3008 resultaten.
In een doorzichtig kokertje
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.268 Wassen en watergolven
zegt haar grote zus
na twee knipbewegingen
blikt in de spiegel
een heel ander kind
met kloppend
hartje volgt ze elke
handeling
de bruin
gegolfde bundeltjes
niet uit het oog verliezend
met dansend korte haartjes
verlaat ze kijkend naar haar zus
de stadse kapperszaak
het plastic kokertje
trots in haar hand geklemd…
Rembrandtcyclus 10: anno 1645: rond de Omval
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 ’t Is niet zozeer
dat ik alleen rust en stilte
binnenshuis vereer
voor even afstand wens te doen
hoe dierbaar ook de verf
sleept toch de etspen, droge naald
mijn passie, langs het leven van de stad
lokt het landschap overweldigend
door al het zonlicht op het water
van de Amstel
smeekt schoonheid rond de Omval
ook naar het geschept Chineespapier…
Stadhuisplein*
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
2.931 Hoe glad en nat is het in deze stad,
waar op het spiegelende stadhuisplein
een vluchtige kus leidt tot eeuwig zijn,
één tel ontsnapt aan wat ik niet bevat.
Dooreen gemengd het heden en verleden
met het tijdsbesef onpeilbaar vergleden.…
Ik liep
gedicht
2.4 met 19 stemmen
5.448 Ik liep om vier uur 's ochtends door de stad
en zag de dingen moe met vroege ogen aan
en sprak bekrachtigend de naam van ieder ding
- aanlegsteiger, vuilnisbak, twee fietsen
brugleuning, benzinepomp, lantaren -
En 't was als snoerden deze klanken
de schepping meer tezaam.…
al delen we enkel nog wolken
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.201 welke taal wordt hier nog gesproken
in dit land dat ook het mijne is
de stad waar ik woon
heeft mij dood- gerekend
in het licht van de tijd
en dood leef ik onzichtbaar voort
toch behoren wij
allemaal tot dezelfde wereld
al delen we enkel nog wolken
en de wind die de zee gebiedt
om mij heen wonen maskers
waarachter gezichten
en daarom…
Amsterdam volgens foppe
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
897 Amsterdam is een heel mooie stad
vol mensen en verkeer en indrukwekkende gebouwen
Ik was er maar drie keer en keek mijn ogen uit.
Toch voelde ik me als Fries er wel thuis
nu kan ik er alleen nog maar aan denken,
maar ik heb mijn hart verpand aan
het grachtenpand van Anne Frank
want dat maakte toch de meeste indruk.…
Zonnebrand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 van elders
met de ogen dicht douchen
onder een filter van ontvangen
als een harmonisch uitverkoren voelen
van zichzelf
Behalve alles opperbest spannender
zonder diepgang
en elke nummer volgens de regels
van de rest van de wereld
leek het me, dit ook alweer
heerlijk om naar de zon te brullen
Jonge mensen ontsnappen hier
lopen in een stad…
Herinnering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Als je terug denk aan je verleden
aan je jeugd in een grote stad,
is mij nu eigenlijk al ontgleden
wat ik toen het meest heb lief gehad.
In de buurt waar je toch zoveel jaren
zoals kind veel heb gespeeld,
waar slopers soms niet alles sparen,
is mijn herinnering niet gestreeld.…
Bij ontstentenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 stranden waar vloedlijnen mij schikken
misschien dat ommuurde trots mij zal omarmen
zodat ik schuilen kan in de vesting van geduld
waarbuiten zich de werkelijkheid ontvouwt
op papier zijn alle dromen nu wel vervuld
het gaat toch om de beleving welbeschouwd
of iets nu werkelijk of in gedachten bestaat
ik waan mij daarom in een felverlichte stad…
en ik begreep
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
554 in een stad, nog nooit geweest
een land waar mijn lief is
liggen ook mijn voetstappen
hoor de echo
van onze stemmen
daar waar het altijd oorlog is
lopen wij samen
hand in hand
slapen op het dak
alsof er geen afweergeschut is
kijkend naar de sterren
in het zachte ochtendlicht
net voor ik me bewust ben
van mijn leven
waar mijn onschuld…
Verlies
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.277 Verlies van iemand dierbaar is niet leuk
Het doet pijn, het is niet fijn
We hebben allemaal wel iemand verloren
Iemand die niet meer bij ons kan zijn
Deze persoon verliet deze aarde
Voelt geen pijn meer en is bevrijd
Deze persoon voerde zijn laatste reis
Hoog boven de wolken naar de hemelse stad vertrokken
Zijn laatste transformatie ondergaan…
Standvast
gedicht
3.6 met 10 stemmen
18.468 landinwaarts
laten herinneringen voor anker gaan
die horen bij een periode, bij een plaats
vandaag is zo'n opgediende dag
waarop je anders dan anders eens echt ouder wordt
geen drama, ten hoogste de gewoonte
dat vroeger stil verder van je vaart
wat was heeft zich genesteld
genoeglijk met iets van weemoed wellicht
onthou, de stad…
Metro
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
611 Je oysterkaart is in deze metropool wat waard
Easy way to travel in London
Hebben ze hier goed uitgevonden
De metrolijnen hebben allemaal een kleur
Overstappen is soms een gezeur
Donkere gangen onder zo'n stad
Je reist door een zwart gat
Dan weer licht op een station
Snel uitstappen bij Wimbledon
De roltrappen zijn stijl en lang
Rechts…
Loslaten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
872 Geef degene, waar je van houdt
Vleugels om te vliegen
Grenzen opzoeken, liefst lekker stout
Leren vanzelf het verschil tussen eerlijk en bedriegen
Uitvliegen is een leerzaam iets
Ook al vind je het als ouder soms niets
Utrecht, London, Alicante of Madrid
Coole stad, waar je kind leeft en pit
Geef je kids en partner een thuis
Een reden…
HIJ HAD GEEN TALENT
gedicht
3.8 met 4 stemmen
7.000 Hij had geen talent voor tragiek,
verdonkeremaande rampspoed
bij het leven, meanderde
door een landschap tot aan
een toevallige stad
waar hij plotseling zag:
hier kom ik vandaan.
