1757 resultaten.
Wanneer gij mij beziet
poëzie
3.6 met 10 stemmen
3.406 Me koesteren in de stralen
der gulden lentezon:
de eerste prijs behalen
bij ‘t schieten naar de ton;
met boerenmeiden dansen
en tuimelen over ‘t gras:
mij met de rook omkransen
van echte varinas.
Dat al, rechtuit gesproken,
haalt bij de wellust niet,
die gij verwekt, Katoke,
wanneer ge mij beziet!…
Verjaardag
poëzie
3.1 met 14 stemmen
4.531 Sneller dan een bliksemschicht
Snort mij alles voor 't gezicht;
Wat zich opdoet aan mijn ogen,
Is als rook voorbij gevlogen;
Waar ik ginds de blik op sla,
Laat ik aanstonds achterna.…
December
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.839 . -
Als men die helder tintlen ziet,
Dan dient men braaf te stoken,
Dan moet de schoorsteen roken;
Want warm is het dàn buiten niet.…
Droomspel
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
729 Een spel speel je niet alleen, ellebogen planten zich
in het pluche kleed, hoofden peinzen in palmen en
elke zet wordt vergezeld door de rook van een sigaret -
rimpels trekken voren in het hoofd, er wordt getuurd zonder
te zien. Is het dit spel, of zijn het verzonken gedachten
misschien?…
ISRAËLITISCHE LOVERHUT.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.554 Maar U heugt, dertig eeuwen door,
Dat u Jehova uitverkoor;
Dat, als 't geweld u vluchten deed,
Een reddend spoor het diep doorsneed;
Dat, zonder huisdak, levenslang,
Uw schaar zwierf, op haar kronkelgang;
Waar Vuur- en Rook-zuil voor haar toog,
En 't Man haar spijsde van omhoog.…
Restanten
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.383 Maar nu prefereert men de cocktail-garçonnes,
Die vloeken als kerels en roken.
En minachtend neerzien op vrouwen, wier handen
Nog rood zijn van werken en koken.
De wereld is een warenhuis,
Restanten, restanten.
De laatste serieuze vrouw,
De laatste moeder goed en trouw,
Vindt amper een paar klanten.
Restanten.…
Paddentrek*
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Inderdaad het lijkt ontsproten aan mijn ‘bescheiden’, her en der bekend staande fantasie, want echt waar, ik drink niet, gebruik geen drugs en rook niet (oei oei wat saai – valt heel erg mee hoor, ervaar dingen veel bewuster).
Wat zo’n klein miezerig padje allemaal toch weer aan gedachten losmaakt.…
Drie zeer gulzige beschaafde vrouwen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 '
gulzig waren ook de gesprekken met haar uit Friesland, zij uit de Achterhoek en zij uit Rotterdam
haar Rotterdamse wangen bleven warm ondanks de kou op de Amsterdamse straat en vormden ‘red apples’
3 meiden, 3 vrouwen van onder de dertig, voor het roken op straat, voor de deur van een van hen met een bankje
met straks ook nog 2 mooie stoere…
ONTDEKKINGSREIS IN AFRIKA
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
626 Ze kampten met ‘t bijna doordringbaar woud
van ‘s morgens vroeg tot heel laat elke avond
De dagen waren snikheet de nachten zo koud
wijl er ’s nachts soms een leeuw buiten stond
Teruggekeerd van een vergeefse hongerjacht
rook hij mensenvlees als inhoud van die tent
Ai, dacht de leeuw toch nog te eten vannacht
die daarin liggen zijn morgen vanzelf…
Een nerveuze kok
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
793 Hebt gij dan geen enkele consideratie met uw
a-technische medemens,
hebt u geen medelijden met mislukkelingen die al hun eerlijke, goede bedoelingen en oprechte waarschuwingen in rook zien vervliegen?
Ja, u voelt zich zeker ver boven hen verheven, verwaande kwast, ijdeltuit met uw zogenaamde Indische pseudoniem. Pasar Malam...…
De crux zit ‘m in het liggen gaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
232 Zij zonken weg in hun diepste ik
het besef kwam bij de papierfabriek
waar zij onder walmende rook struinden
zinnen vol vragen verzonnen
een cruiseschip afzakken zagen
naar de Blauwe Kamer ‘und weiter’
afwaarts
Waar deze tijd al wel niet voor staat
- wat weet Kubrick over de landing?…
Niks doen
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.930 ,
steeds maar dichter op weg naar mijn eigen graf,
steeds maar dichter bij het punt dat je nooit meer stoppen kunt
'ik stop' blijf ik wel zeggen,
maar mijn grenzen blijf ik verleggen
in mezelf maak ik steeds grote plannen,
maar na een hijs is die gedachte alweer verbannen
ik schaam me, voor wie de echte waarheid in mijn ogen ziet
ik rook…
Hemelpraat 2
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.613 Er was geen eer meer aan te redden
Vertwijfeld ging men aan het wedden
Van waarschijnlijk langdurig ziek
Ten onder gegaan in de romantiek
Misschien gevallen uit de hoeren bus
Die was ingezet op de dronken Rus
Maar de non lachte wat verlegen
En toont hen onder het schudden
Van haar lange blonde lokken
Een kabouter onder haar witte rokken…
De schaduw van een boom
hartenkreet
0.9 met 7 stemmen
1.225 aanbreken
Misschien niet vandaag, morgen toch
Het riet dansend in de wind
Zingt haar lied
Waar de stilte ophoud
Ontwaakt de wereld
Een geluid van het riet
Dansend met haar lied
Gerommel in de verte
Mensen kijken verschrikt opzij
Moeders grijpen hun kroost
Gerommel in de verte
Donkere wolken voor de zon
De blauwe hemel ziet zwart van rook…
Decennium
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
879 Het jaar waarin een concorde een vlucht maakte
Een erg korte
Omdat hij naar anderhalve minuut
op een hotel neerstortte
Over vliegtuigen gesproken
Nog nooit hebben we New York zo zien roken
als op “nine eleven” in tweeduizend één
De stad leek wel een schoorsteen
Waartoe mensen in staat zijn en
dat ze daarmee iets dachten te bereiken
Iets…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil
En toen op slag een scherpe klauw
Vogels dekten hun nesten af
Vee rook…
Brugklasser
hartenkreet
4.2 met 31 stemmen
4.875 'k weet niet wat ik aan moet trekken
Korte rok of spijkerbroek?
