2969 resultaten.
De driftende wind
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
734 het zand schreef
je naam op een
stormachtig strand
zon en de wind
wisselden kleuren
we speelden als kind
sprongen van duinen
struinden langs dennen
koelden ons voeten
in spaarzame vennen
voelden het noeste
zagen de knoesten
ruwweg geknot door
zeewind en tijd
ook jouw naam blijft
trotseert eb en vloed
de driftende wind tekent…
Overwintering aan zee
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.642 De vrees voor strop en gas
joeg mij het strand langs. Ik wilde meeuw zijn
maar vogels sterven ook. Dit gaf zekerheid.
Dood als verbeelding. Wonder van elzeproppen.
--------------------------
uit: 'Reducties', 1994…
Is er nog hoop?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
553 De lust is weg, net als water dat het
strand verlaat zonder nog terug te keren.
De ziel verschroeit, als verloren in de hel.
Hoop is er niet meer, totaal uitgedroogd
omdat het lichaam en de geest niet meer
met elkaar kunnen opschieten.
Zo vergaat het de mens, het dier,
zo vergaat het de wereld………
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
Penang
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 Exotische flora
in zachte pasteltint
strand in diepgroene kapen omzomend
dichtbij, landinwaarts,
de toppen van Kedah,
rijzend uit bosrijke mantels
als tempels van Boeddha
op stijgende trappen,
pagoden op Britse enclave
met in de verte
de wazige kustlijn
van Atjeh, als fata morgana.…
het grijze sombert stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 ik was weer aan het strand
zag de hand van wind
in het afslaan van de duinen
het zand is hard en koud
meeuwen troosten zich met mist
die winter verre van ons houdt
het grijze sombert stilte
de golven rollen kilte
schuim wiegt wit en traag
de korte dag vandaag
maar als ik terugloop
zie ik de konijnen struinen
in het watertje van zon…
een zacht verbaasd gezicht
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
981 ik spreek
met wie je
eigenlijk bent
streel wat
je nooit echt
genietend hebt gekend
ik zie het blonde wicht
een zacht verbaasd
gezicht op deze wereld
handen schrijven
poëzie in zand en
dichten blanke duinen
we gingen op
en in elkaar toen vloed
het strand afstruinde
lachend naar een
halve maan die in
rood de zon opruimde…
de zon scheen ons finaal voorbij
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
967 ik had je naam
in zand geschreven
een afdruk van ons twee
zag toen de golven komen
ze spoelden deeltjes van ons mee
we gingen door de vloed
trotseerden hoogopspattend water
we dachten niet aan later
het samenzijn voelde zo goed
tot ik de kentering in je ogen zag
het maagdelijke strand weer las
je hand heeft losgelaten
in teruglopend…
Het is herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 Lekker uitwaaien op het
strand, genieten van de
herfstkleuren.
Je ogen te kost geven
aan al
het fraaie.
In de herfsttijd blijft het
bijzonder wat er allemaal
vliegt en beweegt.
De dieren in de zee
halen
prachtige capriolen uit,
een waanzinnig mooi
gezicht.
Herfst wel op zijn retour,
want de winter
is in aantocht.…
Nog wat langer en verder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Ze denken nergens aan
Maar hebben zoveel gevoel
Omdat alles prikkelt
Niet van de bossen waar we
moeten wandelen
Of de stranden met zijn zee
Nee, en dat voelt niet goed
wat ik zo alleen beleef
de hand waar ik naar vroeg
Nergens heen nam ik ze mee…
Engeltje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
691 Blijdschap
In verwachting
Van jou
Elisa
Voel me
Zo goed
Met jouw zusje
Van anderhalf jaar
En jou
Onzichtbaar
In mijn buik
Op de fiets
Naar het strand
Naar de zee
Waar ik
Mij zo thuis voel
Mijn hart en ziel
Liggen daar
Verbonden
En jou
Onzichtbaar
Vreugdevol
In mijn buik
Verwelkomend
In mijn
Hart en ziel
Jouw weg…
Stil in hem
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
535 En je zag de zee
Donker en grijs, die op stranden beukte.
Je zag de sterren, in de zwarte lucht.
En je beefde, overweldigd als je was.
Toen het leek of je hallucineerde
Zag je dat boek, zonder kaft, verregend,
Dat in het bos lag.
