Alle inzendingen over horizon

2600 resultaten.

Sorteren op:

Lichtend spel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 587
warme gloed bij je weerspiegelende deining over golven zit ik dromend te staren op het duin waar water en licht de einder voedt en in ritme van een eeuwige zang de getijden naar de kusten voeren de stem van het verlangen droom van vele eeuwen een lokkende roep tot het licht ook nu in vlammend schijnsel langzaam dooft achter de horizon…

Zwijgtaal

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 702
Het strand, de horizon bij nacht lonkte ons met het geluid van de branding we hadden wel vaker gevreeën op het zand maar nu was er voltooiing van de zwijgtaal geen brieven meer bij volle maan of liefdeswoorden dwaas door waan geen kusjes op blozende wangen melancholie hield ons verlangen gevangen een trui, die jij ooit droeg op…
mobar5 juni 2013Lees meer >

het trage net van de zee

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 570
enkel naar weemoed en verdwaal tussen geruis, de mond verlaten sinds het afscheid ken ik de weg van de regen en hoe meer ik waai hoe meer ik tot zwijgen kom ik wil de vloed staande houden, de meeuwen die in zilte plassen de wijdte van de wereld zien zodat ik kan zoeken, in waarheid en eenvoud tussen twee duinen hebben wolken de horizon…

grond

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
gedachtenreizen ontwrichtten de grond van mijn bestaan voegden angsten toe aan het fragiele palet in een sporadische adempauze werd mijn hart met helium gevuld kon mijn dolende ziel ontsnappen aan de demonische kwelgeesten opnieuw vond ik bestaansgrond kon weer dicht bij de aarde leven ik hoefde niet langer te weten wat er achter de horizon…
J.Bakx28 juli 2013Lees meer >

Vogels van het oude lied

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
aan de aard van het bestaan zonder drang in stille waan zie de vogels vliegen hoog het kind houdt het niet droog plast verdrietig in zijn bed door zijn dromen uitgezet hoe hoog vliegt de naam van de verliezer zonder blaam in kille eenzaamheid van tekst tot in zijn hart door haar behekst zie de vogels vliegen heen naar wat ooit horizon…

Hoofdgedachte

netgedicht
4.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 736
Meeuwen droegen het water, alles was grenzeloos in eb en vloed en de wind dreef de horizon verder af. Nu laat tijd me los, meer en meer, de grond nog zichtbaar. Maar ook mijn nest. Ik tast aan wederkeren, toegeworpen.…

Terug

gedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 5.893
Wij stopten bij de horizon, daar bloeiden achter de lage dijk de sterrenvelden. Toen kwamen kleine dieren uit de greppel de steil opsprongen tussen jou en mij, die aten van ons goed en met hun hoeven verschrikkelijk tegen onze levens sloegen.…
Eva Gerlach5 september 2022Lees meer >

Koers te houden?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Kompas in het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, vastgelopen in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verbaal, de horizon eist de beeltenis mijn lichaam…
Pama15 november 2014Lees meer >

Wandeling

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 568
Wandelen met jou is het einde weer naar het begin brengen de deuren eindelijk weer open een heldere horizon tegemoet praten over kwaliteit van leven wat zo heerlijk is op een Noordzee strand tijdens een regenachtige herfstdag terwijl wij maar geen afscheid kunnen nemen nog eens terug gaan naar toen we in bomen konden klimmen…
mobar8 oktober 2020Lees meer >

Zomerregens

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 255
het getto Er vallen Zomerregens die ons breken, botten wegen en bruggen kades en kantoren, daken liggen op de grond naast open riolen, ruik waar we wonen, blijf niet daar staan, veilig ver weg op de wallen van jullie paradijs kijkend naar het vuur en het ijzer uit de hemel Niet de onze En na de regens naderen s nachts aan de horizon…
Zywa8 april 2026Lees meer >

