5774 resultaten.
Ik ging wandelen
gedicht
3.2 met 31 stemmen
13.500 Er heerste volslagen duisternis.
Mijn decente verschijning
glipte langs
de gevels.
Ik was ongetwijfeld zeer bang.…
De nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
929 Duisternis gluurt naar de maan
en laat zich gewillig verblinden
ook de zon laat verstek gaan
de nacht zal zichzelf vinden
Duizenden sterren zwermen uit
in het heelal van eeuwigheid
zij werpen hun schaduw vooruit
de nacht vertoont eenzaamheid
Doodse stilte voert de boventoon
de natuur lijkt compleet verdwenen
de maan bestijgt zijn donkere…
Geloof
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.191 Het gat in de grond
het beloofde licht aan de uitgang
de donkere gang
de groeiende duisternis
de langzame versmalling
het kruipen diep
diep in het donker
de omklemmende wanden
de beklemmende lucht
de benauwende vernauwing
vooruit vooruit in het donkere gat
geloof onwrikbaar vastgewroet
radeloos redeloos
hopeloos wanhopig
tot je razend-heilig-waanzinnig…
welkom
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.378 nee ik laat je niet berusten
in deze tastbare duisternis
eindig zwart zo diep
tot geen taal meer in staat
kom hier wees welkom
ik heb je lief
wil je wat drinken
koffie misschien?…
Bellende Efljes
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
988 Duisternis is afgenomen.
Gevleugelde vliegjes.
Een vreugdevolle lach,
En troostende wiegjes.
Soms met een radslag.
Zo betoverend zijn de nachten,
Waar bellende elfjes komen.
Verdriet en leed verzachten.
Zo ssssssst slaap en ga dromen.…
Bestaansgrond
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
601 Mijn wereld begint te wijken
Zij komt los van mij
Ik kan haar niet bereiken
Ik kan er niet langer bij
Ik zie de afgrond gapen
Voor mij nu enkel duisternis
Nooit meer rustig slapen
Nu de wereld de mijne niet meer is
Enkel in mijzelf gekeerd
Zal ik de afgrond anders ontmoeten
Heb ik dan toch geleerd
De angst met open armen te…
Verpozingen 1-3
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
710 Ik droom licht
de nacht dikt
de duisternis in.
Ik dwaal en zie
de sterren scherp
aan het uitspansel.
De dood ligt er
in ijsblauwe ruimte
uitgesteld te zijn.
De laatste jaren
zijn als eonen
eeuwig nu geweest.
2.
Alles heeft geleefd
alles is geweest
en niets is vergeten.…
Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
1.423 De duisternis viel snel
op deze donkere dag
voor Kerstmis.…
Sikkelmaan
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
592 zou de kraai schreeuwen
over de brede aardrug
langs de grenswal
in koude nachten rouwen
doelloos en onwetend
omdat ik het gevederd licht
van de maan nooit
gewogen heb
zou ik minder wenen
of zonder duisternis
wanneer ik de zee
inloop
woorden laat verdrinken
die ooit in mijn handen
lagen
eens uitgesproken
horen dat de zomer…
De Poort
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.541 Het is heel dichtbij
de leegte
de duisternis
De Zwarte Poort gaat krakend open
ik wacht met het zetten van mijn voet
over de drempel
alles vliegt weg en verder
en ik wacht bij de onbekende Poort
tot het ene moment
Dan zet ik plots mijn voet neer
zonder te weten wat ik doe
loop ik onder de massieve gewelven van oneindigheid
weg van hier…
Het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.224 Waarom doet het licht zo raar
het licht dat woont in mijn ogen
alsof ik alleen nog maar staar
en geen tranen meer kan drogen
Duisternis voelt plots geborgen
veilig in een diep donker bestaan
maar straks is er weer een morgen
en gaat helaas het licht weer aan
Waarom doet dat licht pijn
dat licht wat om mij heen dwaalt
alsof ik altijd gelukkig…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt
in sterrengeflonker,
leest de duisternis…
Schaduw
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
2.078 vertwijfeling,
Uitgeput door gekwetste uren
Aan het eind van de dag,
Zo beklemmend zwaar,
Hoor ik alleen nog maar stemmen,
Zo verward en ondraagbaar
Ik beweeg als een vreemde,
Rusteloos in de tijd,
Gebonden door een cirkel
Neemt mijn falende adem afscheid
Bevrijd zal ik pas zijn
Wanneer de schaduw
Mij in zachtheid bedekt,
Stil in duisternis…
Vergeten graf
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
735 ik betreed het ondergrondse geluid
waar de zelfgeslagen letters van mijn zerk
de maden overtuigen dat ik niets anders ben
dan wat schimmelende duisternis
nachtenlang heb ik tussen veldslagen gedoold,
lijken achtergelaten die ooit, voor hun sterven,
schreiden in mijn hongerende ziel om het
grijze vocht dat uit mijn ogen stroomde
en nog…
dino-wiegelied
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
636 met een donker gebaar
plooit de nacht alweer
een vouw in het bestaan
van onafgewerkte plannen
tot rust gekomen handen
hunkeren onder hun juk
van overjaarse lagen eelt
naar hun verleden satijn
dit heden en haar duisternis
kunnen niet bekoren noch
het ochtendgloren wekken
de tijd groeft een nieuwe stempel
en draalt verder op 78 toeren…
Bakkeleien in de galeien
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
647 striemen als
je minder deed
altijd onderdeks
als slaven aan
de ketting weggezet
roeien op bevel
zij sloegen mij
hun ritme wel
ben gegaan heb
de oorlogsvlag gehesen
in het want
waar wij nooit
mochten wezen de
messen blikkerden alom
gesprongen naar de
vrijheid toe gezwommen
zag een horizon
jouw wenken in het licht
maar mijn duisternis…
De oorsprong
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
648 De zon - haar stralen strak op zijn gericht
zodat zij komt tot leven
geen duisternis blijft onverlicht
het Licht is haar hergeven
De roos verheft zich boven 't gras
de mus begint te zingen
onbekend met hoe zij was
en hoe haar knoppen hingen
De symfonie der natuur begint
Hoor! Hoe zij op klanken zint
Nu de bron is opgedoken
Kijk!…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.456 In de lucht zie ik sterren
