2556 resultaten.
Lenteloten
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
865 Mijn vingers sluiten zich
de tijd die ik nog heb ebt stil
zie, golven wiegen langs geluwde wind
bevlogen woorden in jouw handen
ik zie je lippen smelten in een lach
hoor, het timbre van mijn bloed
als volle halmen op de akkers
zonder barsten buigen voor de storm
geef me vrijheid om te zwijgen
laat gebroken dromen zijn, vannacht
vergeet…
De wereld in herkenning
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
779 druppelde regenwater door het mos
liet de lampen branden op wat hout
Ik zie grote walmen zwart
een zee met gebroken water
te veel gesnoeide bomen
het wordt alsmaar later
Schoffelde in het zand
naar sporen uit ’t verleden
’k vond slechts lege flessen wijn
en hier en daar een mammoettand
Warmde mij aan ’t vagevuur
schuilde voor de storm…
Dichter bij Pegasus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Gelijk de trotse ziel ik ben
gedragen in een donker verleden
door lafheid die ik herken
voor driften, mij eigen
die ijdelheid ontstijgen
breinspinsels dwingen tot zwijgen
klim ik omhoog, bestijg de beugels
rijdend op de wind haar vleugels
neergestreken in stormen gelegen
geknield op lege bladzijden wegen
heb ik gebeden tot de woordenregen…
Addicted
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
1.341 je zo vaak zo gemist
God mag weten hoe
In tijden van onzekerheid
Wou ik telkens naar je toe
In tijden van neerslachtigheid
Wou ik dat je me kwam halen
Bij ziekte, angst en stil verdriet
Kon jij de pijn bepalen
Bij leegte, kou en eenzaamheid
Wou ik dat je bij me was
Als een pleister op de wonde
Jouw kracht die mij genas
Als baken in de storm…
Wie ben ik ?
hartenkreet
3.1 met 24 stemmen
1.218 Dat kleine meisje
daar op het strand
in de storm struinend
aan vaders hand?
Die drukke bakvis
vól levenslust,
die voor het eerst
haar liefje kust?
De zwoele puber
boordevol hormonen
die het liefst niet meer
thuis wil wonen?
Die jonge vrouw
met één verlangen
bergen liefde
van jou ontvangen?…
Waarvandaan?
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
971 Zachtjes ruisen de bladeren
Storm is op tilt
De regen komt eraan
Wind, vertel mij,
Waar kom ik toch vandaan?…
Rozen
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.217 blank en rood van liefderozen nu
Bloeit weer de tuin van mijn verloren jeugd,
Door storm en stortbui leeggeplunderd ruw.
De blauwe balsemlucht is juniluw,
Elke adem hier wordt paradijsgeneucht.
Vol is mijn hof van vogeltjesgekweel
En zoet geroep van duivenroekedoe.
Een springfontein straalt óp met kleurgespeel.…
Jawel wacht je voor poetsijs
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.038 Klappend en klunend naar Zuidwouw
ijselijk aangeblazen in bitt're kou
steeds bij takken
rijdt hij om wakken
bij scheuren ligt-ie dubbel in 'n vouw
Lijkt zijn snikkel tot Purmerend
in wikkels watten een gruwlijk end
zo houdt in storm
de bikkel juist vorm
een scheve schaats is 't spul gewend
Gabber let op men jaagt bij Watervang
rijders…
Schuilplaats
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
728 Als de stormen woeden om ons heen
Houdt U Uw armen uitgespreid
U laat ons dan ook niet alleen
U bent met ons in Uw bewogenheid.
