8109 resultaten.
Waarheen?
gedicht
3.8 met 27 stemmen
11.575 De bergbeek in zijn bedding
van boven naar beneden
maakt Alpen tot ruïnes.
Niemand herkent je meer
als je je doel bereikt hebt,
o domme, natte beek.
----------------------------
uit: 'Gedichten', 1984.…
helemaal kwijt
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.013 de gloed die doet me denken
en die keer dat het leven me wenkte
ik was vrij en alleen
mensen, er waren er geen
die zachte gloed op al dat groen
de bladeren gaf ik een zoen
het riet een dikke knuf
daar werd ik weer suf
ik kwam weer op beide benen te staan
maar die ervaring liet me niet meer gaan
die mooie lach van de natuur
kreeg om…
Ik bewonder januari
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
931 ik bewonder januari
om de scherpe
vliegtuigsporen
in haar blauwe lucht
en de paar witte wolkjes
die snel op worden gegeten
door haar lieve mond
ja, ik bewonder haar
en naast de donker-
bruin gekleurde vensterbank
wacht de koffiepot,
en kaneelsiroop
glijdt over de oude radiator
naar beneden
beneden waar het gras ligt
te roezemoezen…
stil ontwaken
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.365 schuchter zonlicht streelt het oude
park, dommelend onder nevel en
dauw tot ‘n zacht en stil ontwaken
in wazig ochtendrood verzonken
staren bomen nog roerloos voor
zich uit
aarde hult zich al in lichter kleuren
veegt de dag weer gaande weg
de morgen geurend tegemoet
in de vijver hapt een vis nog loom
naar lucht, begluurt een reiger…
Haiku
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
824 ~~~
o, nog groene nimf
bewandel heelhuids de weg
naar volwassen tak
~~~…
Necrodes
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
752 het had niet veel meer
om het lijf dan vel over been
als je ze zo samen ziet
vreet hij nog wel wat meer uit
terwijl zij nog dood gewoon
bewogen raakt als lopend lijk
aast hij nog op wat haar rest…
De zwarte dorenhagen.
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.727 De zwarte dorenhagen, eindlijk eens,
met jeugdig groen deurstoven,
het blijde jaar beloven.
Nog onlangs, op de tuin,daar was het sneeuw,
al dat mijne oge ontmoette:
nu bloeit en riekt hij zoete.
o Zomerdorenhage, willekom;
en, met de oostermorgen,
laat weg de winterzorgen!
Kom, bouw nu vogelnesten, blij genoeg,
en wacht niet tot ter…
Schrijf me niet over poëzie
netgedicht
3.5 met 26 stemmen
659 maar geef me
een passende jas
met een sluiting
die ruimte laat
vrijuit te inhaleren
toon me jouw vallei
ongerept en uitgestrekt
waar ik mag struikelen
over stenen die uiteindelijk
treden blijken te zijn
naar de verheldering
van zuivere vocalen
die me als een bergstroom
blijven begeleiden
zonder ooit te verwateren
daar, op nauwelijks…
Opwekkend
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
974 je haalt er wat meer vanuit
ziet het dan minder zitten
de bodem daalt het peil stijgt
als wel de staat van leven
minder wit voor ogen lichter
ja dat dan wel weer
je wint vaker maar
verliest steeds meer…
een verbeelding
netgedicht
3.7 met 26 stemmen
1.013 het is luisteren naar wat men niet kan horen
zelfs niet met wijd openstaande oren
ik kijk met mijn ogen en zie niet wat ik ervaar
het is de herkenning die ik van binnen bewaar
hoe schilder ik intiem ontwaken
het dansen van nevel over een meer
of het knisperen van gevallen bladeren
als ik ze met mijn voeten bezeer
waar ook nog het herfstfruit…
Het lijkt wel herfst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
884 lang heeft het blad zich groen voorgedaan
vasthoudend aan de primitieve ijkpunten
van de ooit gewaardeerde woordenstam
en nu oorspronkelijke kleuren
nog even mogen warmen
voordat ze zich losmaken
van hun vertakking
komt opgekropte gramschap
ineens tot volle uitbarsting
verrot is het blad
dat langs de stam
naar beneden scheldt
uitgedragen…
De verlaten akker
netgedicht
3.6 met 41 stemmen
1.483 als de dag
buigt naar de zon
en de aarde
de hemel kust
zoekt de schaduw
traag haar weg
over reeds
gerooid veld
dat verlangt
naar stilte,
een geborgen rust
en vormt de herfstige kilte
in de groeiende duisternis,
langzaam spreidend,
een deken van droefenis…
Onder het gras
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.352 tussen de sprieten
daar in het gras
een bijzonder plekje
een moment dat ik je zag
het laatste moment samen
toen ging je onder
weet dat je er nog ligt
maar toch ben je verdwenen
alleen dat kruisje in het gras…
Goudenregen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
609 statig zijn de stappen
die zij zet, één voor één
waant zij zich in een
arcadisch paleis
alwaar duizend handen
reiken naar elkaar
het klatergoud
verlicht haar pad
oogverblindend
dwarrelen er enige
dukaten sierlijk neer
zij danst in hun schoonheid…
mangrove
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
718 taaie tenge takken
overluifelen de kreek
zie hoe muskieten zwermen
merk hoe de kaaiman kweekt
van vuig slangengebroed
krioelt het koortsmoeras
tussen knoken en schedels
bewaken zij ‘t gewas
aanhoor de valse stilte
waarin geen vogel zingt
en voel het klamme dreigen
van gif dat lucht verdringt…
In de nabijheid van
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
942 Helderheid en licht
is wat de blijmoedige krekel
laat horen
of laat dat mijn behoefte zijn:
in de nabijheid van de grote rust
ligt een zee van kalme gedachten.
