5661 resultaten.
KROOS VAN ROTTEVALLE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
490 ."
Met tere krachten, nimmer te verslaan,
straalt hun woord voor mensen in 't Friese land:
"Hetgeen aan ons bescheiden rijk behoort,
roepen wij toe: "Opwaarts, luchtig gemoed!
Kloek bestaan, dat als schone dageraad gloort!"
Maar bij al wat men hier beraamt en doet,
wordt oude arbeidersgeest gehoord.…
Olterterper wapen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
678 Het landgoed ademt uit luchtige dreven
onder zware kruinen vol geheim verhaal.
Paadjes door struweel willen dwaalzin geven.
Hoogbejaarde woudreuzen, in blad of kaal,
zien eerbiedig neer, beschermen klein leven:
nietig -maar onblusbaar!- brandt hier jeugdtaal.…
wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 tehuis voor dieren
of zekerheid voor een veilig gevoel
de fijne grijze wolkenranden werden tot
lichte voorjaarsregen, niet tragisch
wel zacht, groeizaam en voorspelbaar
en vonden rust op de naakte koele huid
het schilderij trok langzaam weg
wachtte niet of het lot misschien wel of
niet de kop zou opsteken en veranderde
heel rustig in luchtige…
"Carpe Diem"
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
645 of ik moeiten van gisteren niet zag
De dag van vandaag “Carpe Diem” vrij plukken
Zwieren en zwaaien als herfstblad langs de straat
Vrolijk en vrij zijn moet toch elk mens lukken
En hopen dat het leven ook morgen zo gaat
Door herfststormen niet gebonden aan één plek
Frank en vrij zorgeloos de toekomst begroeten
Elke dag hier en daar een luchtig…
De zeewaterse kou
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 ik zag ze allemaal
passeren in condens
rond het stoffelijk element
hebben zij zich gedrapeerd
soms herkenbaar als mens
zij vormen naast elkaar de
grens tussen vochtig en blauw
waar luchtig transparant
de warmte laat schieten
tegen de zeewaterse kou
wordt dit toekomstig reizen
het verblijven in moleculen
waaruit je bent opgebouwd
eenmaal…
De Billenknijper (knijpt niet meer)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
645 wat hem altijd zo opwond
was het even knijpen
in billen of een kont
menig vrouw moest dit ondergaan
ook al stond dit ze
natuurlijk lang niet aan
hij wuifde hun kritiek luchtig weg
met zo’n witter dan wit
Colgate tandpastalachje
toch moest het ooit wel misgaan
wat anders - wat dacht je
hij liep weer eens achter
een bloedmooie stoot
kneep…
DE WEG OP
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zie heer Ollie kaarsrecht luchtig lopen,
met wandelstok zwaaien, op de grond slaan.
Een licht handtasje trekt blij denken aan,
doet op een verlichte reis hopen.
Achter hem zeult Tom Poes, krom gebogen.
Zijn rug torst een koffer en drie pakken.
Vrolijk zal hij die zware last gedogen.
Willen de kleine knieën ineen zakken?…
Hoop
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.012 Over water draagt
de wind jouw naam
Jij, die uit dalen
gouden heuvels tovert
en met een glimlach
achterom kijkt naar
verdwenen voetafdrukken
Hoe heb jij
het leven lief,
leer mij…
Melancholie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
698 Koester
gloeiend goud
koren
huiver
zilver maanlicht
water
leef in laatste uurtjes
gedenk
die krans van margrietjes
zélf gevlochten
rond de tere kinderziel…
Liefde
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.266 Ik drijf
op golven van
purper, zilver en goud
ik kijk naar de horizon
en droom het leven
dag na dag
en als ik naar jou kijk
zie ik sterren twinkelen
in de gedachten van jouw hart…
Timmertje Timmertje!
snelsonnet
2.7 met 16 stemmen
1.369 Het is een drama voor Marianne Timmer:
Al is ze onderhand al aardig oud
Toch leek ze ook nu hard op weg naar goud,
Maar door haar val lukt dat nooit en te nimmer.
Of zou ik Anton Geesink kunnen bellen
Dat hij de Winterspelen uit moet stellen?…
Kunst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Driehonderd gram voorgesneden
jonge Goudse kaas in steeds weer
hetzelfde aantal plakken
Supermarkt, koelvak,
verbazing, verwondering
Ik beleg mijn snede brood
met perfectie…
Timmertje Timmertje! (H)
snelsonnet
4.3 met 3 stemmen
1.555 Het is een drama voor Marianne Timmer:
Al is ze onderhand al aardig oud
Toch leek ze ook nu hard op weg naar goud,
Maar door haar val lukt dat nooit en te nimmer.
