2537 resultaten.
Twee oudjes
poëzie
1.1 met 7 stemmen
2.620 Zo gingen zij saâm, op hun krukskens geleund,
Langs sappig groene blaren,
Langs ’t bos, waar de merel zijn liedeke dreunt
En kleurige vlinders waren.
Heel langzaam… Zij spraken niet veel daarbij,
Hij dacht: ’Alweer een jaartje;
Daar had ik niet op gerekend!’ – En zij:
‘Een oud maar gelukkig paartje.’…
Dat je hemel droomt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 wij weten
dat je hemel droomt
aan gene zijde
zonder het aardse lijden
vaak onverwacht
weer bij ons bent
met woord of beeld
in samen weten
de vingerwijzing
met een lach
in wederzijds herkennen
geeft ons jouw kracht
gisteren mocht ik weer
de witte vlinder koesteren
na maandenlang afwezig zijn
was het ineens haar tijd
jij tikte…
stiltemoment
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.746 er woont een vlinder in mijn huis
heel zacht…
schijnen blauwe ogen zomerlicht
waar nachtsfeer koud verdwijnt
verschijnt het kleine wonder
tussen glas en glas, vertrouwd alsof
het altijd al zo was
mag ik zuchten rond het middaguur
de avond beter weten langs de witte muren
van vandaag?…
dromenland
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.076 seizoenen
uit de hemel naar beneden
blazen mijn naam juist
de lust naar nectar slonk
slechts ik bleef
in weelde van beelden onbekend
kale deuren dichtslibben
ben ik mens vergeten
hoe het licht op palmen danste
wanneer ze muzikaal gestreeld werd
en zichtbaar was
waarom de diepe stilte
van bergen sprong
in het dal
zorgeloos
met vlinders…
Anoniem
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
597 ik heb baat bij jouw schaduwwoorden
die vlinderen anoniem om me heen
als wegwijzers van aard
tijdens de nacht
(laat mijn waterogen gaan,
op zintuigen van daar naar hier,
van ’t ogenblik)
tiktak, luchtig gevulde uren getuigen
door de nacht van adem
in mijn oren kleppert de klok
een slapeloze muze
mijn diepte gaat ver
jouw schaduw verzacht…
laat me je lezen
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
681 een zielenvlinder,
zwerf even mee want nooit
ben ik, alleen, volledig
in deze stilte waaruit
je bloemen maakt
of in het donker
een losgeraakte
vleugel
en al sla ik dromen stuk
dans met nachten tussen vlagen regen
groeien mantelloze zwaarden uit de aarde,
het zien en het zijn
halfuitgesproken
zwerf even mee
en schrijf de vlinders…
Met hart en ziel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.729 Ik verdrink in liefde voor jou
meer vlinders passen er niet in mijn buik
zoveel hartstocht waar ik aan vast hou
een vijver vol passie waar ik in duik
Mijn lichaam trilt van genot
elke seconde in jouw bijzijn
mijn hart kan nooit meer op slot
wakker worden is een waar festijn
Niemand kan naast jou staan
er is een voetstuk alleen…
Schone
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
662 Zoete geur
vol verleiding
lokt me dichter
sluit mijn ogen
laat me meevoeren
naar daar waar
liefde door de
kanalen stroomt
wilgen niet meer
treuren maar de
verrukking omarmen
bloemen aanlokkelijk
hun kelk heffen
vlinders het hoofd op
hol brengen
zoemt blijdschap
tierig rond in deze
weelde
wiegen bladeren
op het ritme…
door
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
850 gezicht in reliëf naakt
hiëroglief koel dood teken
vlinder zingt vleugel gebroken
laat later staat kraanwater vaarwel
wij komen aan, en
slopen die hel
afval afvallig bastaard aanraken
raak vaak klaas aast
gierige gier stokken stook deze wereld dood
gasmasker ook!
