2142 resultaten.
Hortus Botanicus, Leuven
gedicht
2.6 met 26 stemmen
8.215 Zij bieden
voor de pijn van heimwee en verlies
een staalkaart aan van balsems: melkkruid,
honingklaver, engelwortel, zilverschoon,
zachte dravik, bitterzoet, nachtsilene,
guichelheil, vlinderzegge, ogentroost.
---------------------------
uit: site Reine Wellens.…
Verkwisting
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.312 Je ziet niet eens de imperfectheid
Die de relatie staande houdt
Wat dagelijks tot niets leidt
De disbalans in goed en fout
Het is zo zonde van ons leven
Zo ongelofelijk diep triest
Dat ik, niet geremd door echte domheid
Hier simpelweg toch zelf voor kies
Zoveel tijd met spijt gegeven
Nooit eens winst
Alleen verlies…
muze
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
848 Breek mij af en dring binnen,
Wil in jou leven, zonder verlies,
Jou voelen; kruipen in je huid,
Geborgenheid als je me in je armen sluit.
Ik wil niet alleen,
Wil je kussen en beminnen,
Vergeten wat en wie ik ken,
Tranen; ik mis me, wie ik ben.
Overbrug jij deze rivier?…
IS DAAR IEMAND...
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.405 verstreken
maar uit 't niets, in 'n paar weken
de ommekeer, die jij beleven mag
niets kon het bevroeden
en
niets kon het verhoeden
Het meldt zich stil of heel, bombastisch
vanuit het niets, alleen voor jou
een hoog geluksgevoel omarmt je nou
van mens tot mens dit ervaren, fantastisch
niets kon het bevroeden
maar
laat het zich voor verlies…
Finis
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.117 En - harts verlies blijkt harts gewin.
24-04-1934…
De bom valt nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 Uit meer dan duizend draadjes
Bestaat die ene hele grote
IJzeren kogel die waarschijnlijk
Mij het leven zal benemen
Elk draadje een vergeten
Afgezant van pijn in het verleden
Van dagelijkse treiterijen in de
Jeugd tot verlies van kinderen
Van schofferingen door wat zich
Collega's placht te noemen of
Anders bekvechterijen met
Over-assertieve…
Als je een kind verliest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
773 kinderen die we hebben gekregen
Je grootste nachtmerrie komt tot leven
Als je kind is overleden
Er is een lege plek in je leven
Een leegte die niet meer op te vullen is
Maar je kind zit in je hart dat hij nooit zal verlaten
Uiteindelijk na de dood ben je weer samen
Een ouder hoort zijn kinderen niet te overleven
Als je een kind verliest dan verlies…
wat ook ik doe - vecht voor mij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
656 wat ook ik fout doe
zeg het mij
maar sla mij niet
wat ook ik verkeerd doe
toon het mij
maar straf mij niet
wat ook ik gebrekkig doe
leer het mij
maar pest mij niet
wat ook ik doe
verlies mij niet
opdat ik mij koud voel
verlaten en alleen
wat ook ik doe
wees niet zo hard
dat ik mij angstig voel
bang en verlaten
wat ook ik…
de hand van het beest
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 voor het vuur dat
vleugels geeft aan verhalen en zinnen zacht
de vrucht van het uur dat het water op plekken
onhoudbaar de weg van de wolken volgt
de roep van de dag in het dorp
het huis het gelaat van de dingen
het spel van de klank van de stem
het klaverblad in het winterzonlicht
het verlangen naar de plek
bij het raam het gevaar van verlies…
Tijdig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 Ja het is waar, de tijd heelt alle wonden
Dat weet je nu is een voldongen feit
Na jaren ploeteren ben je ze kwijt
De wrok en het verlies, de zilte zonden
Je hebt jezelf weer enigszins hervonden
Je voelt je ongebonden en bevrijd
Bent zoveel meer dan je persoonlijkheid
Je bloedrivier wist weer hoe uit te monden
In een onwerelds gladde oceaan…
bloem sonnet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
667 Bloem sonnet
Als verwoorden verbloemen van verdriet
en verlangen gevoelens van verlies dichten
betekent, rangschikken en verlichten
rijmende ritmes dit in een somber lied.
