3362 resultaten.
Hoe later de avond..
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
873 Ik ben uw Dood, de dief der dieven
die u in deze nacht niet verwachtte
vlucht voor mij niet meer in gedachte
mijn zeis zal zijden draden klieven
Ik kom uw laatste adem roven
geen levende ziel is mij ontvlucht
voor de morgen kriekt heb ik uw zucht
en zal het licht voor altijd doven
Bedenkt, gij dwaze sterveling
dat tijd meer waarde had dan…
Schreden des tijds
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Schreden uit het grijs verleden
Komen indringend op mij terug
De gezichten die opdoemen heden
Ontwijk ik doel bewust op de vlucht
Erkenning dat doet mij aarzelen
Het eigen zijn met hen van weleer
Wilde mijn levensweg met hen delen
Hun wegen stopten kwamen nimmer weer
En nu mijn klok begint af te tikken
Komen zij ongevraagd mijn resttijd…
Missing link
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
897 Ik zag een wolkje wezens waaien,
een spreeuwenvolkje in de vlucht
complexe haltervormen draaien
met opgewonden schel gerucht.
Het was een levendig spektakel.
Wat orkestreerde deze dans?
-Een ketting zonder zwakke schakel,
ineengevlochten vogelkrans.
Wie was de leider -ieder leidde.
Wie waren volgers -om de beurt?…
nachtelijke tocht vanuit Ransdorp
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.475 Inktzwarte duisternis sluit ons in
gevangen tussen twee koplampen
ontrolt het smalle pad zich voor onze ogen
nachtreizigers onder de sterren
er vlucht een dier voor al het licht
door de dansende auto de berm ingesmeten
de duisternis slokt gulzig alle beelden op
alsof er niets bestaat
wij zijn slechts het dwaallicht in de verte
dat uit…
Kwetsbaar vormgegeven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 nog houd ik
de ballen van mijn
eigen cirque du soleil
hoog in de lucht
volg kleuren en
patronen nauwgezet
in hun mystiek
magistrale vlucht
handen volgen
soms verbolgen
maar ook vaak blij
het vangen en vergaren
uit het diepste van
mijn kunnen tover ik
magie om toeschouwers
het beste te gunnen
zo leg ik mijn ziel heel
kwetsbaar…
Painted Black
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
749 Ik werp een steelse blik
en vlucht.
O, het zou mijn oog wel strelen
stond er een gedicht geschreven.
Een gedicht over de zon, zee
de liefde, leven!…
tussenstop
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 het moment bestaat uit zandkorrels
ergens groeit mos op een boomstam
het lijkt alsof we wachten
er is niemand langsgekomen
misschien later op de dag
het heeft nog niet geschemerd
als tussentijdse bestemming
is je mond gevuld met
smaak naar verre woorden
voorlopig valt de deur in ‘t slot
blijft een dag gelijk aan vertrek
is de vlucht…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 kom, droom je in mijn zee
mijn Wad mijn water - mijn idee
de zucht waar eeuwen zijn neergestreken
een blauwe lucht met wolken
als pennenstreken
een vlucht van meeuwen en ganzen
kleine witte golfjes – en als je goed
kijkt dan lijkt het alsof ze dansen
op het schimmenspel van avondrood
en morgenstond
het Wad hoeft geen octrooi
er is geen…
Stervensuur
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.619 Als een grote vogel
vluchtte ze uit mijn armen
vloog ze naar de verten,
eindelijk uit haar kerker bevrijd.…
De kurk waarop de zaak drijft
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
974 neem de uren onder je vleugels
en laat de dag maar vervliegen
vanavond zal ik je opvangen
met wijd gespreide armen
we vluchten naar de gedekte tafel
besprenkeld met eau de lavande
opgeheven zonnebloemen in een vaas
voeren ons weer naar zuidelijker sferen
de mosselen à l’escargot
-bereid met een Franse slag-
blussen we met een goede bordeaux…
wind in mijn hals
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.355 je stille
ademloze lippen
en ik vroeg
slaap je nog
mijn liefste
ik hoorde de voorjaarswind
huilen om het antwoord
de dood drukte
jouw ogen dicht
beneden
waar de aarde steeds
schuil gaat
en jou
diep ontving als
een kind in haar schoot
koud met daarboven
het licht van het onmogelijke
loodgrijs maar zo vertrouwd
vluchtte…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Bijen zoemen in gouden vluchten
boven het avondlijke duin,
de zee draagt een mand vol rode vruchten
het zand is een geurige bloementuin.
