3465 resultaten.
’n dialoogje met de liefde
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
729 jouw ogen
wanneer ze mijn wereld
raken
zachter in verbazing, jij mens;
man van duizend dromen
je kleurt me
in het klaverveld, het verlangen
welwillend bevrijd
ik fluit naar herfst
en hoe hij ruist en reikt
naar stille rust
naar de vogel en zijn maatje
die samen het antwoord
voltooien
in de warme ruimte
van hun nest
jij…
Uitgeteld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
722 Uitgeteld lig ik onder
De spiksplinternieuwe
Scan naar het plafond
Te staren terwijl mijn eerste
Bestraling plaatsvindt -
Twee laboranten bevinden zich
In de ruimte naast me, zij
Besturen met kundige hand
Het apparaat dat alle
Kwaadaardige restanten
Uit mijn lichaam verdrijven moet -
Ze hebben mij gerustgesteld,
Ik voel me veilig…
Stiltespiraal
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
644 Tussen muren van eenzaamheid
krijgt de stilte nauwelijks ruimte
in volume van leegte
herhaalt het vacuüm een spiraal
ook zonder jou gaat de zomer voorbij
dwalen dromen tussen geesten
van overleden vrienden
die hebben gezien hoe jij
geboren werd
in dit zonderlinge land van stilte
en falende voorbehoedsmiddelen
ben jij het ongewenste product…
Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
705 ramen open
Er blijft niks meer liggen
geen herinneringen meer
Zelfs mijn laptop gaat naar buiten
om te luchten
Zal ze niet blij mee zijn is een koukleum
Er gaan ook personen mee
daar heb ik het ook mee gehad
Maar het maakt mijn leven
opgelucht blij vrolijk
Dus storm wind en regen kom maar op
wind lucht zoveel op
Het geeft je lucht
En ruimt…
Gebroken
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
655 De klanken van haar pijn
raken de wanden
van de kleine ruimte,
haar woorden raken
diepten van mijn ziel,
doen me beseffen hoe het schrijnt
om ongewild
een ex te moeten zijn.
Wanneer ik uitstap
zie ik dat
de hemel zich
over haar spreidt.
Nooit hoeft een mens
door hellepijn
van ongewild
Zíjn ex te zijn.…
Bosvogeltje
gedicht
5.0 met 1 stemmen
7.383 De armen van mijn dagen
wachten om je minuut te omhelzen,
de deur
wil je binnenkomst zijn,
maar
voor de tijd, de ruimte en de liefde
ben ik niet genoeg
om jou te vinden.
--------------------------------------------------
uit: "'Liever niet", antwoordt de liefde', 2013.…
't Is maar dat je het weet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Aso verpakt in het
Anonieme blik
Dubbele knalpijp
Immens lawaai
Tien kratten Amstel
In de kofferbak
Luidsprekers die
Dwars door glas
En blik honderden
Overbodige decibels in
De ruimte lanceren
De diepe bas die
Mij het denken
Onmogelijk maakt
Doet dat op
Een vaste dreun
Die is gemaakt, zo
Lijkt het op het oog,
Voor…
Een muur van onwil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 opgestoken -
En trof in mijn
Eerste onderwijsbaan
Enthousiaste kinderen
Die veel van mij
Wilden leren -
Het klaslokaal, dat
Was voor mij het
Leukst van allemaal -
In de lerarenkamer was
Het anders, begon ik
Van onder af aan
Op de pijnlijkste plek
Van de pikorde -
En stuitte ik in
Mijn eerste onderwijsjaren
In de ruimte…
Het huis van glas
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
566 ik betrad
het huis van glas
wist meteen niet meer
wat boven of beneden was
ook binnen buiten
gaf problemen
omdat lichten dwars
door muren schenen
kamers leken virtueel
in transparante scheiding
toch beperkten zij de ruimte
in voelbaar substantieel
alles leek te zweven
tussen kelder en het dak
alleen door het bewegen
zag je dat…
Sleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 Morgen zullen we restloos oplossen,
in de ruimte van de tijd.
Leven leert me hoe ik niet leven moet.
De dood is de moeder van mijn angsten.
Sterfelijkheid is de bron van verlangen.
Liefde geeft smaak aan mijn zoetste zoet.
Vandaag durf ik een moedig plan verwoorden.
