3338 resultaten.
ElfstedenHel
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
2.922 Sneeuwstuivend witte lucht
Scherpsnijdende wind over ijs
Wegschietende vissen op de vlucht
Koukleumende vingers tintelend
Zwijghijgend, schaatskrassend door
Vastgevroren vogels, de veren sneeuw
Snotpegels bungelend aan de snor
Sneeuwbril krakend van de tranen
Hongerklop, lel-getintel aan linkeroor
Scheurstruikelval en armzwaaischreeuw
Sta…
Lichaam van haar dromen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
871 Jasmien danst briljant
zij heeft ogen die kunnen zien
oren die horen
twee armen twee benen
tien vingers en tenen.
Twee zachte borsten
lipjes uniek en fijn
warme huid om te strelen
haar spiegelbeeld in de maneschijn
oogt mooi als matglanzend satijn.…
Inniger dan het licht
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.690 ik schreeuw naar de zomer
wil bloemblaadjes rapen
jouw wang doen rusten
in mijn hand
onder de maan leg ik een spiegel
wil sterren voor je raken
maar de hemel valt in stukken
wanneer een rimpel beweegt
mijn vingers scheuren
langzaam de rand
van de lente, rozen
zijn nog onooglijk klein
ik sleep het zomerlicht
tot in mijn buik, streel…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;
daarachter zal hij later
op nog enk'le ivoren vingers…
als ik kon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.102 zou ik vanavond
je hand nemen
en je stil verdriet
je lippen zacht kussen
echt naar je kijken
zoals niemand je ziet
ving ik je tranen
de wind nam ze mee
alsook je diepste zorgen
dekte ik je warm toe
in witte engelendons
tot in de nieuwe morgen
fluisterden mijn vingers
je huid van teder gevoel
vrij van pijnlijk verbod
zou ik je…
Sonnet XIV
gedicht
3.7 met 39 stemmen
16.076 Denk aan de vingers die deze regels schreven
in onze tijd van verlangen
en die je streelden tijdens hun leven.…
Nooit gedacht
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.560 Ik laat m'n ogen dwalen
over je lichaam als je naast me ligt
Ik streel je met m'n handen
zie de glimlach op je gezicht
Ik geniet als je me aanraakt
je vingers verzachten mijn pijn
Ik wou dat je nooit meer weg ging
en voor altijd bij me zou zijn
Ik weet dat dat een droom is
die nooit echt uitkomen zal
Ik kan het toch niet helpen
dat ik…
Je uitgestoken hand
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
995 er zijn vleugjes wind
die spelen met dromen
razen over land en
bekomen in de luwte
van je uitgestoken hand
ze landen zacht
lopen over vingers
dansen langs levenslijnen
van je pols verder naar
boven je ellebogen
lossen schouders
in een warm en graag
gedogen maar strakken
soms de spieren aan in
een niet verder gaan
dan gaat het…
We gingen horizonnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
694 ik leg mijn hand
zacht op je stem
eigen me de tonen toe
verwarmend is je melodie
vibreer met je mee
en als mijn vingers
snaren raken voel ik weer
de branding van jouw zee
nooit liet jij mij
op het goudgeel stranden
een groene duin waaide
verkoeling naar ons twee
we gingen horizonnen
zoekend naar de symfonie
handen konden elkaar…
Jou ruiken aan het groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 maar in gebroken zijn
zal zij ook sterven
in en met ons
samenzijn het oude jaar
nog schittert
bling in volle glorie
een verlate kerstceedee
zingt zachtjes de victorie
van zijn komst op aard mee
maar op de drempel staat
het nieuwe jaar te wachten
en met een kus en traan
voelen we de afgelopen twaalf
maanden langzaam door ons vingers…
Gedachten aan de nevelprins
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
854 Bij de roep
van de laatste vogels
denk ik terug aan het maanmeer
waar wij in het geheim
sterren kustten
voel ik weer jouw
vingers strelen
over mijn zilverhuid
mijlenver hier vandaan
en ruik ik nog de rozenblaadjes
die jij voor mij
had laten liggen die nacht
en alle andere erna
jouw teder gelaat
dwaalt nog steeds door de
verloren…
Eb en vloed
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
917 De gedachteloosheid
greep om me heen,
tot in de uitgestrektheid
van mijn verste vingers
en mijn keel snoerde
me de handen.
Mijn maag wentelde
zich in zichzelf en liet
mijn tanden klapperloos achter.
Mijn mond ging onwillekeurig
open en sprak een lege wind.
