Alle inzendingen over schouders

1858 resultaten.

Sorteren op:

Vaag verlies

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.918
Nu wens ik dat je over mijn schouder gluurt naar de rijm op het wazig gras.…
Wimper13 februari 2003Lees meer >

Mijn engel, laat me los

hartenkreet
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.414
bloeien als schitterende bloemen met allerlei gekleurde blaadjes van de regenboog Wacht niet tot één rozenblaadje zal vallen Mijn engel, er zijn honderden andere witte rozenblaadjes die wachten op jouw woord Laat me gaan en m'n eigen weg zoeken Vliegend en dalend en gevaar tegenmoet Op mijn witte vleugels zonder jouw op m'n schouders…
Lieke14 april 2003Lees meer >

monachos

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.255
duive en kom een roerdomp riep een onverstaanbaar antwoord en reigers snauwden hem af tot een merel bij het eerste licht amos in vervoering bracht verscholen rook hij weer in de turkse badstoof de geur van amandelolie daar bewoog wiegend in wolken kaneeldamp de donkere orante opstand brak uit in zijn vlees en op zijn schouder…
Abel Staring15 februari 2005Lees meer >

amos monachos (tweede versie)

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.682
roerdomp riep een onverstaanbaar antwoord en reigers snauwden hem af tot bij het eerste licht een merel het afgeschut register open zong hij rook weer verscholen in de turkse badstoof de geur van amandelolie in wolken kaneeldamp wiegde met opgeheven armen de donkere orante opstand brak uit in zijn vlees en op zijn schouder…
Abel Staring16 februari 2005Lees meer >

Beroerte

hartenkreet
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.593
Ik sla mijn arm om haar onverwacht smalle schouders, streel haar grijze haar. Haar verwarde geest klampt zich aan me vast. Ze is zichzelf kwijt, het leven klopt niet meer. Waar woonde ze vroeger? Waar is ze nu? Hoe heet iedereen? En wie is iedereen? Haar hoofd is leeg en bang. Ze verstopt zich in mijn armen.…

Dode man in Amsturia

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 5
De stad trekt traag haar schouders op, een kille mist dempt elk geluid, de vroege tram rijdt rillend uit. Zijn naam verdwijnt in de fabriek van deze nacht, zo anoniem, geen hand die zwaait, geen requiem. Het is nu donker, ondenkbaar licht de draagplank buigt onder zijn gewicht hij moet op weg, steeds onderweg.…
mobar26 oktober 2026Lees meer >

futiele beloftes van verandering

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 478
gelijk maar het is futiel niets meer nul op het rekest dan verandering in het karakter steken de uitkomst sofistisch op hoepels alsof je valse lucht kunt trekken op de longen het ademen is geen cijferen zijn wij niet interne monolieten, wel dan Gij zijt gezegen hier in het bestaan laat je armen dan ook maar hangen zoals ze onder de schouders…

Après Noël

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
Gezellig was het kerstmaal gisteravond na jaren zagen we elkaar eens weer waren verbonden in pais en vrede alle haat en nijd werd eindelijk bijgelegd bij aankomst een zoen van Truus voor Mien zwager Henk sloeg Jan ferm op de schouder de familie was na zoveel jaren één gisteravond bij thuiskomst belde Truus nog eens met Mien wat gezellig is…

Te Scheveningen

poëzie
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.143
Doch voor het nog uit werd geworpen, Daar plaste al een jongen naar boord, Zijn broertje, te paard op zijn schouders, Die droeg hij in zee met zich voort. 't Klein ventje met fladderende haren Nam 't mutsje af van broer, die hem droeg. Hij wenkte, hij wuifde naar vader, Die lachend hem wachtte op de boeg.…