Over de golven klinken zuchten:
zacht spoelt het water om de kruin
van de zon, nu baden de luchten
in een gloed van kastanjebruin.…
Op eigen benen vliegend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 ik ben
meegevlogen
naar het
duizend
takkennest
voor mij een
ratjetoe maar
voor haar
snel klaar
voor de leg
heb hun
vluchten gevolgd
achterna gezeten
door reigers en
duikende meeuwen
ontsnapt in
miraculeuze
hoeken die grote
lijnen voor
laten gaan
de schalen
braken en het
gekwetter
kwam vrij in een
drukte van belang…
Ik mis je niet
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
2.540 Ik sta er nooit bij stil
Geen enkele tel van de dag
Liever vlucht ik in een lied
Want echt, ik mis je niet
Het leven gaat zijn gangetje
Ook nu jij er niet meer bent
Het doet me toch geen biet
Heus lieverd, ik mis je niet
Ach, die eindeloze tranen
Wat heeft het toch voor zin
Om te zwelgen in verdriet
Geloof me, ik mis je niet
Maar als…
ElfstedenHel
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
2.922 Sneeuwstuivend witte lucht
Scherpsnijdende wind over ijs
Wegschietende vissen op de vlucht
Koukleumende vingers tintelend
Zwijghijgend, schaatskrassend door
Vastgevroren vogels, de veren sneeuw
Snotpegels bungelend aan de snor
Sneeuwbril krakend van de tranen
Hongerklop, lel-getintel aan linkeroor
Scheurstruikelval en armzwaaischreeuw
Sta…
de vogel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
936 Ik droomde vannacht
Over een vogel
Hoog in de lucht
Zo vrij en toch op de vlucht
Niet lang daarna werd ik ruw wakker
Jij stond daar
Ruikend naar zuur
Niet weer, niet op dit uur
Toen begon het
Je zou stoppen het zou over zijn
Ik bepaal jou niks, klopt
Ik zoek het wel uit, fijn
Daar komt het dan
Ik was niet snel genoeg weg
Dan morgen…
Gefilterd
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.192 winden voelen koud
herbergen schaduwen in mijn ogen
in de luchtstroom van adem
inhaleer ik krachtig en diep tot in de tenen
mijn lippen en ogen worden vochtig
wanneer ik langs de zee loop
een meeuw strekt zijn vleugels
en zweeft over de vloedlijn
ik kijk en vlucht met hem mee
over het zilte water
mijn gedachten vliegen uit mijn vingers…
De overrompeling
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
521 weg met pantsers
scherp uw kracht
de overrompeling komt
misschien vannacht
aan hun conflicten kleeft
al eeuwenlang bloed
dat gevloeid heeft en
gestold is zonder moed
uitzichtloos is nooit
een perspectief voor leven
dus vluchten zij naar hen
die dat wel kunnen geven
eindelijk kunnen wij
een stukje welvaart delen
in plaats van geld…
Een deur met het duistere
hartenkreet
4.3 met 16 stemmen
1.613 Je rent weg, je vlucht weg:
een lange loopbaan die je aflegt.
Je probeert te ontsnappen aan de pijn
die je niet wilt voelen, niet wilt aanraken.
Een deur staat voor je open
met duister licht.
Je loopt naar binnen.
Deur wordt afgesloten en gaat dicht.
Een ruimte vol pijn en verdriet
die je niet wilt voelen,
niet wilt aanraken.…
het laatste gedicht
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
1.025 waarom zou ik nog
naar woorden zoeken in
deze kapotte woning
mijn letters dragen
anonieme gezichten, liefst
ver weg
analfabete minnaars
die uit mijn mond vluchten
en het glazen trapportaal
vermijden
bewegingsloze
decoratie, mijn spiegelbeeld
waarnaar honden blaffen
waarom zou ik nog
wind is wind en bomen
praten niet…
Wanhoop
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.074 Mijn blik valt neer ter aarde
Gezapig hangt mijn lijf en zucht
De ader van verwondering stroomt leeg
Mijn ziel reeds jaren op de vlucht
Giftig roest verstikt mijn hart
Eens centrum aangenaam in bloei
De rivier ertoe is drooggelegd
Ik voel niet langer dat ik gloei
Mijn brein verzuipt in zacht geprevel
Een klaagtoon van de hoogste soort
De massa…
No rising of the sun in the East
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 Steden en dorpen, ze lijken verlaten,
zoveel onschuldigen zijn op de vlucht.
