2916 resultaten.
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
283 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…
Verdriet boven op verdriet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
118 Alles gaat snel
tijd heb je niet in de hand
evenmin een ziekte die alles breekt
die bij degene verwarring in zijn hoofd brengt
alles wegvaagt van hoe hij was
waar je elke keer beetje bij beetje,
afscheid van moet nemen
wat pijnlijk genoeg is
komt de dag, die je liever vergeet
komt het moment, dat je nooit had gewenst
Verdriet boven op…
Rotvarken(2) antwoord van het varken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
127 Als varken ben ik omnivoor
Ik vreet alles, en ga door
Voor herkauwers is er geen tijd
We moeten verder, da's een feit
We gingen spelen op meer borden
Toen kon jij knap knorrig worden
Je bleek daarin niet een van ons
En daarom kreeg je dus de bons
Je wilde van geen wijken weten
Ja, toen heb ik jou gebeten
Voor jouw gedraal was er geen…
negen juni tweeduizend drie
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
2.447 weet je wel
zo'n bloem
zo'n zeldzame bloem
die holle ruimtes kan keren
het verdwijnpunt naar een begin
zo'n bloem in alle huizen
opdat anderen spreken
het allermooiste van een stem
van stuifmeel en lente, open in de lucht
weet je wel
als je dit leest
ben jij die bloem…
Bandietjemijn
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
555 Woordeloos liefdevol
wat ik ook zeg
alles is al gebakerd
onder de paraplu
van onze liefde
draaf maar vrolijk om me heen
ik veer met je mee
ik rol op mijn rug
op het midden van de weg
met jou
gewoon
omdat het niet mag…
Levens-etaleur!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
556 Ik heb te lang winkeltje gespeeld
om de winkel per direct te sluiten
zouden mijn klanten helemaal niet begrijpen
Niet dat ze me begrepen toen ik open was
maar mijn etalages waren zo aardig
zo begrijpelijk en verrassend leuk
niet dat ze er meer door kochten
Maar als ondernemer houd je rekening
met de wensen van je klanten
ook al is het voor…
Over is het ons
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
21 ik had nog heel veel van je willen leren
en ook willen zien en horen
't is daarom zo moeilijk te verteren
dat de dood dit kwam verstoren
want samen met jou dat was een feest
we waren maatjes, voor elkaar gemaakt
zo verschillend van geest
en beiden zeker niet volmaakt
maar samen bijna wel
we vulden elkaar zo aan
anderen vonden ons het stel…
Mijn vader
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
842 Een flauwekul gedicht
Mijn vader was een sterke 'werke'
dat heeft menigeen kunnen 'merke'
Mijn vader gaf veel aan de 'kerke
en investeerde zelf in een 'zerke'
Mijn vader zorgde voor 8 'vlerke'
en hield ze goed binnen de 'perke'
Mijn vader kon goed 'graaie'
en was er bij als de 'haaie'
Mijn vader kon niet 'paaie'
liet…
WERK EN DECORUM
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 Ik zie alles wat mij nog toevalt
wat mij wordt gegund
maar als genade
en met name werken
je brood verdienen
“In het zweet des aanschijns
zult gij uw brood verdienen"
Vaak voelt het als
vernietiging van
vernedering van
mijn eigen
mijn eigen ik
mijn eigen wezen
mijn eigen vlees en bloed
mijn kennis en kunde
mijn geschiedenis
mijn…
mijn dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 Ik ben gegaan
-tot dit moment –
alle dagen van mijn leven,
het leeuwendeel daarvan
in jouw handen.
Woorden van allerlei pluimage
zijn op de thee geweest,
hebben muren gesloopt,
gebouwd,
daken gestut
en nog
zie ik de blauwe regen
uit de boom stromen
onze tuin in.
Samen lezen, eten, slapen,
ieder ons eigen werk,
onze eigen zinnen…
De dood doet goede zaken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
733 Elke dag wel een reclame
voor en van 'Jan'. En allen
uit de uitvaartbranche
die positief vertellen
over je laatste gang
en dan met (na)druk
op je nabestaanden
maken ze je bang
geven een schuldgevoel
met doodgoeie prijzen
welke je kan verzekeren
van je wieg tot je graf
levenslang... bang!…
Roodharigen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Simpel rood
laat me niet lachen
roodharigen
de complexiteit zelve
maar ook hun creativiteit, invoelbaarheid, zorgzaamheid en betrouwbaarheid
er valt heel goed met ‘rooien’ te leven, te werken, te onderhouden
“Never een dull moment"
simpel rood
dat dacht ik niet
dat bestaat niet!
en in bed
rooie mieters!…
apocalyptisch
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 Ik zal het lege gele
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.
De dode oevers zal ik
dood en droevig laten,
de weidse verte weids en ver,
maar geen grashalm blijft nog over,
en geen zon of maan of ster.
Ik zal het gele lege
bootje zijn dat dobbert,
dobbert, dobbert,
dobbert in de leegte.
Ik mag jouw zweet als…
OVER HOGE BERGEN EN DIEPE DALEN, een Jan Jacobsje
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
760 De zon is zo moe
sluimerende slaap slaat toe
dromerige wolken bevolken 't kussen
bergen bedekken warm 't bed intussen
Slaap maar zacht lieve zon
de nacht is zo om
ga je dan morgen weer stralen?
over hoge bergen en diepe dalen!
