2304 resultaten.
botlopen
gedicht
3.9 met 7 stemmen
4.001 Uit water waren wij getild, samen
met gesloten schelpen, om tenminste
één keer haast te weten hoe het is: te
zijn gestrand en toch te overleven.
Twee of drie uur zou de eb ons hier
nog dulden. Dan niet meer.…
De Ratelslang
gedicht
4.5 met 6 stemmen
16.223 Het paradijs is kort daarop gesloten.
De boom werd omgehakt, de slang gevangen.
Het gif, daar zijn de appels mee bespoten.
Die symboliek was ik me niet bewust.
Ik werkte in Artis. Bij de ratelslangen
werd ik - zoet zeventien - voor 't eerst gekussssst.
-------------------------------------
uit: 'Ongekuste kikkers', 1998.…
Gebruikt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
2.151 de bomen
ach wat stelt het nog voor
nu je me toegefluisterd hebt
dat ik je niet meer toebehoor
De strakblauwe lucht, de voorjaarszon
laat ze blijven voor wat ze zijn
denk nog slechts aan hoe alles begon
je me mij koesterend Valentijn noemde
stond ik niet altijd voor je klaar
heb ik niet alles voor je gedaan
stond je ooit voor een gesloten…
rode wolk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 een brand boven
het land
fier aangezogen
uit stille lucht
een gesloten vuist
zacht doorgloeid
diffuus geplant
als onnozel kind
zonder wat schuld
tam wachtend
op meer wind
de schroeirand van
vuur gaat verborgen
onder een dampige
bank ernstig zeker
in diep verlangen
gelegen
blijven hangen vol
lome gedachten
herinnering…
Waar wacht het weerzien?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
701 Geen baggerboten noch kans op zuivering
Mijn hart als sluis gesloten
waaruit tranen wellen, een huivering
voor een deur dichtgegoten
waarvan sleutels niets afweten van vergeving
Kan de oceaan “ons” herstellen?…
De sleutels van mijn hart
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
874 Mijn hart is gesloten uit bescherming afgesloten
Een zwaar slot hangt er omheen
Er zijn maar weinig mensen die ik de toegang heb verleend
Eén sleutel is al vergeven
Die heeft mijn kind mee gekregen
Dan zijn er nog sleutels bij mijn familieleden
Maar die hadden ze bij mijn geboorte al in handen gekregen
Een paar sleutels zijn bij mijn vrienden…
Kringloop
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
462 de ziel is nog steeds van vandaag
ik zou het kind in mij
niet tot verplichte rust verklaren
het is nog immer scheppend en vrij
in mijn ziel zijn al doende
vruchten gerijpt en nog steeds
draagt de geringde boom
elk jaar nieuwe scheuten
men hoede zich ervoor
zich niet van wasdom te ontdoen
het bij voorbaat te beschouwen
als een gesloten…
Gods aanwezigheid op vakantie!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
568 Op vakantie, in iedere vakantie
in elke stad, in elk dorp, in ieder land
word ik aangetrokken door kerken
Maar veelal zijn kerken gesloten
Ik wil zo graag naar binnen
ik wilde zo graag bidden
stil zijn
tot mezelf komen en tot 'Hem' (m/v)
Een voorbijganger vroeg ik naar de openingstijden
Hij sprak: "Ja God, dat is een ZZZP'er:…
De vlindertuin
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
721 De vlindertuin
GESLOTEN.
Ik keek op de grond
met draad afgesloten.
In mijn gedachten verrijzen
vlinders uit het verleden;
Ik wil vliegen op de vleugels
van een witte vlinder
en ongehinderd onverminderd
kijken naar de vitrinekast
naar het witje achter glas,
opgesloten in de laatste klas.…
Lucide
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
570 Struikelend sleep ik door kwade dromen
onverklaarbare mist naar een nieuwe tijd
van dode bomen en versteende mensen
binnenin een fossielen bos
onverklaarbaar sla ik glasgordijnen open
van motregen, dat viel in de ochtend
voor mijn gevoel alreeds expres gesloten
tussen mens en de natuur
binnen het eeuwigdurende gedruis
blijf ik abrupt hangen…
'Zal ik nog een eindje met je meelopen?'
gedicht
4.5 met 6 stemmen
11.419 Tot de bouwvakkers aan het werk gaan,
tot de school weer is begonnen,
de ambtenaren pauze houden
de winkels zijn gesloten
of tot de laatste stoptrein gaat.…
Van slag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
506 Ons land is in rep, alsook in roer,
hoge waterstanden komen eraan
stuwen worden rap gesloten,
zodat 't water niet de foute kant op zal gaan.
