3400 resultaten.
uit mijn schaduw
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
556 na zonsopkomst
heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens
en liet hem af en toe even over het randje kijken
naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal
hij vertelde mij over het vredig mooi
zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt
als de zon op haar hoogste punt is
mijn schaduw in alle rust kan verlaten
gewichtloos laat ik me…
Zijn
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
511 Ik ben mijn steunpilaar
Ik ben mijn bodem
Ik ben mijn fundament
Ik ben de stokken van mijn tent
Ik ben mijn beits en mijn talent
Ik ben mijn dividend…
De strandjutter
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
681 Een blauwe maan dwaalt
eenzaam over nachtelijke velden
de strandjutter vertelt
zijn zeewaardige verhaal
over woeste golven
merkwaardige helden
avonturen in de nacht
had hij niet zijn trouwe vrienden
was hij misschien net zo gek geworden
als al die vreemde kinderwensen
of liep hij door verlaten straten
in plaats van over eenzaam zand…
eigenheid
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
801 het eeuwig dilemma
is innerlijk uiten
haalbare kaart
kan ik verstouwen
wantrouwen
en onbegrip
eenzaamheid met stip
of is er pas leven
wanneer ik
ontplooi en gedij
durf ik het aan
die stap aan te gaan
te zijn wie ik ben
en ik als enige ken…
Ik schat de lengte die ik heb
gedicht
2.7 met 15 stemmen
5.394 Ik schat de lengte die ik heb
Ik schat de lengte die ik heb. Eén zeventig.
Zet streepjes af op het plafond. Ik lig in bed.
Da Vinci zocht verhouding sec. Ik teken,
zonder lood, mijzelf, van barst tot spinneweb.
In deze droom word ik te groot. Met uitgestrekte
leden, zo onruimtelijk, gezien vanuit de nek,
besta ik niet. Ik schets,…
Mens, wat is lef?
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
651 Wat of wie ik ben, laat ik nog steeds de wereld bepalen,
ik merk hoe ik mezelf diep en onderhuids verberg,
omdat ik het niet aan durf om waarachtig te zijn
degene die ik ten diepste, zwakste, sterkste ben,
ik droom mezelf een heldenrol, vol kracht en macht,
misschien wel glamour, aandacht, heftige passie,
maar de ultieme vrijheid is wat ik werkelijk…
onverhoeds
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
686 onverhoeds
geraakt en
overhoop
gehaald
schijnorde
blijkt
zijnschaos
ten onder
of toe gang…
uitgeleefd
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
592 uit mijn laatste raam kijkende
zag ik al luisterend naar
het wegsterven van hun klaagzang
traag zwarte vogels vliegen
over grijs betegelde akkers
waarachter ze verdwenen
in een hels avondrood
al wachtend op de volgende vlucht
tank ik mijn laatste glaasje diesel
klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…
ontplooien
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
673 soms ontstaat er
speling in de tijd
ontvouwt een plooi
legt keuzes bloot
bevrijdt
de mogelijkheid…
Gemompel
gedicht
3.1 met 24 stemmen
12.006 Hoe duidelijker ik 't wil zeggen
hoe slechter ik uit mijn woorden kom
dit lijkt me een typisch verschijnsel
van het een of ander.
--------------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
windhooskapsel
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
699 het windhooskapsel
is kortgewiekt
ingeleverd
de wilde haren
ik zal mijn beschaving
bij elkaar vergaren
totdat de ongetemde krullen
mijn ware karakter
weer onthullen…
Ik liep in een straat
gedicht
2.8 met 14 stemmen
5.099 Ik liep in een straat
die doodliep,
op het spoor van iemand
die hier gelopen had
maar die nu dood was.
In kieren tussen de keien
groeide fris gras
want doodlopende straten
bieden meer levenskans
dan straten die doorlopen
naar mensen die
nog volop leven.
----------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002…
DE LUCHTSCHIPPER
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.626 Als de luchtschipper, mee met de wolken,
Drijft boven de bergen,
En, hoger nog, opstijgt in 't licht,
Ziet hij dan de aarde nog
Met menselijke ogen?
Zoekt hij het huis waar hij werd geboren
En de lieve bossages
En de voetstappen naast de zijne
Aan het strand van de zee?
Neen toch; onder hem kent hij
Alleen bergschaduwen, spiegels van water…
Het spiegelend evenbeeld
gedicht
4.2 met 20 stemmen
11.235 Wat is leven? Ogen die elkaar niet zien,
hout op hout de woede van het lichaam,
draaiend in het cirucusspel van heden.
Het is een straatnaam aan een huis,
de ogen rode tekens aan een voorhoofd,
terend op de gedachte aan gisteren:
'Ik loop in zoveel duisternis
dat ik blind ben van vragen.
's Nachts de koele mist van de liefde
bij dag de…
Aan mijn mentor
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.554 Mentor, mijn mentor,
die in het donker
noch het felle licht
van aangezicht tot aangezicht
mij helder wijzen zou.
Uw woorden dreunen
als prikkers in mijn hoofd.
Uw handen voel ik op mijn rug.
En nu ik op mijn tweesprong sta,
bang voor alles dat kan komen,
roep ik u aan.
Mentor, mijn mentor,
welke weg moet ik kiezen?