wij kijken
muziek zingt mensen kerken erkennen
rood…
droogte
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
576 nu koude voeten geen thuis meer vinden
onder tafel, zonder zon verkast de warmte zich
tot in de borders van mijn tuin
tussen wederik en Zeeuwse knoopjes
knoopt de dag zich op in regenloze vruchten
schaars gekleed door lege zuchten
sterft magnolia in mei
ik schenk water tussen tenen
waar nog hoopvol groeien heerst; het helpt
de vlinders…
Wat een mooie dag
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
594 de te gekke woorden, de klanken
van de melodie, het zomerlied
die kleine beetjes voor me zorgen
een lach over mijn verdriet
het rode blokjes picknickkkleed
gespreid op het warme gras
de mierzoete vruchtenlimonade
kleurend als de vlinders op het glas
een stille alleszeggende wandeling
over het steile oeverpad
geen schaduw die ons in kan…
Zo kon het zijn
gedicht
2.7 met 6 stemmen
8.761 Je ziet de vlinder, alweer een hand groter,
je ziet hoe de bloemen de grond omwoelen,
de worm als een slang.
Dit is het gewicht
dat barst uit de schaal.
Daarin bestaan te hebben
met de tijd als haardos,
als god van een kortstondig heelal,
dat, lieve vriend, is het leven.…
Dromende waarheid
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.075 De bomen gaan voorbij
En toch blijven ze staan
Jij niet
Jij gaat waar
Het bekende onbekend is
Waar thuis ligt
Is waar de vlinders vliegen
Waar de golven hoog zijn
En waar jij onderaan staat
Kijkend
Voelend dat je er een deel van uitmaakt
Ook al lijk je nog zo klein
Door de ogen van de zon
Aan de neerkomende hemel
In je dromen
Vervuld…
Marcuse
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
561 kruiden, de verhouding blijft geheim
Uien in rafelige slierten gesneden
lichtjes door het mengsel gehaald
In palmolie gebakken en warm geserveerd
een gevoel krijgen dat het zo hoort
niet meer nodig dan een warme plek
op de plavuizen waar de zon zijn warmte
achtergelaten heeft en die kunnen delen
met koudbloedige hagedissen en vlinders…
Last van list
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
828 jij je
na doping zou verhangen
hij is nooit meer de droom
waar je op jouw fiets
naar zou verlangen
droeve helden van weleer
gaan in de hemel tekeer
met helden van vandaag
en stenen in de maag
droom niet, verzin niets, verlang niet meer
de begroting van de tandarts
doet evenveel zeer
als een verleden zonder sport
slechts met vlinders…
Vlinderdansje
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
889 stil staar ik in het groen
gedachten gaan voorbij
één blijft bij mij:
ultieme vrijheid
woont in alleen zijn
vol overgave
word ik bestoven
door de bloeiende pijnbomen
denkend over liefde
uit het niets
vlindert iets
vlak voor mij
verleidelijk doet ze
een vlinderdansje
fladderend
uit het andere niets
komt een tweede vlinder
vangen…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.040 woorden vallen langzaam
in de ochtend
het is november
een maand om niemand te vergeten
ik zie haar in de open buik
van het verleden
we fietsen de dag tegemoet
langs weiden die dauw dragen
leven en ademen het licht
zonder aarzelen
het sneeuwt vlinders
En vlokjes
Langs twintig lente
Seizoenen
ook dit jaar ga ik
stil
voorbij…
Nachtvlinder
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
592 Ik hang al jaren aan je lippen
onthou steevast jouw gezicht
samen dansen we nachtelijke uren
tot in 't vroege ochtendlicht
langzaam open ik mijn ogen
en herinner me onze nacht
kleurt mijn buik vol mooie vlinders
daar waar jij stilletjes op me wacht
ieder jaar opnieuw op deze dag
hoop ik dat jij de mijne zou willen zijn
om dan samen te…
vadersnaam
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
957 het is alsof de vlinders
langer dan ooit slapen
de bij haar weg niet weet
in een treurig zoemen
zoekt naar de bloemen
haar vleugeltjes verzwaard
ik slinger me nog
als een meander door de tijd
met de stroming mee
een naam rust in de zon
dierbaar wiegt de wind
een laatste groet op een lint…
Max
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 Zo kwetsbaar
En zo klein
Zo puur
jij kleine man
Je ruikt zo heerlijk zoet
En je huidje is zo zacht
Van die hele kleine handjes
jij die naar me lacht
Je zult je gaan verbazen
Over hele kleine dingen
