5429 resultaten.
Diaspora
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
451 Je woont waar je het schrijft,
het bos kan niet lichter zijn,
je stelt je in op dingen, die je
drijft, met kleiner diafragma vast,
haarscherp raak je het beeld,
uitgelicht in een tegengesteld
contrast, elk detail belooft
een nieuw ontwerp, de dichter
de last verwerpt in schijn,
verscherpt z’n buitengrens
in de diaspora van z’n domein.…
Daadkracht
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
559 Beste bankiers 'k zou u eerbiedig willen vragen
Of u vrijwillig van uw bonus af wil zien
En ook al vindt u mijn verzoek brutaal misschien
De mensen zeggen dat u zo bent doorgeslagen
Als u 'n beetje meewerkt loopt 't vast wel los
Nou, lieve groeten, was getekend, Wouter Bos.…
De lijzijde van ‘t gebed
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 Waar verblijft mijn hart nu toch
wanneer telkens mijmeringen
die als gevallen appels me verstrooien
en de regen ze wil rapen
tussen de stromen die als
kleine beekjes de gaard
veranderden in dromen
die ik niet wil kennen
ik hou me vast aan
de lijzijde van ‘t gebed
en laat de wind
rusten tegen mijn zij
en sluit mijn ogen
totdat ik…
onzichtbaar
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
646 in het landschap
dralen schapen tussen bloemen
in de wasem van weiden
alsof ze zich neerleggen
bij de éénvoud van onze poëzie,
en men kan zich zelfs
vergissen van eeuwigheid
in woorden van ééntonige lettergrepen
terwijl we onder de bomen
onze overwegingen schrijven
leg ik je vast ,plaatsen we de dingen
als deze woorden in de
vorm van…
Reuzenstrop
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
759 Met het afhakken van het hoofd
behorend aan de drie meter lange reuzin
was het nog niet gedaan met de terreur
van de nog geen meter hoge koning
Zelfs zijn vrouw en kinderen moesten
eraan geloven opdat de vorst
aan volstrekte eenzaamheid overleed
En de reuzin, zij leefde voort
naaide gewoon haar kop vast
aan de overgebleven nek…
windkracht (aan zee)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
535 een meeuw vangt wind
en zwenkt in de lucht
van links naar rechts
als kind hield ik een
vlag vast en wapperde
ermee, net zolang tot
ik moe werd en er mee
stopte. ik weet waarom
ik daar nu aan moet
denken. ik leg m'n ver-
rekijker op m'n borst
en pink een traan weg.
komt ook door de wind.-…
Jouw onverklaarbare agressie
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.274 Jouw twee armen waarin ik me zo veilig voelde
grepen me vast uit het niets
Jouw twee handen die ik uit liefde en respect kuste
stompten op m'n hoofd in om niets
Jouw stem die me zo vaak gerust stelde
schreeuwde dat ik op moest flikkeren
Die ene avond veranderden drank & drugs jou in iets...…
Wind
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
563 Het hoofd teder gebogen
de hand aan de rand van haar hoed
met vast gebaar
tegen de harde wind
Haar borsten toont zij met trots
rokken wapperen om haar lange benen
die dansen met sierlijke passen
spelen spot met de wind
Zij schrijdt vastberaden voort
niets kan haar deren
Al zo lang bewonderd
mijn bronzen beeldje op tafel.…
Scharrelaar
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
599 Als uitschot van de maatschappij
ben ik oneindig onrendabel
mijn deken is een gehaakt sprei
op het bloembed van de fabel
als scharrelaar verman ik mij
met de fier getrokken sabel
ten teken dat ik dikwijls vrij
met de stuurloze parabel
voor galg en rad dat ik gedij
los van elke vaste kabel
en in het sprookje dat ik brei
is iedereen…
zijn gedichten wetten?
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
683 Het licht is gemaakt opdat wij zien
en woorden bevrijden, zijn geen last
Leef en open je ziel en lichaam
Toekomst is herboren, houd me vast…
Flora
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
679 Het gezicht met een reinigende lotion bewerkt
daarna wat regenerende olie opgedaan
De koude handen in mijn warme genomen
tot je klaarwakker was gestreeld
Je wilde naar huis, je sprak het duidelijk uit
maar daar kon ik niet voor je zorgen
Bij het afscheid hield je mijn handen vast
maar ik kon niet blijven, wel zeggen dat…
Mijn beproeving.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
876 Achter de kleine hooggeplaatste ruit van de oude kinderschool zat ik met pinnen vast aan de vloer.Zo is het altijd geweest met mij.