Een heleboel
Elk met hun eigen ziel en verhaal
Maar samen vormen ze een geheel
Ik voel het gras in m’n nek kriebelen
Moeheid overwint en ik doe m’n ogen dicht
In de duisternis zie ik nog steeds de sterren
Ze roepen me en ik wil heen
Weg van hier, weg van alles
Ik adem nog één keer diep in
En word meegevoerd
In het…
De overpeinzing
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
523 Regen, kou en duisternis.
Een enkel licht, een ritseling.
Voorzichtig fluiten van een vogel,
toch is er stilte.
Betonnen warmte,
massieve geborgenheid.
Gekrioel geleid in goede banen,
groet of glimlach, vluchtig doel.
Zovelen bij elkaar gepropt,
een concentratie van talenten.…
Vallende ster
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
619 voor ze uitdooft…
verdwijnt…
in een oceaan
van eindeloze leegte…
"Het leven is een lichtflits tussen twee eeuwigheden duisternis."
Nabokov…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
Zorgt voor rode oren
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
644 de straat vertelt verhalen
van hinkelen en knikkeren
het donker met lantaarnpalen
laat sprookjes schitteren
het gele licht spant
samen met wat duisternis
en zorgt voor rode oren
want de grote ogen horen
de kleintjes zijn naar bed
en knorren vele dromen
over water en wat zand
de snoepjes die nog komen
een straat waarin het leven…
zacht land
netgedicht
4.1 met 24 stemmen
1.045 alle gedachten
die ik uit de winter
verzameld heb
alle slachtoffers
uit het reliëf van de nacht
bange stappen en mistranden
het knielen
voor de duisternis in mij
ze verdwijnen
wanneer de horizon duinen dichterbij brengt
nog dichter dan een witte oever
aan de dood ontleend
de wind, een vogel,
het schuimen
van verzen…
standvastigheid (lampje)
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
581 niks natuurlijk. maar ik
kan het proberen. stel dat
God bestaat, bevrijdt Hij
me uit die stilstand, doet
Hij het licht aan, een lamp-
je om licht in de duisternis
te maken, een spaarlamp
met eeuwigheidswaarde....…
Geniet....
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.086 Als de avond is gevallen
en de duisternis ontwaakt,
de gordijnen zijn gesloten
en de arbeid is gestaakt,
maaltijd weer is afgelopen,
koffie binnen handbereik,
denk je dan niet diep van binnen
'God, wat ben ik eig'lijk rijk'.…
De laatste les van Bob
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
595 enigszins verbaasd
dat je bij de laatste les
op de weide bij de abdij
jezelf graag uitspreken wou
over hoe dankbaar je was
een lid te zijn van de groep
dat je van elk van ons had geleerd
dankbaarheid had ondervonden
Er ontstond een moment van komend gemis
definitief bewaarheid op Hemelvaartsdag
Jij en ik geloofden niet in engelen
Bewust van duisternis…
Holler dan,,,,
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
618 put
waar wensen nooit uit zullen komen
en mijn adem zal verdampen
langs de muren van beton
en al horend blijf ik altijd doof
voor iets wat nimmer is gezegd
spreken doe ik pas wanneer
de loper is uitgelegd
en ik mijn schreden zet naar
waar ik wil verblijven
en ik in het diepste van mijn ziel
mijn schreeuw onhoorbaar uiten zal
de duisternis…
waard
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
794 geen rot hout
alleen maar gezond zijn
de woorden spelen
in het rond
zoals de lach van goud
zoals de dag die eindigt
en opnieuw begint
met dauwdruppels aan het gras
vers opnieuw geboren
hoor lief
je kunt het horen
zon lach nog een keer naar mij
zoals een speelplaats klinkt
als een schommel die wipt
omhoog en omlaag
dit is geen duisternis…
Glazen Muren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
822 Jouw boodschap zonder doel deed pijn
Zowel fysiek als mentaal
Mijn rots in de branding ging onder water
Mijn lichtpuntje in de duisternis werd gedoofd
Mijn levensvlam werd gedoofd...…
Ja, ik mis hem
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
882 Ik mis mijn zwaargeschonden zielenmaatje
die de duisternis had liefgekregen, omdat
de dageraad hem keer na keer verraden had.
Ik mis mijn lief, mijn boomhutvriendje, die
klein en weerloos had geleken, maar evenwel
tot gruwelijke daden in staat was gebleken.…