De schijn doorboort?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Naderende buien die emoties weergeven, gloort in het landschap van het ongewisse leven als mistige verten, beelden verstrengeld, lui te onderscheiden in het dualisme van gedachten, schaduwen staan ver van ons of in troost nader tot elkaar onder de maskerade van de horizon waar alles eindigt of ontstaat neemt hij ons de maat…
Pama31 augustus 2020Lees meer >

Inval-avond

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
Als dan de avond valt, kinderen nog even buiten zijn de zon langzaam verdwijnt achter de horizon lampen aangaan horen we uit ieder huis: Binnen komen, lampen zijn aan dus je komt nu thuis!…
An Terlouw4 augustus 2020Lees meer >

blind en doof

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
laat mij zweven op wolken schaars verlicht boven het zinken van de zon zonder notie van tienduizend doden en meer niet weten van sterven van wraak niet weten van haat laat mij drijven boven de einder zonder besef van verderf van onrecht zonder besef van eindigheid blind en doof laat mij huizen onder de horizon…
dondolo29 januari 2016Lees meer >

Onderweg

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 469
Tussen waken en dromen ligt de horizon, de motor gonst een mededeling om.…

Europa is een woord

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.130
Aan de horizon Dwarrelen nog wat vage slotaccoorden. Geen die ze hoort. Van niets meer ziel of bron. Arm troetelkind, te vaak, te schril geprezen Met slechte adem, achterna gezeten Door charlatans, bemind met bullepezen. Alleen nog kermisvolk wist hoe je heette. In het lawaai verdween je. Onbetreurd.…
Gerrit Komrij24 februari 2017Lees meer >

Terwijl je loopt

gedicht
2.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 2.566
Komt er in de natuur een rechte lijn voor denk je; de horizon is er een en de zgn. pijpestelen als het giet, spiegelbeelden in een waterplas, de lijn die ze van de wereld scheidt - alleen met je oog half in het water zie je dat precies; evenwicht is ook zoiets, een vrouw als ze, de handen gevouwen om haar knie, met je praat, het tere streepje…

Veni Sancte Spiritus

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
Geest die alles leidt, oorsprong en verwachting, wijkende horizon. Meerstemmig balsemlied, regen tot vruchtbaarheid, morgenlicht en avondschemer. Bloesem van het komende, handschrift van verwondering, teken van vergeving. Inspiratie steeds weer, zwevend over de chaos, Geest van de Levende.…

Een weg door nevel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
tastend naar het pad der wijzen Ontwaar bomen als mistige schimmen rijzen Die bedreigend boven mijn hoofd prevelen Laat mij slechts leiden door mijn intuïtie Geen vermoeden waar ik ooit stranden zal Bereik ik de top of kom ik eerder ten val In wanhoop beraad ik mij op mijn positie Waar vind ik eens het eind der nevelingen Een zicht tot de horizon…

Ons hart

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Laat geen hart koud zijn als gure winterdag Kleurloos, hard, grauw bedekt door wolken Alsof er nooit geen warmte meer wezen mag Slechts afgunst ons innerlijk kan bevolken Laat elk hart warmer zijn dan een zomerdag In stralende zonneschijn geboren In glans die men aan de horizon ooit zag Met vogelzang die elk mens kan bekoren Laat elk hart…

Onrust

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
mij naar de verte trekt Dat mij thuis geen rust doet vinden Steeds mijn verlangen naar de vreemde wekt Alsof ik mij aan huis en haard niet kan binden Wat is de drang die mij steeds drijft Naar alle hoeken van de aarde De zekerheid die in mijn geest en hart verblijft Tot wanhoop en onrust ontwaarde Waarom dwalen mijn gedachten over de horizon…

aandrift

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 504
Een blad papier te zijn wit halsstarrig wat onder de huid zit gepropt in de keel gesloten in zichzelf Ik trek een horizon met witte potloden wit en maagdelijk ontspruitend uit een wonder gekropt uit mijn lichaam zelfsluitend Halsstarrig teken ik witte V’s vogels in formatie het wit op 't witte landschap komt tot leven de vloed steekt…

