Alle inzendingen over vriendin voor altijd

6604 resultaten.

Sorteren op:

Was ik maar

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 739
Ochtend. Wolken verspreiden zich. Een zomerjurk hangt lusteloos aan de wasdraad. Verregend in een allerlaatste dans. Alsof jij al weg bent. Vandaag is er niets te doen. Misschien ga ik naar zee en probeer daar de lente. Opnieuw. Ik zal je herkennen aan het wijnglas en de ondergaande zon. Aan de golven. De golven in mijn buik. Het spel van…

de beeldhouwer

netgedicht
4.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 625
als woorden op water geef ik van jou van iemand de naam het spreken de verbinding naar heimwee het blad naar golven het hoofd wat scheef in een lichtgebaar van voet naar hals het tillen het dalen de greep van gisteren van vlucht naar aarde de hand in je haren gedachten dicht van ziel naar adem de stilte glijdt langs rustende jaren…

waar het licht gloeit

netgedicht
4.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 657
en als ik dan even met mijn hoofd schud de zee zie die zoveel te dragen heeft wanneer de zon met pompoenoranje ogen haar schouders naar de nacht richt vogels nog een laatste keer opstijgen in de weemoed van mijn gedachten om daarna spoorloos te verdwijnen de hele nacht lang dan weet ik dat, hoe naamloos ook, ik op de donkere golven…

een ver beeld

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 597
en de meeuwen? en de zee? en jij ? wijst alles dan naar het achterlaten? kan ik mij nog laten aanraken door eb en vloed? waarom kan ik niet tapdansen zoals meeuwen op de wind spelen met de luchtstroom, ongehinderd terugkeren naar het begin zo echt, zo blij en mateloos verliefd terechtkomen in de duinen om dan weer op te stijgen in…

verwant

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 541
en de zee zij zeilde voort toen in mijn arm gelegen een droom werd vermoord nu ligt langs mij het zand in dichte, witte vlokken 't treurt om eb en vloed de dagen zo verwant in mij loopt nu verloren het kind dat speelt met meeuwen waar kan zij dan nog tekenen 't hart met zilverzachte rand…

tussen de noord- en zuidhelling

netgedicht
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 648
ik herinner me nog zo'n dag als deze 't zachte regenlicht overeind getrokken door de roos in het perkje naast het zomerhuis een vlinder die voorbij trekt niet groter dan de vingertop waarmee ik een cirkel teken op het raam om het vergezicht te openen de weg tussen zandhaver, de oude duinen en het heideveld dat stil wacht op het…

het mooiste – ‘ik houd van jou’

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
het mooiste het allermooiste’ ‘ik houd van jou’ het vloeit niet niet uit mijn pen het mooiste het allermooiste ‘ik houd van jou’ fluister ik in het donker het donker van de nacht verglijden de woorden die ik jou zeggen wil ‘ik houd van jou’ elk woord elk begrip - wonderschoon - - welgemeend - ‘ik - ik houd van jou’ zeggen…

vijftig

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.047
vijftig vijftig jaar als je het zegt - zo - klinkt het een hele tijd vijftig jaar vijftig vijftig jaar als je terugkijkt - nu - als een handvol zand - miljoenen momenten ontelbare seconden - zo maar vergleden vijftig vijftig jaar als je stilstaat - even - de tijd van toen overdoen - in gedachten - de peuter- en kleuterjaren…

sinds

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 691
sinds ik jou ken valt de regen anders, klinken woorden liever te mooi om waar te zijn zoals je ogen, zoals je het zegt zoals alleen jouw mond en ik wacht dan met mijn handen, op je huid, op wat je doet het kriebeltje op mijn wang, de lakens warm met nog een lichte verlegenheid wij die zo mooi elkaar wensen, armen en benen in lepeltjes…

sterkte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 609
je leeft je leven te vaak vanzelfsprekend gezond en wel je geniet van alles met en voor anderen dat je doen kunt en dan - zomaar op een dag ervaar je zo gewoon is het niet word je geconfronteerd met beperkingen van je eigen lijf herstel in nieuw evenwicht wellicht volledig misschien vergt tijd en kracht uit jezelf vooral…

