Alle inzendingen over individu

3400 resultaten.

Sorteren op:

uit mijn schaduw

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 556
na zonsopkomst heb ik mijn schaduw gedragen tot over de grens en liet hem af en toe even over het randje kijken naar daar waar mijn rest ooit verblijven zal hij vertelde mij over het vredig mooi zodat ik straks met een gerust hart ongemerkt als de zon op haar hoogste punt is mijn schaduw in alle rust kan verlaten gewichtloos laat ik me…

Zijn

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 511
Ik ben mijn steunpilaar Ik ben mijn bodem Ik ben mijn fundament Ik ben de stokken van mijn tent Ik ben mijn beits en mijn talent Ik ben mijn dividend…

De strandjutter

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 681
Een blauwe maan dwaalt eenzaam over nachtelijke velden de strandjutter vertelt zijn zeewaardige verhaal over woeste golven merkwaardige helden avonturen in de nacht had hij niet zijn trouwe vrienden was hij misschien net zo gek geworden als al die vreemde kinderwensen of liep hij door verlaten straten in plaats van over eenzaam zand…
mobar13 maart 2010Lees meer >

eigenheid

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 801
het eeuwig dilemma is innerlijk uiten haalbare kaart kan ik verstouwen wantrouwen en onbegrip eenzaamheid met stip of is er pas leven wanneer ik ontplooi en gedij durf ik het aan die stap aan te gaan te zijn wie ik ben en ik als enige ken…
Joke Bot14 maart 2010Lees meer >

Ik schat de lengte die ik heb

gedicht
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 5.394
Ik schat de lengte die ik heb Ik schat de lengte die ik heb. Eén zeventig. Zet streepjes af op het plafond. Ik lig in bed. Da Vinci zocht verhouding sec. Ik teken, zonder lood, mijzelf, van barst tot spinneweb. In deze droom word ik te groot. Met uitgestrekte leden, zo onruimtelijk, gezien vanuit de nek, besta ik niet. Ik schets,…

Mens, wat is lef?

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 651
Wat of wie ik ben, laat ik nog steeds de wereld bepalen, ik merk hoe ik mezelf diep en onderhuids verberg, omdat ik het niet aan durf om waarachtig te zijn degene die ik ten diepste, zwakste, sterkste ben, ik droom mezelf een heldenrol, vol kracht en macht, misschien wel glamour, aandacht, heftige passie, maar de ultieme vrijheid is wat ik werkelijk…
Tjoke17 maart 2010Lees meer >

onverhoeds

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 686
onverhoeds geraakt en overhoop gehaald schijnorde blijkt zijnschaos ten onder of toe gang…
Joke Bot18 maart 2010Lees meer >

uitgeleefd

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 592
uit mijn laatste raam kijkende zag ik al luisterend naar het wegsterven van hun klaagzang traag zwarte vogels vliegen over grijs betegelde akkers waarachter ze verdwenen in een hels avondrood al wachtend op de volgende vlucht tank ik mijn laatste glaasje diesel klop mijn pijp en sluit alvast m’ n luiken…

ontplooien

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 673
soms ontstaat er speling in de tijd ontvouwt een plooi legt keuzes bloot bevrijdt de mogelijkheid…
Joke Bot22 maart 2010Lees meer >

Gemompel

gedicht
3.1 met 24 stemmen aantal keer bekeken 12.006
Hoe duidelijker ik 't wil zeggen hoe slechter ik uit mijn woorden kom dit lijkt me een typisch verschijnsel van het een of ander. -------------------------- uit: 'Dichter', 1995.…

windhooskapsel

netgedicht
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 699
het windhooskapsel is kortgewiekt ingeleverd de wilde haren ik zal mijn beschaving bij elkaar vergaren totdat de ongetemde krullen mijn ware karakter weer onthullen…
Joke Bot26 maart 2010Lees meer >

Ik liep in een straat

gedicht
2.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.099
Ik liep in een straat die doodliep, op het spoor van iemand die hier gelopen had maar die nu dood was. In kieren tussen de keien groeide fris gras want doodlopende straten bieden meer levenskans dan straten die doorlopen naar mensen die nog volop leven. ---------------------------------------- uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002…

DE LUCHTSCHIPPER

poëzie
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.626
Als de luchtschipper, mee met de wolken, Drijft boven de bergen, En, hoger nog, opstijgt in 't licht, Ziet hij dan de aarde nog Met menselijke ogen? Zoekt hij het huis waar hij werd geboren En de lieve bossages En de voetstappen naast de zijne Aan het strand van de zee? Neen toch; onder hem kent hij Alleen bergschaduwen, spiegels van water…

Het spiegelend evenbeeld

gedicht
4.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 11.235
Wat is leven? Ogen die elkaar niet zien, hout op hout de woede van het lichaam, draaiend in het cirucusspel van heden. Het is een straatnaam aan een huis, de ogen rode tekens aan een voorhoofd, terend op de gedachte aan gisteren: 'Ik loop in zoveel duisternis dat ik blind ben van vragen. 's Nachts de koele mist van de liefde bij dag de…

Aan mijn mentor

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.554
Mentor, mijn mentor, die in het donker noch het felle licht van aangezicht tot aangezicht mij helder wijzen zou. Uw woorden dreunen als prikkers in mijn hoofd. Uw handen voel ik op mijn rug. En nu ik op mijn tweesprong sta, bang voor alles dat kan komen, roep ik u aan. Mentor, mijn mentor, welke weg moet ik kiezen? De kiezels of het…

