9786 resultaten.
Bea aan zee
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
780 Geef ik jou mijn land?
Ja hier, heel mijn koninkrijk
voor een stukje strand!
----------------------------------------------
(wanhoopskreet bij het zicht van het Noordwijkse
strand op een dag met tropische temperaturen)…
Zure Zee
snelsonnet
2.3 met 3 stemmen
662 De oceanen zijn snel aan ’t verzuren
Dat hebben ze in Utrecht onderzocht
Het zilte nat verwordt tot kwalijk vocht
Een zware taak om dat nog bij te sturen
Eén voordeel brengt het echter met zich mee
Straks schept men zure haring zo uit zee…
Zee-kerheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Langs strand en ruisende branding
zacht ritmisch met de golven mee
omsloten door behelmde duinen
komen mijn gedachten in schelpenecho
uit kosmische oorsprong terug
vanaf regelmatige deining over water
roepen duizenden stemmen aan
van wat achter de horizon ons wacht
in een toekomst om naar te leven
klinkt vertrouwen voor lichte dag.…
Wind en Zee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 De wind doet mee
met het ritme van de zee
kalmpjes golvend
brengt ze het water
naar het zand van het strand
De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar…
De zee en de wind
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
548 De wind doet mee
met het ritme van de zee
kalmpjes golvend
brengt ze het water
naar het zand van het strand
De zon doet mee
met het ritme van de wind en zee
als kristallen nemen de golfjes haar
schijnsel mee uit zee
naar het zand van het strand
De wind gaat over in
onverschrokken woestheid
de kristallen moeten ruimen voor
uit elkaar…
de zee is rond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
705 met haar dansende benen
stroomlijnen die in dijen verdwijnen
speel ik eb in mijn hoofd en vloed in mijn buik
de duik in haar golven is een wanhoopsdaad
waar de nacht van vol is
loopt zij van over
zand in de ogen betovert mijn voeten
de zee is rond
en zij loopt aan de horizon…
BRIEVEN OP ZEE
poëzie
3.0 met 2 stemmen
5.854 Gelezen worden ze ontelbre malen,
Al was de inhoud haast vooruit geweten,
Van 't zelfde levensstof in alle talen
En op den duur tot op het woord versleten.
Toch weer ontvouwd, na 't eenzaam avondeten,
Des nachts op wacht, te kooi en na 't verhalen;
Voor hen die zoveel eenzaamheid verbeten
Is uit die letters leeftocht nog te halen.
Tussen…
de blote zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
637 Vrede is een zee van naakt zijn.
Een zaak van anderen
raken bij de huid.
De kleuren wissen in de massa.
Golven verankeren op een lens.
De mens is een druppel.
In zijn kleren valt hij op,
het netvlies van de visser
trilt in niets dan water.…
De Generaal En De Zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 Het was een extreem nare, kille winterdag
vond de Generaal, die het slagveld overzag.
Kleine wolkjes verlieten telkens zijn mond
als hij bevelen naar zijn manschappen verzond.
Toen de artillerie gaten in 't ruige grasland boorde
en hij niets anders dan ruwe kreungeluiden hoorde
zaten zijn gedachten, zoekend naar rust, aan de kust.
Op een golf…
De golven van de zee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
697 Dit alles is een gegeven in ons bestaan,
dus laat de golven van de zee maar gaan.…
STRAND & ZEE
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Naakt gelegen aan
de open zee
neemt 'ie' me mee
in het iets
of het niets
in het vroegere
in het droevige
in het vrolijke
in al het mogelijke
van je kennis en kunde
van 't loslaten en gunnen
want wie geeft
die leeft en
die zal ontvangen
zelfs in overvloed
Hè...natte voeten
't is al weer vloed!…
Vorsen bij de zee
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
643 de zee
waar beelden ontwaken
terugkeer naar toen, de prille liefde
de gloed onder het hemeldak
die het parelmoeren binnenste
van de schelp wist te raken…
terug naar zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 zwijgend rijgt ze
oude woorden aan elkaar
onstilbaar verlangen van toen
en daar verankerd in de ziel
de zee bracht golven
aarzelend naar het strand
nam ze dan weer mee
het water was laag
ze hoort de meeuwen
zoekt veren en schelpen
zo stil, zo dichtbij vindt ze
haar dieptste zelf
zacht ademt ze het verleden uit
de vloed zit haar…
Zee van verwarring
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.322 Ik zit in mijn schulp
in een zee van verwarring
die de wereld heet.…
Zang van de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 zoals de verduisterde sterren
drijven veilige havens verder uiteen
hoe de steven ook radeloos rondtast
raakt slecht eindeloos water
wind jaagt vragen tomeloos verder
onbereikbaar voor antwoorden
op de zeebodem heerst de rust
die we zoeken maar nooit bereiken willen
ons hulploos hunkeren slaat van anker
boven ons is de zang van de zee…
Leger aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
579 dijken
het gewas wacht met wuiven
totdat de vroege voorbijganger
sporen trekt door de ontzegelde dageraad
de stilte smoort elk gegeven commando
gericht op weg naar deze armee
van stramme krijgers
ze dromen van voorbije veldslagen
met mandarijnbomen
neuriën een overwinningslied
dat kruipend op weg is
naar de wasplaats
waar muziek de zee…
Sterre der Zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 boegbeeld van een trots
galjoen, de borsten monter vooruit
klapperende zeilen als de jurken
van de hoeren aan de Taag
hun keurs omhooggeduwd
met buigzame walvis baleinen
Zij stoppen zilvergeld
in de spleet van een offerkist
dankbaar buigt het negerbeeld
met tekst voor behouden vaart
smeken de zegen af van Isis
beschermvrouwe van de zee…
Dank aan de zee.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.468 Als mijn brandende voeten in
jouw bruisende branding baden,
kom ik tot rust,
ik dagdroom.