En ik, ik liet mijn lichaam
zijn gang gaan.…
En garde
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.078 weer wordt de strijd aangegaan
tussen geliefden het minnen
aan de kant geschoven, tranen
ook minstens blauwe plekken
en stof om in te bijten
na het vertrappelen dan
het verzorgen, dekens vol
troost op gehavende schouders
en zoete woordjes schuren
in gescheurde oren
die vinger die nog wijst
uit het oog, uit het hart
de dolk die daar niet…
Lieveling
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.583 Jouw wang raakt vederlicht de mijne
Ik ruik de aarde van je adem
Proef het zout van je huid
Ga onder in de zee van je ogen
Ik begraaf mijn vingers
in je zachte vormen
Mijn lippen proeven bevend
hun tegenpolen
De zeven chacra's stromen,
wijd open
in kosmische extase,
in zoete razernij
Even is alle leed geleden
De eenheid hersteld…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
wandeling
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
836 er was zon en wind en jij
zwetend van het sporten
ik zou naar jou slechts kijken
van een zekere afstand
maar toen je opkeek
geraakte ik in jouw ogen verloren
zo wandelden wij samen de nacht in
onze vingers zochten elkaar en je zei
niets, we lieten de angst achter ons
links van ons blaften de honden
we hielden in, draaiden ons om
keken…
waarin je leven slijt
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
975 soms lijkt het of
de dag van gisteren
niet is geweest
niet heeft geleefd
als beest, maar
weggegleden is
tussen vingers
die niets wilden
als zand beland
in de vergetelheid
van zomers strand
hezelfde ruis
stuurt trage uren
in het huis waarin
je leven slijt in het
nutteloze hemel turen
dan is er spijt
breekt morgen al
op voorhand…
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Je lichaam daaronder,
romig, met bruine sproetjes,
gevoelig voor beroering,
en het verborgen kleine knopje
waar je lijfje ophoudt;
dat trilt,
als mijn vingers het zacht omsluiten.
Ik pluk je,
voorzichtig,
maar zonder aarzelen,
en proef en ruik je geheimen
van zich openend paradijs.…
Middelpunt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
755 Ik speel met dronken gedachten,
por in vergeten as
terwijl een beverige vinger
doelloos levenslijnen brailleert
in een poging klaarte te voelen.
Door het dakraam drukt een blauwe waas
me dieper het bed in en tegelijkertijd
richting hemel waar een kalme wind
me mee laat voeren tot er weer helderheid heerst.…
Liefdelijk
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.456 De vale ochtendschemer
De warmte van je lijf
Jouw armen om me heen
In ons knusse slaapverblijf
Het bonzen van jouw hart
Mijn vingers door je haar
De kleding die je draagt
Als ik stiekum naar je staar
De geur van verse koffie
Het ritselen van de krant
Gezamenlijk ontbijt
De poesjes in de mand
Het ochtendritueel
Onze lichaamstaal
De schone…
Echt waar gelogen
hartenkreet
3.8 met 29 stemmen
4.979 Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt.
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid op blote huid
in onweerstaanbare geuren.…
Pygmalion
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.247 In een zwarte spiegeling
zie ik haar marmeren huid,
koud en kil
en stel me voor hoe deze,
beroerd door zijn vingers,
warm en kneedbaar zou worden.
Hoe hij haar kloppende adertjes
onder zijn vingertoppen zou voelen
wanneer hij haar streelde.…
Ontastbaar dichtbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
672 Hoe graveer ik in papier
het tasten naar haar golvend haar
dat silhouet van jonge abrikozen
verdronken in mijn vingers.
Hoe blijft de zomer blinken in haar ogen
terwijl haar zacht gezonken geur
al slaapt in 't gele glooien van een herfst
verloren rimpels in de huid van hoge bomen.
Ze is er niet. Ik zie haar wel.…
hou van haar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
707 in haar wezen staat geschreven
dat zij de ware brengster is
van het enig echte leven
voor wie weet hoe te vragen
naar de sleutel van haar hart
verblind door haar schoonheid
niet aan de verweerde buitenkant
maar uit een beproefd innerlijk
aanbidt hij dat lieftallig schepsel
met heel zijn ontroerde ziel
vingers volgen de sporen van haar…
Contouren
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
859 Vingers strelen het gezicht
in lijnen op doek,
beelden ontstaan…in stilte
als ik in mijn wereld verder zoek.…
ze trekken aan het beest
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
638 vingers in mijn geest
ze trekken aan het beest
dat ik heb opgesloten
door mij is neergestoken
toen het me bedreigde
het bloed is nog niet opgeveegd
het sijpelt door in woorden
die me storen die vakjes
open maken van wat is geweest
die ik had afgesloten omdat
ze anders spoken mij dwingen
tot verkeerde dingen
onberedeneerde…
ogen diepten vergezichten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
526 ik zag je lopen
in de duinen
wandelen op strand
ogen diepten
vergezichten
je vingers lagen
in mijn hand
we raapten schelpen
langs de vloedlijn
golven zongen
een verlopen lied
je hoefde me
niets meer te zeggen
keek intens verliefd
we zijn naar
huis gelopen
vlinders wolkten
met ons mee
we hebben van
elkaar genoten…
Bor
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.471 Ik snap het niet, maar je bent dood, en door mijn vingers heengegleden.
Ik ben je kwijt, en mijn geluk ligt nu in het verleden.…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
Een hand
netgedicht
3.8 met 35 stemmen
20.392 Laat ons met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe,
een volzin met een naam erin
die we op slag vergeten, tenzij
het anders gaat en we snel weten
dat we niet voorbijgaand zijn,
de kans is klein, want bij het tellen
van mijn vrienden heb ik altijd
vingers over, en daarom: laat ons
met een hand beginnen,
we voegen er een dag aan toe…