Het groen stilt mijn verlangen
en terwijl de massa vlucht
omhels ik haar aanwezigheid.…
Wandeling
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.343 Ik struikel bijna geluidloos
over wortels, trippel onhoorbaar
door het bos. Als een sprookje
kraakt in elke zucht de wind
waar stammen elke weg versperren
vinden mijn voeten het pad
dat na elke bocht een nieuwe dans
schijnt te verzinnen of een willekeurige
slingering van groensoortig verkeer.
Kleine vogeltjes maken kennelijk
de dienst…
Maandachtig
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.288 Een spinnetje webt
de aandacht weg
met oog en zorg weeft
zij haar maanlichtmelodie.
Berkentakken bewegen stilte
tot rusteloosheid
bleke stammen drogen langzaam
in lengende schaduwen.
Het mos traant nog
maar de nacht is helder
van geest.…
De Wandeling
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
942 Blauwe lucht met witte wolken
Doorboord door zonnestralen
Loop ik in de wind
Gedachten door elkaar te halen
Het zand vindt haar weg
De wind voert ze mee naar zee
Golven klinken dreigend
Ik loop gewoon maar mee
Voetafdrukken van weleer
Door het water uitgewist
Zie ik voor me in gedachten
Verzanden in dikke mist
De wijdsheid van de…
bezinning
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.932 hoe geduldig
het wachten
kaal
zo verzonken
hoe langzaam
de dagen
lengen
in kruin en
tak…
over velden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
941 ik ga over glanzende glooiende velden
langs bloemen, bomen en blaren
waar geurende rozen ruiken
en strelende struiken stuiven
adem de zachte zwoele zucht
die mijn lijf laat leven
en vrijelijk vult vol vreugde
om mij met het waarachtige
wezen te verweven
ik zie een zuiverende zwevende zon
waaronder vriendelijke vogels vliegen
en leeuwen…
dageraad (tanka)
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
824 vuurrode nevels
rimpelen over water
nog vage oevers
vogels begroeten de dag
met pure levensvreugde…
Het eigene
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
880 Mijn hart springt op van oeverloze vreugde,
van enkel gevoel in deze wervelende natuur,
ik schep eigen werelden, eigen gedachten.
Mijn ogen tintelen van het fluweelzachte avondrood,
het is alsof de Schepping even stilstaat,
alsof Zij even op een adembenemende wijze op adem komt.…
Achter de einder
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
762 achter de einder
buigt de hemel, steeds op weg
naar oneindigheid…
Geveld
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
727 De zware storm kwelde
velde de statige beuk
trok hem los van wortels
die jaren vergrendelden.
Triest maar magnifiek
ligt hij nu ten prooi
aan spottende schimmels
en wellustige wormen.
Maar niet voor lang want
we dulden geen dood
dwars op de paden
loodrecht op ons doel.
Hoe bescheiden ook
iedere vooruitgang
moet doorgang vinden…
vrije gedachte
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.114 druppels glijden langzaam naar benee
langs beide zijden van mijn glazen deur
het is de weg naar ruimte waar het frisse groen
mij wil ontmoeten vergezeld van een voorjaarsgeur
iedere nieuwe dag bouw ik zo een brug naar buiten
waar de natuur eigenzinnig haar wereld opent voor mij
simpel door het slot handmatig te ontsluiten
en ik langzaam in…
koe
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
685 Ik ruik het gras
Ik zie het blauw
Voel de wind
die me raakt en de lucht
die op me drukt
lange wimpers knipogen verleidelijk
soms kun je niet anders
dan zuchten
geef maar toe
aan de koe in jezelf…
Donsgazon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
791 Er hangt een wiegje in de struiken
waarin een piepklein eitje wacht
op warmte van het moederdons
op het gazon
strekt zich voldaan
de kater van de buren uit
ze zijn niet thuis
dus zoekt het dier
zijn heil bij ons…
De aarde geeft en ontvangt
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.670 Lucht maken licht ademen
leven creëren languit stromen
spelen met het groen
in de bomen warmte dronken
bloesem snuiven vlinders omarmen
de wind ontvangen silhouetten in het zand
de aarde wakker kussen wolken dromen
dansen in de regen springen in de zon
het hart voelen kloppen en bewegen
ruimte geven aan het nu
lucht maken licht ademen…
avondblik
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
845 nog een late vogel dooft
het avondrood
de dag slinkt
in een vager vergezicht…