Opzoek

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
verdwaald in de armen in de armen van het woud loop ik zolang mijn voeten mij dragen kunnen opzoek naar een punt een punt van herkenning om mijn gedachten te ordenen vraag ik de wind wind neem mij mee wijs mij de weg naar het licht dat liefdevol op mij wacht…
LadyLove16 oktober 2015Lees meer >

Nauwlettend

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 441
Houdt mij nauwlettend In de gaten, ligt naast De bank waarop ik slaap, Hij met één oog open, En één oog dicht, Het ene oog steeds Op mij gericht, Hij zal mij niet verlaten, Nooit verlaten, Altijd als een Onzichtbare schaduw Om mij heen Houdt hij me Tijdloos in de gaten…

meervoudig sterven

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 608
gejammer van stervende takken nachten vol regen spiegels en luchten niets ontsnapt aan het geluid het tast zintuigen aan het slokt wolken op en het levende zie ik verdwijnen zal een vogel nog zingen tussen schaduw en schors? ik treur om gehavende nerven het breken door ongevraagde winters en van daaruit in eigen handen…

De langste hittegolf ooit

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 386
Och, en ach, met een lach nemen we afscheid van een broeierige dag terwijl we naar boven kijken met een diepe zucht valt het water verkoelend uit de lucht…

Wie vertelt mij

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 622
wie vertelt mij wie ik lieven moet van welke sekse of welk ras van welke huidskleur oogopslag dik of dun donker of blond introvert of extrovert wie vertelt mij wie ik lieven moet die keuze ligt toch zeker wel bij mij in landen zoals Irak Iran, Egypte, Syrie, is iedereen hetro mannen en vrouwen die van hun eigen sexe houden worden…
LadyLove13 december 2015Lees meer >

Mag ik hier zijn wie ik ben

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 676
met een rugzak vol geheimen ben ik na omzwervingen aangekomen daar waar men van zegt dat het 'n tolerant land is waar mensen zoals ik mogen zijn wie we zijn en mogen lieven vooral mogen lieven wie ik het liefst lieven zou in de opvang aangekomen is de spanning duidelijk voelbaar noodgedwongen zit ik daar met degene voor wie ik mede…
LadyLove18 december 2015Lees meer >

overmand

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 623
is er nog een zin een samengesteld woord dat groter is dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel waarin een lichaam zich getild weet hoog boven de branding door drift bewogen een meeuw misschien die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt en in de einder zakt golf over golf is er nog iets al is het maar even dat in ons hart past…

gesprek in de schemer

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 757
nu de tuin niet meer in het licht drijft en de winter aan lage schaduwen hangt windstil als wit papieren vogels met gevouwen vleugels voel ik het eindeloze gedicht waarin mijn stem zacht en zachter wordt de ogen geduldiger rondom de sneeuw die valt zorgvuldig door de stilte beschreven…

op de rand van

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 703
ik blijf in de schaduw van het huis het maakt zich klaar om het gemis te verzamelen deuren openen en sluiten lopen mij omver terwijl ik op elke tekening stilte plak onder een verdonkerende hemel maak ik het bed op voor nachten waarin wijzers verfrommeld worden tot korsten van tijd ik wil nog even gaan zitten de dagen vastnemen…

de reiziger en ik

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 627
zo draag ik schelpen achteruit een zelfduel met geruis in oren wie hoort het waaien het zand dat in een laatste dag- gezicht valt het eiland langs mijn voeten gekneld tussen stenen meeuwen schreeuwen op natte vlekken schreien om de vuurtoren die langzaam uitdooft overspoeld door ijle woorden…

