3181 resultaten.
Kunstenaar in rouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
662 Zie hoe de dwaas zijn vertrouwen verwerpt
in kleuren pimpelpaars naast erwten in een vaas
het geld dat hij nooit kreeg, de vrouw die hem verliet
door liederen van de nacht, en innerlijk verdriet
een kunstenaar in rouw, de kwasten niet meer trouw
aan het verlegen heimweelied, het ego in de kou
een zolder vol met werk, het zingen zonder kerk…
Half-maart
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.104 Daarheen, van 't nest op kille twijgen,
Rolt warm-vertrouwlijk meerlgefluit;
Als bloesem voelt ge een sneeuwvlok zijgen;
En hoor, om ons op streek te krijgen
Zond Lente al feestmuziek vooruit!…
Eden heden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
701 Melancholie overvalt de lente
die wel wil, ongeduldig mislukt en
de rode loper naar de warme zon niet uitgerold krijgt
grijs en helemaal van de wijs
Verwachting, laat me zachtjes je hand
nemen, vertrouwen op de gouden dageraad,
vermoeden van Utopia. O godallemachtig
moet toch mogelijk zijn !…
'Kort dag'.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Bang en vol twijfel of met juist
een dosis vertrouwen wil men iets
opbouwen,
gericht op iets dat men voor
ogen heeft.
Zo wordt het leven doorleefd met
vele wensen, terwijl men zoekt naar
het onbekende en aftast zijn grenzen...…
Vlieger
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
778 vlucht
Zo vaak zou ik willen weten
Hoe het is om zorgeloos te zijn
Met mijn hoofd in de wolken
En mijn twijfels klein
Mijn voeten van de grond
Mijn gedachten vrij
En even niet te hoeven denken
Aan wat er allemaal mis is met mij
Maar zelfs na een val
Stijgt een vlieger weer omhoog
Opnieuw terug naar boven
Waar zij altijd vol vertrouwen…
uit: getuigenis van een vriend (2)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
726 witte golven
nevel tracht
woorden vast te houden
't vertrouwen in een stem die verzen las
ik keer de stilte in
de wind steeds zwakker
en jij die de dag vervoert
naar uitgewiste dialogen
werpt bloemen tussen lucht en water
in een opkomend getij
ik blaas nog een keer
tegen een bleke duintop
en stoot het beeld om
dat ik eens bezat…
IK BEN HET ZUIVERSTE DIER OP AARDE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
7.271 ik ben het zuiverste dier op aarde
ik slaap met de nacht als met mijn lichaam
en de nacht wordt groter in mijn hart
in het donkere weefgetouw van je vingers
borduur ik een nacht van eenzaamheid
veelkleurig veeleisend veranderlijk
ik ken alle tranen van de eenzaamheid
sla mij maak mij open
ik ben een roos van vrolijkheid
kom hier vertrouw…
Louis wordt wakker!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Als ik De God van Nederland was
dacht ik puur vooruit
en verving de hele achterhoede
door Depay Wijnaldum Lens
Huntelaar en Kuyt
Met het volste vertrouwen
in De God van Australië
die de Aussies modelleerde
naar de emoe en de kangoeroe
voor grote sprongen voorwaarts
zonder behoorlijke achteruit
Vooruit als basis gaat men trots op
deze…
Als ik mijn ogen sluit.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Handen gevouwen
volledig vertrouwen
de wereld uit
als ik mijn ogen sluit.
Hemelse machten
in gedachten
zonden eruit
als ik mijn ogen sluit.
Vaderlijk gehoor
ik die verloor
biddend luid
als ik mijn ogen sluit.
Smekende vragen
door U gedragen
geen geluid
als ik mijn ogen sluit.…
Schreef tegendraads
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
622 ik dicht niet meer
open in vertrouwen
mijn leven op papier
niet groter dan a4
het was een prul
en ik de nul
die gladstreek
wat gekreukeld was
zwaar beduimeld
de ezelsoren plat
zij hebben het
heel zwaar gehad
onleesbaar is
het kinderschrift met
kroontjespen uit vele
vlekken weet ik wie ik ben
mijn linkerhand
schreef tegendraads…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
591 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…
Mijn mozaïek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
759 ik legde de stenen
in koesterend vertrouwen
we groeiden in van elkaar houden
ouders bepaalden mijn mozaïek
toch zijn hun kleuren
nooit echt de mijne geworden
in confronteren ging ik al
snel de andere nuances proberen
zwoegde in voegen
om toch hun patronen te volgen
was recalcitrant en verbolgen
koos ik uiteindelijk mijn kant
ontdek…
Raadsel
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
756 Beiden doen graag iets liefs terug
wat dat behelst, is nog geheim
misschien vertrouw ik het u toe,
maar doe het, vele strofen later...
U leest en denkt, zie ik het goed?
