7277 resultaten.
VISIOEN
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.234 Links het duin: er langs een rose rand
Rul doortrappeld, ondoorwaadbaar zand:
Rechts de zee: een altijd ruisend wonder.
En als eens Joannes, de verkonder
Jesu Christi, zie 'k een muur, een wand,
Opgebouwd door 's krijgsmans stalen hand,
Onder roff'len en kanongedonder.…
- Stormen vormen de zee -
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
599 Volkomen weggevaagd, volkomen onverwacht
als in een sterke zware storm
beland op golvende zee,
gedeprimeerd valt het sonore zware geluid,
valt enkel mee..op zee.…
De zee, één water van vrijheid
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.787 De zee, één water van vrijheid,
Dansend oneindig licht,
De lucht, één ruimte van vrijheid
Zonder gewicht
Zij spelen de een met de âar,
Vrijhede‘ ontmoetend elkaar.…
Valencia
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.326 Niet bij deze zee.
Niet in deze stad.
Want, wat is nou Valencia?
Ongewoon,
zo ver verlaten
en niemand die zijn woorden nog verstaat.
De uren en de dagen,
die soms als maanden voelen
in deze wereldse stad,
ze dreunen als vuisten op deuren,
als handen op trommels,
als zon op water ook.…
Op drift
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
900 Waar ben ik
nu mijn leven stuurloos is
nergens een boei of haven
zelfs geen hand in zicht
om te bereiken
het land waarop ik ging
verzonk de richting
van het spoor
wist ik waar
en ik zou gaan tot morgen
maar de nacht
drijft me verloren…
Mijn liefde
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.891 Mijn liefde is als de zee die 't al omgeeft,
Met machtig aangedein van sterke baren,
Mijn liefde wil de wereld ommewaren,
En troostend lenigen waar weedom leeft.…
duizend zonnen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
531 mijn veel te zoute zee
werd heerlijk zoet water
waarin ik zwemmend
steeds natter werd
door jouw
overweldigende liefdesgolven
die mij voldaan
het warme strand op spoelden
waar jouw stralen
als meer dan duizend zonnen
mijn traangordijnen
voorgoed deden verdampen
zomerblauw kleurde onze hemel…
eiland
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
579 wijde duingrond verleent weer toegang tot mijn plek
de branding deelt met mij haar klank en resonantie
de wind beproeft mijn levenskunst en weerbaarheid
met huid en haar, aan zand en zout is geen gebrek…
zeezicht
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
494 ik zit graag op het duin
helm beschermend, uit de wind
ik volg de zon weerkaatsend
de ondergang is kleurrijk gezwind
dan wordt het langzaam donker
en doe ik mijn ogen even dicht
dat moment zie ik de zee
het water, de golven, het wad
ik draai om
naar de lichten van de stad…
De Afrekening
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
508 kanalen
Kanalen worden duinafslag
De vloed neemt alle twee-benigen mee
Kraaltjes kijken vredig in’t rond
Nee, het duinkonijn houdt niet van zee…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de…
Aan wie ik liefheb...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 De zee
ik heb 'r lief
het ebben en de vloed
nat zand onder m'n voeten
Er is geen
enkel moeten
alleen de branding
en de koele stroom
En uit de zee
verrijst m'n droom:
een vrouw,meermin
half vis
Ik word
verliefd
word smoor
hals-over-kop
Ik weet sinds kort
wat het is:
geen enkel aquarium
van groot formaat voor handen
Is m'n…
kopje onder
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
723 het is niet erg
te verdrinken
in ogen
die zich eindeloos
laten lezen
en gedichten
vol liefde vertellen
tot op de bodem
van de zee
van verlangens…
Oliezee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
540 Een man staart,
meewarig,
in hetzelfde stukje zee,
maar ziet nu regenboog na regenboog.
Zijn blik al op de oppervlakte gevangen.
De snorkel van de snorkelaar
al voor het spuug en zilte water,
in het vet gezet.
De televisie ratelt door;
Ik ga naar bed.…
slagaardelijke bloeding
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
652 oliegolven die de zee bedekken
de zo zeewaardige en aardige
vissen en vogels nekken
land moeras en stranden vervuilen
als aanklagende gedenkzuilen
ondertussen blijft
moeder aarde lekken
in slagaardelijke bloeding
haar levenssappen
ter nagedachtenis hoe wij...…
Kokkelkorrels en pekelschuim
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.027 blaast de wind zijn misthoorn
sluit dan de luiken en wees gewaar
dat er wraak door fuiken raast
witte wieven die bedreven
zullen lonken met hun rokken
van doorschijnend filigrein
laverend tussen stam en takken
leggen zij hun wil op aan de wind
die stilvalt voor hun klaagzang
en de dood in ‘t water vindt
wee de zee, met het pekelschuim…
uitdagend
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.849 de warmte valt
schijnend uit de nacht
de ochtend daagt uit want
de zon is er weer
maar keer op keer
struikelt zij
over de drempel
van de zee
de kim stoomt haar klaar
de dag is gedaan…
Oostzee
gedicht
3.2 met 16 stemmen
6.485 Tegen de helling op baan twee
verblind door blauw en rood
uit Worpswedes schildersschool
sloeg ik die morgen af naar zee.
