3511 resultaten.
bestemming
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
678 lijk van de maan -
onder de huid van het water
verdwijnt het geluid van de zee
ik luister, tast aan
de beweging van stilte
van golf naar golf naar de holte
van mijn hand
luister, hoor het kind
dat op meeuwen vliegt
naar jou zwaait
vloedgewassen, op weg
naar liefde
- wie speelt er met
het lijk van de maan -
*
voor het raam…
Geven, geven!
poëzie
2.6 met 9 stemmen
1.153 Laat de huizen,
sluit de ramen, dek de haard:
de open heemlen zijn de sluizen
voor uw ongeduld'ge vaart.
'k Ben geleegd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd uit mijne bede en
lacht uit mijn vergeten bloed.…
Op een zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
833 Raam ik hun tranen
doen oma en
opa me wenen.
Ik stap van het heden
in mijn genen.
Op een zwerfkei
twee gelouterden,
zie: mijn grootouders.
Eens waren ze dood,
nu klein doch groot.…
Nowa Wies - Komancza
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
487 stijl omhoog
langs glimmende beuken
gaat mijn hart
hevig tekeer
onverstaanbare woorden
te druk met mezelf
haar teken gemist
vier bolle ogen
zien mij
vanuit een plasje
in de modder
vele kilometers
gekleurde veldboeketten
slechts het geluid
van een zakdoek
dwarrelend
uit een raam
een blauwe libelle
kust een bord
dat waarschuwt…
raamvers
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
620 en de pijn
wat doen we met de pijn
generfd tot in de muren van dit huis
het lijkt alsof wij nooit bestonden
en misschien moeten wij het maar zo laten
of zal ik langs de ramen gaan
en dichters vragen
maar vragen zijn
vervelend en dichters houden niet
antwoorden
waarin dromen zinloos ijlen omdat moeder of vader
enkel in steen sprak…
Poes
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
916 Sint en kerstman, vindt ze enge mannen,
ze houdt de wacht en jaagt ze weg,
bromt en klauwt en bewaakt het raam,
maar is een schatje als ze spint.…
kerstlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.188 ik draag een ster in mijn raam
ze straalt haar zachte licht
rond alles, dat verduisterd lijkt
binnen prijkt een boom
er hangen engelen in, verscholen tussen
goud en witte winterbeelden
proef de weelde van vandaag:
de boom beschermt een Kind, een vrouw
en steunt haar stoere man
ik voel verlangen naar jouw naam
haar klank verkleurt mijn…
De vrije Geest.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
744 Voor wie het zag:
neem mijn ramen maar mee,
er is hier toch niemand
die er door kan zien
Zoniet geef ik ze wel
aan een Vriend,
jajaja, met een hoofdletter
wel te verstaan.…
Tegen het verdwalen
gedicht
3.2 met 5 stemmen
10.120 Twee vliegen breken
het raam, weten
dat het je de das omdoet
als je voorgoed je lijfs-
behoud aan gene zijde
ervan zoekt
rommelt de lucht
nabij, stommelt
een vrouw
op de trap
geur van lokroep
verlaten vlinders
bijtijds onderkomens
om vogels, naar vlinders
op zoek.
Gevonden ben je allang.…
in de helderheid van wind
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
776 waarom schrijf je dan nog,
vraag jij
het is mijn groet,
antwoord ik
aan gezichten in de ramen,
veranderlijk in het stilstaan tussen nieuwe en oude
bomen
zonder ochtend, avond of
eindbestemming
zo ben ik ook jou
en wat we weten, weerloos
achter het dunne vlies van woorden
en in vrije kamers van verte
waar dagen aan de grond…
Je zit in mijn hart
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
2.038 Je zit in mijn hart
Het past eigenlijk niet
Stoffige kamers vol
Met tassen verdriet
De gang loopt over
In de glijbaan de tranen
Ik baan me een weg
Naar daar waar je zit
Niet dat ik je vind
Maar de ramen staan open
Het is al zo lang
Dat jij bent gaan lopen
Op paden en wegen
Het wikken en wegen
Doet me beseffen dat tijd slecht vervliegt…
Een jongen krijgt een meisjesbrief
gedicht
5.0 met 44 stemmen
30.272 In mijn paleis, voor 't hoogste raam,
lees ik steeds weer die ronde naam:
Eva Cohen.
------------------------------------------------------------------------
uit: 'Moet worden gevreesd dat het nooit bestond', 1990.…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 begon
verdwaal in de wildernis van mijn bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart
een vinger tekent in condens op het raam…
Het eerste mislukte begin
gedicht
5.0 met 1 stemmen
12.705 Ze hebben de muur bezet,
de zolder gegijzeld,
het dak vermoord
en het raam dichtgetimmerd.
Ze dwongen het balkon
zijn planten
op de stoep te gooien
en zelfmoord
te plegen.
Ze begroeven de kelder,
ze bevalen de schuur haar rommel achter te laten
en te verdwijnen
en
ik
leef nog.…
Christmas carolls van weleer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
952 van kerst
geen urenlange
zitten meer onder
christmas carolls van weleer
het groot geworden
consumentenwonder
dient de mammon niet de heer
laten we door schemering
en nacht gaan dwalen
de lege bomenvelden zien
fazant en haas zijn
niet meer te bekennen
tamme zwijntjes heel misschien
weer zitten mensen
achter zwaar beslagen ramen…
Het
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.002 Aangeslagen scheen jij
het in het raam te willen schrijven.