De kiezels
of het…
De dubbelganger
gedicht
3.9 met 11 stemmen
6.754 Hij begint niet als eerste
te vechten maar wacht af en laat de ander
de regels kiezen en hij vertelt
niemand zijn oordeel als hij iemand beoordeeld heeft
en evenmin maakt hij het openbaar
en hij troost niemand die door de troost te ontvangen
zich bij hem in de schuld gebracht zou kunnen voelen.
Bekenden omgeven hem
en uit datgene wat zij voor…
maskers
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
697 Een mens
heeft
een
leven
lang
nodig
om alle
maskers
van
zich
af te zetten…
Ontmoeting
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
725 ik vraag me af of u
die dit leest
met mij mee geniet
in gedachten zit u
tegenover mij en zegt,
net als ik, niets
u bent prettig gezelschap
begrijpen elkaar zichtbaar
we wisselen blikken
soms veelzeggend
of zonder inhoud
maar meestal met
een warme glimlach
ik voel me thuis bij u…
WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
677 Opgestaan de ochtend beleefd
indrukken opgedaan
de spiegel bekeken
kleding uitgezocht
de dag tegemoet
het leven weer aanvaard
in al zijn facetten
denken aan noodzakelijkheden
terzijde schuiven van narigheden
die iedere dag weer tot mij komen
mijn gedachten herhalen zich
in een zekere rangorde
daar ontkom ik niet aan
het zijn vleugjes…
Extinction
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
746 Strakjes ben ik uitgestorven
Ik voel me al bedreigd
Van mij bestaat er nog maar 1
Die kwaaltjes heeft en hijgt
En toch, ik hoef geen reservaat
Geen kweekgroep, geen gekloon
Laat mij nou maar mijn gangetje gaan
Dan leef ik toch gewoon
Voor mij bestaat geen fokverbod
Er is dus nog wat hoop
Uniek ben ik in heel mijn soort
En zeker niet te koop…
Kruispunt van het leven
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 De armoede heeft je wakker geschud
de geest kan niet leven van water en lucht
ademnood van de ziel raakt dan berucht
je bent door tegenslag veranderd
ziekte en geldgebrek
hebben je eenzaam gemaakt
in een leven zonder genegenheid
waar drank geen oplossing bood
je tussen de wal en schip viel
met niemand om je te redden
de strijd om…
Een wijze les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Achter de wolken
slaapt in het bos
‘t droomproces
een wijze les
het voorjaar wint
opnieuw aan kracht
een ieder heeft hier
lang op gewacht
gordijnen waaien open
winter is gelopen
lentezon geeft vreugde
aan kleine trage schaduwen
werkelijkheid bekoort dromen
er klinken stemmen in de natuur
dit is een andere stad…
Vijverbos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
524 Het sprookje
was een metafoor voor mijn illusie
er kwamen dieren in voor
en een fijne prinses
soms gingen we
op zaterdag naar de markt
hier in de buurt
lagen prachtige vissen
op een tafel
met vlaggetjes in hun ruggen
beeldde ik mij
ijzeren palen bomen
bomen van ijzer
als beton in de wind
en alles wat ik vasthield
liet ik weer los…
ik heb het koren nog gezien
gedicht
3.0 met 6 stemmen
3.693 ik heb het koren nog gezien
en ook de koning die sindsdien
de barre woestenij regeert
ik heb hem distels aangeboden
en de graven van mijn dode
jongelingen gesigneerd
-------------------------------------
uit: 'De weg naar Egypte', 1970-1999.…
"Versleten"
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
522 Mijn verhaal is tot
de draad versleten,
ik stop mijn ogen
dicht en schrei, gebed
diep in oude dromen,
zonder eb of vloed,
in kansarm tij, in een
toonloos duet door
menig dichter reeds
bezongen, een ultiem
lied, van ziel tot hiel
gedoopt in een literair
verbond tot herhaalde
daden werd gedwongen, is
het moeilijk te verklaren
wat…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
Ik ben die ik ben
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
586 “Ik ben
die ik ben.”,
sprak de man verward
tegen zijn spiegelbeeld
en tot zijn groepsgenoten.
Zijn stoel kraakte
En wipte wat.
Hij zat stil.
Woorden
waren altijd
zijn sterke kant.
Maar meer dan woorden nog,
had hij de stille uitingen van zijn gemoed.
Handen wrijvend
en koffie drinkend
voelde hij
nog voor hij dacht.
Een oude vriend…
dwalend
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
580 met een koffer
vol met niks
trek je sleurend
door het leven
maar waar
moet je naar toe
als je niet
van deze wereld bent…
ZELFGEVOEL
poëzie
3.0 met 4 stemmen
2.109 Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust,
Kalm in mijn kamer binnen blinde muren,
In 't gemelijk genot van ledige uren,
Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust.
Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust
een ganse middag voor mij uit te turen,
En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren,
Bij korte teugen met verfijnde lust.
Maar als…
De eentonige klok
gedicht
2.5 met 12 stemmen
7.164 Een blanke man met blauwe voeten
ligt in de heldere kamer eenzaam op zijn bed
zoals de maan, door geen wolken gehinderd,
haar weg slijt zonder vertedering.
De man let niet op de maan.
Hij heeft de symbolen van zon en maan,
goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam.
angstig teruggekeerd uit een wildernis
spint hij een nieuw metaal uit de helderheid…