35702 resultaten.
Het pad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Het is donker
aan de linkerkant een muur
rechts de sloot
en ver weg
hoor ik brommers rijden, die opdoemen
aan het eind van het pad
en me vangen
in hun licht
het geluid wordt hard
mijn kloppend hart drukt zich
dicht tegen de muur
nog even en het is voorbij
Ze stoppen…
Als ik de zon zie zakken
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.586 Als ik de zon zie zakken
ver weg in de zee
dan dwalen mijn gedachten
die zweven met haar mee.
Naar mooie warme landen
met palmen en een strand
daar ergens aan het water
daar aan de overkant.
Maar ach het zijn maar dromen
een verlangen van mijn geest
zelf ben ik nooit verder
dan Camperduin geweest.…
Donor
snelsonnet
3.8 met 17 stemmen
2.122 Wij zullen hem het hart van Endstra geven;
Dat is in onze vrieskast vers gebleven.”…
APRIL LOVE
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
759 met de tederheid van jong lover
weet het prille voorjaar
mij te verleiden
tot het schrijven van een vers
een blik in de wei
is een zalving voor het gemoed
de pasgeboren lammetjes
maken mij weerloos
in dit door morgenzon
beschenen landschap ligt
het geluk voor het oprapen
Lejo van Kuijeren…
De crash
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
972 Gisteren vloog de zeemeeuw
verzilverd door zonnestralen
hoog tegen de blauwe lucht
Nu ligt zijn geniale verenpak
ontvleesd door soortgenoten
in de berm langs de weg
Donzige veren bewegen
springerig in de wind, dansen
in de echo van zijn laatste vlucht…
strand
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.178 ik loop op het strand,
kijkend naar de branding,
telkens als ze me wil grijpen,
komt ze net niet ver genoeg,
ze kijkt me boos aan,
en bruist,
met haar witte schuimkopjes,
en ik kijk boos terug,
maar ze doet niks,
ik vlucht snel weg,
voordat ze zich bedenkt.…
Postuum
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
1.577 Een gapend gat,
de grond nog vers
op wat wormen na.
Slapend in vergetelheid
rusten hier mijn botten
en lig ik te vergaan.
Kraaien plukken,
bode van de dood,
tot alle eindjes bloeden.
Zeg me, zwart gezelschap
of er voor dit dode lijf,
tranen vloeiden.…
De glimlach in haar hart
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.300 Vangen wil ze
in haar handen
de schaduw van geluk
de adelaar
vliegt met wijd gespreide
vleugels
cirkelend door de lucht
Draagt een slinger
van gesponnen liefde
in gouden veren
brengt haar
een warme droom
omdat haar liefste
niet kan komen
schrijft hij de glimlach
in haar hart…
Alleen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.666 ‘S avonds in bed voel ik me alleen
Mijn lichaam is hier
Maar mijn gedachtes zijn heen
Weg, ver hier vandaan
De plaats
Waar mijn lichaam het liefst
Ook zou gaan
Mijn gedachtes zijn bij jou
Mijn lichaam blijft alleen
Ik wilde zo graag
Dat het missen verdween…
" Strijd met jezelf "
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
5.526 Zo dichtbij ben je,
maar je gevoel
zó ver weg
Zo verward ben je,
maar je uitspraken
oh, zo stoer
Zo wanhopig lijkt het,
maar ik hou je
op de been
Zo liefdevol ben je,
maar je woorden
als een mes
Zo verloren ben je,
maar je hand
ligt in de mijne
Zo eenzaam lijkt het,
maar je bent
ècht niet alleen !…
Een verbena
poëzie
2.4 met 9 stemmen
2.345 Een bloem bloeit aan de wegen
bleek in een zon van jaren her,
rood - haar laaft de regen
die viel in een zomer, al ver.
Spokende zomergnomen
mengen de beker en breken het brood;
haar drenken verre dromen,
zij bloeit zo bleek, zo rood.…
Nieuw
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.427 Van ver ben ik gekomen
Met angst en pijn gevoed
Vervormd door verdriet
Tot
Jij mij zag en zei
Wat ben jij prachtig
Mijn angst kwijnde
En de pijn verschrompelde
Vreugde verving ongemerkt het verdriet
Langzaamaan werd mijn tred
Vast en recht
En ik als nieuw…
Het geluk
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.216 Langzaam gaan de dagen voorbij
Mijn verlangens groeien en groeien
Vertrouwd maar nog te ver weg ligt mijn geluk
Daar zal het blijven wachten
Totdat ik het in mijn macht krijg
© Schrijfster: Anja Maria Vereijken 23-07-2008…
Bang!
snelsonnet
2.5 met 14 stemmen
1.533 Kwam ik thuis - vermoeide ledematen -
Bleek moeder aarde helemaal intact
Ze was niet door een proefneming verzwakt
De nachtelijke hemel droeg geen gaten
Ik was not amused: de oerknal hield zich koest
Zodat er snel een vers geschreven moest…
Schitterend als een ster!