Het waden daarna in schuim
is een toetje
met toefjes slagroom.…
OUDDORP AAN ZEE
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
545 Met regelmaat haal ik mij lieve doden
Zo leeftijdloos nu helder voor de geest
En sprakeloos ervaren wij het feest
Door de geheimenis ons aangeboden
Met om ons heen weer volop lenteboden
In mij dobbert een pril zoetwater beest
Waar ben ik toch zo angstig om geweest?
Wij mensen leven dankzij antipoden
Ik neem tafelmesheften van het…
de zee spreekt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 De zee komt
trekt zich terug
spreekt haar onbegrijpelijke verhaal
van stamelend water
van zwoegend zand
van een lichaam
schuimend in wilde sprongen.
De zee
haar lichaam versplintert mijn oren
ik hoor haar stem
begrijp ik haar?
Ik zit op het zand
luister.....…
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
Recht door zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 jij kwam binnen
ik zag je ogen
en toen dat gebaar
jij was daar
mijn leven kon
opnieuw beginnen
heb nooit gezocht
omdat ik dacht dat jij
onbereikbaar voor mij was
jouw lach
en open hand
bleken mijn entree
ging met je mee
liet alles achter voor
een leven recht door zee…
GEVANGENIS AAN ZEE
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.049 Wat is de tijd, waarop wij hunkrend teren,
voor 't eeuwig beeld van strand en zee en lucht,
waarin de vogel op zijn wieken vlucht
en arme mensen steeds hetzelfde leren?
Ik wacht in de gevangenis aan zee
op 't uur, dat een mijn deur zal openlaten.
Maar dan? Wat moet ik in die volle straten
en al die tijd... Wat moet ik daar dan mee?…
DE WERELD IS EEN ZEE
poëzie
4.6 met 7 stemmen
5.302 Beminde echtgenoten
De wereld is een zee
vol wilde en woeste baren,
daarop eenieder zal
te schepe gaan en varen.
Daar zijnder die alleen
die zee bevaren moeten;
daar zijnder die de vaart
door meegezelschap zoeten.
Gij lieden zijt, getweên
in ‘t Sacrament gebonden;
zij heeft de bruidegom
en gij de bruid gevonden.…
Zee van liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
709 van alles
Zelfs de stormen
Mijn leven gedeeld met jou
Nooit meer anders willen
Als een devotie waarheid geworden
Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt
Het geloof in het lot
Ook al zouden anderen het anders willen zien
Maar zij tellen niet
Wanneer gevoelens beginnen te stromen
En een beek een rivier wordt
Om te eindigen in een zee…
Zandvoort bij de Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.015 Ze plast en tilt met brede zwier haar baaien rok omhoog,
Maar plots geeft z'een gil en schreeuwt: ‘De zee zit in mijn oog!’
Zandvoort bij de Zee!
We gaan naar Zandvoort bij de Zee!…
halloween aan zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 zo ook het water ligt vol afgeworpen
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom
geven met een gulle hand
dwaalzicht loopt nog mijmerend langs
vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop -
de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven
altijd wel dat volle ogenblik
meeuwen kijven
dat het allengs later wordt
terug op schreden…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Winter aan zee
gedicht
4.1 met 26 stemmen
15.790 Lucht jaagt haar grijzen voorbij,alle.
Kan hier een vlucht meeuwen
doortrekken alstublieft om de wind
te bevliegen en er af en toe af te vallen?
En mogen ook wij zo ons eigen leven zijn door-
gevlogen, aan groot gefladder opgestegen
om hemelhoog te gaan lallen en te vallen
zoals meeuwen nu eenmaal vliegen, en te worden verzwegen?
Nacht valt…
Oudejaarsdag aan zee.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Ik zoek naar woorden in de zee
maar 't zand verdraagt mijn voetstap niet.
De vloedlijn wordt alsmaar verlegd
en 't strand blijft spiegelend geveegd.
Wat bracht de zee wat nam de tijd
te worden tot wat nimmer was.
Een ander lichaam voor een tijd
gerijpt door de omstandigheid?…