En m'n haren? Los of vlechtjes?
Wat is nou de juiste 'look'?
'k Hoop dat als ik morgen opsta
er geen mega-puist verschijnt
want dan ga ik heel hard gillen
zodat ie vanzelf verdwijnt!…
Negatieve wensen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 Geen last van poëten,
Geen roetsmaak aan ’t eten,
Geen rook uit de haard!
Geen knellende kleren,
Geen vloekers tot heren,
Geen waas voor ’t gezicht!
Geen ratten of muizen,
Geen jaarlijks verhuizen,
Geen kiespijn of jicht!
Geen kinders die razen,
Geen stof in je glazen,
Geen vuil op je stoep!…
Luchtkastelen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.641 ‘Voor deurwaarders verboden’,
Staat ergens op 'n bordje,
Jij in je keukenschortje,
Brengt koffiewater aan de kook,
En uit de schoorsteen kringelt rook.
Ik heb geen geld en geen juwelen,
Voor 't meisje waar ik veel van hou,
Geen woning om met jou te delen,
Maar ik heb mooie luchtkastelen,
En die zijn allemaal voor jou.…
ik slenter, dus ik ben
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.281 besmet met het moeten
nee, daarvoor is mijn
levensgang te traag
tevreden draai ik een shaggy
dat leidt mij af
van de finale vraag
daar wil ik u
noch mijzelf mee belasten
en blaas de rook
strak voor mij uit
u zult het wel begrijpen
dit zijn die momenten
waarin ik mijn hoofd bevrijd
en mijn wereld kan ontlasten
tot de schemering in…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 Fijne vlechten worden de sluier voor haar iris,
gebroken door de rook.
Dansers liggen in hun overvloed,
een half legioen dat de roes uitblaast
in een lichte slaap, een haastig hart.
Het hoofd rust op de handpalm
terwijl de nuchtere jongen de snaren stemt,
Haar blik verraadt een vraag,
een scheur in een kil pantser.…
lotgenoten
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.563 Slechts na langdurige liefkozing
is er nog kans op een zaadlozing
en als het feestelijk schot afgaat
ruik ik de rook van mijn droge zaad
Lotgenoten, genieten ligt hier in verleden tijd besloten
Door het rijm wordt echter niet beweerd
dat alles ten slechte is gekeerd
Maar na een ingreep aan de prostaat
Ontbreekt het vaak aan vochtig…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 tong zoekt verkoeling
in een koortsig ademende mond
bleke lijven klauteren
uit onderaardse gangen
zoeken de schaduw van torenhoog beton
blinderen hun ogen
met vederlichte luiken
waarachter niets dan illusies
en heffen de glazen
die zij onafgebroken vullen
met de valse hoop
van vlammende woorden
die doven in whisky
en stikken in de rook…
Raad van een vader aan zijn dochter
poëzie
3.0 met 14 stemmen
3.033 Wanneer je glazen staat te zemen
Hou dan je rokken bij elkaar,
Want anders worden slechte mannen
Je benen en je broek gewaar.
Wanneer ze in de hoogte waaien,
Als jij zo op je trapleer staat
Denk dan 's an je grijze vader
Die lid is van de kerkeraad.…
Zandvoort bij de Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.015 Ze plast en tilt met brede zwier haar baaien rok omhoog,
Maar plots geeft z'een gil en schreeuwt: ‘De zee zit in mijn oog!’
Zandvoort bij de Zee!
We gaan naar Zandvoort bij de Zee!…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 Hoe ik reeds in de gang, door een diepe kleilucht heen,
de rotte longen boven rook.
Dat alle ramen en deuren openstonden, voor geen enkel zuchtje wind,
in de week van de hittegolf. Die geen dagen kende.…
Diner voor 2
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 dankte de vriendelijke visheer
En ging huiswaarts terug als een speer
Groene curry vergeten dus ff langs de Hein van Appie
Zo min mogelijk daar halen dat scheelt wel wat flappies
Thuis alles uitgepakt
Uien gepeld gesneden en de paprika’s geprakt
Langoustines in zoutwater met Laos en citroengras gaar gekookt
Het hele trappenhuis kon ruiken de rook…
Westenschouwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Haar gesmeek haar t’rug te zetten,
haar te redden uit de netten,
baatte haar niet in het minst;
Schouwes vissers roken winst.…
Flitsberg
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
396 dixit, in alle kleuren, zolang ze niet
fout waren, werden geacht; spijkerblauw, (hout)hakkers-
combi, beeldschermgroen knippert door de nacht; wacht,
wat zich voordoet in stroboscopisch licht, en donker
als de wallen waren in voorbije jaren, onder de ogen
gekomen groengoed; gore kampvuurplekken
op het matras, het bier vast in de vloer en rook…
Op Treurschoenen Door Het Volle Leven
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
549 =================
Kruidvatmeisje achter glas en doorkijk –
zit er tevreden, frisgedoucht en nat
bij een flatscreen from hell
een dichter schuift voorbij in de schaduw,
op treurschoenen staat hij daar onder bomen,
gedachten te roken als een shamaan zonder volk.…