6019 resultaten.
Arrogant en dominant
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
937 De aristocraat verloor zijn magie
bij de geboorte van mijn fantasie.
In mijn geest staan vrouwen op: beheerst,
sterk en stevig bestaan wij op de barricade!
Geen enkel ideaal ging verloren,
voor in nieuwe samenlevingsvormen.
Er zouden andere normen komen;
ja, na vele pijnlijke stormen.…
Bidstoelde in de refter
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
800 ik was een wereldheer
mijn kruin nog vol behaard
nu ben ik broeder maar
draag als enige geen baard
verloor mezelf in
starend volgen van de bogen
die welfden tot het dak
vlak bij des herens hoogte
bidstoelde in de refter
die te koud voor woorden was
chambrette achter een gordijn
dat alle privacy verloren gaf
ijsde bij de koude kranenrij…
Zo, zo troosteloos
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
595 Verloren zit hij daar, in zichzelf gekeerd
van god en iedereen verlaten, wat oh wat
deed hij toch verkeerd?
Geen mens kijkt nog naar hem om, ook wordt
hij niet begroet,
je zou meelij met hem krijgen, maar juist dat
moet niet.…
De poëzie van 't leven
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
572 Mijn ziel danst op het ritme van de pijn,
Verloren liefdes, het moest zo zijn.
De inkt vloeit rijkelijk uit mijn pen,
Schrijvend, scheppend, weer levend, hoe ik nu ben.
In de gedichten vind ik mijn thuis, mijn bestaan,
Een plek om te schuilen, om nooit meer weg te gaan.…
Naakt en alleen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
157 is er een ooit in het heden
het oude missen knaagt aan nieuwe liederen
de weemoed blijft de harde rust ontwrichten
misschien mag jij weer vrolijk buiten dansen
met dichtersvolk in verre vreemde landen
bevrijd van knellende en zware banden
krijgt jouw verloren charme nieuwe kansen.…
Zij wordt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
155 Ik werd toen ik mij verloor.
Ik ben omdat ik verloor.
Ik word omdat niets blijft.
Ik was zonder te weten.
Ik ben zonder te begrijpen.
Ik word zonder aan te komen.
Ik was wat mij droeg.
Ik werd wat mij brak.
Ik ben wat bleef.
Ik word wat nog ontbreekt.
Ik was de vraag.
Ik werd het zoeken.
Ik ben het antwoord dat blijft veranderen.…
Grijze asfaltzee
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
199 Neonlicht flikkert in een vette plas
blauw baken voor een verloren ziel
de tramlijnen snijden door de stad
ijzer op ijzer snerpt in de kou
de vroege ochtend breekt aan
en dromen worden uitgespuugd
Op de hoek staat een man met lege handen
hij praat zacht tegen een lantaarnpaal
deelt zijn dronken wijsheid met het kille licht
steegjes ruiken…
dicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
818 schrijf je gedichten
op de blinde muren
van mijn bebloede hart
zie de gezichten
uit verloren uren
van mijn verdrongen smart
hoor de verwijten
in stiekem gefluister
achter vele handen
voel het verslijten
van mijn ziel in 't duister
dicht de dunne wanden…
Verwerking
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.643 Verloren in emotie,
enorme verwarring is ontstaan.
Totaal lamgeslagen,
in volledigheid ontdaan.
Woorden ze verstommen,
diepe onrust binnenin.
Verwerking van het verleden
en dit is nog maar het begin.…
Natuur
hartenkreet
4.8 met 34 stemmen
1.150 De wortels zijn verdroogd,
je takken hebben,
hun kracht verloren.
De imposante fierheid,
is verdwenen.
Je hebt de nacht,
niet overleefd.
Keer terug naar de aarde,
voedt de bodem.
Leef voort,
in een nieuwe,
generatie...…
Weer voorbij
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.273 Wacht in gebeden zonder
geluk
en de koude hoop
weer tot leven wekt
met de verloren waanzin
en de vertrouwde dood
die weer een stenen
stilte
van grafstenen
achterlaat…
opgeslokt in een wazige symphonie
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.102 met inkt worden woorden geschreven
uit liefde voor jouw zwaarbegeerde hart
strelingen die passievol geschreven zijn
opgeslokt in een wazige symphonie
wetende dat alles verloren zal gaan
en het ogenblik snel voorbij vliegt
woorden zijn vereeuwigd in oprecht
"ik hou van jou" verschijnt gedachteloos…
Voorzichtig vergeten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
549 zij hebben
regelmatig
op het randje
gelegen tussen
leven en voorzichtig
vergeten zijn
waar stilte
in paniek
geen misbaar
maakt en rust
alleen de schijn
van vertrekken
voor laat gaan
overlevers
met handen
en voeten door
het eigen lot
beschoren in
een proeve die
al verloren lijkt…
lied van leed
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
763 Gebroken mens
Gedroogde traan
Jouw wereld weent
Je wens
vergaan
Getergde hart
Verstilde snik
Jouw heden huilt
Je smart
verstikt
Dolende geest
verloren vond
Jouw leven lijdt
Het meest
gewond…
Misty morning
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
726 het gevecht om warmte nu verloren
doet de Zon het vandaag op zijn gemak.