--------------------------------------------
uit: 'De adem van de zaal', 1997.…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 Ga de poort
maar door
Ik volg jou toch wel
op de voet
Verken ze maar
de verlaten stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn…
plaatselijk
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
418 vandaag is hier de sterrenregen koel
maanlicht glijdt voorzichtig
langs een uitgedoofd raam, een naamloos
zuchten sterft vanzelf
ik zocht warmte in de dagsluiting
maar het verging door talloos flitsend
in herhaling treden
heen en terug
de brug houdt spaanders, waar gehakt wordt
lijdt een hart in eindeloze kloppen
‘laat het stoppen’…
DICHTEN: SLUIMEREN.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
912 Zoals een kind dat zich ontkleedt,
Het glimlacht naar 't vergulde raam,
Het vouwt zijn helder lijfgoed saam
En zoekt zijn sponde, slaap-gereed,
Zo is mijn dichter, ook hij legt
De last of van den langen dag,
Tot hij, getooid slechts met zijn lach,
Stil luistert naar wat sluimer zegt,
De sluimer, een bewogen boom,
Die tot een…
De tijd mist troostigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
556 verdrink ik moederziel alleen
waar schaduw
dagen met donker kort
schort het aan licht
voor nog enig perspectief
de tijd mist
troostigheid als zij
met lange slagen
de uren gaat vertragen
chaos tocht
in gure vlagen
gaat zwart land het
witte doek nog dragen
ik heb ineens
de knoppen omgezet
alle voorjaarsbloemen
uitdagend voor het raam…
Nummer 8
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
513 de lucht van de lege straat
kent een stadse geur
de stilte is vreemd
ik ga voorbij
de verlatenheid,
aan de linkerzij,
deur voor deur
doeken dienen als luiken
immers de hitte speelt op
het beklede raam
sluit de wereld buiten
de oude man op nummer 8
ontmoet alleen zijn naam
hij denkt in dromen
over de wens naar morgen
als zijn naasten…
Afscheid.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
961 Het avondzonnetje vlamde in ons raam
En gloeide ons geveltje rood.
Tien snoezige zwaluwen zaten te zaam
Te snebbelen hoog op de goot.
Maar wát ze kwebbelden, al door elkaar,
Daar werd wel niemand uit wijs:
Best mogelijk maakten ze 't reisplan klaar,
Ze gingen die avond op reis.…
pen en papier
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 de pen was
een ganzenveer
papier was perkament
en de pen die je hoorde
krassen en krassen
de inktpot bijna leeg
keek je naar buiten
vanuit het klooster
en eeuwen later protestants
het klaslokaal met hoge ramen
je verlangde naar buiten
rennen in je korte broek
tot in november
de pennetjes bleven krassen
elk moment kon er een…
Dordrecht
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.446 Overal muren en ramen. Mensen lopen door de straten.
Er is een kerk, waarin geloof werd scherpgesteld.
En al die huizen! Naar verluidt
trekken jongens zich er af
en staan er meisjes naakt onder de douche.…
Hun nevelig verhaal
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
580 waar mist sliert
flarden geluidloos
hun nevelig verhaal
verkondigen druipen
woorden langs het raam
somberheid verdicht
het minimale zicht
waarin licht verstrooid
wordt en alleen bewegen
nog signalen geeft
alsof leven
zich afspeelt in
een ongeziene vorm
van bestaan dat zijn
zin verloren heeft
strak trekt angst
klemmen op de borst…
Het slot van de man van vroeger
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.637 Een buitenstaander voor het raam.
Een man in de vorm van een man.
De man van vroeger liet je niet los,
ook al schudde je aan zijn jas
tot al zijn sleutels waren gevallen.
----------------------------------------
uit: 'De man van vroeger', 2015.…
Eén hartslag verwijderd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Een herstelling van de open ramen
en deuren. De doorzonkamers die in
warmte naar een frisheid geuren.
Die een ruimte bieden voor het fatale
laatste twaalfde uur;
aan die passiebloem welriekend puur.…
geschrokken...voor de klokken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
568 ik was een jaar of zeven
de Paasklokken uit Rome
zouden bij ons thuis komen
plots… werd hard op de deur gebonsd
en vele zoetigheden vlogen in het rond
ik snelde naar de deur en greep de klink
kreeg die niet open, vond dit wat link
een oude man vluchtte haastig naar het buitentoilet
geschrokken, bleef ik geduldig staren door het raam…
Avondroman
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
548 Als straks de maan de hemel zacht verlicht
De sterren haar terzijde staan
Dan schrijf ik voor jou een nieuw gedicht
Over romantiek en volle maan
Dan leen ik de liefdespen van Pierrot
En beschrijf het minnekozen
Alleen gaat dat tussen ons niet zo
Jij hebt voor een ander gekozen
Nu zit ik treurend voor het raam
In het licht der nieuwe volle…
Aan de kant
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.419 En dan die surfers, gehaakt
aan hun driehoeken, achter hun ramen
geen land ziende, niets dan hun eigen
vaart, het schuim om de planken,
het schuim dat kookt op hun voeten,
vervlokt in de wind, hun zwarte
rubberpakken laat glinsteren.…