4052 resultaten.
vakantie
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.198 Het graven doet zijn lichaam glimmen
eindelijk klaar, hij zucht en gaat opnieuw beginnen
In elke hand een steen, Hij graaft, en graaft
totdat de drang bedaart
zeewater zo koel
Morgen heeft hij weer een doel
1…
mijn broertje
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
3.162 Alleen nog maar wat zand
met daarop een kleine steen.
Maar niemand ziet de band
en het verdriet nog daaromheen.
Niemand die het ziet..
Hoe erg de pijn kan zijn,
hoe scherp het intense verdriet,
hoe erg die eindeloze pijn.
M'n hart krimpt steeds ineen
Bij al die herinneringen
die zo pijnlijk zijn.…
Stukjes eeuwigheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
494 ik heb keien gezien
op de paden die
mijn leven kruisten
imposante brokken rots
van basalt of graniet
in hun schaduw was je er niet
zocht onopvallende stenen
met een handzaam gewicht
bij toeval rakend belicht
kleur en vorm bepaalden
of ik ze zou rapen om mijn
bestaan completer te maken
zij spraken de talen van plaats en tijd
door…
haat
hartenkreet
2.8 met 29 stemmen
6.544 geef mij een ezel
in plaats van
het paard
open haard
verbrand gedachten
geef mij de vrede
die iedereen verdient
met wachten
op lucht
geef mij een steen
laat hem rollen
naar beneden
heeft
geleden
laat alles vallen
en dan?…
Beweging?
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.137 De wereld lijkt stil te staan
De energie is verdwenen
Dwarrelende bladeren in de lucht
Bewijzen het tegendeel
Zittend onder de douche
Het water dat over je huid stroomt
Kleine watervalletjes
Een druppel valt van het puntje
Van je kin
Gevolgd door een rivier
Die uiteengaat als hij de stenen vloer raakt
Beweging
Overal
Maar in mijn hoofd…
Stroomlijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
530 Passie is de kracht der bestaan
Mijn weg, kronkelend, laat mij hem begaan
Zwart is de kudde, wit is mijn licht
Los van alles op het wit gericht
Het morrende zwart wil ik niet verstaan
Die stenen, geslepen door de stroming
Hun eigen vorm allang vergaan
Meegesleurd, geen passie geen gevoel
Zwoegend en zwetend zonder doel
Langzaam afgeschaafd…
Dit einde
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
661 De steen is weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
Onder de motorkap
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
642 Is het verblijf van marter Steen
nog niet verleden tijd?
Al eerder troffen wij
een eendenei.
Vol afschuw ruim ik veren
van een sneeuwwitte duif.
Wanneer ik mij voorover buig
denk ik niet echt
aan vrede.…
BIJBELSE GELIJKENIS
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
636 Bekend is het oude verhaal
van de dwaas die een woning op zand had
die spoedig een grote puinhoop was
maar het huis van de wijze man
stond op een betrouwbare rots
hield bij storm en onweer stand
mijn geloof staat echter op los zand
waar keien en kiezels in liggen
steeds vraag ik of die stenen
zich broederlijk mogen verenen
tot een onwrikbare…
geachte confrère
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
578 zie hier het bewijs
want zoals u ziet
is dit gevaarte onderhand
al grijs bejaard en is het spek
verhard tot steen
mijn cliënt hier in deze stoel
schudt zijn hoofd en grijnst
mismoedig daar de fondant
zijn gebit naar
een zeker gebod verwijst
hoe minuscuul is het feit
dat bedrog geen wijsheid kent
en dat uw betoog als een fuga
de getuigen…
Vele handen dragen
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
956 jouw hand, mijn hand
vele handen
ze kunnen iets bereiken
handen bij elkaar
bouwen rotsvast
beschermende dijken
een open hand
zaait bloemenvreugde
tussen ’t weidegras
schenkt een zomer
wenkt glanslibellen
naar een grijs moeras
een verzameling
van gestapelde stenen
wordt een steunpilaar
jouw hand, mijn hand
vele handen
ze…
nooit heeft de kamer nog naar vanille geroken
netgedicht
3.4 met 30 stemmen
675 ik zie een schip
voorbij mijn raam varen
beelden
van toen ik zes was
drijven doorheen tijd en zeewind
een verloren ziel helt
over moeders en dochters
en wie niet zien kan
zij, op het dek, verliest; er liggen
stenen, straks of later zal ik woorden
vinden
om vorm te geven
aan het schreeuwen
het is nooit van mij alleen:
het…
Voor in het missen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
655 begin
van jouw naam
de zucht, de adem
langs de vleugels
het puntje van je neus
ja heus, ik ben het blad
dat door de winden
in het alleen zijn zwerft
het allerkleinste vogeltje
dat tinkelliedjes fluit
als een zomerdroom sterft
ik ben de hand
die telkens liefde
naar je zal schrijven
door de spelende wolken
op de verlaten steen…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Terwijl hun sporen vervagen tussen het
Kille steen.…
Mooi geweest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
727 Jij klaagt steen en been
drijft bovenop als schuim
De bloemetjesjurk valt ruim
wolkt donker om je heen
Droefheid hangt in de lucht
een glans als van een ster
schijnt liefdevol van ver
driemaal klinkt mijn zucht
Omhoog, omhoog in het licht
karbonkel van praal en pracht
het hart versnelt zijn plicht
de ziel zoekt wie wordt verwacht…
Liefde op een hoger plan
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 heb de aarde
keer op keer
de helling opgedragen
met blote handen
uit het dal gehaald en
om de wortels heen gevlijd
jouw koude regen
gaf het hechten in
de bodem veel te weinig tijd
jij plaatste liefde op
een hoger plan maar op de
stenen kam wilde niets groeien
sta nu met lege handen
de zon zal onze wortels
een voor een verbranden…
Zinloos en hoopvol
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
571 Met stenen bouwen we.
Met woorden dichten we.
