2296 resultaten.
Mijn droom
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 Je praat en je kust en je lacht.
Net als toen in die eerste nacht.
Het was een feest met alleen maar geluk
Voor ons kon de toekomst nooit meer stuk.
Het leek voor ons een hemel op aarde
Tot die dag dat ik het ontwaarde:
Jij verdween toen plotseling uit mijn leven,
Zodat ik mijn geluk voorgoed op moest geven.…
LENTEKUS
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.119 En trillen niet, gebaad in maneglansen,
De hoge popels, die het meer omkransen,
Wanneer de wind hun smachtend love kust?
Zoekt niet de vlinder heil- en honigkansen
Bij elke bloem, waarin hij zalig rust?
En tintlen niet, hun godd'lijk schoon bewust,
Doorgloeid van zonnevuur, de blauwe transen?
-'Natuur is God en God is Liefde!…
als woestijnregen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
800 vroeg ik zeldzaam serviel
en kuste de zorgen uit je ogen
van kostbaar groen opaal,
jouw kinderen waren weer eens ziek,
je man van mos leek wel verdwaald
in werk en matinale dronkenschap.…
zomerse herinnering
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
526 vroeger wordt bewaard in schuren
alles was toen van hout
brood werd op de borst gesneden
krullend op de smeuïge tongen
klappend in het verleden
kon je je nog met zomer aankleden
de liefde ontsprong met de natuur
bruusk met geweldloos geweld
de weerstand breken in spaanders
knieën mennend naar het bekken
en zo kuste hij haar met de aren…
Ansicht van weemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
550 ANSICHT VAN WEEMOED
er hing een damp van mistroostigheid
over het water waardoor het zicht beperkt
bleef tot halverwege mijn weerzin
wij bevonden ons aan de kust van weemoed
daar waar de tranen van eeuwen zich
hebben verzameld in het onpeilbaar diep
met een zilte smaak op de lippen als
een vreemd soort heimwee naar vervlogen leed…
Zeeroep
poëzie
3.5 met 8 stemmen
1.291 En langzaam werden mij hun willige lijven
Vertrouwd als vroeger vaak bezeilde kusten.
Zo dacht ik zittend in mijn kamer, maar
Vannacht hoor ik de najaarsstorm aanheffen;
Het dakhout maakt als kreunend want misbaar.
Ik woon zo ver van zee, zo dicht bij haar;
't Storten der branding kan mij hier niet treffen.…
Op gelijke rede?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 Getijdenstroom
loopt niet
parallel met schone
schijn, de waarheid
lijkt stil te staan,
kost kracht om tegen
stroom en
mening in te roeien,
als drenkeling op door
God verlaten kusten,
te vondeling gelegd.…
Jij neemt me
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.967 Jij pakt me
neemt me
bevrijdt me
jij kust me
streelt zachtjes mijn ziel
Jij waagt
geeft je hand
je arm
je been
jij ligt
met rozen om je heen
op een groot bed
Daar waar de liefde altijd wordt bedreven
en er kunst wordt gemaakt
en gedichten en liederen worden geschreven
Daar waar talrijke vrouwen
hun benen opendoen
smachtend naar…
Ontruiming
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
385 Zittend op een rots aan de Ierse kust
met onder mij de beukende oceaan
verschijnt er in de lucht pal boven mij
een witte cirkel van liefde.
Ik zie zwanen in de eerste versnelling
en mensen met energiedrankjes languit
achterover in het vertrapte gras.
Mijn droomogen schieten op onzekere,
parelmoeren kleiduiven.…
Er waaien klanken over de dijk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 En eeuwig stroomt zij, tot aan de horizon
waar de rivier zich vermoeid te rusten legt
in het grote water voor de kust van Albion.…
KLEINE ZENDERSMOED
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De klanken reizen zingend naar de kust,
omzeilen eerbiedig de grote spraak
van 's lands omroep, zoeken en dalen gerust.
De stemmen uit het schip vervullen hun taak,
schenken verlangende oren luisterlust,
tijdens diep denken of aansluipende vaak.…
Caravan dichtbij Saint-Tropez
gedicht
4.9 met 10 stemmen
3.399 Als je een eind wilt rijden langs de kust op je motor
prima voor mij – ik blijf als altijd thuis,
rammel alvast met de potten en pannen voor groentesoep
want eenvoudig zal het zijn en blijven
geen luxe geen spa geen kaviaar geen kreeft.…
VERMAAN BIJ GENOT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
630 Met een gastvrij, steeds weer ander gezicht,
wenkt de verre kust, wil naar vreugde streven.
Ruige bergen doen hun uitdaging beven.
Toch waarschuwt een strenge, waakzame plicht.
Ziekte, die over heel de wereld waart,
maar langzaam aan kundig wordt verslagen,
blijft nog in veel landen koppig plagen.…
SLOTEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 Het bedaarde stedenschoon brengt stille rust
over boten, aan de steile kant gemeerd,
wachtend tot laden en vertrek hen kust.