Dijken worden gecheckt, en nog eens nagekeken
een zakje hier, wat scheppen daar,
want stel dat de dijk nu zou bezwijken
tja dan zijn de rapen gaar.…
markies de Sade leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
767 Achteloos sierlijk opgezweept
genadeloos vastgeklemd in spanning die jij creëert
kreunend zout streelt lispelend mijn tong
afgemeten pijn die kreunt om meer
Dan gulzig met ogen gesloten
papillen de weg begeleiden
waar richting is geschreeuwd
naar genot in zachtjes bijten
duo ontvankelijke performance
gebonden zonder zicht
puberaal…
en hier liggen wij omringd door eeuwigheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
530 jouw mooie Griekse neus
en je gesloten ogen
je grijze haar dat
zachtjes in de wind
honden huilen
en blaffen naar elkaar
van de ene berg naar de andere
sterft geluid langsaam weg
en hoog in de lucht
trekt een straaljager
een streep door de hemel
tot ver over de Aegeïsche zee
weet jij wat de helm kost
van zo ‘n piloot, zeg jij
vijf…
Waterdicht
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
363 gekregen
omdat doemdenken
de laatste tijd
uit vergaande
slijt ineens tot
nieuws is verheven
en doordat
het patina
van de publiciteit
dolgraag de
donkere kanten
van alle emoties
verlicht in hun jacht
op potentiele klanten
stilte regeert
uitgestorven straten
argwaan schijnt
nog wat licht door
gordijnen die men
liever gesloten…
Kunnen zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Met gesloten ogen zag ik dat,
terwijl ik rustig sliep.
Een lieve grijze muis zag ik,
die door mijn vingertoppen,
fijn geknuffeld werd.
Mijn muis genoot daar zichtbaar van.
Dat heb ik zichtbaar mogen zien,
met mijn beide ogen dicht.
Mijn hart bleef kloppen,
terwijl ik rustig sliep.
Vannacht.…
Gewekt door de liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 In een gesloten graf
met de diepe duisternis
om HEM heen
werd HIJ plots
door de liefde gewekt
en uit die kiem van leven
stortte een morgenlijke bron
van onuitputtelijk Licht
zo krachtig en sterk
dat de zware steen
werd verdreven
en verbaasd
keek Hij naar buiten
met alle vezels
van Zijn vernieuwde wezen
zag Hij hoe de zon kwam opdagen…
met duizend armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 wie geen huis heeft
loopt langs dichte deuren
en gesloten vensters
zonder huis slaap je
buiten en ontwaakt met ogen
tranend van het harde licht
een mens zonder huis
koestert zachte dekens
een schuilplaats om in te huizen
wie geen huis heeft
kijkt door smalle kieren
kent de pijn van het vaarwel
zonder huis raakt
een mens verloren…
'K HOU ZO VAN EEN ROZE
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
795 ‘k Hou zo van een roze
die haar knop
nog in geslotenheid
haar eerste dankgebed
tot de Heer
heeft opgezegd.