Op school.…
Dieper in de duisternis
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
544 ben de trappen
afgelopen moest
de bodem zien
zocht vaste grond
onder mijn voeten
zonder een misschien
ik spiraalde
tussen muren steeds
dieper in de duisternis
had de hoop
al opgegeven omdat
er daar geen einde is
ben terug gegaan
totdat ik weer in zon
en licht kon staan
heb daar het
leven opgepakt nooit
daal ik die trap meer…
zomaar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
718 en de kelten nooit verdwenen
opgingen in rook
la Tene blijft vast en zeker
in een lichtflits voorbij
nog even leven
in het hart van jou en mij…
Begonnen in duet
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
833 het koor
kent vele stemmen
heeft zelfs een gezicht
een repertoire
bijeen gegaard door
oefenen en ervaren
begonnen in duet
zingt nu een vast sextet
het lied van alledag
versterkt met passanten
de een wat schuchter
de ander soleert al ras
pas als stemmen doven
neemt het koor de melodieën over
van hun beëindigd levenslied…
meisje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
433 er kwam een meisje mee
ze was lief
ze had in goud gesponnen haren
waar haar tanden parels leken klonk
een roze lach
zomaar op een dag verscheen ze
haar gestalte aan de hand van trots
warmte en een beker thee
namen plaats op kleine tafels
haar blik blonk in rots
vaste ogen…
Koffie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
637 niet te keren
in de ochtend
na het diner
de avond om wakker te blijven
het is een vast stramien
gelijk in gedichten
zoals de wereld
rond de zonde draait
in het oosten komt de zon op
in het westen gaat hij onder
het zou zinloos zijn
als het zou keren
omdat de zon allang
in het oosten is ondergegaan.…
afscheid van mijn ouderlijk huis
hartenkreet
1.7 met 9 stemmen
6.231 Het huis is nu leeg en kaal
Einde van een familieverhaal
Klaar weer voor een nieuw begin
Ik vraag mij even af: wie komen er in
De herinneringen die neemt niemand mij af
Die neem ik mee tot in mijn graf
En later durf ik vast een keer de staat in te rijden
Om weer even terug te denken aan vroegere tijden…
Acceptatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
587 Kleurloos en somber,
stijlvol en vast.
Ik kan niet om je heen,
je hebt een eigen kracht.
Alles ligt in je besloten,
de vele kleuren van de boog.
Ondoorgrondelijk vlak,
grond of dak?
Ik wil je niet plagen
maar je hebt een tegenpool.
Is er een dans
waar kleuren ontspringen?
Ik weet het niet,
dit vele roeren zat.…
Een stille wenk
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
586 Kleed mij
met het loof der liefde
focus op
mijn zachte span
Alles draait
om lichte kernen
raakt door tover
in de ban
Jij geleidt
mijn zielenstralen
langs de
slingers van de tijd
Klink mij vast
aan jouw bedwelming
droom mij
als een tastbaar feit
Kunstwerk: ' De gevangene van de Maankoning ', 2012
Kunstenaar: Irmlinda…
Pak mijn hand.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
733 Pak mijn hand
en houd die vast
maak je los
van al die last.
Ik loop immers met je mee,
ook al zit je niets meer mee.
Pak mijn hand
vertouw op mij
zet je zorgen
maar op zij.
Ook al wil je niet bestaan,
uit dit leven willen gaan.
Pak mijn hand
ja, doe het maar
want wij horen
bij elkaar.…
Het boomt niet zo tussen ons
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 zodra ik een stukje groei
steekt hij zijn takken uit
niet om mij te helpen, nee
hij ziet me liever aan zijn voet
soms hoor ik hem wat kraken
wanneer de wind ons schudt
ik buig dan diep, bemoei
me niet met zijn gemoed
hij kan me raken, zijn kruin
hangt naar onweer en zwiept
en zweept en met heel m’n bast
hou ik me aan de liguster vast…
Geloof in mij nu ik er nog ben
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.051 Geloof in mij
Nu ik nog leef
Zing ik naar mijn ouders
Die er niet meer zijn
Hou mij vast
En geef me rust
Op het strand dat vrede is -
Waar geen verdriet is, geen gemis,
Want weten moeten ze
Dat ik ben uitgekust
Regel 1-2: dank aan Harrie Jekkers (c) 1992
Regel 9-10: dank aan Frans Halsema (c) 1985…
Terwijl het leven langzaam wakker wordt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.379 In liefde geschreven voor mijn oudste zus Hennie
Terwijl het leven langzaam
Wakker wordt en in dit
Late voorjaar ook de vogels
De lente weer herkennen
Ligt voor jou het einde
Langzaam op de loer
Leven dat stil aan
Lijden werd en zichzelf
Begint op te geven -
Ik hou je hand vast
Om je tot in de eeuwigheid
Niet meer los te laten…
Treinloop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Vanwaar ik kom
waarheen ik ga
daartussen rijd ik
en probeer
het een met
het ander te verbinden
maar het Nu
zit me dwars
dus rijg ik alle
momenten-Nu vast
aan een lange ketting
die met mij
over de rails raast
Het vanwaar
verlatend en
het waarheen
naderend
zo moet eens
in de nabije toekomst
mijn nu
aan het waarheen raken
en ik…
Ken je dat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 je kleedt je aan
stift je lippen
befietst straten
legt de wereld vast
ook hen die niets vermoeden
of toch
de kou kruipt dichter
tot de batterij overlijdt
de tocht huiswaarts aanvangt
bij thuiskomst zie je
hoe je mascara
rondom je oog is uitgelopen
en het rood
op mijn tanden kleeft
en mijn t-shirt
binnenstebuiten
aan heb
zo'n dag…
Langzame gesprekken
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
428 Langzame gesprekken
Hebben we, jij en ik,
Aan de bedding
Van de beek
Die meanderend door
Het oude land de tijd
Ongemerkt door zich
Heen laat stromen,
In een vastberaden poging
Het moment vast te houden
Verglijdt ze tussen onze vingers
In eindeloos ritme van komen
En gaan - het landschap
En het stromende water
Laten ons…
Kijk maar naar mij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
799 Kijk maar naar mij
als de zon weg is
kom maar liefste
ik houd je vast tot het voorbij is.…
Je streelt en je krast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Het beeld hou ik vast
Van hoe onze liefde was
Je streelt en je krast,
Trekt aan en verjaagt,
Liefde die helend is
En ons soms belaagt -
Door de wolken heen
En de nevel erna
Weet ik je naam niet meer,
Komt wie je bent me zelfs
Niet bekend meer voor,
Nu zie ik in de spiegel
Hoe de waanzin mij bekruipt
En hoe ik ook mijn eigen…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…