3361 resultaten.
Het leven is fantastisch
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
755 Ze raakt een gevoelige snaar.
Wonderlijk dat je die tijd zomaar kan terug halen.
In mijn gedachten ben ik weer jong
en het leven
lacht uitnodigend.
Betoverende schoonheid,
jeugdige overmoed.
Het is meer dan leuk,
het is... geweldig!
Het deelt zich aan mij uit.
Zo aanstekelijk!
Is dat genieten van wat voorbij is?…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 boven land
vlokkig ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond
weer licht
spetterend raakte…
In dit moment
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 mijn huid raakt gerimpeld,
doch de ogen zien schoonheid
almaar toenemen door het rijpen
in de vele voorbije jaren,
en voelen zich minder verplicht
om het “ waarom” te verklaren
ik lijk dan ook meer
door het wezenlijke verlicht;
dat vaak het tegengestelde
op liefde is gericht
zelfs of juist als het vergankelijke
in toenemende mate…
Zij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
428 niet compact
in tijd en ruimte
krioelde haar leven
sprong van hak op
de tak om toch daar
richting aan te geven
comprimeerde gevoel
in lach en ogen
geëngageerd en bewogen
regen zon en wind
gaven haar de ultieme
onschuld van een kind
zij lichtte op in verschijnen
luchtig en vluchtig maar
ieder nam haar als de zijne
allen raakten…
Een ziel weegt 20 gram
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 Er wordt te weinig gereïncarneerd,
het hiernamaals raakt overbevolkt.
Geesten spoken tussen hier en daar,
in copuleren rust gevaar!…
Ons profiel?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 Liefde heeft geen schrifttekens
maar leeft in zoveel smaken
heerst op de meest begeerde plekken
het zalft het traagste mechaniek
door nooit verstopt te raken, het
heeft zijn eigen waarheidszin geslagen
tot de dood ons de handen raakt
in schoonheid door de vingers glijdt,
geef het zelf maar een bijzondere naam
het loopt uit het kristal…
De Jostiband
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De Jostiband raakt positieve snaren;
musiceert sympathie die muzikale kleuren
in ons hart bewaren. Slagwerk roert hier
de grote trom; bijna een volleerd symfonieorkest,
dat rijk luistert en volstrekt niet stom.…
Gods slaaptherapie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
630 De mens raakt dan wel aangekleed,
maar wordt ook meer en meer proleet
en ik acht hem inmiddels minder dan de apen.
Ik lag er almaar wakker van; de kaalslag is infaam,
maar door dat ijdel gebruik van eigen naam
kan ik eindelijk weer eens lekker slapen.…
Een gids
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
467 ik wil een gids
in het steeds groter
wordend grijze gebied
van mijn leven
waar vroeger
kleuren duidelijk spraken
raakten aan schoonheid
vergrauwt de wereld snel
desinteresse reflecteert
matheid in het vitale licht
de sprankelende helderheid
is langzaamaan verdwenen
nu schuifelen mensen
langs het koel beton
zien niet op of om
uit…
Bodem
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
597 hart woon
met alle vage woordenwisselingen
die mijn humeur hebben beïnvloed
er zal ook geen brief komen
die zal getuigen van mijn verdriet
want jij kan niet meer lezen
in het zwijgen van jouw graf
misschien een gedicht
een poging om te blijven
zodat er iemand later weet
dat ik mijn best deed om te schrijven
over wat mij in de diepte raakt…
Vluchtig passeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 ik keek om me heen
raakte steen en cement
maar voelde op dat moment
geen enkele vibratie
zag wolken en zon
in hun herfstig gaan
de wereld vluchtig passeren
alleen ik bleef daar staan
tot een beweging mij riep
in het verstoren van stilte
door een paar ogen met
de soepele gang van geniep
een jagende kat
bracht mij godzijdank
terug…
Bloeide
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
716 Steeds meer en groeiend gevoel ook de
gesprekken en het samenzijn ons raakte
meer dan gedacht één konden zijn dan
durven dromen de dag de liefde bloeide.…
De echte meerwaarde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
491 het leven
zoals verrassing een
product is van ontdekken
ontkenning vaak bevestiging mist
natuurlijk kijk ik altijd
maar of ik alles zie
blijft een vraag van kwaliteit
diversiteit is onze schat
maar het bestaan heeft
al snel zijn eigen keus gedaan
waar echter tegendraads
het onverwachte treft wordt
de bron weer opengelegd
die raakt…
wie durft
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
540 Wie was je toen je kenbaar maakte,
als alles jou onherkenbaar raakte,
wat je laatste wens zou zijn,
je te behoeden tegen deze pijn.
Wie ben je dan nog?
Wie durft?
Wie kan het aan?
Wie durft het voor jou te doen?
Wie laat je gaan?
Wie geeft jou die laatste zoen?