De dubbelganger

gedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.754
Hij begint niet als eerste te vechten maar wacht af en laat de ander de regels kiezen en hij vertelt niemand zijn oordeel als hij iemand beoordeeld heeft en evenmin maakt hij het openbaar en hij troost niemand die door de troost te ontvangen zich bij hem in de schuld gebracht zou kunnen voelen. Bekenden omgeven hem en uit datgene wat zij voor…

maskers

hartenkreet
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 697
Een mens heeft een leven lang nodig om alle maskers van zich af te zetten…
marijke11 april 2010Lees meer >

Ontmoeting

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 725
ik vraag me af of u die dit leest met mij mee geniet in gedachten zit u tegenover mij en zegt, net als ik, niets u bent prettig gezelschap begrijpen elkaar zichtbaar we wisselen blikken soms veelzeggend of zonder inhoud maar meestal met een warme glimlach ik voel me thuis bij u…

WIE SCHRIJFT, DIE BLIJFT

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Opgestaan de ochtend beleefd indrukken opgedaan de spiegel bekeken kleding uitgezocht de dag tegemoet het leven weer aanvaard in al zijn facetten denken aan noodzakelijkheden terzijde schuiven van narigheden die iedere dag weer tot mij komen mijn gedachten herhalen zich in een zekere rangorde daar ontkom ik niet aan het zijn vleugjes…

Extinction

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 746
Strakjes ben ik uitgestorven Ik voel me al bedreigd Van mij bestaat er nog maar 1 Die kwaaltjes heeft en hijgt En toch, ik hoef geen reservaat Geen kweekgroep, geen gekloon Laat mij nou maar mijn gangetje gaan Dan leef ik toch gewoon Voor mij bestaat geen fokverbod Er is dus nog wat hoop Uniek ben ik in heel mijn soort En zeker niet te koop…
Hookie17 april 2010Lees meer >

Kruispunt van het leven

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 605
De armoede heeft je wakker geschud de geest kan niet leven van water en lucht ademnood van de ziel raakt dan berucht je bent door tegenslag veranderd ziekte en geldgebrek hebben je eenzaam gemaakt in een leven zonder genegenheid waar drank geen oplossing bood je tussen de wal en schip viel met niemand om je te redden de strijd om…
mobar30 augustus 2010Lees meer >

Een wijze les

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Achter de wolken slaapt in het bos ‘t droomproces een wijze les het voorjaar wint opnieuw aan kracht een ieder heeft hier lang op gewacht gordijnen waaien open winter is gelopen lentezon geeft vreugde aan kleine trage schaduwen werkelijkheid bekoort dromen er klinken stemmen in de natuur dit is een andere stad…
mobar21 april 2010Lees meer >

Vijverbos

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 524
Het sprookje was een metafoor voor mijn illusie er kwamen dieren in voor en een fijne prinses soms gingen we op zaterdag naar de markt hier in de buurt lagen prachtige vissen op een tafel met vlaggetjes in hun ruggen beeldde ik mij ijzeren palen bomen bomen van ijzer als beton in de wind en alles wat ik vasthield liet ik weer los…
mobar22 april 2010Lees meer >

ik heb het koren nog gezien

gedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.693
ik heb het koren nog gezien en ook de koning die sindsdien de barre woestenij regeert ik heb hem distels aangeboden en de graven van mijn dode jongelingen gesigneerd ------------------------------------- uit: 'De weg naar Egypte', 1970-1999.…

"Versleten"

netgedicht
2.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 522
Mijn verhaal is tot de draad versleten, ik stop mijn ogen dicht en schrei, gebed diep in oude dromen, zonder eb of vloed, in kansarm tij, in een toonloos duet door menig dichter reeds bezongen, een ultiem lied, van ziel tot hiel gedoopt in een literair verbond tot herhaalde daden werd gedwongen, is het moeilijk te verklaren wat…
pama23 april 2010Lees meer >

Behaagzucht

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 567
En ik voorspelde het verlies met jouw hart en het mijne liet ik kilometers leegte zwemmen toen je naakt op je scooter zat vlinderde er een zwarte vogel rond de neusvleugels van de lente ik slaakte de behaagzucht eenmalig zocht wat ruimte in de gedichten van een oude Surinamer uit de buurt die me vertelde van de stille bomen en hoe dromen…
mobar24 april 2010Lees meer >

Ik ben die ik ben

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 586
“Ik ben die ik ben.”, sprak de man verward tegen zijn spiegelbeeld en tot zijn groepsgenoten. Zijn stoel kraakte En wipte wat. Hij zat stil. Woorden waren altijd zijn sterke kant. Maar meer dan woorden nog, had hij de stille uitingen van zijn gemoed. Handen wrijvend en koffie drinkend voelde hij nog voor hij dacht. Een oude vriend…

dwalend

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 580
met een koffer vol met niks trek je sleurend door het leven maar waar moet je naar toe als je niet van deze wereld bent…

ZELFGEVOEL

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.109
Ik vier alleen mijn ziele-sabbathsrust, Kalm in mijn kamer binnen blinde muren, In 't gemelijk genot van ledige uren, Waarin mijn wrevel langzaam wordt gesust. Zo zit 'k eerst lijdzaam en maar vaag bewust een ganse middag voor mij uit te turen, En proef mijn luiheid, dat zij lang moog duren, Bij korte teugen met verfijnde lust. Maar als…

De eentonige klok

gedicht
2.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 7.164
Een blanke man met blauwe voeten ligt in de heldere kamer eenzaam op zijn bed zoals de maan, door geen wolken gehinderd, haar weg slijt zonder vertedering. De man let niet op de maan. Hij heeft de symbolen van zon en maan, goud, zilver, as verbrand in zijn lichaam. angstig teruggekeerd uit een wildernis spint hij een nieuw metaal uit de helderheid…