Of zou ik Anton Geesink kunnen bellen
Dat hij de Winterspelen uit moet stellen?…
De veiling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
723 En deze pop was ooit van een prinses…”
Maar zeldzamer dan ‘Bord met gouden leeuw’:
Een krentenwegge uit de vorige eeuw…
Ontnuchtering
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
449 ze beweerden dat
het leven
een toverbal zou zijn
voorzichtig lik ik
het zoete rood
geel en groen volgen
opeens
wordt alles grijs
in mijn mond
bah, wat vies
de kikkerprins
sabbelt
op een gouden knikker…
Mammon minnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Overal reeds blinkt het goud
't Is hen allen zo vertrouwd
Zij gaan slechts nog Mammon minnen…
vlinder
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
821 je slaat je vleugels
uit en schilvert zilver
je slaat je vleugels
uit en schittert goud
omhoog, omhoog
hoger dan de zon
jij vliegt hoger
dan ik kon
vlinderkelief
neem mij
mee naar de zon…
Addergebroed
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
730 In Haagse hofjes en wegen
kom je haar tegen
de concubine van de VVD
onder de mondaine rok van Rutte
snuift ze goud op snee
van het heilig boek der grondrechten
neemt ze slechts het schutblad mee.…
Narcissia
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
525 Hij maakte een sneeuwval
overgoot haar met zon
schonk gouden regen
uit een waterballon
dichtte zijn liefde voor haar
onder het rozenbalkon
zij, totaal niet gestreeld
veegde zijn verzen
zonder pardon
in de regenton
en verdronk
in haar spiegelbeeld.…
Anti-dotum
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.412 Gewonnen roem
bij 't zingen van een lied
is maar een bloem
die ge even ziet;
is maar een pluim,
een gouden schub
die ge zo tussen duim
en vinger drukt.
Is maar een flits,
is maar een knal.
Daar is de sneeuw
en dekt het al.…
Overweldigend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
530 soms kun je verdwijnen
in de stilte van een kamer
gevuld met praal
je kijkt zwijgend naar
met goud behangen vrouwen
en je hoort ze allemaal
om te begrijpen
dat wat ze zeggen
niet wordt gesproken
in jouw taal…
Omdat de wereld het hare liefheeft
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Onbemind door de wereld
met wat vrome
woorden
vast gespijkerd maar
Onmachtig om
hem vast te houden
Gouden kalveren
bonte koe
boe boe
't is genoeg geweest
G...........nog aan toe.…
Madeliefje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
591 lieve madeliefje
wit kopje in de wei
streelt het groene grasvlak
oogverblindend blij
zon warmt je gouden hart
symboliserende
maagdelijke schoonheid
koningin van mei…
Driekoningen zingen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
652 toeteren en bellen
feest van Driekoningen
kinderen verkleed met
gouden kroon en ster
van deur tot deur zingen
driekoningenliedjes
'n centje voor de arme
klinkt ' t van oudsher…
MADELIEFJE
hartenkreet
1.5 met 42 stemmen
2.567 lieve madeliefje
wit kopje in de wei
streelt het groene grasvlak
oogverblindend blij
zon warmt je gouden hart
symboliserende
maagdelijke schoonheid
koningin van mei…
Dag van de haiku
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
572 In het land
van haiku's is één moment
goud waard.
Zijn haiku's
krimpen en wonen in een
poppenhuis.…
Stenen dame
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.736 eeuwig lijkt zij hier te waken
de vrouw, haar verhaal, de kentering
een gouden cirkel, tomeloos verlangen
naar het meer op de gulden schaal
schepen vol graan, dieper glanzend
dan goud bij volle maan konden haar
niet bekoren, met een stuurse blik en
gebiedend woord smeet zij de lading
één twee drie in Godsnaam overboord
de zee verslond…
Rembrandt's Nachtwacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Als de nacht over de Nachtwacht waakt
En de schutters uit hun gouden verleden treden,
Koesteren zij hun status van artistiek idolaat,
Koesteren zij het huldebetoon van het kunstsyndicaat.
Koesteren zij hun ijdelheid zo treffend weergegeven,
Mogen zij hun gouden uren beleven.…
Verdwenen
hartenkreet
4.3 met 31 stemmen
1.837 Liefde waar ben je nou
Voel me zo intens leeg
Mis de glans de warmte
Die elk geluk oversteeg
Kloppend hart in m'n lijf
Gevuld met dikke tranen
Vlinders die er verdrinken
En zich in de hemel wanen
Gedachten blijven komen
Ik voel me zo erg bezeerd
Je beeld zo dichtbij en echt
In mijn ziel geprojecteerd
Mijn dagen zijn lang en stil…
zonder titel
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.461 zijn stoel was leeg
het was nog zo pas
dat hij daar in zeeg
in zijn wereld met
het zijden kussen;
tot op de draad toe
versleten en aftands
met zijn zetel nog slechts
verbonden door twee lussen
zacht met verloren glans
ik voel, hij is niet weg
ruik de geur van zijn huid
zijn ongewassen haren
deel het verdriet
van zijn verloren bruid…