Dekking zoekend voor de kogelregen,
jammerend om degene die ze verloren.
Regeringen, ze willen het niet horen,
en niemand, niemand houdt ze tegen.
Hun soldaten, wachtend om de hoek,
met geweren klaar om te gebruiken,
zien de mensen angstig weg duiken.…
Vrijheid
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
2.412 Als mijn ledematen vrij konden zijn
als mijn verstarde lichaam ontspannen was
als een vlinder zwevend in de lucht
dan gingen mijn gedachten niet langer op de vlucht
Dan was ik vrij om te gaan
hoefde niet steeds stil te staan
bij wat eens normaal is geweest
Nu voel ik me gevangen
in iets waar ik niet wil zijn
In mijn hoofd droom ik dromen…
Als het kleed van eucalypta
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
459 Boven de bergen
zijn de
wateren diep en zwart
als het
kleed van eucalypta
die zich
vasthoud aan de heksenbezem
op de vlucht haast ze zich
weg
voor de donder
en het brullen van de leeuw
vloeien bronnen naar
beken midden in
de bergen
lessen wilde ezels
hun dorst
nachtegalen zingen
in bomen…
Denken contra gevoel
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.025 Jan staat in het savannegras
ontwaart vaag een gele smoel
met aanzwellend angstgevoel
dissonant in zandgeel gewas
Hij denkt misschien 'n leeuw
de leeuw grijnst 'een denker'
haakt hem met zijn linker
als Jan vlucht in 'n schreeuw
Genen die onze ervaring beheren
waarschuwen voor gevaar
door onze gevoelens die ageren
Moraal van dit verhaal…
Gesproken toon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
692 Ween niet als dat
gestorven is,
haar schim op winden
zucht, naast de leeuwerik -
in volle vlucht -
in een oneindige klim, naar
een streepje licht,
ontrokken aan de duisternis,
een smetteloze vlam
haar vonken op mijn
hemel heeft gericht en
aan de hete as ontkwam,
gebalsemd in een seringenbad
en geurend duizendschoon,
haar doolhof heeft…
Frysk Gea
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.825 Denkend aan Fryslân
Met zijn brede weiden
Waar ’t vee graast in stille rust
Een zwaluw die in brede vlucht
De einder kust
Frysk Gea, wat vlak en wijds
En onverzettelijk van aard
Historie heeft bewaard
Uw glorie en uw trots
Onwankelbare rots
Denkend aan Fryslân
Uw wijds vlak, schoon en stil
In mijn hart draag ik u mee
Verblijven daar…
Jouw vlekkerige dood
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
759 vlekkerige dood
mij het ongenoegen waard
bij het vernemen van de handicap
en stierf jij de wraak die onbezonnen
de strepen aan de horizon bedonderde
salvo’s uit klankgitaren priemden
door het as waaruit jij kwam om
tenslotte als een trotse bombardon
te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed
onkundige tranen die als desperado’s
op de vlucht…
Ken de kou van steen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
500 hun letters woorden zinnen
bouwen stilte om me heen
nog kan ik de tonen onderscheiden
van hen die de gesprekken leiden
diep van binnen ben ik moederziel alleen
er zijn geen muren om me heen
het open lijkt al tijden afgesloten
door zijn onbereikbaarheid
mijn ogen zien het ijlings
vluchten van de huidige realiteit
ik ken de kou van steen…
In perspectief
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
561 ik ben de schepper niet
als ik de golven zie in
perspectief met hoge luchten
en mijn kleinheid
me doet vluchten
met zand in mijn hand
als verbondenheid
met strand aarde en
het uitgestrekte groene land
het donkere blauw
van eenzaamheid en stilte
mij trekt naar het verre heelal
waar het woord verstomt
licht gevangen zit in gaten…