Pas maar goed op mijn trouwe sleur!…
Niet met zoveel woorden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 geborgen
het weke, het naamloze
het bestorvene, nog donker voor het licht
alle spinsels zonder gezicht, in een zucht
terwijl de dag vol uren loopt,
de nacht zich toenemend verlaat
zich wakker schudt in vergeten
nog warm van gedempte toon
schielijk langs onaangeroerd waken
ik ga weer zwijgen
in de spatie tussen woorden
in de ruimte…
Het bed met twijfels
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
450 twijfels afgehaald
ramen wijd geopend
de zon weer toegelaten
met zijn licht en warmte
wij hebben daar te lang geslapen
het samen bleek
gelaagd te zijn met
onverenigbare elementen
toch beleefden wij
ondanks de zorg en pijn
tal van gelukzalige momenten
met bloemen groet ik jou
omdat jij al die jaren
mijn maatje bent gebleven
maar de ruimte…
Nog danst haar stem
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
564 waar ogen
iets doven in
het late middaguur
ondersteunen
handen en armen vlammend
haar geestdriftig vuur
ondanks het verstrakken
van lijnen in het gezicht
blijft haar uitdrukking lief en licht
in haar bevallig gaan is een
zekere traagheid ontstaan
die ruimte geeft aan een lach
waar vroeger kracht
en alertheid was
is tedere broosheid…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 hij schildert
de woorden uit
brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier…
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 draagkracht van lijf en geest
kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal ruimte…
De harten kloppen door
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 De harten kloppen onbedwongen
Spreek met wat er ligt op de tongen
Niemand die hier zwicht
Geen terreur die onze vrijheid ten gronde richt
Doe wat U wilt
Met uw bommen en granaten
Maar Europa zult U nimmer raken
Uw laffe daden zijn slechts randzaken
Wij houden ons bezig met warmte en liefde
Wij hebben geen ruimte voor uw haat
Wij zijn…
Pregnant
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
780 Altijd al het middelpunt
die holte in mijn buik
alsof het iets verwacht
de ruimte kan niet wijder zijn
geen kind dat er nog past
net als toen ...…
Een ijzeren wet
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 ik heb in het
jeugdig verkennen
van de ruimte
met tijd gespeeld
hem vooral vergeten
in een gelukzalig
opgaan van beleven
door er gewoon te zijn
pas na jaren
kwamen maanden
werden dagen belangrijk
in hun regelmatigheid
nu tellen we uren
letten op seconden
bij gaan en vertrek
is tijd een ijzeren wet
hij heeft de regie
in ons…
Als jonge loot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 ik wilde hoogte
was altijd gericht
op onontbeerlijk licht
heb talloze keren
mijn stam gerecht
tegen constante wind
al als jonge loot
vocht ik met struiken
die woekerden in ruimte
groeide snel maar
werd afgevlakt door
een hoog bladerdak
toen ik dat overwon
kreeg ik als vriend
de warm stralende zon
heb nog geprobeerd
mijn bast…
Bekend pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met…
Ware liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
654 Engel jij kwam uit een oneindige ruimte,
zo onvoorspelbaar, net als de ware liefde.…
Een bekend pad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
544 Ik vraag me af
zal het bij jou
zo anders gaan
als bij mij
dat je los komt
van alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met…
Facebookneurose
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
542 Wat is een mens
die z'n mentale ruimte
-z'n wil z'n verstand z'n gevoel -
laat koloniseren
door privacyschendende
likes van een facebookimpuls?…
Magie van leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 natuurlijk
zweefde jij niet
wel dansten je
voetafdrukken
op het zand
in een choreografie
van zee en een
warme zomerdag
die golfjes transparant
het strand opbracht
waar zij
en passant
de sporen wisten
van wandelaars en
mensen aan de kant
je hebt de ruimte
waar jij zeegezichten
schrijft tot mystiek decor
verheven ook schepping…
Weemoed om het strand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 De foto opent mijn herinnering
aan de vrijheid van het strand
de ruimte waar alles kan
waar ik mijn fantasieën opjoeg
tot ik ermee wegvloog
de hemel in
maar er zat altijd een strik
om mijn enkel, met een touw
dat mij weer omlaagtrok
en als ik een aanloop nam
en in zee sprong, spoelde ik
na een tijd vanzelf terug
naar de familie aan…
litanie van laatste dingen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
381 in geduld
het liefste tempo
van de langzaamste
de vlucht over de
randen van de wereld
spattende tranen
uit gelezen regels
composities van
wolken en water
de moed om de kust
uit het oog te verliezen
het kleine leven
omringd door slaap
de barsten in
oude woorden
in de donkerte
de helderheid
in de kou de
warmte ruimte…
Lockdown 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 Ruimt groeit almaar,
moeilijk definieerbaar,
een prettige doezeling.
Morgen komt de tijd weer opzetten,
agressiever dan ooit.
Agenda's vullen zich
met schijfjes tijd.
Talloze hekken staan in de weg.
Angst grijpt ons aan.…
Complot-Theorie, een ct-tje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
447 Het complot theoretiseren
is voor mij hetzelfde als
het geloof evangeliseren
waar het luisteren het verliest
van een andere levensovertuiging
die die ander, de andere mens kiest
de ruimte van een dialoog vervaagt
woede, venijn en dovemansoren
praten, praten, niemand die meer vraagt
hun geloof zou mij kunnen redden
van de hel met name…
Mededragen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
445 Ruimte die je nu ervaren mag,
tot voorbij onze horizon.
Voor de priesterlijke vriendschap,
die je altijd hebt geschonken,
dank ik je van harte.
Namens alle kostbare mensen,
die je in al hun kwetsbaarheid,
trouw hebt bijgestaan.
Mijn moeder en mijn vader,
en ook mij.
Jouw cirkel is nu getekend.
Zo komt en gaat ons leven.…
Licht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
496 De droom valt in slaap
en geeft alle ruimte aan leven
voorbij het doen,
er is niets anders dan dit
zijn,
dit ontwaken
in wie ik ben:
ten diepste
ongrijpbaar in de nevel
het uitspansel,
in de tijd
mijn lichaam,
buiten alles,
boven alles
zelf in de zon
dat licht neem ik mee
terug naar de droom,
waaruit ik meer en meer
ontwaak…