Een betere schuilplaats is er niet
Wij zijn veilig in Uw armen
Met onze vreugde en ons verdriet
U wilt zich over ons erbarmen.…
UITGEWOOND
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
556 pand
De tijd zette zijn tanden in je huid
Maakte je blind en monddood
Je had nog wel oren naar glas en cement
Ik vroeg nog monumentenzorg aan
Maar in aanmerking kwam je niet
Je baard een verwilderde klimop
Kwijl je gekleed in vuil grondvest
Scheefgezakt ochtenddauw
Binnenin je is het donker, smeek je
Om sloophamer of pyromaan
De storm…
Mijn vurige wens
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
646 Met tastbaar genoegen
wordt mijn bloeiend loof
liefdevol overgoten
In stille wateren wordt
het leven weer manifest
en frivool vervolgt het kabbelen
van het levenswater zijn weg
De storm kent in de luwte
geen ademnood meer
Met zuivere intenties
breekt het verleden
zijn stakige punten
en herleid ik de schoonheid
der dingen tot hun…
Egypte
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
687 Ik wens je vrede als het kouder wordt
en geluk als warmte ontspoort
ik wens je rust in eenzaamheid
en grenzenloos nu je bent bevrijdt
Ik wens je kracht met alle macht
in daden die je niet had verwacht
ik wens je beschutting tegen de hardste storm
een nieuwe toekomst in topvorm
ik wens je vrede door de eeuwen heen
een licht dat je leid…
Lege dozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 Van de zee altijd gehouden, van stormen
bliksems die in het water slaan
het verdomde zand dat er overvloedig lag
Even in de godin van de Stille Zuidzee
geloofd, met haar de liefdesdaad verricht
Het was niet de bedoeling dat jij met
de tienduizenden zou verdwijnen
even luchtigjes als de containers
de radeloze schepen overvallen zonder…
Zonder toom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 In hart en gedachten
strooi ik stralen over stranden
om de duisternis te breken
schaduwen schetsen mijn pad
achter de einder baart
een jonge storm nieuwe golven
het deert mij niet
dit strand biedt tomeloos
onbegrensde vrijheid.…
Van je wicht.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
785 Ons bootje was haast gezonken door de woeste stormen
De zee was heftig, de golven hoog en krachtig, akelige vormen.
Mijn ziek brein maakte hem tot mijn grootste vijand
De grijze, vervormde nevels trokken op en ik werd iemand.…
Zie
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
1.983 lees een boekje over bomen:
zie zijn lot in wintertooi,
toch zal er weer kleur op komen
lentegroen het mooiste mooi
lees een boekje over pauwen:
zie zijn wanhoop als hij ruit,
toch komt er weer zelfvertrouwen
straks een verenvolle huid
lees een boekje over zeeën:
zie zijn onrust bij een storm,
toch golft hij straks weer tevreeën
na de…
Liefde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
999 Vredig licht dat opbloeit
Vergeten is de storm van haat
Opgevangen zijn de verloren zielen
Genezing die wacht, er is
De liefde warm vol mededogen
Vertrouwend op de warmte van de zon
Mijn hart opent zich vanzelf
Op het moment van liefde
Kom, vertrouw het licht van liefde
Omarm de vrede die gevonden is
Geen mens op deze wereld kan ontkennen…
Vers
gedicht
3.2 met 26 stemmen
7.342 Op mijn gitaar kan ik zacht een snaar aanslaan
en dan mijn vingers vormen tot een ongewoon akkoord
of laat des avonds langs de door de storm beruiste bomen gaan
'k Kan bladeren in een boek met platen
of op een nieuw vel van mijn bloc een streep zetten
of dwalen naar de stenen bank waar we eens stonden
Of met de trein naar Zandvoort naar het…
Vleugellam en bevlogen...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
489 Murw gebeukt door
De golven van de
Oceaan die leven
Heet, overspoeld door
Golven van een te
Zware storm op zee
Een mens - vleugellam
Als wrakhout aangespoeld
Op het verlaten
Strand van mijn jeugd -
Bij 't uitblazen
Van welhaast de laatste aam
Tot leven gewekt
Door het luide krassen
Van meeuw en stern - zij
Zweven schitterend…
THE TORCH
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
567 Zij zorgt ervoor dat het niet dooft
Het vuur dat wordt verspreidt, hij met
Zich meetorst als hij reist, hem door
Het stormen leidt
Zij lijkt gemaakt van sterrenstof
Zo helder is haar licht, samen
Met haar wil hij terug, zoekt hij
Gods Aangezicht
Dat danst als goudvonk op de zee
Boven meer en rivier, in heuvelland
Als van smaragd; edelsteen…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.…
In het heelal
gedicht
3.0 met 16 stemmen
5.213 Kosmische stormen trotserend
zweven zij die grote ruimte in
en vereenzamen.