bloeit in koolzaads zon

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 952
zijn de heuvels rond zacht en glooiend in het geel dat bloeit in koolzaads zon maar aan de flanken is de rots nog heel jouw trots en onverzettelijkheid in steen al generaties vastgelegd je hebt het mij gezegd en laten blijken nee onze liefde kent geen lijken wij zien de bergen hoog hun kammen scherp en scheidend in eerlijkheid kiest horizon…

Een liefdesgezicht

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
bemoeien in de nacht kwam het tot de ernst van mijn verbeelding een liefdesgezicht dat in geen enkel opzicht op mijn eigen gezicht leek ik besloot er een gedicht over te schrijven een liefdesgedicht over een liefdesgezicht terwijl ik resteerde in mijn zwijgen met in mijn hoofd een grote nood die naar de hemellucht keek die boven mijn horizon…
mobar29 januari 2018Lees meer >

Lichting

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
Woorden van zee strekken zich in kalmte heimwee is ontvankelijk voor zwijgende taal in het voorafgaande ligt ontwaken onze ontmoeting tekent zich aan horizon van stilte je spreekt over liefde dat is natuurlijk dwalen waar het hart spreekt van waarheid is laatste echo: trouw we stropen mouwen op om de ziel te laten spreken kom mee, dan…
mobar1 april 2018Lees meer >

zon kaatst koper door patrijzen

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 799
waterspiegel toont afgrijzen opgetuigd met zeemanskunst het scheepje zonder lading matrozen paraderend op het dek niet wetend dat de bodem lekt de kapitein in loondienst van de tijd en heersende moraal jaagt eigentijdse passagiers van boord als baas van allemaal zijn schip gestrand na verre reizen is vergane glorie aan de ka een horizon…
wil melker19 oktober 2005Lees meer >

in paars en te pril lentegroen

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.401
ik zag je zonnig in de kou de handen diep in zakken weggestoken de stoet was zwart alleen het wit van bloemen had zijn kleuren al ontloken in paars en te pril lentegroen hij was een boom in jouw tuin vol herinnering aan een horizon die nooit verging want zij is eeuwig jouw vriendin jullie speelden in zijn schaduw maar het licht werd…
wil melker9 februari 2005Lees meer >

Mijn wintercocon?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 353
Ik ben er even niet, niemand die het ziet, zich daaraan stoort terwijl over alles heen, mijn gestalte aan de horizon gloort .…
Pama7 december 2019Lees meer >

lange benen stappen trots

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.294
je raakt terwijl ik door de branding stap jouw voeten in de oceaan zijn slechts een zee met golven en wat wittend schuim van mij vandaan lange benen stappen trots door zand en op de rots je blik voorbij de horizon treft mij in ondergaande zon gedachten dansen rood geboren uit dezelfde schoot je beeld wordt zichtbaar in de schemering…
wil melker5 september 2004Lees meer >

je was het hete zand

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 959
in je gebaar ervaarde ik je lach een zon die scheen in golven je was het hete zand de branding die in wittend schuim ons bijna heeft bedolven we zagen schepen zeilen op een horizon en gokten waar het water en de lucht begon je huid voelde mijn handen en weersprak de tijd ze brak met vroeger alle banden ze ademde de vrijheid die…
wil melker4 september 2004Lees meer >

Tijdsbesef

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
De ochtend draagt het gewicht zoals het immers dagelijks doet het is tegengesteld gespiegeld aan ‘t voorgaand avondrood Het voelt dan doorgaans in evenwicht, ik durf zelfs te zeggen in geurig zoet waar een kaars mijn horizon verlicht en de gedachte niets meer moet Zo tel ik mijn dagen door zoek soms naar de bedoeling waar staat het…