16617 resultaten.
Buitenleven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
99 Je kan nooit teveel liefde
Aan je kinderen geven
Zodat ze in de boze
Buitenwereld echte
Liefde herkennen…
Vroeger
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.248 Nooit eens kunnen zeggen:
kind je krijgt van mij een pop,
altijd uit moeten leggen;
mama's centjes zijn weer op.
Niet op gym of and're sport.
Toch deed ik ze nooit te kort.
Veel liefde heb ik ze kunnen geven,
liefde voor hun hele leven.
Ze hebben mij de armoe nooit verweten,
altijd was er iets te eten.…
Wat ik je vragen wil…
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.114 Wat ik je vragen wil is als een van ons de naam
van de ander niet meer weet, we nooit vergeten
om elkaar een zoen te geven. Want al dagen de gedachten
slechts verleden, drijven zinnen door een dichte mist,
in onze harten kan de liefde voor elkaar nooit zijn gewist.…
Je lichaam
gedicht
3.1 met 33 stemmen
16.705 onwennige lichaam
je mij nooit onbekende lichaam
je mij nooit onbeminde lichaam
je altijd aanwezige lichaam.
-----------------------------------
uit: 'Koffers zeelucht', 2003.…
Mijn neus gestoten
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.203 En weer heb ik mijn neus gestoten
Zou ik het dan nooit leren?
En weer ben ik erin gestonken
Zouden de kansen dan nooit keren?
Telkens weer neem ik me voor
Het nooit meer zo te zullen doen
En iedere betaal ik de hoofdprijs
Voor een ander, zonder fatsoen.…
houvast
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.308 heb je er nooit een gemaakt?
of gedacht 'hier leef ik voor'
nooit een gehad
hoe kun je leven
zonder een bewust houvast?
wat is het van jou?
waar leef jij op?…
Bloedende liefde
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.814 Scherpe messtekende pijn
Vlijmen het bloedende hart
Nooit zou onze liefde doodgaan
Samen was het volmaakt
Niemand kon ons uit elkaar halen..
Deze liefde gaf ons lentebloemen
Warme harten klopten in passie
Samen mochten we liefhebben
Nooit zou onze liefde doodgaan
Dat fluisterden we onszelf in..…
Denkend aan haar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
701 Vol vragen over iemand om wie ik gaf,
Maar wiens ware gezicht ik nooit zag.
Ik stel die vragen aan haar, op een dag.…
KEN JE EIGEN HUIS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
649 te laat om goed te doen
nooit te laat om goed te maken
je moet de ander met je pijlen raken
en nooit de zoektocht naar de ander staken…
MIJN AFKOMST
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.188 Mijn afkomst verloochenen; nooit.…
de armen van mijn vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
645 de zon zag en geen haar had
onbekende zachtheid, opgloeiend melkachtig
licht vlees, als kindervlees
die bepaalde warmte, niet heet, nooit koud
zachter was er niet, bestond niet, kon niet nooit
je kon
je er in verliezen verloren raken
geen ruwheid bestaat…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Nooit heb ik nog die rust gevoeld,
die warmte, die geborgenheid
die jij mij gaf, mijn moederke.
Nooit nog, als in mijn kindertijd.
Nee, nooit als in mijn kindertijd.
Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.…
Geheim
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 in woorden gevangen ook proberen
door te geven
Zodoende hun voortleven voor altijd
Dus lieve lieve lezer ga dichten
en nooit nooit hoef je voor iets of iemand of
wat dan ook te zwichten
Mocht je toch verdwijnen in het niets
dan is het jouw geschreven woord
het meest wezenlijke iets
dat zich blijvend tot de medemens zal richten
Weet dat…
Hammie
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
627 De echte vrijheid kwam nooit aan de pas
Zijn hele leven bleef onze hamster wat hij was
Het was pas bij het plaatsen van een kruis
Onze hamster kwam verder dan ooit van zijn huis
Hoewel de vele grond hem goed heeft verwend
heeft onze hamster nooit echte vrijheid gekend…
Fietsen met een trailer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Thuis leg ik normaal gesproken heel wat meters af
Naar werk, naar crèche, met kinderen, met kar,
maar 't is wel maf
door trailerend te fietsen,
hoeven zij nooit meer te nietsen,
en is voor mij het trappen nooit meer straf!…
Laat ons dan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
512 meer los te laten
later aan de overkant
Want als we toch die kant op lopen
nooit meer naast maar in de ander
nooit meer voor of achterlaten
later aan de overkant
Als we toch die kant op lopen
toch die kant op gaan
jij de woorden ik de zinnen
jij de stappen ik de straat
Als wij dan toch die kant op lopen
laat ons dan
in godsnaam samen…
Koala’s
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