Er valt gelukkig ook te lachen.
Lekker ineens verdwijnen
in zo'n sympathiek zwart gat:
eeuwig geborgen. Maar dan.....
Een twee drie supernova hoepla,
daar ben ik weer.…
HET MOOISTE GEDICHT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
730 werd opmerkzaam gemaakt
zo velen had dit gedicht geraakt
het had een heel diepe betekenis
sommigen deelden de droefenis
ze waren diep getroffen en geschokt
het heeft zelfs discussies uitgelokt
hoe kan men zover komen in het leven
dat men zijn leven voor een ander gaat geven
opofferingsgezindheid in pure vorm
lijkt op een boot in hevige storm…
Geboren liefdesmuziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 Dan zijn wij weer twee haringen voor storm aan een tent
een scheerlijn en het haakje of waslijn die meetrilt
zeker bij stormkracht als wind het wasgoed optilt.
Alleen al die gedachte brengt ons wellicht in streken
waar ooit nog eens anderen over zullen gaan spreken.…
Schaduw
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
636 echt
Want voor veel mensen is het leven een dagelijks gevecht
Wanneer de politiek
Blind is voor het leed dat wordt gedaan
Krijgen schaduwpartijen ruim baan
Angsten voor een vijand
Die dichterbij kan komen
onze ideologie zal moeten hervormen
Een eensgezinde kijk op de toekomst
Nederland moet
Zijn vrijheidslievende vlag hooghouden
In al de stormen…
Die ene mens
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
613 kunnen schuilen
Samen kunnen huilen
Ons wereldbeeld
Vult elkaar aan
Samen
Elkaar gedachten te schenken
om even naar de buitenwereld te kunnen wenken
Luisteren
Naar elkaar
Elkaar kennen
Het leven komt ons tegemoet
Zo mooi als je bent
Ben je iemand die het leven
Ten volle en ten diepste kent
Woesternijen
Die jou weg plavijen
Door de storm…
In grond die ik niet heb gekozen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 die ik niet heb gekozen
in niemands schaduw
helemaal mezelf
bekijk en beluister ik de buren
Dichterbij kan ik niet komen
Mijn takken reiken
steeds sterker, steeds verder
Kinderen klimmen erin
Ze kussen zich
lachend een toekomst
In grond die ik niet heb gekozen
in niemands schaduw
word ik ruw en rimpelig
In hitte, sneeuw en storm…
Ons nieuwe geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 Storm die moe is gaan liggen
wegens ademnood.
Onze beschaving wacht met smart
op hoogstpersoonlijke verhalen
die nog ongeboren zijn.
Op nieuwe woorden.
Op nieuw geluid.…
Lied van de zee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
618 Op steekt een storm, de zee baart schuimend koppen,
golven slaan het land tegen de klippen op,
ze bonken, botsen, beuken, breken:
geen antwoord is hun deel, hun lot een krachtig zwijgen.
De wind gaat liggen, de golven ebben weg,
het tij verloopt, het land verzet de bakens.…
containerramp op mijn Wad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 achterwaarts met gerafelde
veters onnavolgbaar
de tijd met zoete elementen
het Wad besmeurt met ons
vermaak, bekostigt met
het loon dat ons nu toekomt
watert zich in zoute tranen
en containert sprakeloos
van strand tot duin van kwelder
tot aan dijk en bodemt dieper
dan het leven dat zich nu geeft
hoe verwondt de mens
zijn kansen wanneer storm…