1858 resultaten.
Vaag verlies
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.918 Nu wens ik dat je over mijn schouder
gluurt naar de rijm op het wazig gras.…
Mijn engel, laat me los
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.414 bloeien
als schitterende bloemen
met allerlei
gekleurde blaadjes
van de regenboog
Wacht niet tot één
rozenblaadje zal vallen
Mijn engel, er zijn
honderden andere
witte rozenblaadjes
die wachten op jouw woord
Laat me gaan
en m'n eigen weg zoeken
Vliegend en dalend
en gevaar tegenmoet
Op mijn witte vleugels
zonder jouw op m'n schouders…
monachos
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.255 duive en kom
een roerdomp riep
een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot een merel
bij het eerste licht
amos in vervoering bracht
verscholen rook hij weer
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
daar bewoog wiegend
in wolken kaneeldamp
de donkere orante
opstand brak uit in zijn vlees
en op zijn schouder…
amos monachos (tweede versie)
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.682 roerdomp riep
een onverstaanbaar antwoord
en reigers snauwden hem af
tot bij het eerste licht
een merel het afgeschut
register open zong
hij rook weer verscholen
in de turkse badstoof
de geur van amandelolie
in wolken kaneeldamp
wiegde met opgeheven armen
de donkere orante
opstand brak uit in zijn vlees
en op zijn schouder…
Beroerte
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
4.593 Ik sla mijn arm
om haar onverwacht smalle schouders,
streel haar grijze haar.
Haar verwarde geest
klampt zich aan me vast.
Ze is zichzelf kwijt,
het leven klopt niet meer.
Waar woonde ze vroeger?
Waar is ze nu?
Hoe heet iedereen?
En wie is iedereen?
Haar hoofd is leeg en bang.
Ze verstopt zich in mijn armen.…
Dode man in Amsturia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
5 De stad trekt traag haar schouders op,
een kille mist dempt elk geluid,
de vroege tram rijdt rillend uit.
Zijn naam verdwijnt in de fabriek
van deze nacht, zo anoniem,
geen hand die zwaait, geen requiem.
Het is nu donker, ondenkbaar licht
de draagplank buigt onder zijn gewicht
hij moet op weg, steeds onderweg.…
futiele beloftes van verandering
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 gelijk
maar het is futiel
niets meer nul op het rekest dan verandering
in het karakter steken
de uitkomst sofistisch op hoepels
alsof je valse lucht kunt trekken
op de longen het ademen is geen cijferen
zijn wij niet interne monolieten, wel dan
Gij zijt gezegen hier in het bestaan
laat je armen dan ook maar hangen
zoals ze onder de schouders…
Après Noël
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 Gezellig was het kerstmaal gisteravond
na jaren zagen we elkaar eens weer
waren verbonden in pais en vrede
alle haat en nijd werd eindelijk bijgelegd
bij aankomst een zoen van Truus voor Mien
zwager Henk sloeg Jan ferm op de schouder
de familie was na zoveel jaren één
gisteravond bij thuiskomst
belde Truus nog eens met Mien
wat gezellig is…
Te Scheveningen
poëzie
2.6 met 13 stemmen
2.143 Doch voor het nog uit werd geworpen,
Daar plaste al een jongen naar boord,
Zijn broertje, te paard op zijn schouders,
Die droeg hij in zee met zich voort.
't Klein ventje met fladderende haren
Nam 't mutsje af van broer, die hem droeg.
Hij wenkte, hij wuifde naar vader,
Die lachend hem wachtte op de boeg.…
Transformatie van een nachtvlinder
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.404 Als de milde voorjaarszon
weer voorzichtig schijnen gaat
verschijnt een kleurrijke dagvlinder
vliegend in de richting van de zon
op zoek naar onvervulde wensen
en het zoet van verse nectar
Weer verschijnt de boogschutter
richt zijn pijlen op haar lot
maar sierlijk fladderend
ontwijkt zij alle scherpe pijlen
strijkt neer op de harde schouder…
Kikkerconcert
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
717 De stoerste, allerluidste groene kwaker
heeft nu duidelijk beet en legt zijn
sterke, vliezen pootjes
teder maar dwingend om de schouders
van de mooiste froggie uit de sloot:
hij wil met haar naar bed...…
Tussen toen en nu
hartenkreet
3.9 met 28 stemmen
2.057 Het is om het even
Maar zo waardevol
Anders dan voorheen
Jouw pijn mijn pijn
Woorden onze woorden
Gedragen door de zee
Vervlogen langs baaien
Samen uren slenteren
Voeten vol met blaren
Maar het deert niet
Je schouder geeft troost
Veilig in jouw warmte
De golven die deinen
In het ritme van rust
We voelen ons goed
Samen met de stilte
Je…
Horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
821 licht is ligt zij daar
aan de einder is het dat ik haar ontwaar
telkens op haar vaste plek
op gepaste afstand
van mij neergezet
als een regenboog onbereikbaar
onbestaanbaar
het maakt niet uit
hoe dichtbij je komt
ze schuift altijd vooruit
en maakt dat verlangen
nooit verstomt
Hoe ver durf je te kijken
hoe hoog durf je te staan
op schouders…
Dodenlied
gedicht
2.2 met 43 stemmen
33.666 Artritis
in de schouder. Vlug naar huis.
Een hoorspel op de radio in de woonkamer. Niemand luistert.
De hitparade. Anti-rimpelcrème. Een rozenkrans in de lade.
---------------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…
Onbeschreven blad
hartenkreet
5.0 met 15 stemmen
590 Onze harten vol pijn en tranen in de ogen
Met hangende schouders en het hoofd gebogen.
Op onze jonge leeftijd geen weerwoord kunnen geven
In discussiëren waren wij ook niet bedreven.