Als woorden voor ons bloemen zijn
die niet bestaand toch zijn geplukt
waarbij hun ziel is weg gerukt,
dan zal ik knielen bij jouw schrijn.…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat…
Augustus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 zwijgen besloten ligt
Om wat daarna
Maar nu nog niet
Dit zijn avonden
Van late stemmen
En ergens de echo van een lach
Avonden
Als een tableau vivant
De droesem in een een fles wijn
De lethargie
Van een vergeten glas
Op een leeg terras
Dit zijn avonden
Bij volle maan
Die de kloof verzacht
Tussen wat is en wat was
Waar ik mezelf verlies…
In open mind
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
341 vlaagjes
wind het handwerk van
vermoeide ogen aan
lange tafels in een grote
zaal met muren en ramen
en voor ieder een eigen plek
met rasters draad
en bespanningen
tal van kleuren in
vele modellen
ondergrond en de
diverse afkantingen
gezichten in een
rustige concentratie
op de vloer het rustige
spel van mens en dier
tussen winst en verlies…
Lieve heer, ik wou eens....
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.333 Eerst verlies ik mijn dierbaarste vriend,
kan hem maar niet vergeten, geen moment
Dan verlies ik de een na de ander,
alsof ik alleen nog naar begrafenissen ren.…
Rouw in de polders
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 De polders in de mist
In grauwe mist die als een rouwkleed drukt
op polders waar ik jou voor ’t laatst heb gezien,
staat nog die wilgeboom, gebogen, gebroken,
zijn takken schreien om wat nooit meer zal zijn.
Hier liep ik met je, hand in hand, zo dicht,
door gras dat toen nog warm was van ons lachen,
nu bijt de kou tot in het merg…
Klauw
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.380 Verfrommeld als een vod, zonder kans op herstel
In een vlaag van dood en verlies.
Ik grijp de slijmmond tussen dijen van room.
Schroom lijkt niet gezond.
Zij snoeit mijn tak in de vloeiende ruimte.…
Onbereikbaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 wij zagen het
warm stralen
van je open hand
hoorden ijs breken
aan de buitenkant
nog bewoog jij
in een dualistische
balans maar
onbereikbaar
emotioneel gestrand
jij die altijd
voor honderd
procent bent gegaan
verliest in brekende
fundamenten bestaan
het was geen
controle verlies
maar iets dat
dieper groef dan
hitte en ongerief…
Kruipruimte in Wallonië
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
788 Zuchtend dragen zware balken het plankier
waaronder een halfduister oplicht
muizen ritselen hun dag bijeen, een mier
heeft het dagelijks wonder weer verricht
Verpoederd stuift het vale zand
een kier verwelkomt een laatste bries
innig wikkelt de spin een hand
in draden van voorgoed verlies
Vond het maar ruimte om te kruipen
bedompt en verstomd…
Trage dagen
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
1.032 Rusteloos bouw ik lege dagen en
verlies mezelf, alleen door mij gekend.
Ik struikel over elke stille morgen,
‘k heb mijn ogen afgewend.
Het licht verstopt zich
in mijn verdwaalde blikken,
waterdruppels doen
mijn gedachten steeds opschrikken.