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.431 Jij bent de zon
Jij bent de maan
Jij bent het doel
Van mijn bestaan
Jij bent de zon
jij bent de regen
Zonder jou
Kan ik nergens tegen
Jij bent zo schitterend
Als een ster
En even
Onbereikbaar ver!…
Soms volstaat het
gedicht
2.3 met 20 stemmen
10.889 Soms heb ik aan een woord genoeg om op
te veren en mijn bek te slijpen aan de zon.
-------------------------
uit: Gedichten, 1997.…
Is het nog herfst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
538 Is het nog herfst
of hoe zit dat met de vogels
vliegen ze vrolijk in de lucht
of moet ik ze elders zoeken
ligt er nog ergens een droom
onder een oude steen
of is het mijn hand
op een verkeerde plek
ver van mijn hart
moet ik gaan geloven
dat het werkelijk anders kan
dat het nu anders gaat gebeuren.…
Verwachting
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.924 Het nieuwe leven in je schoot
is ver weg in de nevelen van de tijd
weer geboren worden.
Is je schaduw werpen in de toekomst,
langgerekt,
zoals bij lage zonnestand.
Maar ook een schicht,
van zulke intensiteit
dat via ons
de eeuwen worden samengebrand
tot de meest voelbare essentie.…
Gif(t)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
513 Wanneer gespleten tongen
woorden slaan
en lippen blauw
zelfs kou
kunnen laten bevriezen
zullen veren
gedoopt in
huid op huid
het dons altijd
kunnen verbloemen
al blijft de gift git
het blanke vel
leest naamloos…
eenzaam
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
2.155 ver weg en toch niet
ik doe mijn ogen dicht
en huiver licht
is het kou of verdriet
je pakt mijn hand
je streelt mijn haar
een lief gebaar
ik voel een band
dan gaan mijn ogen open
zie je weer voor me staan
ik kijk je aan
en zet het op een lopen…
Jij bent de zon, jij bent de maan.........
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.659 Jij bent de zon
Jij bent de maan
Jij bent het doel
Van mijn bestaan
Jij bent de wind
Jij bent de regen
Zonder jou
Kan ik nergens tegen
Jij bent zo schitterend
Als een ster
En even onbereikbaar ver!…
Diep geworteld
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
724 in klank en beeld
oogwimpers omstrelen zacht
het schatvertrek in je ziel
wat aan liefde is geborgen
op bekende wegen
van lente, zomer, herfst en winter
dat je levensklanken helder
en recht overeind houdt
die tot ver in de hemel reikt
nauw samengeweven……
verdraaid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 warrig hoofd
ziet even alle hoeken van de kamer
loopt om, tegen de wijzers van de klok
gespannen veer
rusteloos hart
stuwt binnenuit het kruiend ijs
dat geen gelijke tred houdt met de dooi
verdraaid
bloeddruk gestegen…
Eerste Keer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 nooit ruikt de grond zo vers
als omgeruld in lente
dat wil ik met mijn handen doen
met zwarte nagelranden
kom mij nu niet aan
met een paar tuinhandschoenen
hoe zou ik aarde voelen
of wroeten in een perk
achter mij, in huis
zie ik opeens moddersporen
nu ik uitgeraasd ben
kijk ik naar een bed violen…
Geheimen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ze keek nog eenmaal om
tussen het riet
de eerste lentebloemen
te ver stond ik
om haar dromen te zien
verwaaide gedachten
stervend in de wind.
Ze ving het licht
zo ik niet eerder zag
we liepen verder
en het leven sprak uit onze ogen.…
WEG
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.263 ik ben een stuk verdriet
een lied zonder veren
te oud om het geluk
af te leren
alles was wonder
alles is wonde
alles voorbij
alles : zij…
Op grond van lezen.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
630 Tenen krommen het boek,
geplooid in zinnen
schuift poëzie even op
en valt terug aan wielen,
de banden kunnen zelfs
een tafel op voeten zijn
Gedichten reiken te ver
voor begrip en beelden
raken slaap aan,
één bladzijde wil rusten.…
het noorden kwijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
620 als je wilt, gaan we dan zeilen
naar een land heel ver van hier.
ik kan niet zeggen hoeveel mijlen
in een bootje van papier.…
Duizeldingen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
482 Tussen miljoenen sterren
raken er twee elkaar
op zich al een wonder
Duizeldingen
in de maneschijn
terwijl ik je kus, streel, begeer
schieten onze sterren
vonken in het rond
De hemel lijkt niet
ver meer weg
zoals we zweven…
Dat ene moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Nederig boog ze
soepel als het riet
in de vergankelijkheid
van dat ene moment,
wetende
dat dat punt van zijn
nooit meer wederkeert,
de slinger
van eb en vloed
met als raakpunt
de ommekeer
en telkens anders
keer op keer ,
in het ver-rijkende veranderlijke,
in de flow van het
bewegen!…