679 hagel en sneeuw
onweer wind en regen
deren ons niet
wij kunnen er wel tegen
lach er maar om
en stap er flink doorheen
't is pech
maar zeg
als nou de zon eens scheen
èèn ding staat vast
morren helpt geen steek
want als de zon
eens door de wolken keek
en jou daar ziet
al met een droef gezicht
dan blijft het niet lang licht
maak er wat…