Wie durft?…
Laat me lenten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
616 Alvorens de lente bloeit
bloesemt al mijn hart
knoppen zwellen vreugdevol
nog heel even dan spreidt het blad
het bloemhart laat zich zien
bovendien de eerste bonte vlinder
raakt mijn ziel
in een fase van extase
op zulke momenten wil ik alleen zijn
om het hart te laten lenten
te delen met de jubeltonen
van de merel en de eerste zwaluw…
Vraag zonder antwoord
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
624 Het water in de rivier neigde tot deinen
merels floten er hun hoogste tierelier
geheimen hulden zich in bomen
wilden enkel stilte vangen
als klankbord voor een bede
waar ik enkel van kon dromen
doch het antwoord bleef
tussen wiegende takken hangen
wat mij zeer verdroot
een lang verdriet raakte vlot
en in serene stilte trok huivering…
Een paradijs voor mij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
518 waar zij
ook ging
ze had oog voor
het kleinste ding
zag details in
vorm en kleur
die harmonieerden
met hun geur
al in de verte
zagen zij haar
komen als de prinses
uit hun dromen
de knopjes
werden gedraaid
als haar flits hun
uitspansel raakte
zij wilden
met hun blik alle
groei energie van
de schepping vragen
dan bloeien…
Klezmermuziek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Van oudsher rite van gewicht
Een traan in lach, hoe authentiek
De status laag, wat een tragiek
Een volk, gedoogd of uit het zicht
Het notenschrift kende men niet
Het licht, het duister, vaardigheid
Gaf men elkaar gesproken door
Pas later kwamen tekst en lied
Voor eeuwig raakt zwaarmoedigheid
Het daarvoor openstaand gehoor…
Ogen montuur loos
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
466 het voorspelbare grijs
had geen enkele eis
meer om voor te leven
ambities waren zoek
interesses verdwenen
netwerken ontevreden
toch ooit bij hiernaast
aangeklopt maar kreeg
meteen de kous op de kop
de goeroes zijn kwijt
hebben geen tijd meer
voor kwezelarijen
zo raakt doelgerichtheid
uit zicht zijn ogen montuur loos
nooit toekomstgericht…
Juist die pijn
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
413 het kijken
is anders geworden
een intens begrijpen
maar dan zonder woorden
waar begrip
altijd de lach kleurde
is nu de blik het
nieuwe gebeuren
wij zijn terug
kunnen niet meer
over de brug komen
om samen te dromen
het afstand
houden raakt ons
tot in het diepst
van onze ziel
daar waar ieder
zijn essenties heeft
geborgen tegen…
De overkant
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
681 Wil ik het wel weten,
of raakt het me niet.
Maakt het verschil, als hij me ziet?
Ik zou kunnen vragen,
met een klop op die deur.
Maar ik doe het maar niet.
Bemoei je er niet mee.
Het gaat je niet aan.
Geeft alleen maar gezeur…
Ik kijk uit mijn venster
en zie de overkant.
Er verandert niemendal.
Een raam en een deur.
Dat is al.…
Disbalans
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
514 kwikzilverig razend snelsonnet van de hand van onze zondagswoordenaar,
maestro Jan Bontje
ZOMERTIJD
Het lijkt al mei en toch is het
pas maart
Al kruipen IJsheiligen uit hun holen
Voor krokussen de dood of gladiolen
En naweeën, als küren van de staart
Al heerst er pandemie en oorlogsstrijd
Vernielzucht van cultuurgoed
en natuur
De mens raakt…
Naschrift van leven
netgedicht
4.9 met 26 stemmen
383 intens raakten
vingers en
handen elkaar
sprongen vonkjes
over van huid
op huid en in
bewegen golfden
statische elektra in
laden en ontladen
blikken kruisten
hun boodschappen
in frequentieloos
wit licht uit een
jeugdig gezicht
met een diepte van
vele generaties
tijd en ervaring in
tal van gewoontes
zonder groeven
van ellende…
In rook opgegaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
410 de pijp rust nog op het eiken tafelblad
en kent de studeerkamer als de beste
dat ik bij het notuleren soms kletste
vond ze niet erg ik was leuk en gevat
uit haar ontsnapte het hoofdelijk denken
een mijmering voor een onbepaalde tijd
ook al raakte ik soms mijn inspiratie kwijt
ze hield van mij en zou mij niet krenken
bij haar vond ik genot…
Individu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 Je dacht dat ratio
de actuele nieuwsbrief
over het intieme leven
overbodig kon maken
in de diepe duisternacht
maar niets was minder
waar, de ganzen vlogen
over de weidse wereld
die oneerlijk was
geworden door de mensheid
zo zeiden ze, en je luisterde
omdat er geen licht kwam,
Jij raakte me aan
in dat verlangen
samen te zijn, zonder…
Jouw afwezigheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
483 ik raakte
langzaam
aan aarde
nadat ik
op wolken
gelopen had
een eerste touché
kwam hard aan
op de bevroren
bodem van een
witte nog niet
belopen wereld
recht op
neus in de lucht
met langzaam
meerderend zicht
dat nieuw voor mij
paste in beginnen
horen en voelen
hoe hard leegte mij
zijn alleen zijn
toeschreeuwt en
hoe verloren…
Kwade genius
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
570 Geen al te fraaie exit poll
historie
Met twee vingers maakt Plas hetzelfde teken
Als tachtig jaar geleden,
op D-Day
En rechts van haar kraait blondie weer victorie
Piet likt heel stil z'n wonden,
NSC
Doet met één zeteltje dan nog
wel mee
Toch lijkt de kiezer op hem
uitgekeken
Terwijl de 'geest' van Dilan
wordt vergeten
Raakt…
Oude jas, nieuwe tijd
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
684 Als vissen konden praten
en bomen konden lopen
als mensen zouden zwijgen
dan hoor je vogels lachen
Als Onze Vader
die in de hemel zijt
op aarde terug zou keren
krijgt hij spijt van zijn schepping
Iemand valt van zijn geloof
een ander valt van zijn stoel
de stad is blind en doof
hoop raakt zoek in het gewoel
Niets is wat het lijkt…
De gesnoeide stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
315 En ergens tussen de regels
ruist een verzwegen wereld,
maar wie eraan raakt
verliest vleugels.…
kinderpoëzie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
468 boven de sprookjes uit het zuiden
hangt een onwelluidende stofwolk
rijmpjes over dat zielige dierenrijk
lijken waarover de mensen zwijgen
het wegkijken van de werkelijkheid
bestrijdt elke kalverliefde voor poëzie
gedichten kunnen juist laten zien
hoe opportuun onze kijk op alles is
maar platslaan zonder kraak of smaak
daar raakt niemand…