5044 resultaten.
Ik kom achteruit binnen.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
820 Neen antwoord mijn stem.
"Moeder " roept het verward
kinderachtige.
De oudere vrouw
komt uit haar leven
en verkoopt mij
Innige deelneming.…
Hartenvrouw
netgedicht
4.6 met 33 stemmen
2.088 Mijn stem verwaait in dove oren
van een feodaal gezicht
jonkvrouw in ivoren toren
neerbuigend naar het volk gericht
geen liefdesluit zal haar bereiken
in de kilte van kantelen
hartenvrouw gaat over lijken
om gepeupel te bespelen
smeer haar in met pek en veren
geen laken het ontsnappen waard
wil haar laatste vloek bezweren
vanuit de schede…
De eerste dag
hartenkreet
1.9 met 9 stemmen
1.606 Weggedreven en
bijna gezonken,
is daar plots een stem,
een groet.
Je draait je om, lacht
en komt onmerkbaar
weer boven.
Een nieuw begin
is begonnen.…
Herinneringsemoties
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
640 Gedachten die hem vrolijk maakten
aan gebeurtenissen van toen
een glimlach om zijn lippen toverden
herinnering weerkaatsend in zijn ogen
stil mijmerend om die woorden
gesproken vriendelijk en teer
een hand strelend over zijn wangen
hoort hij in melancholie nog weer
een zachte stem alleen voor hem
alsof een harpsnaar werd beroerd
een zuivere…
Liefde-nectar
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
861 Als je gedachten konden vliegen
vliegen als een vlinder
naar ’t hart van iedere bloem
drinken van de zoete nectar
leven van schoonheid
liefde geven in vele kleuren
als mijn hart kon spreken
spreken met een warme stem
zingen over schoonheid van bloemen
met woorden als nectar zo zoet
dan zou je aan mijn lippen hangen
drinken van mijn liefde…
blue landscape
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
609 blauw is mooi
ik zie het in je weerspiegeling
het overweegt de tijd
van het landschap
er is iets gebeurd
een boodschap misschien
of een verborgen oogst
waarin het sterven alleen
maar woorden vindt
misschien deelbaar
voor hen
die het bestaan herkennen
wanneer het blauwe
uit oevers treedt
als vingers
die een stem vertolken
als…
Vrij
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
858 Ze wiegt in mij
als het vuur van de dageraad
laat mij zachter zijn dan dauw
puur, onaangeroerd
verdwijnt niet in de wind
maar lacht en laat de lente zijn
als mijn, een eigen geluid
en alle dagen
hoor ik haar stem
over de duinen
over de zee
zelfs onder het nachtblauw
ademt ze mijn dromen mee
ze is als goud, lichter dan licht
mijn…
Echo
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Als ik wandel in het bos
tekenen herinneringen
zich af in de schors
van hoge bomen
in de holte van een
hele oude knoest
klinkt de echo van
een bekende stem
hij kruist mijn pad
ik weet dat jij het
bent nog altijd dat
kleine stukje verleden
roep het een halt toe
wil ontkomen aan
stil weggestopt verdriet
maar de echo luistert niet…
Stilte voor de storm
poëzie
3.0 met 5 stemmen
1.444 Géén wilde bewogenheid,
Géén hand zich welvend boven de ogen,
Of stem die opgetogen
Om nieuwe morgens schreit;
Maar slechts een dromend turen
Naar heengevloden uren.
Wellicht is hun ontgleden,
Bij ’t traag teruggetreden,
Iets schoons, dat wij ons kozen. –
Wij rapen twijgen, vruchten, rozen.…
Lak aan alles
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 ik breek glas
beuk staal
met een moker
sla alles kort en klein
nog is
de chaos niet compleet
want ik sta overeind
die lak aan alles heeft
wie haalt
mij onderuit
voordat bezinning
mij vernielt
en ik moet knielen
voor de onmacht
van het lijf waaruit een
geest zich heeft bevrijd
ben gebroken
maar gewroken is de stem
die een…
DE VOGELS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
577 De vogels op veld en in het bos
zij worden echt niet moe
zij vliegen af en aan
zij vervullen de opdracht
hen gegeven
soms in nevelen gehuld
verschijnen zij op aard
zij zijn nog nooit geëvenaard
soms afgeslacht of lang gekooid
over heel de aarde wijs verstrooid
hun leven kort
hun wil intens
hun stem gehoord
zij brengen ons het woord…
Wandeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
772 “Wandeling”
Ik loop
ik wandel
het zandpad slingert
de oneindige horizon
Ik loop
ik wandel
omlijnd door stilte
haar stem verloren
Ik schreeuw
ik fluister
ik roep
ik luister
De stilte zwijgt
vertelt niets meer
en de wind,…
waait het antwoord van mij heen!…
Van geen titel weten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
444 Denk niet aan woorden
die ik schrijf nog zeggen zal
leid slechts mijn handen
hoor zo nu en dan mijn stem
vraag niet wat u daarvan denkt
gewillig zijn letters
die kleuren op papier
regels langs randen van leven
draaiend om de kern
van bestaan en wezen
niet begrijpend wat ik zoek
ook al tellen reeds mijn jaren
schrijf toch mijn ervaren…
Een randstadrailritje
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Oud zweet vermengt
met kroepoek
kinderstemmen
vrolijke lach
gestolen examens
de vraag wat nu
met I love U
op haar arm
in het groen gehuld
telefoneert onophoudelijk
een ander heeft 278
nummers in haar telefoon
een accent ' waarbie men
kieken geat' , vermengd
met de emotieloze stem
die iets roept over 'n te dure OV kaart…
Toonloos vertellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ogen waarin de glans
Ontbreekt, haren