Van de wind die naar je blaast
En vlinders die op je springen
Je oogjes knijpen toe
Bij de eerste zonnestralen
En straks rond middernacht…
De kleur van overal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
512 heb je een tuin gegeven
met borders voor bloeiers
struiken waarin vlinders huizen
omzoomd met
bomen waar de vogels
kunnen nestelen en dromen
de rotspartij met waterval
loungehoek in de kleur
van overal ben ik vergeten
wilde een paradijs maar
de symmetrie is onderbroken
omdat jij vrije cirkels wilde lopen
jij hebt natuur de gulle…
blikveld
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
474 ze spert haar ogen wijd
om meer te zien dan duizendvoudig
bloemen tellen
alle motten in het licht verkleuren niet
in enkel maar een mager uur
ze ziet de vlinders in hun dans naar
voren hellen,
elk bloemblad vangt er één
haar linkerbeen staat vast,
het rechter hinkt een rechte weg
en sleept de ander mee
een keer of twee nog, kijkt ze…
Dwalen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
671 laat mij in je kruipen
ik sla je huid opzij
en duik eronder
nee, ik doe je geen pijn
je merkt er niets van
niet in het begin althans
ik ga dwalen door je lichaam
verken eerst je onderbuik
waar ik vlinders zal ontwaken
in je lendenen het vuur
dat hoog opvlamt en zacht dooft
maar ik zorg dat het niet uit gaat
in je hoofd wandel ik…
Anatomie van een sloot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 Wonderlijk werktuig in het land
- de sloot -
in de schoot van de aarde gesleten
meanderend buigzaam met star
eenrichtingsverkeer
jaarringen vlinderen over haar
zanderige buik
de boorden groengesluierd
steenkoollagen in haar tooi
wierig fladderende vezels
met de rug naar de bron
een verdord seizoen legt haar
schijnbaar droog en dood…
Je opgestoken wind
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
844 wind
huilt regen in ons
bloemenbed waar borders
de seizoenen kanten
jaren hebben
daar patronen
in gelegd gesteund
door vaste planten
er was te weinig
ruimte voor eenjarig
bloeien het almaar
snoeien bleek funest
mag ik je vragen
de opgestoken wind
in minder vlagen te laten
regenen op ons bloemenbed
krijgen ook de vlinders…
WOORDELOZE SCHOONHEID
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
436 van veel vlinders vogels
bomen en bloemen
ken ik de namen niet
net als van al die naamloos
mooie vrouwen
die ik al genietend zie
ik hoef ze niet te benoemen
mijn oog vertelt me wel
wat het ziet en gaat mij
dat in beeld toevertrouwen
hun schoonheid ontsluit
in mij een geluidloos lied
gecomponeerd met de prachtigste
niet bestaande…
ogen diepten vergezichten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
526 ik zag je lopen
in de duinen
wandelen op strand
ogen diepten
vergezichten
je vingers lagen
in mijn hand
we raapten schelpen
langs de vloedlijn
golven zongen
een verlopen lied
je hoefde me
niets meer te zeggen
keek intens verliefd
we zijn naar
huis gelopen
vlinders wolkten
met ons mee
we hebben van
elkaar genoten…
Met een veer tussen de vingers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
456 slechts de witte lelies weten het
wanneer ze luisteren naar het
ruisen van de wind
achter een
optrekkende mist van tranen, troost daar waar
de vlinder zijn vleugels spreid
terwijl de arme dichter met een veer
tussen de vingers
de kwalen lichter schrijft
balsemende woorden honing dat
de rauwe wonden zalft, een nieuw mens
de hoop…
OPNIEUW BEGINNEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 ach zitten we niet
allen in de grote ballon
met heelal als naam
en als die wordt doorgeprikt
zal alles erin vergaan
en wordt er niets meer naar
belangrijkheid gerangschikt
in alles zitten verschillen
in kunnen en in willen
maar alles heeft z’n belang
die vogel die vlinder die bij
dat bloemetje en ook jij
in alles zit verbindende samenhang…
een mooie dag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 badend in het schijnsel van het zinderende ochtendlicht
omgeven door het ruisen van de traag bewegende zee
betoverd door een vlinder die een daverende dans verricht
onschuldig en bekoorlijk en zo dans ik met haar mee
het klamme mos, de paarse bomen, weerkaatsend in de felle zon
de geuren die de prille lucht haar stille gratie geven
erkentelijk…