En er was daar die fiets, weggeroest,
Een speelbal voor de wind.…
missing link
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
539 nog zo vaak
de namen
van je kroost
eentje hoort je nooit
al houd je
nog zo vaak
de kleintjes
stevig onder je veren
dat ene ukje zal zich verweren
al zet je
nog zo vaak
je nakomelingen
op je schoot
dat ene jonkie valt naast de boot
al denk je
nog zo vaak
ik heb ze allemaal
in de hand
dat ene kleintje blijft achter op het strand…
Zo Lekker Warm
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 het is weer de tijd
om te denken aan
hoe die warmte
ook al weer was
daar op het strand
aan de zee in de zomerzon
poedelen in het lauwe water
kastelen bouwend in het zand
waar het ooit tussen ons begon
maar dat straks weer voor later
nu op een bankje verscholen
in een winterjas
maar wat ik ondertussen
bijna weer vergeten zou
is dat…
de mooist gekleurde
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
821 grootte
schelpen van het zand
woog ze in je hand
bekeek de tijd in lagen
kleuren droegen groei
vertelden over jaren
hoe het diertje leefde
de lijnen rondden bloei
ik vond de grootste
jij de mooist gekleurde
ik keek je aan, omhelsde je
de zee getuigde het gebeuren
golven juichten wit en
de branding brulde, maar de
schelpen van het strand…
Knipoog
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
649 hoog te belopen treden eindeloos
de duinen, het strand, de zee
veel zee die wacht, het troostende water
zie ik je drijven op zachte golven
naar het schip met de drie zeilen
naar de verre dunne lijn
naar de zakkende zon en je zwaait
maar ik kan het niet, armen die weigeren
mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer
er is veel wat ik…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Een herfstmaan schijnt over de velden
daar aan de oevers van haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen…
De Zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de…
boemerangbeleid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 als heuse boemerang
keren problemen terug
is onze zorg voor jeugd
gedachte oplossingen
halfbakken en verkeerd
verergeren hen het leed
de voornemens stranden
in eigen belang en geld
die de reflectie hinderen
de eerlijke waarheid is
dat wens en compromis
ons doormodderen laten
een oplossing is er niet
die alles altijd en overal…
Ja hand in hand
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
932 zag de bui
al hangen
een warme zee
verlaten strand
zij liepen hand in hand
het koude binnenland
door duinen waar het
geel nog triomfeerde
en herfst voortijdig
te plots interrumpeerde
met regensluiers
die het stel niet
interesseerden door
zomer zongebrand
komen zij oogsten
ja hand in hand
elkaar weer winteren
beloven nu stralen…
De Zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
739 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de zee…
Herfstambacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
933 Ze heeft jouw ademhaling
en jouw verstilde stemgeluid
teruggevonden in de ruimte
van jouw versteende gedichten
duinvlinderlarve bij het zilte strand
stoute kleine rups in zoet tegenlicht
zij vond jouw verrukkelijke naam
tussen verloren wanen in het zand
ze heeft je nooit mogen aanschouwen
daarvoor was zij te schuw en te gehaast
maar zij…
op zoek naar een glimp
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
342 op zoek naar een glimp
in de ondergaande zon
die hen toch anders zag
vanuit diens perspectief
toen handen nog dansten
als vogels op winterwind
had ik dan willen zeggen
over plichtplegingen heen
ergens door dat gekwetter
vervliegt elk idee van tijd
verloor het strand terrein
aan land kruipt het water
wij zwommen daar maar
op lange…
Ode aan de strandtent
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
346 Dank alle strandtenten
met wapperende vlaggen
die open zijn weer in de lente
schuilplekken op alle momenten,
bij storm en bij regen
Je kunt je verheugen op hen
na kilometers alleen op het strand,
jezelf laven aan warmte, aan rusten
drinken en eten
Terwijl door het raam
de zee, vissersbootjes,
het zand te zien,
op de achtergrond veel…
Verten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 Blauw is de hemel
Grijsgeel is het strand
De verte lijkt te verdwijnen
Zoals ikzelf en mijn pijnen
En wandel waarheen?…
Het juiste spoor
snelsonnet
2.3 met 7 stemmen
895 De per spoor getransporteerde arbeidskrachten
Zijn tezamen slechts een kleine vijf procent
En nog meer beperkend nieuws werd er bekend
In Flevoland geen treinen in de nachten
De oplossing is klink- en zonneklaar
Van nu af aan Libelle Zomerjaar…
Kaars van vrede
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.121 En de dichter loopt alleen over het strand,
met zoveel ideeën in zijn getekend hoofd.
Hij knielt, schrijft een gedicht in het zand,
over de kaars van vrede die langzaam dooft.…
Nu jij daar (Normandië)
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.144 Ga maar weg sla
maar over die stranden
sla die maar over
als een golf de brekers
golft brengt met keien
tegen je kloten aangespoeld
au je weet wel een knietje
van de kust die je kust.…
weer thuis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
736 de vraag uiteraard
waarom nog nooit nu wel
wij van zee afgeleid
over het rechte dijkpad
met zicht vanuit den hoge
op vernielzucht nieuwbouw
villa's doorzonwoningen kris kras
garages in wit grijs steen
nieuwe barbarij de geest
verdreven uit ruige landen
even later ging ik vreemd
prikkeldraad wegblokkades
voorbij op kijkduin naar strand…
Pastel.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
767 En schelpen in elke pastelkleur op het strand.
Met het zachte beige, bruin en roze
Herkleurde ik de zonsondergang op het strand,
Zo zacht gekleurd, als in mijn droom bedacht was.…