514 En lezen daarom ook geen boeken
Geen blauwe brieven: nooit iets aan te geven
Onkwetsbaar in hun woudgewelf
Nooit twijfelend aan Lot of Zelf
Ziet men ze rustig slapen gaan
En maakt zich schaars op kousenvoetjes
Het fijnste aan koala’s:
Niemand wordt er geoordeeld, al
Wat men ernaast legt blijft er liggen
Zei men het raak of hulpeloos…
FLUISTER
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
248 Ik ben de vrouw die nooit thuiskwam
regenjas van tranen, Amsterdam ademt mij uit
drie kinderen gebaard, in de Schelde gegooid
ze zwemmen met mijn gezicht, roepen mama
water slikt het
de man zei: godin
pakte marmer dat bloedt
de camera zweeg, de bank deukte stil
ik kus pillen als minnaars
smaak naar melk die nooit kwam…
‘gewoon eventjes’
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
661 voor de herfstzon
Haar denken stuurde haar daden
duwde doortastend
het voortslepende inslapen
in verzachtende twijfel
boven haar sterven
Maar nooit…
zolang het voortsleepte
gedurende dat etmaal
bevroor haar allerlaatste woord
ontsteeg zij herfstig het einde
de eindigheid
Buiten het lawaai van elke nacht
zij zou zichzelf nooit…
Onverwachte liefde
hartenkreet
2.9 met 50 stemmen
3.956 Onverwacht kwam ik je tegen
Op een warm exotisch eiland
Nog nooit vloeide zoveel liefde door me heen
Liefde die ik nog nooit had gekend
Ik was niet meer verlegen
En pakte je warme hand
Onze eerste zoen liet me zweven
Zweven naar de prachtige sterren
Toen kwam het moment dat we zwegen
Ik moest terug naar Nederland
Terug naar de kou en eenzaamheid…
Moeder
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
3.065 In mijn herinnering
zie ik je voor me,
Nooit klagen als ik iets
vroeg,
Het was altijd geven en nooit
Nemen,
Zo besta je
In mijn herinnering
Donkere ogen
omhuld door witte
gelaat,
Keken mij aan
Ik voelde een drang
geborgen, van die ene blik
Verlangend naar de warme plek
De moederschoot
Er kwam een tijd
dat ik niet bij je kon zijn…
Horen zien en zwijgen
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.229 Ik heb mijn mond dichtgeplakt
Nooit meer zal ik meer praten
Woorden stokken in mijn keel
Nu jij mij plots hebt verlaten
Ik heb mijn ogen dicht geniet
Nooit zal ik meer kunnen kijken
Neem geen risico om jou te zien
En door jou aanblik te bezwijken
Ik heb mijn beide oren dicht gekit
Zodat ik je stem niet meer kan horen
Je woorden kwetsen…
Een engeltje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.861 kwadraat
over ontwaken na heerlijke nachten
ik hoop dat zij nooit meer weggaat...…
Aan de waterkant
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
2.125 Nooit was de horizon zo verzonken
in de mist, nooit was het land
zo onbemand
maar het kind dat blootsvoets
in de verte uit het mistlicht
verscheen
wist zich veilig
aan de waterkant te houden.…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.334 was verdwenen
Was jij verschenen
En liet mij nooit meer gaan…
Een oorlogsscène
netgedicht
3.3 met 25 stemmen
969 In een veldtent
lag zij bijna levenloos
en keek naar
haar dertiende levensjaar
onder de hijgende stank van
buskruit, wodka en zweet
tot bloedens toe beet zij op de rand
van haar eigen omhoog getrokken hemd
en vloog weg, ver weg
dromende over vrijen met een jongen
uit liefde, uit liefde, uit liefde
en nooit, nooit meer,
voor één brood…
Daan zonder vrees
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
948 nooit huilt
Of huilde, tot vandaag…
ze geeft niet op
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
854 hoe ze steevast zonnebloemen plant
in haar verlangen naar een zomer
aardbeien plukt en vereeuwigt in gelei
die nooit stroperig genoeg lijkt
ze houdt van Vivaldi en nog enkele
anderen die dood of levend zijn gegaan
zoals regenbogen die nooit blijven
en toch blijft ze kijken
ze draagt altijd een cardigan
tegen het rillerige van de avonden…
voor het kind ...
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.383 voor ‘t kleine bange meisje
dat nooit echt
een kind kon zijn
pluk ik mooie
gele bloemen
in een zonovergoten wei
aan ‘t kleine lieve meisje
dat nooit echt
een kind mocht zijn
wil ik al mijn liefde geven
en haar vertellen
het is voorbij
tegen ‘t kind
dat je niet zijn kon
wil ik zeggen
jij mag er zijn
heb vertrouwen
in de toekomst…
vroeger nu
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.701 toen was niet alles beter
je was eraan gewend
er was een tijd voor de melkboer
een tijd voor de bakker
ze kwamen aan de deur
moeders wil was wet
en soms die van vader
regeerde als een huisdespoot
het verlangen naar later
wordt nooit meer zo intens beleefd
de zondagen nooit meer zo lang
de kussen van Annemie roepen
nog gras en stenen tot…