Met noten componeren we.
Wij mensen.
Liefdevol en zinvol.
Hoopvol.
Zeer hoopvol is dat.…
Van lieverlee
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.071 De stenen letters spreken
over eeuwig en zacht rusten
maar voor de overlevenden
van de pijnlijke scheiding
voelt het eeuwig maar niet zacht
Doch al lijkt de pijn nog vers
de bloemen zijn reeds lang verwelkt
er bloeien nieuwe planten
die hoop en warmte vragen
Dicht daarom van lieverlee
het zwarte gat van het verleden
open de zware binnendeur…
In het diepste rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
541 heb je hart
getekend op papier
maar kon het toch
niet kloppend krijgen
geschilderd op het doek
de kleuren in het diepste
rood gevangen helaas de verf
bleef aan mijn penselen hangen
de vorm gebeeldhouwd
in het hardste steen echter
ook met schuren en polijsten
kon ik het juiste ritme niet bereiken
uiteindelijk heb jij
je hart aan mij…
Mannen die ik heb gescoord
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
704 mijn bloemen bloeien
stenen harten
gebeeldhouwd
uit de kale rots
ze zijn decor
voor al mijn smarten
de mannen
die ik heb gescoord
hun beelden staan
wat afgelegen
ik hak nog wel
eens op ze in
ik kijk ze aan
en voel
wat mij is
aangedaan
scherpe randen
probeer ik
te polijsten
hun wreedheid
vijl ik bij
ruwheid kan ik…
Thuisloos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
385 Ze gooien stenen, zwaaien
met stokken en maken kabaal
Het dier rent weg, joelend
gaan ze er achteraan
door de velden
langs omheiningen
Over de sloot rust het
even, en vlucht, opnieuw
opgeschrikt, zigzaggend het bos in
waar het nog nooit geweest is
en, in het diepst
geen kant meer op kan
Hijgend gaat het liggen
warm in de koude nacht…
Rijkgevulde kinderhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
708 meisje wat
zoek jij
tussen dit
heerlijk geurend
groene gras
oh boterbloempjes
en madeliefjes
deze vond
mijn mammie
het allermooist
zij is
naar de
hemel ja
pas
pappie zei
als zij
ze ziet
lacht mijn
mammie door
de wolken
heen
straks als
ik weer
naar huis
ga druk
ik een
dikke kus
op haar
foto op
het vele
hartjes steen…
Bijzondere verrichtingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
480 het moment is weer ter plaatse
verscholen tussen nu en even
moeilijk te benaderen, zoals
te doen gebruikelijk in een
zee van tijd, een glooiende weide
groener dan blauw, aanwezig
als strijklicht onder een hellingshoek
alles vloeibaar, nergens steen
altijd plaatselijk en ontdaan
van elke zwaartekracht
ja, ik krijg de wolken steeds…
Zeldzame pigmenten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
820 ik vijzel ook
de hardste steen
op zoek naar
zeldzame pigmenten
was het zand
en aarde in mijn
nijvere arbeid uit
en koester de momenten
dat een nieuwe kleur
het zonlicht ziet
de plaats inneemt die
schepping haar gebiedt
ontdek een
wereldvreemd palet
waarmee ik hart en ziel
het witte doek opzet
getekend met
de turbulentie…
Jouw glazen wand
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
797 ik zag je hand
de glazen rand
je vingers glijdend
je wilde transparant
de zaak belichten
het bleek een spiegelwand
jouw woorden kaatsten
eigen echo's terug
konden mij niet meer bereiken
je ogen maakten
alles stuk van wat
wij ooit konden begrijpen
je krulde om de waarheid
heen jouw glazen wand
had minder grip dan steen…
Geloven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
499 De rotsvaste overtuiging
als gebeiteld in steen.…
winterlijf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
600 nadien valt honing uit de bomen
even onaanraakbaar als
lucht onder steen
er is genoeg winter te gaan
voordat blauw een kleur is en
groen de aarde
nog altijd borstelt het water
zijn tanden, ondergaat huid terloops
onbekommerde rilling
krakend de ruggengraat
in vertraging zeer dicht naderend
terwijl dit later lijkt
op dat voorheen…
Hij wil zo graag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Hij wil zo graag
zichzelf laten zien
stenen zagen, een huis
voor mij bouwen
met divans en tuinen
om me neer te vlijen
mijn schoonheid te vieren
met zijn liefde
en mij weg laten glijden
naar de zevende hemel
hij wil zo graag
met mij wonderen
ontdekken in de wereld
waarvan hij droomt
(nergens ligt er iemand
in nood of in tranen)…
zwijgend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
719 laatst liep ik
tussen witte stenen
ze droegen namen en
hier en daar een ster
maar ook kwamen er
naamloze witte
indrukken voorbij
voor hen neem ik vandaag
een extra stil
moment
ik vraag me af
wie hen heeft gekend
of zelfs nog mist
van deze aarde weggewist
en klankloos opgetekend
in de zwijgende curven
van een wreed verleden
in…