Dof van eenzaamheid
Sprankeling die al
Lang verloren ging aan
Oceanen van verdriet
Open blik die levens
Lang gesloten is
Leven gesloten ingericht
En stem die alle
Leven kwijt is
En als hij iets
Te zeggen heeft komt
Hij niet verder dan
Toonloos vertellen -
Toon van oneindige
Vergankelijkheid…
niet doen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.569 Ik wil haar bellen
en pak mijn telefoon
nu ga ik haar alles zeggen
de waarheid en dat soort dingen
maar op het laatste moment
denk ik: doe het toch maar niet
want ze zal zeggen schatje
ik hoor aan je stem dat je gedronken hebt
dan zal ik het ontkennen
maar het is natuurlijk wel zo
en ik begrijp later wel
waarom ze niet luistert…
Marylin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 nog altijd vult haar schoonheid
het hart dat zo verlangt naar
hoop, naar uitverkoren zijn
nog klinkt in haar omfloerste stem
de zekerheid van het geloof
dat old soldiers
nooit verloren gaan
voor haar publiek
is zij een film die verbloemt
dat zelfs de daden van de macht
leeg zijn als een verlaten nacht
als de toneelgordijnen sluiten…
Eenzaamheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Eenzaamheid is een monddode stem
die vertelt zonder iets te zeggen
de grafpreek zonder iets uit te leggen
de stilte dood langzaam maar adrem.…
één
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
552 Soms maak je me wit
en kleur je mij
alles binnen de lijnen – zacht
Soms maak je me zwart
en kras je scherp
alles buiten de lijnen – hard
Soms schets jij me als schaduw
en licht alles in mij op
wanneer mijn stem – zingt
de hokjes verdwijnen
totdat er geen rechte lijn meer bestaat
dan enkel jij – ik – wij – samen – zijn…
De Kikvors
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Al kwaakt ie maar wat aan die kale kikker,
en heeft zijn stem niets van een Meistersinger
hij is en blijft een leuke oeverspringer
vooral bedreven in de Kuitenflikker.
Maar na oktober is zijn showtje uit:
dan gaat hij diep de modder in, de puit.…
altijd om mij heen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 voel ik jouw warmte
zo dichtbij ben jij
in afwezige aanwezigheid
mijn ogen verbeelden
in gedachten jouw gezicht
van toen je hier was
naar het hier en nu
ik beleef steeds de tijd
van de momenten samen
die opgeborgen in mijn hart
jou in mij altijd leven laten
in alles wat ik doe en laat
als schild van bescherming
hoor ik steeds jouw stem…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
Muziek, zeg je
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
543 Muziek, zeg je,
Alleen maar muziek
Wil ik horen,
Niet die vlakke stem
Met saaie woorden
Waarin de logica
Alleszins redelijk lijkt -
Maar geef me de noten
Van jouw onnavolgbare melodie,
Geef me je klanken
Die op en neer gaan,
Die levensecht klinken,
Waar geen woord meer aan tippen kan -
Muziek, zeg je,
Geef me alleen je muziek…
Hoe duizendvoudig lief
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.472 Een hopen als wij lief en zacht
zijn zullen en gerust voortaan
en mijne stem zal om u gaan:
‘zie mij, hoe ik u heb verwacht.’…
XV - aan het open raam - 1907
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
726 in voorjaarsregen
ruist de smeltende sneeuw
met vergeten stem
een dichter met vier
zijn eerste gedicht kwam pas
met veertien jaar -
een wond met roofies
hoe heet kan je ze eten
de korstjes op je lip
bysshe een poging
de mot is aangetrokken
tot de morgenster
naar het oude nest
waar stilte geen stilstand is
waait het raam open…
Van mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 ongevraagd neem ik je mee
waar ik ook ga
luister en geniet van tonen
de noten, iedere kwinkslag
omlijst door jouw stem
die tijdloos lijkt, maar het niet is
zo bepalend voor toen, de jaren tachtig
waarin jij floreerde
en je praat en praat
tot woorden niet meer tot je komen
zul je tegen mij blijven praten
wanneer ik je weer ongevraagd meeneem…
Pim
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
932 straal je ook nog
als het bloed
ontploft in je ogen
je posters wel
jouw lijnen zijn gewist
hun trekken nog niet thuis
je was zijn nummer één
het rode potlood
haatte hij
hij vuurde zonder vragen
alleen de rechter
kon het antwoord dragen
de jaren spreken
over van jou
alleen jouw stem
wordt niet gehoord
blijkt niet meer recht…
Streepjesbehang
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
558 Een bekende stem hoor ik zeggen:
“Niet lezen in bed, dat is slecht voor je ogen.”…
door niemand minder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
615 het was niet
dat ze zijn stem
niet hoorde
ze voelde alleen
de kilte die haar
lijf bekroop
het was niet
dat ze zijn gezicht
niet waarnam
ze kon slechts
staren naar een
pratende mond
het was niet
dat ze niet op
hem reageerde
ze glimlachte wat
knikte ja
knikte nee
het was niet dat
ze na het gesprek
bleef zitten…
De wilde ganzen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
553 hoor je de wilde ganzen
aandoenlijk
avondlied
hun onbeschaamde
schreien
geeft een stem aan
mijn verdriet
ontvouw die veren vaandels
vlieg weg
uit de schemerlucht
mijn bange hart
wordt stil nu
dit is het eind
van mijn vlucht
in dit dierbare grijze nest
slaapt zacht
alles wat was
dus breng me naar
verre velden
leg me neer
in het…