Hij heeft het al bekeken:
"Morgen wordt een nieuwe dag geboren."…
Donker
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
951 Niks meer te zien,
donker om me heen,
verloren en verlaten,
ik voel me zó alleen...…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 50 stemmen
32.627 Wat je aan illusies
verloor, won je
aan gewoonten.
Kijken naar de weerspiegeling
van de schemerlamp in het raam.
En dan plots
heel duidelijk weten:
bij valavond
voelen je handen zachter aan.
Dit is het ogenblik
waarop je weer durft denken
aan iets heel gewoons.…
verdwalen in mezelf
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.155 Toch blijkt niets is
zomaar verloren
ik ben gewoon ik
alles uit mezelf geboren.…
Lotgenoot
netgedicht
3.9 met 41 stemmen
5.787 Jij beseft zo goed,
...wat ik toen verloor.
De trage overwinning,
zo moeizaam verdiend.
Ik zie weer toekomst,
bedankt,...lieve vriend.…
In de naam
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.785 Zonder jou ben ik verloren.…
Wéér!....
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.449 Het labyrint van mijn bestaan
verloren zoekend naar geluk
...Nog zo veel wegen te gaan
Het doolhof sluit mij langzaam in
de uitgang hopeloos onvindbaar
...Opnieuw, sta ik aan het begin
Jouw hand, lieflijk toegestoken
bleek weer een fata morgana
...Mijn hart, opnieuw gebroken…
gebarsten gevoelens
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.477 gebarsten gevoelens,
lopen hand in hand
een lege tong
gevuld met nutteloze woorden
een hopeloze lach
ergens verloren op je weg
tranen vermenigvuldigen zich met bloed
het uitzitten van je tijd
die je op deze klotebol verdoet
dat is je rot voelen
hoe gaat je met jou? goed…
momentopname aan de Glomma
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
967 werk in uitvoering
had de eerste indruk kunnen zijn
ware het niet dat de bever
zich heeft laten inspireren
door een zekere Nefertete
dit te mogen aanschouwen
langs de oevers van de Glomma
is niet een ieder gegeven
vandaar dit bewijs in full-colour
een kunststukje dat helaas alweer
bijna verloren moet zijn gegaan…
Eindeloze dag, eindeloze nacht...
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.274 Beeld en pas
vertragen
tot nacht
Lange wacht
getijden van gevoel
gewoel
tot ik op de dag aanspoel
verloren
tussen jouw waarheid
en de mijne
Toch doorgaan,
de blik achterom
verankerd...
deze dag doorstaan
Ik heb geen kracht
Schemering, wacht...…
het leven kwijt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.930 op m’n vraag hoe
het met haar gaat
zegt ze bedrukt
‘ik ben mijn leven
kwijt, misschien
wel verloren’
we lopen samen
door de tuin, ze
bukt zich, plukt
een bloem
in haar gelaat
verschijnt ‘n lach
zij heeft het leven
weer betast
de geur nog
lonkend geroken…
niets, zijn mijn dromen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.295 in nevelen, zacht omsloten
dit verkilde hart
nog éénmaal stel ik het open
als het breken van de nacht
want niets zijn mijn dromen
die berusten in het lot
hun verwachting gaat verloren
in het zoeken naar geluk
met op hun weg, de beklemming
van stille eenzaamheid
waar in nevelen doorbroken
dit hart verschijnt…
jij, mijn hart
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.069 in nevelen, zacht omsloten
dit verkilde hart
nog éénmaal stel ik het open
als het breken van de nacht
want niets zijn mijn dromen
die berusten in het lot
hun verwachting gaat verloren
in het zoeken naar geluk
met op hun weg de beklemming
van stille eenzaamheid
waar in nevelen doorbroken
mijn hart verschijnt…
VAKANTIE !
snelsonnet
3.3 met 23 stemmen
1.916 Ik heb konijntje Knabbel ingevroren,
kanarie Piet de vrijheid ingezonden,
hond Hector aan een boom in ’t bos gebonden
en poes Minoes bij het asiel verloren.
We kunnen dus op pad. Hè, ‘k voel me naar,
mijn dochter grijnst, wat smaakt de koffie raar….…
wilde haren kwijt?
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.048 ze komen uit m'n neus en uit m'n oren
ze woekeren op borst en buik en rug
ik trek ze uit, toch komen ze terug
de oorlog tegen wildgroei lijkt verloren
't is vreemd, maar met het vorderen der jaren
verschijnen elke dag meer wilde haren…
onschuld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
775 ik begrijp nog steeds niet
wat er verkeerd ging
ik was een kind
op de step hard om de hoek
andere kinderen telden de seconden
maar ze telden te snel
en ik verloor de race
ergens werd ik een man,
volwassen en overal haar
heb alles afgeschoren
schaam mij voor die streek
ik laat alles weer groeien
en dat is zo
kinderlijk eenvoudig…