Die gezegend
door Zijn genade
weelderig voor Hem
bloeien gaat
en bij het eerste
ochtendgloren
haar rijkdom naar
de mensheid draagt.…
inspirerend leiderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 met een gewogen geweten
verstaanbare taal sprekend
bied jij helder een houvast
aan de spelers op het veld
waar deuren gesloten lijken
ben jij vertrouwd het schild
dat de spelers spelen laat
door ze vensters te openen
waar tegenkracht nodig is
creëer jij daarvoor ruimte
door motivatie te bronnen
voor verrassend resultaat
de focus…
VERWARRENDE VERWONDERING VOEDT SPONTANE ONTMOETING
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.586 Ik stond in verwarrende verwondering in de Liebfrauen Basilika in Trier
dat viel een volle vrouw in de verte met een volle lach op
Ik had net een hartenkreet geschreven onder andere
over deze kerk, zie 3 Kerkenluik Trier www.nederlands.nl
Ze lachte niet alleen, ze straalde
ik werd naar haar toegezogen
Duitse geslotenheid en Nederlandse openheid…
GOUD dank-hartenkreet voor de Vrijwilligers van de kas Rouwen en vieren van de JordaanDichter
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
397 er tijd voor vrij
kostbare tijd voor de gevers
maar vooral kostbare tijd voor de ontvangers
de mens: man, vrouw, jongen, meisje
alhoewel de gevers, de vrijwilligers
ook zoveel daarvoor terug ontvangen
van die mens, oud, jong, happy, ongelukkig, verdrietig
dan kan je spreken, preken
van een diep invoelbare menselijke overeenkomst
met gesloten…
Hier waar ik sta
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 Ik spring tussen de ernstige mensen
voor de kerk, het café is nog gesloten
en ik denk nog verder terug in de tijd
In een late lente was hier een slootrand
ginds een molen, de wallen en de kroon
van de oude Wester
Alsof het een dik beschilderd doek is
wis ik verflagen geschiedenis
Ik leg turfstekers bloot, zie de wind
in het bloeiende…
AmsterdamArenA
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
224 Het 2480e gedicht
van onze hofleverancier alhier
staat sedert woensdagavond en publique
in skyboxen onder gesloten dak
van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA
te stralen en geduldig als papier
te glunderen van ongeremd plezier
(als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen
moesten wijken naar het minifort…
Utereg
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
661 Als ik beneden bij de hoge Dom sta
Dan kijk ik meestal eventjes omhoog
Al wat ik zag, geen wijzer die bewoog
Ik dacht: kijk toch voortaan op tijd die klok na
Over twee maand pas is ie bij de tijd
Een duidelijk geval van Dommigheid…
Laatste glimlach
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.302 trombone klanken
terwijl de taal speelt, luistert muziek
naar de rust in het spel en wenkt
teder naar die ene laatste sigaret
gevoel blaast een klein wolkje
rook uit en het juiste shot ziet
alleen het mooie, fluisterend
vraagt zij of er wel genoeg is
om weg te geven raken strak
getekende lijnen net dat ene wat
niet meer te delen is, gesloten…
tijdverdichting
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
874 traag sleept de week zich
door de nachten voort
als koude stroop door een gesloten poort
ineens
is daar het uur
c'est un Moment Suprême
opeens
ontwaar ik vuur
en snelheid zonder rem
minuten uren dagen weken
maanden jaren eeuwen
de tijd
heeft alle tijd
en uren duren uren
om toch weer eindig te gaan blijken
er was alleen een eindeloos…
Lusteloos
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
908 In al mijn wandelgangen
blijven de deuren gesloten.
Ik kan niet naar binnen.
Morrel aan bij de eerste,
waarin weinig dagen geleden
nog Koning Winter heerste
kristallen stollend over al mijn leden
en ijspegels smeltend aan de rand
van mijn dak.
Nu scharrelt er een logge ijsbeer:
Heen en weer.
Heen en weer.…
Onder moeders vleugels vertrokken
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.810 Laat mij veilig door de schaduw
uwer vleugelen gedekt slapen gaan
het moede oog gesloten.
En het lichaam pijnloos uitgestrekt.…
moeder
netgedicht
3.6 met 49 stemmen
6.810 en kan hij rollen, mij de lach aansteken
moeder gij schonk mij een grote mond vol tanden
al moet gij hem vaak zelf eerst openbreken
tussen de eelt schuilt er fluweel in uw handen
we zijn door de tijd gedraaid en gerokken
ik weet wat ge voor mij hebt gezweet
soms heeft woede de woorden uit me getrokken
of waren mijn ogen door verdriet gesloten…