De grenzen waren weggedaan.
In Wismar bladderde het
binnenskamers nog. De verf is
aan Hanze-gevels opgegaan.
Op de rug van het landschap
ligt het golfterrein zich naar
de einder uit te rekken.…
Getij
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.166 Misschien
wanneer je op een avond
langs het strand loopt
mijmerend over de zee
die steeds weer land verplaatst
en wast
nadat zij nieuwe golven vond
in haar verzinken
zul je begrijpen
dat er ook een morgen komt
al heeft de nacht
mijn schaduw nu gedoofd…
De grote zeeën
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
647 In de grote zeeën staat zij trots.
Hard en vast als een rots.
De golven vreten haar aan.
Maar zij blijft volhoudend staan.
Koude en wind tergen haar lijf.
Maar zij trotseert beiden stijf.
Meeuwen bekladden haar dak.
Zij blijft sterk en op haar gemak.
De grote zeeën spreken tot haar.
Ze zeggen: “Je loopt gevaar”.
Vol hooghartigheid en moed…
Rechtop in het gras
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
483 ik wist dat het glas
van de stormlantaarn zou breken
in de aanwakkerende wind
ook van het schip
dat zou vergaan door het
overslaande water
licht kon niet
langer branden bedolven
door metershoge golven
zag het glas
rechtop in het gras
hoorde nog de zee van vannacht…
bij hoog en bij laag
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
696 tussen eb en vloed
verdween je
geruisloos
in afstromend water
heb nog vele dagen
je naam geroepen
en gezocht
bij hoog en bij laag
maar tevergeefs
je wilde het tij niet meer keren…
In tegenbeeld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
500 heb mijn ziel
verpand aan de zee
loop genietend met haar mee
tot in de verte
de stormvogel nadert
en golven hun ankers gaan lichten
opgetuigd met kuif
rollen zij razend voorbij
overslaande massa’s springen op tij
immens is de kracht
die onverwacht hoogte kiest
gaten in dijken en weringen spiest
tot zij rimpelloos
de zon laat ondergaan…
het vergaan van schepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 Praat me niet
van
het vergaan van schepen
Praat me niet
van
zandbank,rif of klip
Menig schepeling
kent wel een dip
het roer gaat om
De zeilen bollen
de verte lonkt
en dat klinkt stom:
Een schipper zal
met de zee
niet dwepen
Elke golf
z'n eigen hoogte
daarna z'n eigen dal
Er is een kerkhof
in de diepste diepte
want…
eenvoud
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
734 een groene dijk
beklommen door een hek en zijn schaduw,
scheve schapen
de zee
waar schepen elkaar lijken te ontmoeten
het vlakke achterland
met hier en daar een torenspits en
een verstrooide molen
de sloot zoekt een beetje warmte in het riet…
Stil gebed
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
576 Ik zie een regenboog
boven de woelige zee
ontdek pure schoonheid
in dit natuurfenomeen
schitterende kleuren
boven de zilte plas
tonen hoe creatief
de schepper eens was
ik prevel een dank je
heel stil voor me uit
hoor weer de echo
doorheen het gedruis
geen zorgen of leed
sleep ik met me mee
want kommer weegt lichter
gedragen met…
dagje strand
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
1.161 zon kleurt
wit tot rood
voeten lopen
kijkend bloot
branding spoelt
schelpenstrand
tongen spreken
zout en zand
wolken waaien
meeuwen mee
windstil thuis
ruist hoofd nog zee…
Het niet begrijpen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
825 De zee alleen heeft
nooit het strand gekust
maar komt met eb en vloed
het levenslot verhalen.
Laat me dan vredig zijn
en anderen verblijden
met luisteren en zingen,
met glimlach en met troost
al kan ik niet begrijpen.…
aantrekking
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
563 wellustig dansende
witte vlekken
de zee ligt lonkend
aan het strand, lokt
met lichtblauwe parels
een enkeling trapt erin…
Scheikunde
gedicht
2.5 met 13 stemmen
7.266 De zee
onafzienbaar
waarin iemand
verdwenen.
Op de glanzende
vlakte
de eenzame
roeier.
Komt hij
of gaat hij?
Mengt zijn tijd
met zijn woorden,
ment
dat voortdurende tweetal.…