De wenk der nabije ruimte snelt en keert
voortdurend langs daken en straten, geeft lust
te zien wat dobberkunst op het meer je leert.…
d-day diehard
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
503 Ik ben de oudste 20th century
fox
De diehard van de laatste Mohikanen
Van Yankeesoldiers en Amerikanen
Die met geallieerde troepen kwamen
Kanonnenvoer geland op
Franse rocks
Vlak voor de nazitanks op
Frankrijks kust
Een broekie nog van amper twintig jaren
Kwam ik in amfibieën aangevaren
De omgekeerde weg der Founding fathers
Wier ziel…
Kikvorstin
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
424 teveel
In 't rieten pompeblad
der kinderkamer
Zijn valse klanken laten oren trillen
Met donderend geraas en
grof geweld
Zijn pracht en praal komt aanstonds in balans
Door spartelend en snakend
te gedogen
Welluidend oeverloos duizendeen zuchten
Tot zij op baren van de zeven zeeën
In 't wonderlijke licht van
alladin
Hem wakker kust…
de Naam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Heiligheid is een heerlijke status:
in 't Vaticaan gaan tonnen om -
Rome, op gewijde grond,
kust het loon der allerarmsten!
Dat u en ik, nog kyrië-doordrenkt,
uit onvermogen wonden stelpen,
mag je toch wel Goddelijk noemen:
'Bastaards maakt U weer bewoonbaar!'…
ENRICO
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 De meester-zanger verliest zijn theater,
gaat met zingende zeelui naar de kust,
reist op een zeilschip, dat eeuwen heeft gerust,
als kaper over het wijde water.
De ruige binken begaan een flater:
voor een grote stomer galmen ze vol lust,
maar verzuimen beroving onbewust.
Orkaan raast, duwt hen voort met woest geklater.…
Café olé
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
580 '
La gata bianca zei 'nee, nu niet storen
Geen polonaise, gato, ik wil rust
Ik stuur je weg hoor, als jij mij nú kust
Dan bijt ik jou, als jij me niet wil horen!'
El gato zei 'ik heb een heel goed plan
Ik geef je wat te drinken, ga je mee?…
Je laatste dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Je moeder ondersteunt je innig,
terwijl ze teder kust.
Gedempte stemmen op het terras,
in de keuken rinkelend glas.
Iedereen mag nog komen,
omdat jij dat wil.
Ik zie geen tranen stromen,
de pijn blijft hoorbaar stil.
Gordijnen dansend in de warme lucht.
Jonge tenen, prachtig rood gelakt.…
De laatste dag in een jong leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 Je moeder ondersteunt je innig,
terwijl ze je teder kust
Gedempte stemmen op het terras,
in de keuken rinkelend glas.
Iedereen mag nog komen.
Met je spreken, omdat jij dat wil.
Ik zie geen tranen stromen.
De pijn blijft hoorbaar stil.
Gordijnen dansen in de warme lucht.
Jonge tenen, prachtig rood gelakt.…
HONKVAST WAAIEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
401 Het Vlaamse land toont blij en trots zijn kust,
die met wijde blik naar alle kanten tuurt,
bemoedigingen over de zee stuurt,
het eigen strand maakt tot een oord vol lust.
De bruisende branding murmelt bewust,
blaast haar stem langs haven en vissersbuurt,
landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.…
PIETER MESSIE
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 Zijn kano danst licht deinend voort, en kust
de golven vol zonneschijngeklater.
't Gepaddel roept gedachten voor later:
wijsheid uit talen van vroeger wenkt bewust.
Doch al spoedig schittert Godgeleerdheid.
Hij brengt het Goede Woord; klare preek klinkt
door Nederland en Papoes woud verspreid.…
PAASVREUGDE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 Genot van nieuwe geuren en smaken
brengt opgewekte stond en moedige rust
die uitziet naar nabije en verre kust,
waar ieders lot mag slapen of waken.
De opgestane heer Jezus strekt Zijn hand
vol zegen uit over de bonte spijs
ter ere van opbloei naast de Heiland.…
Uitzichtloos
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
167 Wijl zo’n combinatie is in zwang,
Zijn er vele kapers op de kust,
Ben dus niet d’enige dit hapje lust.…
Volle maan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
654 Ze kust de zee, de wolk, het gras,
en maakt van schaduw stille was.
Een droom zo puur, een licht zo klaar —
de nacht lijkt minder eenzaam daar.
De wereld houdt haar adem in,
de wind beweegt op teugen traag,
een uil zweeft rond met wijde zin,
zijn roep verwaait, zijn vleugel vraagt.…
Reeds vertrokken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
337 liefdesbed
voeden vieze schimmen op het vale behang
rebelse ratten onder het beschimmelde bed
behoorlijk onvoorzichtig, het is wrang
witte lakens een beetje smoezelig
kreukels in een gezond verstand
in een hotelkamer vol eenzaamheid
aan een horizon, zo dichtbij en liefdevol
dat er een andere wereld begint
een andere kus aan een andere kust…
BELGISCHE AARD
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
243 Aan Antwerpens Scheldekade
liggen vaartuigen
met welbekende
of verborgen bestemming
grote schepen rusten stil
wachten op hun verre reis
over wereldzeeën
hun kleine zusters
verheugen zich op
de vertrouwde vaart
langs nabije kusten
dan wel over rivieren
boten voor tochten
in en nabij de haven
zijn blij dat ze spoedig
hun…
Supermarktfee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
132 Hij bleek nog steeds haar coryfee,
Ze kuste hem enthousiast,
Had hij alsnog zijn supermarktfee.…
non met bronzen schedel (2)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
902 3
Dan duikt er een verzwegen minnaar op
Die schandelijk laat uitlekken
Aan een gretige reporter
Hoe hij haar bronzen schedel
-Met rode kraaloogjes bezet-
Kuste
Hoe hij haar brede tepelhoven
Likte
Hoe zij steels, giechelend de kapel uitsloop
Langs een valluik onder het altaar
Een geheime gang naar het koren
4
Moeder Overste zit al op…