Jan Jacob JordaanDichter in Noord-Italië!
een Jan Jacobsje = titel en laatste zin 't zelfde!…
DOWNTOWN, DE FILM, ik gefigureerd, straks gecensureerd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
116 DOWNTOWN, de film
ik heb er in mogen figureren
zelfs als edel-figurant
ik ben de Zeeuwse dominee
vroom lopend naar de doodskist
aids had een slachtoffer gemaakt
vond het buitengewoon
mee te mogen doen
in een grote film
ik ga straks kijken
mijn premiëre en dan
ga ik de film recenseren…
[ Verjaardag, helaas ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 Verjaardag, helaas
weet niemand van mijn gasten --
hoe je een feest viert.…
Schrijvers
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Er bestaan mensen die denken,
dat ze bio-grafen of bio-logen zijn.
Ze beschrijven levens en leven.
Toch, zijn ze veel méér dan dat.
Biologen en biografen zijn schrijvers,
die over hun eigen levens schrijven,
op nog ongeschreven bladeren.
Op een onbeschreven blad.…
Vaderdroom
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.073 Voor een huis
dat bekend zou moeten zijn
misschien eigenlijk meer een flat
stond ik te aarzelen
een druk groepje mensen
stond voor de ingang
bij een man die iets vertelde
ze zochten huisvesting begreep ik
acht of negen etages waren er
maar nauwelijks leesbare naambordjes
de meeste ontbraken zelfs geheel
waar moest ik zijn, wat was zijn…
verscheurd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
741 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten in
hun hokken op
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun diep beschadigd kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer op de
afgepelde toekomst waarin hun dromen
bij opbod…
In mijn stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
701 In mijn stilte zag ik soldaten op het slagveld,
sneuvelen en sterven.
In mijn stilte sloeg de vader de moeder.
In mijn stilte werden kinderen doodgeslagen.
In mijn stilte verkrachtte elke man iedere vrouw.
In mijn eigen stilte
haalde ik adem.
Ik luisterde naar de werking van mijn longen.
Al mijn organen functioneerden nog.
Het lichaam werkt…
Vlinder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.259 Als een vlinder
Broos en kwetsbaar
Vloog je zoekend rond
Tot je
Met een laatste vleugelslag
Eindelijk je vrijheid vond…
Spel met identiteiten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
475 Ben ik het nu wel,
Of toch gewoon niet -
Ik weet het niet meer,
Weet niet welke gedaante die
In mij rondwaart
Nog het meest overeenkomt
Met hem die ik vroeger
Zonder enige terughoudendheid
Ik
Durfde te noemen -
Er wonen zoveel identiteiten
In mij, nu, die samen in een
Meedogenloos spel verwikkeld zijn,
Dat ik het zicht op…
Personen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
634 Overal mensen, toch voel ik me alleen.
De enige met kleur in deze grijze zee.
Een donkere kleur, toch een mens.
Een maatschap, maar geen maatschappij.…
wat zij betekent
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
722 zie je die mooie vrouw
met dat grijswitte haar
zij bezit mijn hele hart
met de mooiste glimlach
verlicht zij donkere dagen
als miljoenen kaarsen doen
met ogen die overal zien
wat vrolijk of verdrietig is
blikt zij haar liefde rond
met het goudste geduld
strooit zij raad met daad
voor wie dat nodig heeft
ook als wij niet samen zijn…
Dermatophagoides oteronyssinus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
485 In Dronten woont een huisstofmijt
Die ernstig onder huisstof lijdt
’t Is daarom dat hij huisstof mijdt
En groen ziet van de huisstofnijd
Het liefst was onze huisstofmijt
Al die beroerde huisstof kwijt
Maar ja, het is een huisstoffeit
Dat ‘n mijt altijd in huisstof leit
Maar toen, het was weer huisstoftijd
Kreeg hij een echte huisstofmeid…
[ Mijn handen houwen ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 Mijn handen houwen
ruwe steen en ruwe steen –
beeldhouwt mijn handen.…
Plaknacht.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
318 In een plaknacht werd mijn stelling ontkracht:
dat mijn ziel een vaste vorm bewaart,
want ik voelde mij oneindig nat
tussen laken en kussensloop, vergaard
uit zweet en maan. En ergens zacht
kraakte het hout, alsof het wist
van een grens waarvan ik altijd dacht
dat zij bestond - maar nu vermist.
Mijn hand was niet de hand van gister,
mijn…
Laatste pennestreek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
563 ~ voor onze nestor, heer Mostertman ~
Gegroet, u trouwe dierbare gemeente
Teerbeminde lezers van 't gedicht
Woordenluisteraars en beeldenkijkers
Ik weeklaag maar zeg niet 'wee uw gebeente'
Beminde lezers van het minnedicht
Paardenfluisteraars en pottenkijkers
Gedichtenzamelaars en 'zelf'verrijkers
Van voedsel voor de geest dat ons…
Ouder worden
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
612 Wijsheid komt met het klimmen der jaren,
voorgoed voorbij je jeugdige onbezonnenheid,
je hebt nu, wijze man, al genoeg kunnen ervaren,
hoe het is om iets uit te vreten dat je later spijt.
Je hebt heel wat water naar de zee zien stromen,
een journalist kent talloze sneue en blije verhalen.
Ook van jou heeft het water dromen meegenomen,
maar…
Poorten van de samenleving
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
612 De zee heeft honger,
heeft gruwelijk honger
en verslindt alles
wat voor zijn maalgrage
kaken komt -
Maar zie,
zij hebben
het overleefd:
De stoppelige man,
de gerimpelde vrouw,
het in kleurrijke vodden
geklede kind -
Met in hun lege ogen
een wezenloze blik
en ondanks alles
toch een sprankje hoop
Staan ze hier bij de grens,…