Transformatie van een nachtvlinder

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.404
Als de milde voorjaarszon weer voorzichtig schijnen gaat verschijnt een kleurrijke dagvlinder vliegend in de richting van de zon op zoek naar onvervulde wensen en het zoet van verse nectar Weer verschijnt de boogschutter richt zijn pijlen op haar lot maar sierlijk fladderend ontwijkt zij alle scherpe pijlen strijkt neer op de harde schouder…
Gerardo7 maart 2007Lees meer >

Kikkerconcert

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 717
De stoerste, allerluidste groene kwaker heeft nu duidelijk beet en legt zijn sterke, vliezen pootjes teder maar dwingend om de schouders van de mooiste froggie uit de sloot: hij wil met haar naar bed...…

Tussen toen en nu

hartenkreet
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 2.057
Het is om het even Maar zo waardevol Anders dan voorheen Jouw pijn mijn pijn Woorden onze woorden Gedragen door de zee Vervlogen langs baaien Samen uren slenteren Voeten vol met blaren Maar het deert niet Je schouder geeft troost Veilig in jouw warmte De golven die deinen In het ritme van rust We voelen ons goed Samen met de stilte Je…
car10 november 2007Lees meer >

Horizon

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 821
licht is ligt zij daar aan de einder is het dat ik haar ontwaar telkens op haar vaste plek op gepaste afstand van mij neergezet als een regenboog onbereikbaar onbestaanbaar het maakt niet uit hoe dichtbij je komt ze schuift altijd vooruit en maakt dat verlangen nooit verstomt Hoe ver durf je te kijken hoe hoog durf je te staan op schouders…
Pjoer2 februari 2008Lees meer >

Dodenlied

gedicht
2.2 met 43 stemmen aantal keer bekeken 33.666
Artritis in de schouder. Vlug naar huis. Een hoorspel op de radio in de woonkamer. Niemand luistert. De hitparade. Anti-rimpelcrème. Een rozenkrans in de lade. --------------------------------------------- uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…

Onbeschreven blad

hartenkreet
5.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 590
Onze harten vol pijn en tranen in de ogen Met hangende schouders en het hoofd gebogen. Op onze jonge leeftijd geen weerwoord kunnen geven In discussiëren waren wij ook niet bedreven. Abrupt werd onze relatie verbroken Nooit hebben wij elkaar nog gesproken.…
Alou15 maart 2021Lees meer >

Moeder Aarde en de mens

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
nooit die zich weer zal oprichten en verder gaan het eigen pad dat leven heet hier vind je wat daar laat je wat altijd zijn er vrienden als mooie bloemen ze verwarmen hart en ziel koele beekjes om je te verfrissen of je bezeerde voeten in te wassen zoetigheid is er wat smeltend op je tong vertroosting biedt als een warme arm om je schouder…

er zijn dagen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
van nature ben je stil, stiller dan ik dagelijks het onmogelijke van je vraag de waarheid ligt voor het grijpen - het moet wel fout gaan - maar m'n handen knoop ik veilig op m'n rug de uiteinden van een pijn totdat ik heel lijk schouders en heupen verzetten zich schokkend en draaiend, er zijn dagen dat ik m'n lippen geloof…
Else13 februari 2010Lees meer >

"Duikelaartje"

hartenkreet
4.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 735
Dus ik recht mijn schouders en dep mijn wang, kijk in zijn stralende ogen en ben niet meer bang! Ik hou van jou kanjertje , je mamsie . (Na je scheiding in je oude thuis je kind verzorgen is zwaarder dan ik dacht.)…
4u226 januari 2011Lees meer >

RELIQARIUM

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 628
Ik knik naar Batseba en wuif naar Delilah Totdat het aloude CHANGEZ klinkt Een engel met kroon op mijn schouder tikt Voor ik de zaal verlaat, vang ik de lege blik Van Vanitas, zij is altijd van de partij Eenmaal buiten, geen koets, geen glazen muiltje Maar Hispeed en snowboots en een nabeeld Van twee open, stenen handen, een kosmische…