Heel zachtjes huilt het diep in mij,
zonder woorden, maar zo heel dichtbij.…
Geschopt door verzen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.673 geschopt door verzen en verstopte voeten
gebonden aan de waarheid, die moet rijmen
verlies ik mij in opgesloten vormen
de leugens moeten klinken als geheimen
de dagen moeten trots zijn, levens passen
als tandwielen, ze draaien om hun assen
momenten dwingen, ongewild omwroeten
de klokken vrijheid, nooit meer te verrassen
het mozaïek, in woord…
mijn maatje
hartenkreet
4.4 met 41 stemmen
1.938 Ik zag mijn maatje lopen
Werd vervuld van diepe trots
Voor alles waar je in mag hopen
Dat is echte liefde, bedacht ik plots
Zelfs als je boos bent, ben je mooi
Geniet ik van iedere seconde
Verlies ik graag ieder pleidooi
Moeiteloos naar de volgende ronde
Ik zie jou zo graag
Wil het wel iedere dag fluisteren
Voel steeds vlinders in mijn…
over benen en zo
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.298 het zal nog even duren voor
ik jou zal durven bekennen
met mijn blik enkelwaarts gericht
en een oog dat zich ineens herinnert
hoe het ooit oprecht betrokken werd
dat ik ze wel degelijk heb bespeurd
misschien dat dan ooit het verhaal
van overgave, verlies en ook wel winst
mijn lippen durft verlaten
ook deze simpele geest droomt
af en toe…
Pleinvrees
gedicht
3.8 met 20 stemmen
14.610 geniet op mijn banken
vergader op mij ja voetbal
betoog verlies in de massa
mekaar uit het oog -
maar geef dat ik niet
met mijzelf overschiet
kietel mijn flanken met
de rankste der skaters versier
mij met kruiden & kramen
voor uw gulzigste eters -
maar geef dat ik niet
hier alleen wortel schiet
sta op mij in de rij om
ter meest om…
Bureaublad zonder franje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
593 zelden zonnig ingekleurd
langs steile rots vol diamant
van bitterzoete dromen
In harmonie en dissonant
van oude liefdesliederen
als wonden aan het oppervlak
de huid nog vurig van het branden
Zo loeiend is de zomerzon
weerspiegeld in een koele beek
waar zelfs de dorst niet is te stillen
naar langvergeten lentes
En spijtig treur ik om verlies…
Het ruikertje
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
841 Na elke celdeling
verlies ik
glans en kracht;
na vijftig delingen
eindigt m’n bestaan
dun en vaal
Na elke wasbeurt
verliest m’n overhemd
glans en kracht;
na vijftig beurten
is het ‘n scheurlaken
dun en vaal
Ongewassen leeft
m’n hemd stinkend lang
door celdeling echter
slijt ik zelfs in rust
Omgekeerd slijt
m’n hemd zelfs…
Zijn wij daar nog mens
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
457 dat
communicatief
open bloeide
de energieën
nam jij mee
onder toevoeging
van innovatie
en verrassing
wat er was
kreeg een upgrade
begon te stralen
gaf input af aan
de leefomgeving
ja dat alles
door jouw lach
en visuele binding
die de stimulans
bracht dat het
geheel meer is
dan de som der
delen bij ego trippers
is dit verlies…
afscheid
hartenkreet
4.0 met 38 stemmen
4.080 Verlaten
Nooit meer zien,
Maar in gedachten voelen
Als een gevoel in hoofd en hart
Geland en gevlogen naar het verre
Zonder echt afscheid naar boven gaan
Verlies van persoon, maar niet van gedachte
Als een herinnering in het hart geschreven
Zal hij/zij er voor je zijn
Denk aan de tijden en volg je gevoel,
Want het hart zal de goede weg…
De tuin (van Machado)*
netgedicht
3.8 met 22 stemmen
4.217 Hoe zuiver klinkt in het duister mijn klacht
over het verlies van ons liefdeskind,
een jeugd, de voorjaarsziel, een volle maan.
Melancholiek hoor ik in mijn tuin aan
hoe haar lied verwaait in de zwoele wind,
zacht kabbelt de bron verder in de nacht.…
Astrid
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
620 Zo graag hadden we
Het jou gegund
Meer dan wie ook -
Altijd verblijdende
Glimlach met ondeugende
Knipoog naar ons aan
Het eind van je verhaal
Aan ' t slot van het Achtuur Journaal
Toch ben jij het niet geworden
Geen reden voor tranen van
Verlies - jij hebt jezelf
Behouden, leeft je ik
Zoals alleen jij dat kan,
Hoeft niet te…