Zwaartekracht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Het huis is opgeruimd nu mijn hoofd nog handen om een warm glas lichten uit, staren naar een vlam, ongemerkt mijn zorgen verbranden Maar mijn schedel behoudt diep verborgen iets zwaars dat geen licht ziet, verscholen een verlangen te leven en ervaren mijn schedel behoudt mijn zwaartepunt…
Zywa28 juni 2020Lees meer >

Zeventig

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Wat doet een mens met zeventig, algoritme van de tijd, terwijl de zon westwaarts spreidt? Wordt het zielenmeer opstandig of een eigengereid verzaken aan het haasten? Gedachten verstillen bij het voorbije, de feestroes maakt hem tot een ongastvrije: verwachtingen worden gedoofd als kaarsen. Toch blijft het dwingend leven drummend aan deuren…

In volle schoonheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 696
In volle schoonheid weggenomen, Van de plek die was gereserveerd, Voor de liefste in pa en ma’s dromen, Hun kind, dat nu hun hart verteert. Weggerukt uit hun midden, Nu gezeten aan Zijn rechterhand, Kunnen zij slechts bidden, Voor hun dierbaar aanverwant. Moet ‘t lot het nu ontgelden? ‘T is immer Hij die over ons beslist, Wat er moet gebeuren…

Heelal

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Tal van zeer lieftallige personen in omgeving En dat is mooi Complimentjes en gemeende benaderingen Schatten van kinderen, onheus tactvol kleinkindje Zegeningen niet te tellen Dankbaar Gezond naar ziel en lichaam Muze steeds aanwezig Ochtendgloren wenkt Sterrenhemel lonkt De volle maan beste vriend Heelal zo heftig temperamentvol en wijs…

weergave

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 601
de wind slingert van tak tot tak vogels komen aangestormd voor mij een stille plas en dan verdwijn ik langzaam in een regenbui het stelt niets voor al herhaal ik het honderd maal ik geef enkel weer wat ik zie al zou ik graag over andere dingen willen spreken het is mijn beeld…

het wilde paard

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 738
hoefgetrappel en gedonder snuivend, briesend een schicht komt aangestormd een schoonheid of een wonder… ongegeneerd, elegant loopt het verder, vederlicht op vier poten, zijn gangetje trekkend, het bos weer in. grijs-witte kleuren vervagen naarmate het vordert het wilde paard, op zoek naar zijn haver!…

boterzachte wind

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 714
zie je het pluisje zij komt los van de oever het is alsof daar de wereld voor haar begint pluisje, hoor je de karekiet ritselen in het oude riet hoor je het schrijvertje dat kriskas beweegt op het watervlak ach pluisje, luister naar de lente en hoe ze neuriet in de kraag van de trage lelie ontwaak pluisje en voel geef wat diep…

Eigen leed-altijd eerst

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 738
Als een mokerslag komt het bericht: weer iemand aan een hartstilstand gezwicht. eigen leed eerst. Als een bominslag het bericht: George Michael ook waarschijnlijk, aan: een hartprobleem gezwicht. eigen leed eerst. Van de eerste, zul je nooit iets vernemen maar ben je bekend, haal je alle nieuwsitems. alleen ik vind: eigen leed eerst, het…
Johanna27 december 2016Lees meer >

Meer van minder

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
Steeds meer heb ik minder behoefte aan anderen Steeds meer heb ik minder nodig van wat er is Steeds méér kom ik dichterbij mij zelf Steeds meer laat ik me minder leiden door anderen Steeds meer ga ik mijn eigen weg verder weg ......…

retorisch?

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 712
wat is er vreemder dan een mens die de kleur van een boom met bloesems beladen onbegroet voorbij gaat zich vastklampt aan het knappen van takken, het kraken en dwalen van de stilte en halverwege de hoop verdrinkt in een vijver, net naast het lelieblad dat witter dan sneeuw wordt in een winters vers jij, antwoord je want jij trekt…