Af en toe viel hem in
dat hij misschien wel bestond.
Ook zag hij een vrouw
van wie het bestaan
met geen pen
te ontkennen.
Ze paarden en hadden geluk.…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 Ik tel de dagen in het verleden
met scherven van poorten en bogen
op de versleten straten in een
lege stad. Want ik ben er niet.
Kamerbreed is mijn verdriet.
De laatste bezoekers en de
bloemen zijn voorbij gegaan.
De gang blijft wit en de deur.
Alleen de wierook ..wacht.…
Vaderlander
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 de oudere
veteraan zwaait
roept ik
hou van
jullie maar
wij ook
van u
eerbetoon aan
hen allen
25 juni
2016 nu
ronkende nostalgische
vliegtuigen apart
lawaai slechts
een keer
per jaar
de majesteit
salueert
dank lieve
mensen langs
de route
dat u
hen zo
respectabel eert
ode stad
Den Haag voor
dit feestelijk
onthaal…
Gezonken schip
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
623 stranden
niet bestand tegen de golven
thuisgebracht naar verre landen
in de kajuit daar juicht het leven
schuimend bier en schaamhaar
aan de geschiedenis gegeven
rond de mast schreeuwen de eeuwen
in de verte vliegen meeuwen
die in vrijheid verder leven
het schip reeds lang gezonken
laat nu zijn eigen diepte lonken
in de verdronken stad…
aangebrand België
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
628 Antwerpen
steekt als eerste van wal
nee, niet met hun haven
of met hun voetbalploeg
unicum in het land:
"de vervuilinglast"
een absurde geweven taks
die oudere auto's moeten weghouden
uit het centrum van Antwerpen
wanneer hun dieseluitlaat te hoog uitvalt
discriminatie eerste klas
want fabrieken rondom de stad
mogen gerust vuile rook…
Brievenbustouwtje
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
632 Probeer gezichten te lezen
op zoek naar iets bekends
in die stad in die straten
waar ieder langs elkaar leeft
vanuit een onderhuids verlangen
naar meer dan alleen maar anoniem
Lopend door dode droomstraten
is daar plots die ene bekende deur
met dat touwtje uit de brievenbus
de trappen naar driehoog achter
een deurmat met een WELKOM
Op…
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 zompig waren de hectaren
zomers groen en winters kaal
waar stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste…
Drie muren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
548 Ik kwam van de Arafat
en kon de stad niet bereiken
ik stuitte op drie muren
gebouwd van verstand, die vrucht
van de boom der kennis
die verleidelijke slang
met de slechte naam
duivel
de duivel die sprak
tot Eva en Abraham
die zei: doe het, eet
doe het niet, offer je zoon niet
die zijn vrouw en zoon
opstandig…
Holst van de nacht (Lied over geleende ogen)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
389 van Adam – verdreven net als wij
Johannes en Jezus – de boodschappers
Jozef – door zijn familie verstoten
en Henoch – de levende leraar
Aäron – nog steeds geliefd
Mozes – de geduldige
in de woestijn van ongeloof
en Abraham – de eerste die zich overgaf
Met geleende ogen zie ik
onder het hemelse licht het stralende
nieuwe Jeruzalem, de stad…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 1990: bezoedeld
werd ons heilige land
door een half miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt…
Leek herinnert zich
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 De Drachtster tram brengt ze naar de Stad,
vandaar gaan ze met de trein naar Westerbork,
Laatste halte vóór Auschwitz,
laatste halte voor het allerlaatste
einde.…
Mijn ziel zoekt het zoete leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 We zijn ons eigen publiek
van ons is de stad, de fontein
speelt mijn toneel, het mag niet
maar de nacht is warm
en ik heb er zin in
Marcello komt de trappen af
hij kijkt liever, maar toch
bukt hij zich, zet zijn schoenen
naast het glas melk
en stapt het water in
Strelend vouwt hij zijn handen
om mijn hoofd, nog zonder
me aan te raken…
Bodem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
481 Het brein neemt de hand van de kunstenaar
in zijn universum en tekent een huis
de kunstenaar is een man in dit geval
zoals de kale boom die voor het huis staat
met vrouwen en kinderen
op de bodem van de stilte
eindeloos uitgestrekt in gedachten
op het grondgebied van de stad
die in het zand ligt
het hart dat in de steen blijft
het…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Zwanger van toekomst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
426 De honden zijn de stad uit, weg
van de rollen prikkeldraad
in de straten, ik loop krom
met mijn neus boven
hun spoor naar de vrijheid
en het gevaar van hun tanden
Dat kan ik aan, als jij, zul jij
kom jij ook, op blote voeten
in vrede, onze nachtenlange liefde
bewaakt door de honden
en jouw buik zwanger
van toekomst?…
Met vlag en Wimpel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 _________________________________
WIMpel
Iets noordelijker, in stad Groningen
Viert men de vijfenvijftigste
van Wim
Die ene, van het schaatsen en
van gym
Ja sterker nog, men vlagt zelfs
op Driekoningen
In Haren doen ze het gewoon
en simpel
Daar vlagt men op Wims jaardag met een Wimpel...…