ROUWREMEDIE

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.426
vrijheid het grootste goed van ieder mens je levens-basis-attitude je eigen hersens je eigen brein van vreugde en verdriet van vallen en opstaan van verliezen en winnen van verloren tot hervinden en alle overige gradaties daartussen, daarboven, daaronder, daarin in jezelf, in je brein ligt je eigen remedie voor rouw die met kop en schouders…

Montparnasse

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.368
ik vroeg wat het kostte, waar het bij bleef en bevend gluurde ik nog lange tijd naar die inktvlekken, die mij een povere ingang verschaften tot de leefwereld van mijn dierbare vrienden, maar ik probeerde het toch en ik stotterde naar wildvreemde voorbijgangers, want ik wilde dat zij ook een kijkje zouden nemen, maar ze haalden hun schouders…

Overwinnen.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.061
Een last valt van je schouders of glijdt er zeker vanaf. Een schone lei reeds begonnen en jij hebt alles weer overwonnen.…

FRANCISCUS EN DE VLAAMSE GAAI

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.521
Eens, tussen karekiet en kraai Streek er een felle Vlaamse gaai Op Sint Franciscus’ schouder neer En schonk hem fier zijn schoonste veer Franciscus blijkbaar erg vereerd Had daags voordien wat Vlaams geleerd En zei: ‘Ik dank u goede gaai! Ik vind uw veer bijzonder fraai!’…

Gehandicapt kind, als ze vragen naar je...; een suggestie

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 983
En met wat zelfspot en humor antwoord ik dan, Giulia's handje vasthoudend: "Giulia doet het goed op school ze zit bij mij in de klas daar geef ik ook les dagelijks ze is bijster intelligent en ook pragmatisch aangelegd verbaal verrassend en diepe gronden in haar stilte Ik heb haar een klas laten overslaan ze steekt met kop en schouders…

De Hemel binnen handbereik

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
Lopend langs de polderwegen met aan beide zijden sloten vol met lelies, wit en rood en op de oevers gele lissen waarin karekieten wonen en een reiger loert op vissen vallen lasten van mijn schouders. ‘k Voel me blij en onverdroten.…

Date in Urk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
Jouw gebogen schouders torsen deemoedig het leven, toch leek het even die middag alsof onze levens verzoend, vergleden, als leken ze de wolkjes aan de hemel.…

het jaar verlaten

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
dwingt mij te ruiken, te kijken, te luisteren en te proeven het visionaire kind in mij weet nog niet van wijken, doch zonder zucht naar enig overtroeven wel is mijn weg terug naar huis om mij heen groeien, soms traag, soms ook onverwacht snel bomen naar de eindige top ook zij gezegd; de waarheid vertelt dat ik steeds meer alleen mijn schouders…

Onvoltooid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 34
Je schouder gaat langzaam in het papier verloren. Ik blijf ernaar kijken, naar die plek waar je nog even zichtbaar bent. Misschien raakt mij dat het meest: dat iemand verder durfde, zonder alles vast te leggen. Een haarlok bleef los. Je blik bleef elders.…

Het vooral altijd maar ‘moeten’ van anderen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 897
tak als een aap, een rode aap in het oerwoud van moeten ik moet dit nog ik moet dat nog ik moet zoveel ik had gisteren ik wil morgen ik zal overmorgen volgende week, maand, jaar moeten, moeten, moeten Als een aap in het oerwoud van moeten slinger ik mij chaotisch ogend een weg met ook het wegduwen van al die aapjes welke op mijn schouders…

hou vol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
en de chaos de demonen ook die ons maken wie wij zijn ik zou verdwalen als je mij verliet jij sloot jezelf op lag daar op de grond toen ik de deur openbrak je naar binnen trok ook om je hartslag te voelen je moet het gehoord hebben mijn vertwijfeld schreeuwen dat alsjeblieft smeekte mij niet te verlaten jouw hand en jouw schouder…