5388 resultaten.
Krenkvlinders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 Het is als schaduw in het dal,
of ginds het klare licht
van sterren in het heelal
dat blinkt in het verre zicht.
Bij de gedachte die dwaalt
smaakt bitter soms zout,
dan weer zoet.
Voor wie over lotgevallen verhaalt
van glooiend gemoed.…
Het gevleugeld orkest
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
514 de horizon danst
waar het land verstilt
trillen torens
in blakende zon
nog zoekt de vogel
in schaduw een schuilplaats
zwijgt het gevleugeld orkest dat
fluitend de zomer had ingezet
stilte heeft een klein staartje
in de roep om een bruid
verstoren koren krekels
de rust met hun paringsgeluid…
alles is zon en brandt
gedicht
2.3 met 14 stemmen
4.937 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
---------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Verleden tijd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
667 de klas
leergierig als ik was
Grieks, Frans, Latijn
zou de wereld altijd zo zijn
briefje van Miriam
alsof mijn gedachten
bij haar waren
het was René naar wie ik smachtte
maar alles had zijn regelmaat
het lawaai van de straat
die naast de school liep
klonk als muziek
de oude iep
die op het schoolplein
in de middaguren zijn schaduw…
Herfstvlinder
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
499 Een hongerige herfstvlinder
profiteert nog van de zon
door de laatste honing
op te zuigen uit wat late bloemen
Fladdert zo actief rond dat het wel lijkt
of de schaduw van een slechte zomer
nog kleurrijk ingehaald kan worden
Tenslotte schijnt zij verzadigd
want vliegt rechtstreeks
in de richting van de zon
ik kijk haar na en fluister:…
Alles is zon
gedicht
2.1 met 12 stemmen
5.739 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
-------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
Verborgen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
712 Verborgen in de schaduw van mijn hart,
ligt een scherfje ongerepte liefde.
Roerloos zal het daar blijven liggen,
totdat jouw aanraking het verplaatsen gaat.
Omsloten door een laagje roest,
liggen in de kern van mijn hart,
de resten van een verloren liefde,
die alleen jíj nog weer opbloeien laat.…
Als de zon ondergaat
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
857 in helder licht
sieren lijnen
mijn avondbloem
die haar tinten tonen,
soms mijn verbeelding
doen beschijnen
een zachte zucht
geeft vaak aan de
ouderdom wat lucht
die schaduwen
kan verschonen
van een belegen dag
zo’n fluistermoment
maakt gewag
van tederheid
schept vertraging
die tot herkenning leidt…
Zien en ontdekken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
768 En waar je zachte gedachten
dwalen naar een warme droom
die je aankleedt
met glinsterende
kleuren
van een liefde
die ons laat fluisteren
en ontwaken
in een
stilte die ons
trouw weer
zijn mooiste schaduwen
meegeeft.…
Nachtzicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
575 Om trager dan richtingloos
als opwaartse schaduwen
in gevoelloos ijs te beklijven
Blauwer dan zwarte twijfel,
een sterkteberekening
van blinde kracht.
Stille sparren
priemen in heldere kou
van deze zwijgende nacht.…
pagode
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
584 nooit eerder klonk in de grote tuin
de oude gong zo zuiver
bij de vijver zingt een wasvrouw
en water draagt stemmen van ver
aan de oever
in de warme schaduw van de pagode
tuur ik naar glinsteringen
lelies en het pas gevallen blad
eerste druppels
kringen om mijn spiegelbeeld…
Droogte gesprokkeld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
480 jij hebt droogte gesprokkeld
het water verdampt door
een alles verschroeiende zon
lucht van hitte
doen trillen de schaduw
gekort door de zomer in zenit
stuurde de hel
brandde laaiend het vuur
in een onblusbaar inferno
hebt de laatste uren geteld
toen het leven door een
vlammenzee werd geveld…
kleine strateeg
gedicht
3.5 met 4 stemmen
9.192 de kleine zonnetafel was immens
waaraan ik als kind mijn dromen speelde
de bergen hier de dalen daar
en het gevaar daartussen met zijn woeste baard
alles was toen geel onder gelukkige ogen
geen schaduw werd er ingedeeld
zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte
aan de altijd zingende slaven uitgespeeld
-------------------------------…
De Zwarte Taj Mahal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
649 Blijft voor altijd een ongrijpbare schaduw op een vloeibare tranenspiegel...…
Schaduwde slechts plicht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
528 ze stonden allemaal
vol in het licht
met zon op hun gezicht
familie vrienden
en bekenden deelden
het leven dat ik leidde
maar in het lengen
van hun schaduwen
verkleinde ook mijn beeld
tot de laatste
vriend mij vroeg
wat er aan scheelde
ik schaduwde slechts plicht
het volle licht had mijn leven
al geruime tijd vergeven…
In het teken van tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
931 In het teken van tijd
waar kwetsbaarheid
dierbaarheid in haar
licht vangt liggen wij in
stilte met elkaar verbonden
Ons zwijgen legt schaduwen
langs ongezegde woorden
Onze diepste gedachten liggen
als gevouwen handen
op ons lichaam te rusten
Na dit afscheid lijkt alles voorbij…
Geleefd van contrast
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
528 je hebt je
met schaduw gevoed
geleefd van contrast
tussen donker en licht
bent de strijd aangegaan
op het schemeringslagveld
grijze glinsters gehaald
uit zwart en het wit
maar ze doofden in donker
verkoolden in zwart
pas toen jij wit overwon
kwam licht van de zon in je hart…
Anijshorizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
434 mijn schaduwen werpen vooruit
volgen in volle vlucht
geruisloos wegen waar ieder gaat
in ritme dat echo's herhaalt
van toekomst die ik moet vergaren
ik zucht mijn adem
in een vorm van blauwe lucht
en doe alsof geen mist bestaat
geen grijs dat daalt
over verloren kinderjaren…
Die blauwe ogen geeft
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 in ogenschouw
een lucht vol wolken
meeuwen op hun vlucht
het doorkomen van zon
die blauwe ogen geeft
oplost wat nog vorm heeft
in schaduw zich
op strand begeeft en
in het wit van branding sterft
stralend opent dan de dag
onder gezag van zon en zee
meeuwen deinen op de golven mee…
Vlucht naar de top
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
595 Ver weg sterven stemmen
in de wind, terwijl
een dreigende schaduw groeit.