Abrupt werd onze relatie verbroken
Nooit hebben wij elkaar nog gesproken.…
Moeder Aarde en de mens
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
656 nooit
die zich weer zal oprichten
en verder gaan het eigen pad
dat leven heet
hier vind je wat
daar laat je wat
altijd zijn er vrienden
als mooie bloemen
ze verwarmen hart en ziel
koele beekjes
om je te verfrissen
of je bezeerde voeten
in te wassen
zoetigheid is er wat smeltend
op je tong vertroosting biedt
als een warme arm om je schouder…
er zijn dagen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
546 van nature ben je stil, stiller dan ik
dagelijks het onmogelijke van je vraag
de waarheid ligt voor het grijpen
- het moet wel fout gaan -
maar m'n handen knoop ik veilig op m'n rug
de uiteinden van een pijn totdat ik heel lijk
schouders en heupen verzetten zich
schokkend en draaiend, er zijn dagen
dat ik m'n lippen geloof…
"Duikelaartje"
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
735 Dus ik recht mijn schouders
en dep mijn wang,
kijk in zijn stralende ogen
en ben niet meer bang!
Ik hou van jou kanjertje ,
je mamsie .
(Na je scheiding in je oude thuis je kind verzorgen is zwaarder dan ik dacht.)…
RELIQARIUM
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
628 Ik knik naar Batseba en wuif naar Delilah
Totdat het aloude CHANGEZ klinkt
Een engel met kroon op mijn schouder tikt
Voor ik de zaal verlaat, vang ik de lege blik
Van Vanitas, zij is altijd van de partij
Eenmaal buiten, geen koets, geen glazen muiltje
Maar Hispeed en snowboots en een nabeeld
Van twee open, stenen handen, een kosmische…
ROUWREMEDIE
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.426 vrijheid
het grootste goed van ieder mens
je levens-basis-attitude
je eigen hersens
je eigen brein
van vreugde en verdriet
van vallen en opstaan
van verliezen en winnen
van verloren tot hervinden
en alle overige gradaties
daartussen, daarboven, daaronder, daarin
in jezelf, in je brein ligt
je eigen remedie voor rouw
die met kop en schouders…
Montparnasse
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.368 ik vroeg wat het
kostte, waar het bij bleef en bevend gluurde
ik nog lange tijd naar die inktvlekken, die
mij een povere ingang verschaften tot de
leefwereld van mijn dierbare vrienden,
maar ik probeerde het toch en ik stotterde
naar wildvreemde voorbijgangers, want ik wilde
dat zij ook een kijkje zouden nemen, maar ze
haalden hun schouders…
Overwinnen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 Een last valt van je schouders of glijdt
er zeker vanaf.
Een schone lei reeds begonnen en jij hebt
alles weer overwonnen.…
FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.521 Eens, tussen karekiet en kraai
Streek er een felle Vlaamse gaai
Op Sint Franciscus’ schouder neer
En schonk hem fier zijn schoonste veer
Franciscus blijkbaar erg vereerd
Had daags voordien wat Vlaams geleerd
En zei: ‘Ik dank u goede gaai!
Ik vind uw veer bijzonder fraai!’…
Gehandicapt kind, als ze vragen naar je...; een suggestie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
983 En met wat zelfspot en humor antwoord ik dan, Giulia's handje vasthoudend:
"Giulia doet het goed op school
ze zit bij mij in de klas
daar geef ik ook les
dagelijks
ze is bijster intelligent
en ook pragmatisch aangelegd
verbaal verrassend
en diepe gronden
in haar stilte
Ik heb haar een klas laten overslaan
ze steekt met kop en schouders…
De Hemel binnen handbereik
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Lopend langs de polderwegen met aan beide zijden sloten
vol met lelies, wit en rood en op de oevers gele lissen
waarin karekieten wonen en een reiger loert op vissen
vallen lasten van mijn schouders. ‘k Voel me blij en onverdroten.…
Date in Urk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 Jouw gebogen schouders
torsen deemoedig het leven,
toch leek het even die middag
alsof onze levens verzoend,
vergleden, als leken ze
de wolkjes aan de hemel.…
het jaar verlaten
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
498 dwingt mij te ruiken, te kijken,
te luisteren en te proeven
het visionaire kind in mij
weet nog niet van wijken, doch
zonder zucht naar enig overtroeven
wel is mijn weg terug naar huis
om mij heen groeien, soms traag,
soms ook onverwacht snel
bomen naar de eindige top
ook zij gezegd; de waarheid vertelt
dat ik steeds meer alleen mijn schouders…
Onvoltooid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
34 Je schouder gaat langzaam
in het papier verloren.
Ik blijf ernaar kijken,
naar die plek
waar je nog even zichtbaar bent.
Misschien raakt mij dat het meest:
dat iemand verder durfde,
zonder alles vast te leggen.
Een haarlok bleef los.
Je blik bleef elders.…
Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
897 tak
als een aap, een rode aap
in het oerwoud van moeten
ik moet dit nog
ik moet dat nog
ik moet zoveel
ik had gisteren
ik wil morgen
ik zal overmorgen
volgende week, maand, jaar
moeten, moeten, moeten
Als een aap in het oerwoud van moeten
slinger ik mij chaotisch ogend een weg
met ook het wegduwen van al die aapjes
welke op mijn schouders…
hou vol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 en de chaos
de demonen ook
die ons maken wie wij zijn
ik zou verdwalen
als je mij verliet
jij sloot jezelf op
lag daar op de grond
toen ik de deur openbrak
je naar binnen trok ook
om je hartslag te voelen
je moet het gehoord hebben
mijn vertwijfeld schreeuwen
dat alsjeblieft smeekte
mij niet te verlaten
jouw hand en jouw schouder…