Het is de bloem die zegt
wat u mevrouw, ook graag voor manlief doet...…
Het wit papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
925 haar letters
steeds dicteren
je kunt je niet
meer concentreren
op de tekens
die verschijnen
op het wit papier
het scherm hier
staat vol met
vreemde talen waarvan
je de betekenissen
niet kan binnenhalen
geef mij je hand
laat ons samen schrijven
zo kunnen we
de onrust uit de
strofen drijven
alleen op basis
van vertrouwen…
Moeder
netgedicht
3.2 met 35 stemmen
4.751 ogen brachten
de wereld dichtbij
jouw blikken beschikten
wat goed was en vrij
je stem sprak
de woordloze taal
van de liefde leefde
als voorbeeld voor ons
jij hebt van ons
allen gehouden
verdriet en je zorgen
voor ons steeds verborgen
nu ben je klaar
handen in rust zijn gevouwen
je mond lacht sereen met
blijheid en eeuwig vertrouwen…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ik zou haar ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen…
Mijn hulp
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Mijn hulp en sterkte komt van God
Hij is mijn rots waarop ik kan bouwen
Op Hem stel ik mijn volste vertrouwen
Hij, die altijd begaan is met mijn lot.…
Een nieuwe brug.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 Leg dit alles dan tesamen,
en begin met veel vertrouwen
aan een nieuwe samenhang,
aan een nieuwe brug te bouwen.
Wie weet zal er dan iets groeien,
louterend voor hart en geest,
en zal het veel mooier bloeien
dan hetgeen ooit is geweest.…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
Zomerachtig
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
390 Tijdloos schept de dag
zijn vertrouwen met
haar warmtebron.
De zon draagt
jou in liefde,
waar jij ook heen
gaat.
Tropisch
is het zeker.
Gevaren
zijn er genoeg,
als je er niet goed mee
om zal gaan.
Foto Dick Voogd…
Benaderen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
479 Ik zal je niet benaderen
niet in de toekomst of in dromen
sluit het boek halverwege
zonder verleden in het heden
de nacht valt in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige stilte
ik leef nauwelijks een leven zonder jou
er is geen biefstuk, geen genadebrood
er zijn geen vegetarische snacks
je blijft zoals je bent
als…
Wond
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 Ben ik jouw oefening
om te luisteren, alleen
een vraag te stellen
als ik niet verder durf
om fragmenten van feiten
en verwarring uit te braken
in een horten en stoten
van stiltes
die jij ondergaat
zonder comfort, zonder
dichterbij te komen
zo dichtbij ben je al
vol vertrouwen
dat ik diep durf
te ademen, te huilen
en verder te gaan…
verwachtingsvol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 in de lijn van verwachting
vervagen oude contouren
nu nieuw beginnend leven
in de moederschoot groeit
de hoop leeft naast angst
in de onzichtbare littekens
uit eerder ervaren verlies
van vroeger groeiend loot
de eerste zachte schopjes
wakkeren stil vertrouwen
dat het verlangen herwint
een moeder te mogen zijn
dan baart de vermoeidheid…
Dankzij
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
526 Dankzij grenzenloos vertrouwen.
Dankzij onverwacht geluk.…
De koude aarde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Hoe langer geleden het is
het leed, de koude aarde
hoe dieper je kunt voelen
hoe erg het wel moet zijn
geweest, hoe meer hoop
je wel moet toevoegen
aan de zekerheid
van het vertrouwen dat
"le jour de gloire est arrivé"
Je hoort de harten juichen
vóor het sneuvelen
vóor de stilte
Na de strijd en het delven
is er het rusten
in vrede…
hij kijkt mensen aan
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.748 ik pak de tram
om hem te zien
hij kijkt mensen aan
ziet ze komen
lacht ze toe en laat
ze na wat haltes gaan
ze weten zich
familie in zijn ogen
omdat ze elkaar mogen
ze zien zichzelf in
zijn blikken en leren zo
de das en sjaal te schikken
hij is vader van de
groep die hij mag rijden
in vertrouwen laten ze zich leiden
hij kijkt…
weeft van mistig ochtendrood
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.824 ik zie je in het ruisen
van de wind, je hebt niet
meer het blote van een kind
niet meer geboeid
het spel ontgroeid dat
kleinen in vertrouwen spelen
je bent gekleed
met naakt, van onschuld
wordt je schaduw al gemaakt
je weeft van mistig
ochtendrood de donkere
schaamte voor je schoot
en wordt herboren in
ontluikend groeien,…
je las bevelen in haar ogen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
956 zij was er altijd
maar jou zag ze niet
je las bevelen in haar ogen
en je aanwezig zijn
kon ze maar net gedogen
sloofde om haar te plezieren
je werkte voor een blik
een kus die je nooit kreeg
was een voetveeg voor
haar nukken en vertieren
je mopperde geen ogenblik
omdat de straf geen aandacht is
je nam haar in vertrouwen
opdat ze ooit…
VERBINDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De Almachtige God
is niet te zien als
't geloof zelf van mensen
vertrouwen op de Heer
is een ladder
staande op harde grond
vol stenen en distels
die tot de Hemel reikt
bij alle treden
zweven eng'len rond
zenden vragen omhoog
laten zegen dalen
het begrip geloof
zal steeds stijgen
om weer de aarde
op te zoeken
vertrekt en komt…
Sereen domein
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
604 'Wij staan hier op vertrouwen,
vertaald in groei - al jaren.'
Geen vogel laat zich horen.
Vertrokken naar akkerland.
Geniet van zijn conditie
vòòr de kou straks toeslaat.
Roerloos ontvangen de bomen
signalen uit een oorlog...
Zenuwachtig gefluister.
Ineens knapt er een tak...…