Opeengepakt. Weerloos.
De hemel zwijgt
en in de nacht vallen
schreeuwen zoveel zwaarder.
Een laatste ongehoorde doodskreet.
Een genadeloos gebaar.
Een zin die geen zin heeft.
Een waarheid die niet gehoord wordt.
Een kind zonder vader.…
Gespiegelde waarheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
468 Zon die brandt aan deze zijde
Van de waarheid - schaduwen
Die nauwgezet vertellen
Wat er gaande is, zichtbare
Resultaten langs de randen
Van dit dagelijks bestaan -
Maar wat is die kalebas dan
Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het
In het vensterglas?…
In een heksenkring
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 je vlocht
madeliefjes
in een heksenkring
het leek alsof
de schaduw van drie
witte berkjes om je hing
heel voorzichtig
stapten lichte voetjes
over paddenstoelenhoedjes
je lachte zon
en danste vlinders met
de krans oranjewit
je straalde zomer
maar uit de berkjes viel
de eerste herfst op je gezicht…
Schaamte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
612 Een koud gevoel dat zich in de menselijke ziel verborgen houdt
Een gevoel van walging, van argwaan en van zelfhaat
Een koud gevoel dat zich verbergt in de schaduw van eer, trots en glorie
Een gevoel dat onzichtbaar wil zijn, maar dat niet is
Een koud gevoel van onmacht, dat de macht over de meester neemt
Een gevoel dat ontstaat, wanneer…
Saamhorigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 Warm en teder
ontwaakt het zonlicht achter de wolken, ik zit
aan de waterkant mijn schaduw is in het water
Overal mensen,
wat niet ziel tot ziel kon spreken
waait in het bedauwde gras
Kinderen spelen
hun spel rondom een groet van kleuren
hoor ik het gebons der harten
van God in elk van ons…
Zwijgende vogels
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 Het dromen begint angstaanjagend
in een verborgen wereld
waar zwijgende vogels
de hemellucht verkennen
terwijl je eenzaam
uit jouw schaduw stapt
niets meer over
van de glorie en het geluk
stilte neemt je mee
naar nieuw dieptes
waar het de heimwee is
die nu dicteert
in de nachtelijke uren
van verdriet en wanhoop.…
De wortels gaaf
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
798 er knapt
dood hout
en glijdt langs
takken die bewegen
nog zwiept de wind
een laatste keer
en valt wat
over is gebleven
niet volgroeid in vele
lentes magertjes gebloeid
na zomeren in schaduw en
nu aan aarde terug gegeven
toch zijn
de wortels gaaf
de stam is fijn vertakt
zij wordt nog niet gekapt…
hoe ik heet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 alles is wit
het laken wordt rood
noem me niet
noem me niet bij naam
wie ik was ben ik kwijt
ik weet alleen wat ik ben
een glimp van een
schaduw in vijandig gebied
later ooit de reis terug
over onpeilbare rivieren
de lange weg naar
verdronken woorden
een woord dat weet
hoe ik heet
alles is wit
het laken wordt rood…
Breekbaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 De zon
staat laag
schaduw lang
als een pierlala
Het ijs
is broos en
breekbaar
't kind ziet
geen enkel gevaar
loopt roekeloos
de dunne ijsvloer
...........op
Wie geeft 'n teken
roept ho of stop
kijk uit
niet verder?
Breekbaar...'t kind.…
rites de passage
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 ver van het
wereldse lawaai
loopt de jongen
met bel en lantaarn naast
de priester door de
donkere velden
naar een stervende
vrouw voor de laatste
sacramenten
de roep van een
kraanvogel breekt
door de duisternis
rites de passage
vergeten beelden
in zwart en wit
het leven de kunst
van schaduw en licht…
de Scheveningse vuurtoren
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
613 Nog is hij er - steekt hij van wal
zijn licht verspreidend wijd en zijd
een baken was hij bovenal
en een baken wil hij blijven
elke zak met geld ten spijt
zal hij zijn schaduw schrijven
tot aan de vloedlijn over t strand
zijn licht tot aan de einder
hij zal voor elk een teken zijn
we zien hem weer ; we zijn d'r…